บทที่ 3 ขยะก็ควรเน่าอยู่ในโคลนไปชั่วชีวิต!
บทที่ 3 ขยะก็ควรเน่าอยู่ในโคลนไปชั่วชีวิต!
คิ้วของเย่ฮวากระตุกเล็กน้อย
ให้ตายสิ เขายังไม่ได้ไปหาเรื่องถังซานเลย แต่ถังซานกลับเป็นฝ่ายกัดเขาก่อน!
สีหน้าของผู้อำนวยการซูเปลี่ยนไปทันที
เขาอายุสี่สิบเจ็ดปี ทำงานด้านรับสมัครนักเรียนของสถาบันมานานกว่ายี่สิบปี ผ่านการตรวจสอบใบรับรองวิญญาณยุทธ์มานับพันนับหมื่นฉบับ หากไม่ถึงหมื่นก็ไม่ต่ำกว่าแปดพัน เขาสามารถดูออกได้ในพริบตาว่าของจริงหรือของปลอม
ใบรับรองของเย่ฮวามีตราเหล็กของหอวิญญาณครบถ้วนและคมชัด หมึกและลวดลายพื้นหลังในช่องตรวจวัดพลังวิญญาณตรงกันทุกประการ แม้แต่กระดาษก็เป็นกระดาษป้องกันการปลอมแปลงแบบพิเศษของหอวิญญาณ
ปลอมงั้นหรือ?
นี่มันตบหน้าเขาชัด ๆ!
“นักเรียนถังซาน” น้ำเสียงของผู้อำนวยการซูเย็นลง เขาพับใบรับรองอย่างระมัดระวังแล้วส่งคืนให้เย่ฮวา “คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร?”
“ก็หมายตามนั้น” ถังซานมองเย่ฮวาอย่างไร้อารมณ์ แต่ในส่วนลึกของดวงตามีความยินดีที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น “ผมรู้จักคนคนนี้ เย่ฮวาจากหมู่บ้านเซิ่งหุน”
“วิญญาณยุทธ์ของเขาคือไม้ท่อนหนึ่ง พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับสาม เป็นสิ่งที่อาจารย์ซูหยุนเทาจากหอวิญญาณตรวจวัดด้วยตัวเอง ใบรับรองนี้เขาปลอมขึ้นมา!”
สนามฝึกเงียบกริบทันที
อาจารย์ใหญ่ขมวดคิ้ว ก้าวเข้ามาดึงแขนเสื้อถังซานพร้อมลดเสียงลง
“เสี่ยวซาน อย่าหุนหันพลันแล่น ใบรับรองของหอวิญญาณปลอมไม่ได้ บางทีเธออาจจำผิด...”
“อาจารย์ ผมจำไม่ผิด!”
ถังซานกลับยิ่งเพิ่มเสียงดังขึ้น ราวกับกลัวว่าคนรอบข้างจะไม่ได้ยิน
“ผมเป็นคนหมู่บ้านเดียวกับเขา เราโตมาด้วยกัน ผมรู้พื้นเพของเขาดีกว่าใคร!”
“ขยะที่มีวิญญาณยุทธ์เป็นไม้ท่อนหนึ่ง มีพลังวิญญาณระดับสาม แม้แต่สบตาผมในหมู่บ้านยังไม่กล้า ตอนนี้จู่ ๆ กลับหยิบใบรับรอง ‘กระบองมังกรขด พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด’ ออกมา จะหลอกใครกัน?”
ผู้คนรอบข้างเริ่มถูกดึงดูดเข้ามา
จากนักเรียนทำงานแลกค่าเรียนสองคนที่กำลังถือหนังสือเดินผ่าน
กลายเป็นนักเรียนชุดปกติสามคนที่โผล่หัวออกมาดู
แม้แต่อาจารย์ที่เดินผ่านยังหยุดฝีเท้า
เพียงชั่วครู่ คนกว่าสิบคนก็ล้อมสนามฝึกเอาไว้แล้ว!
เสียงของถังซานดังขึ้นอีก
“ผู้อำนวยการซู ผมขอถามหน่อย เย่ฮวามาจัดการเรื่องเข้าเรียนด้วยตัวเองใช่ไหม?”
“แล้วจะทำไม?” สีหน้าของผู้อำนวยการซูน่าเกลียดขึ้น
“นั่นไงล่ะ”
ถังซานหัวเราะเย็นชา
“ในหมู่บ้าน เขาไม่เคยได้รับโควตาเข้าเรียนที่เมืองนั่วติง!”
