ตอนที่ 49 คนหนุ่มสาว ทางลัดต้องเดิน

ตอนที่ 49 คนหนุ่มสาว ทางลัดต้องเดิน

หัวลูกศรเหล็กกล้าชั้นดี ต้องการปริมาณเหล็กกล้าเพียงหนึ่งในสิบส่วนของลิ่มเหล็กกล้าเท่านั้น

แต่ทว่ามีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดี กลับต้องใช้ลิ่มเหล็กกล้าเต็มๆ ถึงหนึ่งก้อนถึงจะสร้างขึ้นมาได้

กระบวนการตีสร้างก็มีความซับซ้อนกว่าการผลิตลิ่มเหล็กกล้ามาก

วั่งชวนใช้เวลาไปเต็มๆ สองชั่วโมง หลังจากตีทุบมีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดีออกมาได้อย่างราบรื่นแล้ว ในช่วงท้ายยังจำเป็นต้องทำการฝังด้ามจับและเปิดคมมีด จึงจะถือว่าเป็นการสร้างอาวุธมีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดีที่สมบูรณ์แบบออกมาได้หนึ่งเล่ม

ภายใต้การชี้แนะของอาจารย์ช่างเหล็กซุน วั่งชวนใช้เวลาไปอีกหนึ่งชั่วยาม ถึงได้ทำอาวุธที่สำเร็จเป็นชิ้นงานชิ้นแรกออกมาได้ในที่สุด

ใช่แล้ว หัวลูกศรเจาะเกราะนับเป็นเพียงแค่วัสดุสิ้นเปลืองเท่านั้น ไม่สามารถนับเป็นอาวุธได้

มีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดี ถึงจะเป็นอาวุธในความหมายที่แท้จริง

เมื่อเสร็จสิ้นกระบวนการทั้งหมดเสร็จสิ้นอย่างราบรื่น ในตอนที่ได้รับอาวุธมีดสั้นที่สำเร็จเป็นชิ้นงาน ในที่สุดวั่งชวนก็ได้เห็นข้อมูลที่สะท้อนกลับมา

มีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดี (ระดับคุณภาพสีขาว) ค่าความทนทาน 100/100

พลังโจมตี 3-5

เนื้อผิวมีความเหนียวและคมกริบ แต่ทว่าค่อนข้างสั้นและเล็ก โปรดใช้ด้วยความระมัดระวัง

มีดสั้นมีความยาวประมาณ 40 เซนติเมตร เปิดคมทั้งสองด้าน แสงเย็นเยียบสะท้อนเข้าใบหน้า สั้นก็สั้นไปนิด แต่ทว่าพกพาสะดวก ใช้แผ่นไม้ไผ่ทำเป็นปลอกมีด แล้วเหน็บไว้ที่เอว ย่อมไม่ถูกค้นพบได้โดยง่าย

"นี่คืออาวุธชิ้นแรกที่คุณตีสร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง อาวุธชิ้นนี้ ก็เป็นของคุณแล้ว คุณเก็บรักษาไว้ให้ดีเถอะ" ช่างเหล็กซุนกล่าวกับวั่งชวน

วั่งชวนชอบจนวางไม่ลง และรีบกล่าวขอบคุณทันที

"ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ"

มีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดีหนึ่งเล่ม จริงๆ แล้วก็มีราคาถึง 5 ตำลึงเงิน

ภายในนั้นมีเรื่องของค่าเชื้อเพลิงไฟและวัสดุต่างๆ ของร้านตีเหล็ก เมื่อคำนวณรวมค่าแรงแล้ว ก็ไม่ได้กำไรมากมายอะไร

แต่สิ่งที่ทำให้เขาค่อนข้างประหลาดใจก็คือ ในตอนที่เรียกแผงคุณสมบัติขึ้นมาตรวจสอบดูว่าแต้มประสบการณ์เพิ่มขึ้นหรือไม่ เขาพบว่าแต้มประสบการณ์ของ 《วิชาตีเหล็กกล้าชั้นดี》 กลับเพิ่มขึ้นถึง 2 แต้มในรวดเดียว

วั่งชวนมึนงงเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นแต้มประสบการณ์เพิ่มขึ้นทีละ 2 แต้ม 2 แต้ม

ในชั่วพริบตานั้นเขาคิดขึ้นมาได้ว่า

หากจำนวนลิ่มเหล็กกล้าชั้นดีที่ต้องใช้มีมากขึ้น เวลาที่ใช้ในการตีสร้างดาบยาวเหล็กกล้าชั้นดี หรือกระบี่เหล็กกล้าชั้นดีมีมากขึ้น จะช่วยให้ได้รับแต้มประสบการณ์ที่มากขึ้นตามไปด้วยหรือไม่?

