บทที่ 36 - คำเตือนของมู่หรงอี้ซวง และร้านค้าระบบ

บทที่ 36 - คำเตือนของมู่หรงอี้ซวง และร้านค้าระบบ

"ทราบแล้ว ท่านพี่รีบไปเถอะ หากไม่ทำงานของท่านพ่อให้เสร็จตามเวลา ท่านจะต้องโดนด่าอีกเป็นแน่"

มู่หรงอี้ซวงกล่าวอย่างรำคาญใจ

ขณะที่พูดนางก็ผลักมู่หรงเฮ่าเซวียนออกไปด้านนอกด้วย

"เฮ้อ ยัยเด็กคนนี้นี่"

มู่หรงเฮ่าเซวียนจนใจ ทำได้เพียงพาลุงฝูเดินจากไป

หลังจากที่ทั้งสองคนจากไป มู่หรงอี้ซวงก็กลับเข้ามาในโถงใหญ่

"พี่ชายเจ้าไปแล้วหรือ"

หวงฝู่ซือเสวียนเดินเข้ามาและเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม

มู่หรงอี้ซวงพยักหน้าและกล่าวว่า "พี่หวงฝู่ ระหว่างทางที่ข้ากับพี่ชายเดินทางมา พวกเราบังเอิญพบกับราชวงศ์สองแห่งภายใต้อาณัติจักรวรรดิหวงฝู่กำลังทำสงครามกัน"

"โอ้ สองราชวงศ์ใดหรือ"

ใบหน้าของหวงฝู่ซือเสวียนปรากฏแววตาสนใจ

มู่หรงอี้ซวงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ดูเหมือนราชวงศ์หนึ่งจะชื่อว่าต้าฉิน ส่วนอีกราชวงศ์ชื่อว่าเสวี่ยหมาน"

ใบหน้าของหวงฝู่ซือเสวียนฉายแววตระหนักรู้ นางยิ้มและกล่าวว่า "สองราชวงศ์นี้นี่เอง พวกเขามักจะทำสงครามกันบ่อยครั้ง เรียกได้ว่าเป็นศัตรูคู่อาฆาตกันเลยก็ว่าได้ ไม่มีอะไรน่าแปลกใจหรอก อย่างไรเสียแม้ในนามพวกเขาจะขึ้นตรงต่อจักรวรรดิหวงฝู่ของพวกเรา แต่พวกเราก็จะไม่เข้าไปก้าวก่ายความบาดหมางระหว่างพวกเขา"

"พี่หวงฝู่ ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม"

มู่หรงอี้ซวงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"มีสิ่งใดไม่เหมือนเดิม"

เมื่อหวงฝู่ซือเสวียนเห็นความเคร่งเครียดบนใบหน้าของมู่หรงอี้ซวง นางก็ตระหนักได้ว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา จึงหุบรอยยิ้มและเอ่ยถาม

"ครั้งนี้ราชวงศ์เสวี่ยหมานยกทัพมาถึงห้าล้านนาย พร้อมด้วยยอดฝีมือขั้นฮว่าเสินอีกสี่คน ในตอนแรกพวกเขาเป็นฝ่ายกดดันต้าฉินอย่างหนัก แต่ต่อมาเมื่อกำลังเสริมของต้าฉินมาถึง สถานการณ์ก็พลิกกลับทันที"

"เริ่มจากยอดฝีมือขั้นฮว่าเสินสี่คนของราชวงศ์เสวี่ยหมานถูกสังหารโดยยอดฝีมือขั้นฮว่าเสินช่วงปลายสองคนในกองกำลังเสริมของต้าฉิน จากนั้นกองทัพห้าล้านนายของราชวงศ์เสวี่ยหมานก็ถูกทหารม้าสองแสนนายของต้าฉินตีแตกพ่ายไป"

"ที่สำคัญที่สุดคือ ทหารม้าเหล่านั้นล้วนมีระดับการบำเพ็ญเพียรถึงขั้นสร้างรากฐานช่วงปลาย แม้แต่สัตว์พาหนะที่พวกเขาขี่ก็อยู่ในระดับเดียวกัน"

"นี่ไม่ใช่ความแข็งแกร่งที่ระดับราชวงศ์ควรจะมีเลยด้วยซ้ำ ข้าถึงกับรู้สึกว่าทหารม้าเหล่านั้นสามารถนำไปเทียบชั้นกับกองทัพของจักรวรรดิหวงฝู่ได้เลยทีเดียว"