“ขยะที่ถูกทอดทิ้งแบบนี้ ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้? แล้วเอาใบรับรองพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดมาจากไหน?”
เขาก้าวเข้ามา จ้องตรงไปที่ผู้อำนวยการซู
“ผู้อำนวยการซู บอกผมมาตามตรงเถอะ คุณรับสินบนจากเขาหรือเปล่า?”
ตูม!
ฝูงชนระเบิดเสียงฮือฮาทันที
“รับสินบน? เด็กคนนี้เป็นใคร กล้าพูดกับผู้อำนวยการซูแบบนั้น?”
“เขาบอกว่านักเรียนใหม่คนนั้นเป็นขยะ? วิญญาณยุทธ์ไม้ท่อนหนึ่ง พลังวิญญาณระดับสาม?”
“แต่ผู้อำนวยการซูบอกว่าเป็นพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดนะ แถมท่านยังขึ้นชื่อเรื่องความยุติธรรมอีก...”
เสียงซุบซิบดังต่อเนื่อง
ใบหน้าของผู้อำนวยการซูดำทะมึนราวก้นหม้อ
ตลอดหลายสิบปีในสถาบันแห่งนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกนักเรียนใหม่ตั้งคำถามต่อหน้าสาธารณะว่าได้รับสินบนหรือไม่!
เขาสูดลมหายใจลึก ก่อนหันไปมองอาจารย์ใหญ่
“ท่านอาจารย์ใหญ่ เด็กคนนี้เป็นคนที่ท่านพามาหรือ? มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
อาจารย์ใหญ่แทบอยากยกมือกุมหน้าผาก
เขารู้ดีว่าพรสวรรค์ของถังซานหมายถึงอะไร
พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด วิญญาณยุทธ์หญ้าสีเงินคราม
นี่คือตัวอย่างสมบูรณ์แบบสำหรับพิสูจน์ทฤษฎีแกนหลักสิบประการของเขา!
แต่เขาก็ไม่อยากล่วงเกินผู้อำนวยการซูเช่นกัน เกรงว่าอีกฝ่ายจะไปพูดไม่ดีต่อหน้าอธิการบดี
“เด็กคนนี้ชื่อถังซาน มาจากหมู่บ้านเซิ่งหุนเช่นกัน”
อาจารย์ใหญ่พยายามรักษาความสงบ
“เขาก็มีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดเหมือนกัน”
รอบด้านเกิดความโกลาหลอีกครั้ง
พลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดอีกคนงั้นหรือ?
ตั้งแต่เมื่อไรพรสวรรค์ระดับนี้ถึงพบได้ง่ายขนาดนี้?
ผู้อำนวยการซูชะงักไปครู่หนึ่ง
จนถึงเมื่อวานนี้ ทั้งประวัติศาสตร์ของสถาบันวิญญาณยุทธ์ขั้นต้นนั่วติงยังไม่เคยมีนักเรียนที่มีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดเลยสักคน
หากถังซานมีจริง เขาก็มีสิทธิ์หยิ่งยโสอยู่บ้าง
แต่สิทธิ์คือสิทธิ์
การใส่ร้ายคือการใส่ร้าย!
ทั้งคู่ต่างมีพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด
แต่ทำไมเย่ฮวาถึงสุขุมใจกว้าง ขณะที่ถังซานกลับเจ้าเล่ห์และอาฆาตเช่นนี้?
“นักเรียนถังซาน”
ผู้อำนวยการซูพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“เธอบอกว่าใบรับรองของเย่ฮวาเป็นของปลอม แล้วหลักฐานล่ะ?”
“ผมนี่แหละคือหลักฐาน”
ถังซานเชิดหน้าขึ้น
“ผมเป็นคนหมู่บ้านเดียวกับเขา ผมเห็นเขาปลุกวิญญาณยุทธ์ไม้ท่อนหนึ่งด้วยตาตัวเอง!”
“ถ้าผู้อำนวยการซูไม่เชื่อ ก็ให้เขาปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมาต่อหน้าทุกคน ทุกอย่างก็จะกระจ่างเอง!”