เขาจึงรีบถามช่างเหล็กซุนทันที

"อาจารย์ครับ มีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดี ตีสร้างขึ้นมาไม่ได้มีความยากอะไรเลย อาจารย์จะสามารถถ่ายทอดเคล็ดวิชาการตีสร้างอาวุธประเภทอื่นให้ฉันอีกได้ไหมครับ?"

"แน่นอนอยู่แล้ว!"

ช่างเหล็กซุนพยักหน้าโดยไม่เสียเวลาคิด "ความสามารถทั้งหมดในตัวของอาจารย์ ล้วนต้องถ่ายทอดให้คุณอยู่แล้ว อืม…… เอาอย่างนี้แล้วกัน ตอนนี้คุณกำลังฝึกซ้อมวิชาทวนอยู่ อาจารย์จะสอนคุณตีสร้างหัวทวนเหล็กกล้าชั้นดีก่อนก็แล้วกัน!"

วั่งชวนนึกถึงทวนที่อยู่บริเวณลานหลังบ้านของหัวหน้าทีมจ้าวเฮยหนิวขึ้นมาทันที แววตาเป็นประกาย

"ดีครับ!"

"มาเริ่มกันเลย!"

ช่างเหล็กซุนเริ่มลงมือชี้แนะในทันที

"หัวทวนเหล็กกล้าชั้นดีต้องการปริมาณลิ่มเหล็กกล้าชั้นดีที่ต้องใช้ จริงๆ แล้วก็พอๆ กับมีดสั้น จุดที่แตกต่างเพียงอย่างเดียวคือมันต้องการความเหนียวที่มากกว่า และส่วนปลายด้านหน้าต้องใช้เนื้อวัสดุที่แน่นหนาและคมกริบ ตัวอย่างเช่น……"

ช่างเหล็กซุนแนะนำเทคนิคทั้งหมดในระหว่างการตีสร้างอย่างจริงจัง

วั่งชวนใช้เวลาไปประมาณสองชั่วยาม เสร็จสิ้นกระบวนการตีสร้าง จากนั้นก็เลือกไม้ลี่ฮวามาหนึ่งท่อน นำมาฝังและยึดติดเข้าด้วยกัน ในที่สุดก็ตีสร้างอาวุธชิ้นที่สองออกมาได้สำเร็จ

หัวทวนเหล็กกล้าชั้นดี

วั่งชวนจึงมีอาวุธชิ้นที่สองเป็นของตัวเอง

ทวนยาวเหล็กกล้าชั้นดี (ระดับคุณภาพสีขาว) ค่าความทนทาน 100/100

พลังโจมตี 3-7

ยาวกว่าหนึ่งนิ้ว แข็งแกร่งกว่าหนึ่งนิ้ว แทงไปทีหนึ่งไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาสักแอก

พลังโจมตีของทวนยาวเหล็กกล้าชั้นดี แข็งแกร่งกว่ามีดสั้นเหล็กกล้าชั้นดีอยู่บ้าง ขีดจำกัดพลังโจมตีเพิ่มขึ้น 2 แต้ม คำประเมินก็มีความใส่ใจเป็นอย่างยิ่ง

อาวุธชิ้นนี้ ช่างเหล็กซุนยังคงเลือกที่จะมอบให้กับลูกศิษย์ของตัวเอง

เพราะอย่างไรก็ตามลูกศิษย์ก็ต้องเรียนรู้วิชาทวน

วั่งชวนเหลือบมองแผงคุณสมบัติรอบหนึ่ง แต้มประสบการณ์ของ 《วิชาตีเหล็กกล้าชั้นดี》 มาถึง 4/1000 แล้ว

เป็นไปตามคาด อาวุธเหล็กกล้าชั้นดีที่สำเร็จเป็นชิ้นงาน จะได้รับแต้มประสบการณ์อย่างน้อย 2 แต้ม

เมื่อเป็นเช่นนี้ การจะพุ่งชนระดับก้าวเข้าสู่ประตู ก็เริ่มมีหวังขึ้นมาบ้างแล้ว

ปัญหาเพียงอย่างเดียวที่จำเป็นต้องได้รับการแก้ไขในตอนนี้ก็คือ จะทำอย่างไรถึงจะสามารถตีสร้างอาวุธเหล็กกล้าชั้นดีในปริมาณมากได้อย่างสมเหตุสมผล