มู่หรงอี้ซวงเล่าเหตุการณ์สงครามระหว่างต้าฉินและเสวี่ยหมานที่พวกนางพบเห็นระหว่างทาง พร้อมกับแสดงความคิดเห็นของตนเอง

"ความหมายของเจ้าคือ เบื้องหลังของต้าฉินมีผู้สนับสนุนอยู่"

หวงฝู่ซือเสวียนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"เกรงว่าจะเป็นเช่นนั้น หากไม่ใช่ก็ไม่อาจอธิบายได้เลยว่าเหตุใดต้าฉินจึงมีกองกำลังที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้"

มู่หรงอี้ซวงพยักหน้า

หวงฝู่ซือเสวียนลุกขึ้นยืนและเดินวนไปมา สีหน้าของนางยิ่งทวีความเคร่งเครียดมากขึ้น

ความแข็งแกร่งที่ต้าฉินแสดงออกมานั้นเหนือความคาดหมายของนางไปมาก ทหารม้าขั้นสร้างรากฐานช่วงปลายจำนวนสองแสนนาย จักรวรรดิหวงฝู่สามารถจัดหามาได้อย่างง่ายดาย แต่การที่จักรวรรดิหวงฝู่ทำได้ ไม่ได้หมายความว่าระดับราชวงศ์จะทำได้

ผู้ฝึกตนขั้นสร้างรากฐานช่วงปลายสองแสนคนยังพอทำความเข้าใจได้ แต่สัตว์พาหนะระดับเดียวกันจำนวนสองแสนตัวนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ขั้วอำนาจทั่วไปจะรวบรวมมาได้เลย

และขั้วอำนาจในเขตแดนเสวียนซิงที่สามารถนำสัตว์อสูรขั้นสร้างรากฐานช่วงปลายจำนวนสองแสนตัวออกมาได้อย่างง่ายดาย เกรงว่าจะมีเพียงขั้วอำนาจของเผ่าปีศาจเท่านั้น หากเบื้องหลังของต้าฉินคือเผ่าปีศาจ เรื่องนี้คงจะยุ่งยากมากทีเดียว

"อี้ซวง ขอบใจสำหรับคำเตือนของเจ้า ข้าทราบเรื่องนี้แล้ว จะจัดส่งคนไปสืบสวนดู"

ครู่ต่อมา หวงฝู่ซือเสวียนหันกลับมามองมู่หรงอี้ซวงและกล่าว

"เป็นเกียรติของข้าที่ได้ช่วยเหลือพี่หวงฝู่"

มู่หรงอี้ซวงยิ้มหวานและกล่าวตอบ

เมื่อหวงฝู่ซือเสวียนมองเห็นใบหน้าอันงดงามหมดจดของมู่หรงอี้ซวง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า นางยื่นมือเรียวงามออกมาถูเบาๆ

"หึๆๆ น้องมู่หรง"

เมื่อมู่หรงอี้ซวงเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของนาง ก็เผลอกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว และกล่าวอย่างหวาดหวั่นว่า "พี่หวงฝู่ ท่าน ท่านจะทำอะไร"

"พวกเราพี่น้องไม่ได้เจอกันตั้งนาน พี่สาวคนนี้คิดถึงเรือนร่างอันหอมกรุ่นของเจ้าจะแย่อยู่แล้ว"

หวงฝู่ซือเสวียนกระโจนเข้าใส่มู่หรงอี้ซวงทันที

"ว้าย"

"พี่หวงฝู่ ท่านรีบลุกขึ้นเถอะ ประเดี๋ยวมีใครเข้ามาจะทำอย่างไร"

มู่หรงอี้ซวงที่ถูกกดอยู่ด้านล่างดิ้นรนไปมาพลางเอ่ยปาก

"วางใจเถอะ หากไม่ได้รับอนุญาตจากเจิ้น (ข้า) ไม่มีผู้ใดกล้าก้าวเท้าเข้ามาในโถงใหญ่นี้แม้แต่ก้าวเดียว สนมรัก เจ้าไม่ต้องกังวลไปหรอก"

เสียงกวนๆ ของหวงฝู่ซือเสวียนดังขึ้น มือของนางก็เริ่มขยับรวดเร็วขึ้น

"ว้าย ไม่เอา พี่หวงฝู่ ข้าจั๊กจี้"

ต้าฉิน เหลียงโจว

อิ๋งเฉินสิ้นสุดการบำเพ็ญเพียรในวันนี้ และเปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา

"โฮสต์ อิ๋งเฉิน

สถานะ เหลียงอ๋องแห่งต้าฉิน

ความแข็งแกร่ง ขั้นหยวนอิงช่วงปลาย

อาวุธ กระบี่จักรพรรดิเซวียนหยวน

บุคคลที่อัญเชิญ จ้าวอวิ๋น เตี่ยนเหวย กวนอู กัวเจีย ซุนฮก

กองทัพที่อัญเชิญ หน่วยจิ่นอีเว่ยหนึ่งแสนนาย กองทัพม้าขาวหนึ่งแสนนาย กองทหารอวี่หลินหนึ่งแสนนาย กองทัพชิงหลงหนึ่งแสนนาย

สัตว์เลี้ยง มังกรทองห้ากรงเล็บ เสี่ยวจิน

แต้มสังหาร สิบเก้าล้านเก้าแสนแต้ม"

อิ๋งเฉินมองดูช่องแต้มสังหาร พลางครุ่นคิดว่าจะใช้แต้มเหล่านี้อย่างไรดี เมื่อก่อนตอนไม่มีแต้ม ได้แต่มองดูของดีๆ ในร้านค้าระบบด้วยความตาละห้อย ตอนนี้พอมีแต้มแล้ว อย่างไรก็ต้องจับจ่ายใช้สอยให้หนำใจเสียหน่อย

จากนั้น อิ๋งเฉินก็เปิดร้านค้าระบบขึ้นมา

เขาเลื่อนดูสิ่งของภายในร้านค้า

"หยดเลือดผานกู่ ราคาแลกเปลี่ยน เก้าแสนเก้าหมื่นล้านแต้มสังหาร"

"กายาศักดิ์สิทธิ์ฮวงกู่ ราคาแลกเปลี่ยน ห้าแสนล้านแต้มสังหาร"

"กายาปฐพีชางเทียน ราคาแลกเปลี่ยน ห้าแสนล้านแต้มสังหาร"

เมื่อมองดูสิ่งของที่อยู่ในอันดับต้นๆ ของร้านค้าระบบ รวมถึงแต้มสังหารที่ต้องใช้ในการแลกเปลี่ยน อิ๋งเฉินก็ตกอยู่ในความเงียบ

"อ๊าก ระบบเฮงซวย เจ้ากำลังล้อข้าเล่นใช่หรือไม่"

อิ๋งเฉินแหงนหน้ามองฟ้าแล้วร้องตะโกน

ตอนแรกเขาคิดว่าการมีแต้มสังหารเกือบยี่สิบล้านแต้ม จะทำให้เขาสามารถกว้านซื้อของได้ตามใจชอบ แต่ไม่คิดเลยว่าแต้มเกือบยี่สิบล้านแต้มของเขาจะสร้างแรงกระเพื่อมในร้านค้าระบบไม่ได้แม้แต่น้อย

สุดท้ายแล้ว เขาก็ยังคงเป็นคนยากจนอยู่ดี

อิ๋งเฉินกดเข้าไปที่หน้าหมวดหมู่ของร้านค้าระบบ

สิ่งของในร้านค้าระบบแบ่งออกเป็นหกหมวดหมู่หลัก ได้แก่ เคล็ดวิชา กายา ของวิเศษ กองทหาร บุคคล และทรัพยากร

อิ๋งเฉินกดเข้าไปที่หมวดหมู่เคล็ดวิชา

ตอนนี้กองทหารของเหลียงโจวถือว่าเพียงพอแล้ว แต่ปณิธานของอิ๋งเฉินไม่ได้หยุดอยู่แค่การครอบครองเหลียงโจวเล็กๆ แห่งนี้ เป้าหมายของเขาคือดวงดาวและท้องทะเลอันกว้างใหญ่

เมื่อถึงเวลานั้น การพึ่งพากองทัพที่อัญเชิญมาจากระบบเพียงอย่างเดียวย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน

เขาจำเป็นต้องบ่มเพาะกองทัพท้องถิ่นด้วย ถึงเวลานั้น กองทัพจากระบบจะรับหน้าที่ออกรบ ส่วนกองทัพท้องถิ่นจะรับหน้าที่สนับสนุนกองทัพจากระบบ หรือป้องกันดินแดนของตน

ดังนั้น เขาจึงต้องการแลกเปลี่ยนเคล็ดวิชาที่เหมาะสำหรับทุกคน และไม่มีข้อจำกัดเรื่องพรสวรรค์ เพื่อเผยแพร่ให้กับกองทัพท้องถิ่นทั้งหมด

อิ๋งเฉินเลื่อนดูในร้านค้าระบบ ไม่นานเขาก็พบเคล็ดวิชาที่ถูกใจ