เย่ฮวายืนอยู่กับที่ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย
【ติ๊ง!】
【ตรวจพบว่าโฮสต์ถูกใส่ร้ายและกดขี่ต่อหน้าสาธารณะ เปิดใช้งานภารกิจชั่วคราว】
【ชื่อภารกิจ : เดิมพันกับถังซาน】
【เนื้อหาภารกิจ : เผชิญหน้าการใส่ร้ายของถังซาน ตอบโต้ตรง ๆ ทำให้เขาอับอายต่อหน้าทุกคน และสูญเสียภาพลักษณ์แรกในสายตาเสี่ยวอู่】
【รางวัลภารกิจ : ร่างกายคุ้มกันพิษหมื่นชนิด】
【คำอธิบาย : ผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงไม่เคยหวาดกลัวต่อคำตั้งคำถาม จงทำให้เจ้าคนหน้าไหว้หลังหลอกนั่นรู้ว่าการหาเรื่องผิดคนมีจุดจบเช่นไร!】
ภูมิคุ้มกันพิษทุกชนิด!
ดวงตาของเย่ฮวาหรี่ลง
เขารู้ดีว่ารางวัลนี้มีค่ามหาศาลเพียงใด
ในทวีปโต้วหลัว วิถีแห่งพิษเป็นสิ่งที่ป้องกันได้ยากที่สุด
อาวุธลับของถังซานมีพิษ
พิษงูของตู๋กูป๋อไร้ผู้เทียบเทียม
พิษจักรพรรดิแมงมุมกลืนวิญญาณของปี่ปี้ตง แม้แต่ระดับโต้วหลัวยังต้องหวาดหวั่น
หากมีร่างกายคุ้มกันพิษหมื่นชนิด ภัยคุกคามเหล่านี้จะลดลงอย่างมาก
ภารกิจนี้ เขารับแล้ว!
“ถังซาน”
“ในเมื่อเจ้าบอกว่าใบรับรองของข้าเป็นของปลอม ถ้าข้าพิสูจน์ได้ว่าเป็นของจริงล่ะ?”
ถังซานหัวเราะเยาะ ราวกับได้ยินเรื่องตลกที่สุดในโลก
“เป็นไปไม่ได้!”
เขาหรี่ตาลง
เย่ฮวาก็แค่กำลังเดิมพันว่าเขาไม่กล้าพนัน พยายามใช้วิธีนี้ข่มขู่เขาเท่านั้น
เป็นแค่กลอุบายเด็ก ๆ!
“ถ้าใบรับรองของเจ้าเป็นของจริง...”
“ข้า ถังซาน จะมอบครึ่งหนึ่งของเหรียญทอง ทรัพยากรฝึกฝน และรางวัลภารกิจทั้งหมดที่ได้รับในหกปีที่อยู่สถาบันนั่วติงให้เจ้า!”
ว้าว!
ผู้คนส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง
ครึ่งหนึ่งของรายได้ตลอดหกปี!
นี่ไม่ใช่การเดิมพันเล็ก ๆ เลย
แม้สถาบันนั่วติงจะเป็นเพียงสถาบันระดับต้น แต่นักเรียนทำงานแลกค่าเรียนก็ยังได้รับเงินอุดหนุนรายเดือน
รวมถึงรางวัลภารกิจและเงินสนับสนุนจากหอวิญญาณ
หกปีรวมกัน อย่างน้อยก็หลายสิบเหรียญทอง
ครึ่งหนึ่งของจำนวนนี้เพียงพอให้ครอบครัวคนธรรมดาใช้ชีวิตอย่างสบายได้หลายปี
“แต่ถ้าใบรับรองของเจ้าเป็นของปลอม”
มุมปากของถังซานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา
“เย่ฮวา เจ้าต้องคุกเข่าตรงนี้ ต่อหน้าทุกคน!”
“โขกศีรษะให้ข้าสามครั้ง ยอมรับว่าตัวเองเป็นขยะ!”
“จากนั้นก็ไสหัวออกจากสถาบันนั่วติง และห้ามเหยียบเข้ามาอีกตลอดชีวิต!”
“ว่าไง?”
สีหน้าของอาจารย์ใหญ่เปลี่ยนไปทันที
เขาอยากห้าม แต่คำพูดของถังซานได้หลุดออกไปแล้ว
สุดท้ายจึงได้แต่ยิ้มขมขื่น
ศิษย์คนนี้หุนหันเกินไปจริง ๆ
แต่เมื่อนึกดู ถังซานกล้าพนันเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเขามั่นใจเต็มร้อย
คนหมู่บ้านเดียวกัน ไม่มีทางจำวิญญาณยุทธ์ของเย่ฮวาผิด!
