บทที่ 29 ราชันย์มังกรเงิน

บทที่ 29 ราชันย์มังกรเงิน: ความรู้สึกที่แสนแปลกประหลาด

เจ็ดวันต่อมา ในยามเช้าตรู่ แสงแดดสาดส่องผ่านม่านหมอกลงมายังลานกว้างด้านหลังสำนักวิญญาณยุทธ์

ลานกว้างแห่งนี้ได้รับการดูแลรักษาอย่างพิถีพิถันมาโดยตลอด และมักจะเป็นสถานที่ที่เชียนเต้าหลิวใช้เดินเล่นพักผ่อน แต่ทว่าในวันนี้... จะพูดอย่างไรดีล่ะ? มันดูราวกับถูกรื้อค้นจนพังพินาศ

ณ ลานกว้างแห่งนั้น มีเงาร่างสองสายยืนประจันหน้ากันอยู่คนละฝั่งของลาน

ฮั่วอวี่ฮ่าวหอบหายใจอย่างหนักหน่วง โคจรพลังวิญญาณอย่างต่อเนื่องเพื่อฝืนพยุงร่างกายของตนเองเอาไว้

รอบตัวเขาและราชันย์มังกรเงิน ลานกว้างที่เคยเป็นระเบียบเรียบร้อยบัดนี้กลายเป็นเละเทะไม่มีชิ้นดี

บนพื้นดิน รอยไหม้เกรียมตัดสลับกับเศษน้ำแข็งและหิมะที่ปลิวว่อนไปทั่ว ก่อให้เกิดเป็นภาพที่ดูแปลกตายิ่งนัก

"เจ้ายังอยากจะต่ออีกไหม?" ราชันย์มังกรเงิน กู่เยว่น่า เอ่ยถามขณะกำลังลิ้มรสไอศกรีมที่ฮั่วอวี่ฮ่าวทำขึ้น ดวงตากลมโตสุกสกาวของนางจ้องมองฮั่วอวี่ฮ่าวด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"บอกข้าที ร่างกายเจ้ายังไหวอยู่หรือ? เจ้ารู้ใช่ไหมว่าสำนักวิญญาณยุทธ์จะจัดพิธีแต่งตั้งบุตรศักดิ์สิทธิ์ให้เจ้าในบ่ายวันนี้"

ฮั่วอวี่ฮ่าวปาดเหงื่อบนหน้าผาก แม้ว่าพละกำลังทางกายและพลังจิตของเขาจะใกล้ถึงขีดจำกัดแล้ว แต่ในแววตายังคงเปล่งประกายความมุ่งมั่น "ต่อเถอะครับ มีพี่เทียนเมิ่งอยู่ พลังวิญญาณที่ถูกใช้ไปจะฟื้นฟูกลับมาได้อย่างรวดเร็ว อีกอย่าง หลังจากค่อยๆ ปรับตัวมาได้หลายวัน ข้ารู้สึกว่าอีกไม่นานข้าก็จะสามารถทำความเข้าใจพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แฝงอยู่ในนั้นได้แล้ว"

"ถ้าเช่นนั้นข้าจะทำต่อ แต่หากเจ้าทนไม่ไหว ต้องรีบบอกข้านะ" น้ำเสียงของกู่เยว่น่าแฝงไว้ด้วยความห่วงใยเล็กน้อย

เมื่อกล่าวจบ กู่เยว่น่าก็ตวัดหอกมังกรเงินในมืออีกครั้ง พลังธาตุน้ำแข็งอันทรงพลานุภาพปะทุออกจากปลายหอก ควบแน่นรวมกันเป็นทรงกลมน้ำแข็งขนาดยักษ์ราวกับพายุที่โหมกระหน่ำ

ทรงกลมน้ำแข็งนี้ไม่เพียงแต่จะมีขนาดมหึมา แต่ยังแผ่ไอเย็นยะเยือกจนแทบขาดใจ เข้าโอบล้อมร่างของฮั่วอวี่ฮ่าวไว้อย่างสมบูรณ์

