บทที่ 2 - ระบบตื่นขึ้น เลื่อนระดับอย่างน่าหวาดหวั่น

บทที่ 2 - ระบบตื่นขึ้น เลื่อนระดับอย่างน่าหวาดหวั่น

"ติ๊ง ตรวจพบโฮสต์ ระบบกำลังทำการเชื่อมต่อ"

อิ๋งเฉินที่เพิ่งกลับมาถึงจวนของตนเอง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงเครื่องจักรกลดังขึ้นในหัว

"ระบบ"

เขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นลองเรียกหาในใจ

"โฮสต์ ข้าอยู่นี่"

เมื่อได้รับคำตอบจากระบบ อิ๋งเฉินก็ตื่นเต้นดีใจ รีบกลับไปที่ห้องนอนของตนเองแล้วปิดประตู

จากนั้นโอดครวญในใจ "ระบบ ในที่สุดเจ้าก็มา 18 ปีแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่า 18 ปีมานี้ข้าใช้ชีวิตมาอย่างไร"

ถูกต้อง อิ๋งเฉินไม่ใช่คนดั้งเดิมของโลกใบนี้ เดิมทีเขาเป็นพนักงานบริษัทที่ทำงานเช้าชามเย็นชามในโลกมนุษย์ ในระหว่างที่ไปดื่มเหล้าเป็นเพื่อนลูกค้า เขาถูกลูกค้ามอมเหล้าอย่างหนัก ผลคือแอลกอฮอล์เป็นพิษและขาดใจตายในทันที

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็กลายเป็นทารกไปแล้ว

ตอนที่เพิ่งทะลุมิติมา เขาก็คาดหวังว่าตนเองจะได้รับระบบ หรืออย่างน้อยก็มีท่านผู้อาวุโสคอยชี้แนะก็ยังดี

แต่ไม่ว่าเขาจะเรียกหาระบบอย่างไรก็ไม่ปรากฏตัว นานวันเข้าเขาก็ล้มเลิกความคิดนี้ไป

ฐานะในชาตินี้ของเขาไม่ธรรมดาเลย ในฐานะลูกหลานของราชวงศ์ เรียกได้ว่าเป็นโอรสสวรรค์ที่คาบช้อนทองมาเกิด

เขาเคยเชื่อมั่นว่าขอเพียงนำความรู้ที่เรียนมาในชาติก่อนมาประยุกต์ใช้อย่างเหมาะสม จะต้องสามารถเรียกพายุเรียกฝนและโดดเด่นในโลกใบใหม่นี้ได้อย่างแน่นอน

ทว่าความเป็นจริงกลับตบหน้าเขาอย่างจัง ที่แท้สถานที่แห่งนี้ไม่ใช่โลกมนุษย์ปุถุชน แต่เป็นดินแดนที่เต็มไปด้วยสีสันอันพิศวงและเรื่องราวเหนือธรรมชาติ

ในสถานที่อันแปลกประหลาดเช่นนี้ ความรู้ที่เขาเคยครอบครองมาก่อนหน้านี้แทบไม่มีประโยชน์อันใด

ต้องรู้ว่าในดินแดนแห่งนี้ผู้ฝึกตนขอเพียงพึ่งพาพลังลมปราณก็สามารถทำสิ่งที่เหนือจินตนาการได้อย่างง่ายดาย

ในโลกที่เชิดชูความแข็งแกร่งเป็นใหญ่แห่งนี้ ทุกสิ่งล้วนขึ้นอยู่กับระดับความแข็งแกร่งของแต่ละบุคคล

หากไม่มีความสามารถที่แข็งแกร่งติดตัว ต่อให้มีฐานะสูงส่งเพียงใดจะทำสิ่งใดได้

ท้ายที่สุดก็เป็นเพียงเปลือกนอกเท่านั้น

ผู้อื่นก็เพียงแค่เคารพเจ้าต่อหน้า ลับหลังพวกเขาไม่รู้ว่าดูถูกเจ้ามากเพียงใด

น่าเสียดายที่พรสวรรค์ในการฝึกตนของเขาย่ำแย่อย่างน่าเวทนา เริ่มฝึกตนตั้งแต่ 6 ขวบจนถึงตอนนี้ก็ 12 ปีแล้ว มีทรัพยากรมากมายคอยสนับสนุน ไม่ต้องกังวลเรื่องทรัพยากร จนถึงตอนนี้เพิ่งจะไปถึงแค่ขั้นสร้างรากฐาน