และถังซานก็เป็นคนละเอียดรอบคอบ ไม่ทำเรื่องที่ไม่มีความมั่นใจแน่นอน
เมื่อคิดเช่นนี้ อาจารย์ใหญ่ก็ผ่อนคลายลง และถึงกับรู้สึกคาดหวังอยู่ลึก ๆ
หากเย่ฮวาขายหน้าในที่สาธารณะ
นั่นจะเป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมให้ถังซานสร้างชื่อเสียง!
อัจฉริยะพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิด เหยียบย่ำ “อัจฉริยะปลอม” แล้วก้าวขึ้นมา
ย่อมมีแต่ผลดีต่อสถานะของเขาในสถาบัน
ฝูงชนรอบข้างเดือดพล่านถึงขีดสุด
“พนันกันจริง ๆ!”
“คุกเข่า ยอมรับความพ่ายแพ้ แล้วออกจากสถาบัน? โหดเกินไปไหม?”
“โหดตรงไหน? ถ้าใบรับรองปลอมจริง นั่นเท่ากับปลอมเอกสารของหอวิญญาณ การให้คุกเข่ายังถือว่าเบาแล้ว”
“ถูกต้อง นั่นเป็นความผิดร้ายแรงเลยนะ”
สายตาทุกคู่หันไปมองเย่ฮวา
แต่สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย
ความพึงพอใจวาบผ่านดวงตาของถังซาน
เป็นอย่างที่คิด
ขยะคนนี้ถูกจับย่างบนกองไฟจนลงจากเวทีไม่ได้แล้ว
ยอมรับเดิมพันดีกว่ายอมแพ้ต่อหน้าคนจำนวนมาก
แต่น่าเสียดาย...
การฝืนรักษาหน้าจะมีแต่ทำให้ตายอนาถยิ่งกว่าเดิม!
ขยะก็คือขยะ
ควรจมอยู่ในโคลนไปตลอดชีวิต!
วันนี้ ข้าจะเหยียบเจ้าให้จมดินต่อหน้าทุกคน
ให้ทุกคนรู้ว่าช่องว่างระหว่างเจ้า เย่ฮวา กับข้า ถังซาน
ห่างกันยิ่งกว่าฟ้ากับดิน!
“เชิญเลย”
ถังซานกอดอก สีหน้าเหมือนกำลังชมละครสนุก
“เปิดหูเปิดตาให้พวกเราหน่อย!”
“ให้พวกเราได้เห็นกระบองมังกรขดของเจ้า!”
“ให้พวกเราได้เห็นพลังวิญญาณเต็มขั้นโดยกำเนิดของเจ้า!”
“แพ้แล้วก็อย่าหาว่าข้าใจร้าย ผู้ชนะได้ทุกอย่าง การรักษาหน้าจนเกินไปมีแต่จะขายหน้าตัวเอง!”
ผู้อำนวยการซูขมวดคิ้ว มองถังซานแวบหนึ่ง ก่อนหันไปหาเย่ฮวา
“นักเรียนเย่ฮวา ไม่ต้องกังวล”
“ถ้าใบรับรองของเธอเป็นของจริง ไม่มีใครไล่เธอออกได้”
“ปล่อยวิญญาณยุทธ์ออกมาเถอะ”
เย่ฮวาพยักหน้า
เขายกมือขวาขึ้น ฝ่ามือหงายขึ้นฟ้า
ทุกคนกลั้นหายใจ
รอยยิ้มเย็นชายังคงติดอยู่บนใบหน้าของถังซาน
อาจารย์ใหญ่สงบนิ่ง
ผู้อำนวยการซูมีความตึงเครียดในแววตา
นักเรียนที่มุงดูต่างยืดคอรอชม
เย่ฮวาหลับตา รวบรวมพลังลงสู่ตันเถียน!
ทันใดนั้น—
แสงสีทองเข้มระเบิดออกจากฝ่ามือของเขา!
อุณหภูมิรอบสนามฝึกพุ่งสูงขึ้นหลายองศาในพริบตา!
แสงสว่างรวมตัวอย่างรวดเร็ว
ก่อนจะกลายเป็นกระบองแกะสลักลายมังกรอันสง่างาม
ตกลงสู่มือของเย่ฮวาอย่างมั่นคง!
รอยยิ้มบนใบหน้าของถังซาน...
แข็งค้างในทันที!