ชั่วพริบตา ความหนาวเหน็บลึกถึงกระดูกก็แทรกซึมผ่านผิวหนังของฮั่วอวี่ฮ่าว แผ่ขยายลุกลามไปยังเนื้อหนัง อวัยวะภายใน และลึกลงไปถึงก้นบึ้งแห่งทะเลวิญญาณของเขาอย่างรวดเร็ว

ความหนาวเย็นนี้รุนแรงเสียจนฮั่วอวี่ฮ่าวแทบจะสัมผัสได้ว่าเลือดในกายกำลังค่อยๆ จับตัวแข็ง และการหายใจก็เริ่มยากลำบากขึ้น

ทว่า ในเวลานี้ ฮั่วอวี่ฮ่าวไม่อาจใส่ใจกับความเจ็บปวดทางร่างกายได้อีกต่อไป เขากัดฟันแน่นและเร่งโคจรพลังจิต เริ่มทำการแยกแยะโครงสร้างพลังธาตุน้ำแข็งที่โอบล้อมเขาอยู่อย่างต่อเนื่อง

แม้ว่าคุณสมบัติธาตุน้ำแข็งของฮั่วอวี่ฮ่าวจะบรรลุถึงขอบเขตน้ำแข็งขีดสุดแล้ว แต่การทำความเข้าใจพลังธาตุน้ำแข็งจากราชันย์มังกรเงินก็ยังคงมอบผลประโยชน์มหาศาลที่ไม่อาจประเมินค่าได้ให้แก่เขา

พลังธาตุน้ำแข็งที่กู่เยว่น่าครอบครองนั้น ได้ก้าวข้ามขอบเขตของน้ำแข็งขีดสุดไปนานแล้ว และทะยานขึ้นสู่ระดับที่ใกล้เคียงกับกฎแห่งฟ้าดิน

ตามตำนานเล่าขาน เทพมังกรในอดีตกาลได้แยกแยะร่างออกเป็นสอง กลายเป็นราชันย์มังกรทองและราชันย์มังกรเงิน

ราชันย์มังกรทองสืบทอดพละกำลังอันเป็นที่สุดของเทพมังกร ในขณะที่ราชันย์มังกรเงินสืบทอดพลังแห่งกฎเกณฑ์ธาตุทั้งหมดของเทพมังกรมา

พลังแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้คือพลังพื้นฐานที่ก่อร่างสร้างโลกขึ้นมา และเป็นกฎเกณฑ์ที่แม้แต่เทพเจ้าก็ยังต้องปฏิบัติตาม

สิ่งที่ฮั่วอวี่ฮ่าวกำลังทำอยู่ในขณะนี้ คือการทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของธาตุน้ำแข็ง เขารู้ซึ้งดีว่ามีเพียงการหยั่งรู้และครอบครองกฎเกณฑ์เหล่านี้อย่างถ่องแท้เท่านั้น จึงจะทำให้เขามีพลังที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นในการต่อสู้ในอนาคต

ฮั่วอวี่ฮ่าวหลับตาลง รวบรวมสมาธิทั้งหมดเพื่อสัมผัสถึงทุกความเปลี่ยนแปลงอันละเอียดอ่อนของธาตุน้ำแข็งภายในทรงกลมน้ำแข็ง พยายามค้นหาเบาะแสของกฎเกณฑ์ที่ซุกซ่อนอยู่ภายในนั้น

ภายใต้การชี้แนะของกู่เยว่น่า ฮั่วอวี่ฮ่าวค่อยๆ สัมผัสได้ถึงการไหลเวียนและความเปลี่ยนแปลงของธาตุน้ำแข็ง เขาเริ่มพยายามชี้นำพลังเหล่านี้ด้วยพลังจิตของตนเอง หวังจะควบคุมให้พวกมันเคลื่อนไหวตามเจตจำนงของเขา