โชคดีที่ตอนนี้ระบบตื่นขึ้นมาแล้ว ก็ยังไม่ถือว่าสายเกินไป พอดีกับที่เขากำลังจะไปปกครองดินแดนศักดินา เขาเชื่อว่าด้วยความช่วยเหลือจากระบบ เขาจะต้องผงาดขึ้นมาได้อย่างแน่นอน

"ระบบ เจ้ามีหน้าที่อะไรบ้าง"

อิ๋งเฉินเอ่ยถามในใจ

"ติ๊ง ระบบนี้คือระบบจักรพรรดิเทพบรรพกาล มีจุดมุ่งหมายเพื่อบ่มเพาะโฮสต์ให้กลายเป็นจักรพรรดิเทพบรรพกาล"

"ระบบจะมอบหมายภารกิจเป็นระยะๆ ขอเพียงโฮสต์ทำภารกิจสำเร็จก็จะได้รับรางวัลมากมาย อีกทั้งโฮสต์ยังสามารถใช้แต้มสังหารเพื่อซื้อสิ่งของในร้านค้าระบบได้อีกด้วย"

ระบบอธิบาย

อิ๋งเฉินลูบคางพลางฟังคำอธิบายของระบบ

"ก็นับว่าไม่เลว แต่แต้มสังหารนี่คืออะไร ระบบ แต้มสังหารหามาได้อย่างไร"

อิ๋งเฉินพยักหน้าพลางเอ่ยถาม

"ติ๊ง แต้มสังหารได้มาจากการที่โฮสต์หรือผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮสต์สังหารศัตรู ศัตรูที่ถูกสังหารมีระดับการฝึกตนสูงเท่าใด แต้มสังหารก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น"

ผ่านคำอธิบายของระบบ อิ๋งเฉินก็พอจะเข้าใจคร่าวๆ แล้วว่าแต้มสังหารได้มาอย่างไร

"ติ๊ง ตรวจพบว่าโฮสต์ยังมีของขวัญสำหรับมือใหม่ที่ยังไม่ได้กดรับ ต้องการเปิดหรือไม่"

เวลานั้นเสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"เปิด"

อิ๋งเฉินคิดในใจ

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับวิชาเฉพาะตัว วิชาจักรพรรดิเทพบรรพกาล"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการ์ดอัญเชิญขุนนางบุ๋น ขุนนางบู๊ และบุคคลพิเศษอย่างละหนึ่งใบ"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการ์ดอัญเชิญกองทัพสองใบ"

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับการฝึกตนขั้นหยวนอิงช่วงต้น"

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของอิ๋งเฉินอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่ดังขึ้นมุมปากของเขาก็จะยกขึ้นหนึ่งส่วน จนกระทั่งในที่สุดมุมปากของเขาก็แทบจะฉีกถึงใบหูแล้ว

ไม่คิดเลยว่ารางวัลของขวัญสำหรับมือใหม่จะมากมายถึงเพียงนี้

"ระบบ ใช้วิชาเฉพาะตัวและการฝึกตนก่อน"

อิ๋งเฉินเอ่ยกล่าวในใจ

"ติ๊ง ใช้งานสำเร็จ"

เมื่อสิ้นเสียงของระบบ อิ๋งเฉินก็สัมผัสได้ว่าร่างกายของตนเองเกิดการเปลี่ยนแปลง เริ่มจากคัมภีร์ที่ลึกล้ำเข้าใจยากสายหนึ่งหลอมรวมเข้าสู่สมองของเขา ตามมาด้วยพลังงานมหาศาลที่หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย ระดับการฝึกตนของเขาเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ไปถึงขั้นหยวนอิงช่วงต้น

"นี่คือพลังของขั้นหยวนอิงหรือ เป็นเช่นนั้นจริงๆ ช่างน่าลุ่มหลงเสียจริง"

อิ๋งเฉินสัมผัสพลังในร่างกายของตนเอง เอ่ยกล่าวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความลุ่มหลง เขารู้สึกว่าตนเองในตอนนี้แข็งแกร่งอย่างน่าหวาดหวั่น

อิ๋งเฉินสัมผัสถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเอง ไม่เพียงแต่การฝึกตนจะเพิ่มขึ้นถึงขั้นหยวนอิงช่วงต้น ทว่าคุณภาพพลังลมปราณของเขาก็ยังดีเยี่ยมเป็นพิเศษ และไม่มีความรู้สึกกลวงเปล่าเลยแม้แต่น้อย รากฐานมั่นคงอย่างยิ่ง

ก่อนหน้านี้สาเหตุที่เขาสามารถเลื่อนระดับไปถึงขั้นสร้างรากฐานได้ ล้วนเป็นเพราะอาศัยทรัพยากรจำนวนมากถมลงไปอย่างฝืนทน