นี่เป็นกระบวนการที่ยาวนานและยากลำบาก ทว่าฮั่วอวี่ฮ่าวกลับไม่ถอยหนีเลยแม้แต่น้อย ภายในใจของเขามีเพียงความเชื่อมั่นเดียว นั่นคือการก้าวข้ามขีดจำกัดของตนเองอย่างไม่หยุดยั้ง เพื่อบรรลุสู่ขอบเขตที่สูงส่งยิ่งขึ้น

ท้ายที่สุดแล้ว ตามข้อสันนิษฐานของฮั่วอวี่ฮ่าวและกู่เยว่น่า เป็นไปได้สูงมากที่ราชันย์เทพถังจะกลับชาติมาเกิดในชาตินี้ด้วยเช่นกัน แม้ว่านิสัยใจคอของถังซานจะไม่ค่อยดีนัก แต่ความแข็งแกร่งของเขาก็ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวต้องเฝ้าระวังอย่างหนัก

ดังนั้น ในชาตินี้ หากฮั่วอวี่ฮ่าวต้องการรับมือกับราชันย์เทพถัง เขาจำเป็นต้องครอบครองพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าคราวก่อน

ขณะที่ราชันย์มังกรเงินอัดฉีดพลังแห่งกฎเกณฑ์ธาตุน้ำแข็งอันทรงพลานุภาพเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ดวงตาแห่งนิรันดร์ตรงหว่างคิ้วของฮั่วอวี่ฮ่าวก็ราวกับจะสัมผัสได้ถึงบางสิ่ง มันจึงค่อยๆ ลืมขึ้นโดยอัตโนมัติ

ประกายแสงอันลึกล้ำสว่างวาบในดวงตาของฮั่วอวี่ฮ่าว ภายใต้การจับจ้องของเขา สสารภายในทรงกลมน้ำแข็งทั้งหมดเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าอัศจรรย์

ฮั่วอวี่ฮ่าวสามารถมองเห็นทุกอณูโมเลกุลกำลังค่อยๆ ถูกแยกแยะโครงสร้างอยู่ภายในครรลองสายตาของเขาได้อย่างชัดเจน

ภายใต้อนุภาคเล็กๆ เหล่านี้ มีเส้นสายแห่งพลังกฎเกณฑ์ที่มองไม่เห็นกำลังทำงานอยู่ พลังแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้นี่เองที่ควบแน่นสสารในทรงกลมน้ำแข็งให้รวมกันเป็นหนึ่งเดียวอย่างมั่นคง

ฮั่วอวี่ฮ่าวเฝ้าสังเกตการทำงานของกฎเกณฑ์เหล่านี้ด้วยความตั้งใจอย่างเต็มเปี่ยม เขาเริ่มจดจำเศษเสี้ยวของกฎเกณฑ์เหล่านี้อย่างสุดความสามารถ เพื่อพยายามไขความลับอันลึกซึ้งของมัน

จากนั้น เขาจึงเริ่มพยายามผสานเศษเสี้ยวของกฎเกณฑ์เหล่านี้เข้ากับน้ำแข็งขีดสุดของตนเอง เพื่อทำให้พลังของเขาแข็งแกร่งและบริสุทธิ์มากยิ่งขึ้น

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเงียบเชียบท่ามกลางความจดจ่อของฮั่วอวี่ฮ่าว เขาจมดิ่งลงสู่การทำความเข้าใจกฎเกณฑ์อย่างสมบูรณ์ หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน ในที่สุดฮั่วอวี่ฮ่าวก็รู้สึกว่าพละกำลังทางกายของเขาหมดลง เขาคุกเข่าลงข้างหนึ่งบนพื้นพร้อมกับหอบหายใจอย่างหนัก