การกระทำเช่นนี้แม้จะทำให้เขายกระดับการฝึกตนได้ แต่ก็นำมาซึ่งปัญหาที่ร้ายแรง นั่นก็คือรากฐานไม่มั่นคง

เพราะเหตุนี้ ภายในร่างกายของเขาจึงเปรียบเสมือนปราสาทที่สร้างอยู่บนหาดทราย ดูเผินๆ เหมือนยิ่งใหญ่อลังการ แต่แท้จริงแล้วโอนเอนสั่นคลอน รากฐานเช่นนี้ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาลดลงอย่างมาก ไม่เพียงแต่ไม่สามารถแสดงระดับที่ควรจะเป็นออกมาได้ แต่ยังมีอันตรายซ่อนแฝงอยู่อย่างมหาศาล

นอกจากนี้เนื่องจากรากฐานไม่มั่นคง พลังลมปราณในร่างกายของเขาจึงอ่อนแออย่างผิดปกติ พลังลมปราณที่เดิมทีควรจะพรั่งพรูดุจเกลียวคลื่นและไหลเวียนอย่างต่อเนื่อง กลับอ่อนแรงราวกับสายน้ำสายเล็กๆ

ทว่าตอนนี้เขากลับไม่มีความรู้สึกกลวงเปล่าของพลังลมปราณเลยแม้แต่น้อย

"สมแล้วที่เป็นระบบ"

อิ๋งเฉินอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาด้วยความชื่นชม

"ระบบ ใช้งานการ์ดอัญเชิญต่อ"

อิ๋งเฉินเอ่ยกล่าวในใจต่อ

"ติ๊ง ใช้งานสำเร็จ"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ได้รับขุนนางบุ๋นกัวเจีย ขุนนางบู๊จ้าวอวิ๋น บุคคลพิเศษลู่ปิ่ง"

"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ได้รับกองทัพม้าขาวหนึ่งแสนนาย หน่วยจิ่นอีเว่ยหนึ่งแสนนาย"

รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะไม่เคยหยุดลงเลย

เขาเปิดหน้าต่างภารกิจของตนเองขึ้นมา

โฮสต์: อิ๋งเฉิน

ฐานะ: เหลียงอ๋องแห่งต้าฉิน

ความแข็งแกร่ง: ขั้นหยวนอิงช่วงต้น

บุคคลที่อัญเชิญ: กัวเจีย (ขั้นฮว่าเสินช่วงต้น) จ้าวอวิ๋น (ขั้นฮว่าเสินช่วงต้น) ลู่ปิ่ง (ขั้นฮว่าเสินช่วงต้น)

(ความแข็งแกร่งของบุคคลที่อัญเชิญต้องไม่สูงกว่าโฮสต์หนึ่งระดับขั้นใหญ่ ระดับการฝึกตนในปัจจุบันอยู่ในสถานะถูกผนึก รอจนกว่าระดับการฝึกตนของโฮสต์เพิ่มขึ้นก็จะค่อยๆ คลายผนึก)

กองทัพที่อัญเชิญ: หน่วยจิ่นอีเว่ย (หนึ่งแสนนาย) กองทัพม้าขาว (หนึ่งแสนนาย)

(ความแข็งแกร่งของกองทัพที่อัญเชิญถูกจำกัดโดยโฮสต์เช่นกัน ปัจจุบันทหารทั่วไปอยู่ขั้นสร้างรากฐานช่วงต้น ยิ่งระดับสูงการฝึกตนก็จะยิ่งสูง ปัจจุบันสูงสุดคือขั้นหยวนอิงช่วงต้น)

แต้มสังหาร: 0

ร้านค้าระบบ

ที่ด้านล่างสุดของหน้าต่างมีตัวอักษรคำว่าร้านค้าระบบ อิ๋งเฉินเปิดขึ้นมาดูด้วยความอยากรู้

หน้าต่างโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ด้านบนมีสิ่งของต่างๆ เขียนไว้อย่างละลานตา มีทั้งวิชา ของวิเศษ บุคคล และกองทัพ นับไม่ถ้วน แต่อิ๋งเฉินก็ทำได้เพียงแค่มองดูเท่านั้น ตอนนี้เขาไม่มีแต้มสังหารเลยแม้แต่แต้มเดียว และสิ่งของด้านบนเหล่านั้นก็มีราคาตั้งแต่หลายสิบไปจนถึงหลายล้านแต้มสังหาร ทำให้เขาหมดปัญญา ทำได้เพียงแค่มองจนตาละห้อยเท่านั้น