ดวงตาแห่งนิรันดร์ที่กึ่งกลางหน้าผากของเขาก็เริ่มค่อยๆ ปิดลงเช่นกัน

"ดูเหมือนว่าสิ่งที่เจ้าได้รับในครั้งนี้คงจะมหาศาลไม่น้อยเลยนะ" น้ำเสียงใสกังวานของกู่เยว่น่าดังก้องในโสตประสาทของฮั่วอวี่ฮ่าว ขัดจังหวะห้วงความคิดของเขา

ฮั่วอวี่ฮ่าวเงยหน้าขึ้น ประกายความตื่นเต้นเต้นระริกอยู่ในดวงตา "ครับ ข้าพอจะเข้าใจวิธีการทำงานของกฎเกณฑ์เหล่านี้คร่าวๆ แล้ว ผลลัพธ์ในช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้นับว่าดีมากทีเดียว"

ฮั่วอวี่ฮ่าวปัดฝุ่นตามตัวแล้วหยัดกายลุกขึ้นจากพื้น แม้ว่าร่างกายของเขาจะเหนื่อยล้าอยู่บ้าง แต่จิตใจกลับกระปรี้กระเปร่าอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

กู่เยว่น่ามองดูขนตาที่สั่นไหวเล็กน้อยของฮั่วอวี่ฮ่าว นางยื่นเรียวนิ้วขาวผ่องออกไปจิ้มมันเบาๆ แล้วก็จิ้มอีกครั้ง ราวกับกำลังสำรวจอะไรบางอย่าง

"อะแฮ่ม ท่านราชันย์มังกรเงิน มันจั๊กจี้ไปหน่อยนะครับ" ฮั่วอวี่ฮ่าวฝืนยิ้มอย่างเก้อเขิน พยายามผ่อนคลายความรู้สึกทำตัวไม่ถูกที่เกิดจากการสัมผัสใกล้ชิดอย่างกะทันหันนี้

"ขนตาของเจ้าสวยจังเลยนะ" กู่เยว่น่าเอียงคอพูดในสิ่งที่ทำให้ฮั่วอวี่ฮ่าวถึงกับงุนงง

บางทีอาจจะสังเกตเห็นความสับสนของฮั่วอวี่ฮ่าว ริ้วรอยแดงระเรื่อจึงพาดผ่านใบหน้าของกู่เยว่น่า ทว่านางก็รีบดึงความสงบเยือกเย็นตามปกติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว "เอาล่ะ บ่ายวันนี้เจ้าต้องเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งบุตรศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่หรือ? อย่ามัวแต่เสียเวลาอยู่เลย"

"อ้อ จริงด้วย พิธีแต่งตั้งบุตรศักดิ์สิทธิ์ในบ่ายวันนี้นับว่าสำคัญมาก ข้าคาดว่าผู้อาวุโสแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์และผู้อาวุโสจากหอผู้อาวุโสทุกคนคงจะมาร่วมงานกันพร้อมหน้า ข้าจำเป็นต้องเตรียมตัวให้ดีจริงๆ"

ฮั่วอวี่ฮ่าวส่งยิ้มบางๆ ให้ราชันย์มังกรเงิน จากนั้นก็หันหลังเดินกลับไปยังห้องพักของตน

เหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมงก็จะถึงเวลาเริ่มพิธี ฮั่วอวี่ฮ่าวจึงเตรียมตัวอาบน้ำชำระล้างร่างกาย และเปลี่ยนไปสวมชุดที่ปี่ปี๋ตงจัดเตรียมไว้ให้

เมื่อมองดูแผ่นหลังของฮั่วอวี่ฮ่าวที่ค่อยๆ เดินห่างออกไป กู่เยว่น่าก็ยืนเหม่อลอยอยู่กับที่ นางเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ทว่ากลับมีความรู้สึกที่แสนจะแปลกประหลาดผุดขึ้นมาในใจ... ช่างเป็นความรู้สึกที่วิเศษเหลือเกิน...