……

เที่ยงวันต่อมา วั่งชวนให้หุ่นยนต์นำบาร์เบลมาส่งที่ห้องพักในคอนโดของตัวเอง

เขาแอบทดลองเพิ่มน้ำหนักบาร์เบลไปที่หนึ่งร้อยหกสิบกิโลกรัม และยกขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย ในท้ายที่สุดภายใต้การคุ้มกันของหุ่นยนต์ เขาก็ได้ทดลองที่น้ำหนักหนึ่งร้อยเจ็ดสิบกิโลกรัม

ถึงตอนนี้ เริ่มมีความรู้สึกตึงมืออยู่บ้างแล้ว

เพื่อความปลอดภัย เขาไม่ทดลองต่อ และให้หุ่นยนต์นำบาร์เบลกลับไปส่งที่ยิมออกกำลังกาย

การพัฒนาของสมรรถภาพทางกายของตัวละครในเกมโลกวิญญาณ จะสะท้อนมาที่ร่างกายจริงในโลกปัจจุบันโดยตรง เรื่องนี้ทำให้วั่งชวนรู้สึกตื่นเต้นและยินดีอย่างมาก

หากฝึกฝนต่อไปเช่นนี้ ไม่เพียงแต่จะสามารถหาเงินเดือนสูงๆ ได้เท่านั้น แต่ทว่ายังสามารถก้าวข้ามผ่านและพัฒนาตัวเองได้ไม่หยุดยั้งอีกด้วย

เรื่องดีๆ ทั้งนั้น!

เมื่อกลับเข้าสู่เกม เขาเริ่มฝึกฝนด้วยความตั้งใจและมีสมาธิมากขึ้น แย่งชิงเวลากันในทุกวินาที

ภายในลานหลังบ้านของหัวหน้าทีมจ้าวเฮยหนิว ฝึกฝนอยู่ต่อเนื่องเจ็ดวัน ในที่สุดก็ประสบความสำเร็จในการพัฒนา 《วิชาทวนพื้นฐาน》 ไปสู่ขอบเขตขั้น 'ฝึกฝนจนชำนาญ' ได้รับรางวัลความว่องไว +1 และพละกำลัง +1

ในระหว่างนั้นค่าความทนทานของทวนยาวพังทลายลงจนแตกหักโดยตรง ทำให้ต้องลงมือตีสร้างทวนยาวขึ้นมาใหม่อีกหนึ่งเล่มด้วยตัวเอง แล้วฝึกซ้อมต่อไป

น่าเสียดายที่……

หลังจาก 《วิชาทวนพื้นฐาน》 ฝึกฝนมาถึงขอบเขตขั้นฝึกฝนจนชำนาญแล้ว ก็ไม่สามารถใช้วิธีการฝึกกับหุ่นไม้เกราะเหล็กเพื่อเพิ่มแต้มประสบการณ์ได้อีกต่อไป

วั่งชวนไม่ได้หมดกำลังใจ รีบไปหาหัวหน้าทีมจ้าวเฮยหนิวทันที เพราะอยากรู้ว่า 《วิชาเกาทัณฑ์》 มีเคล็ดวิชาทางลัดในการฝึกฝนทำนองเดียวกันนี้หรือไม่

จ้าวเฮยหนิวคิดหาวิธีการออก

"ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านเราห่างออกไปยี่สิบหลี่ ก็คือหมู่บ้านเฮยสือ คุณสามารถไปลองเสี่ยงโชคที่นั่นดูได้ หากโชคดี ก็จะสามารถเห็นฝูงนกกระจอกกลุ่มหนึ่ง เอามาใช้ฝึกซ้อมความแม่นยำได้ หากไม่ได้จริงๆ ก็ไปยิงปลาที่ริมลำธารตรงหัวหมู่บ้านเฮยสือ เรื่องนี้ก็จะช่วยคุณได้มากเช่นกัน"

หลังจากนั้นก็ไม่ลืมที่จะตักเตือนเขาอีกรอบ

"การเดินทางอยู่ข้างนอก ตัวคุณเองต้องระมัดระวังให้ดีด้วย แม้ว่าพวกโจรของค่ายเฮยเฟิงจะไม่ค่อยมีกิจกรรมอะไรแล้ว แต่ทว่าในฤดูหนาวผู้อพยพไร้ที่อยู่อาศัยมีอยู่ทั่วไป พร้อมที่จะเปลี่ยนไปเป็นโจรได้ทุกเมื่อ! พยายามเดินทางออกจากหมู่บ้านในตอนเช้า และกลับเข้าหมู่บ้านก่อนที่ดวงอาทิตย์จะตกดิน"

จ้าวเฮยหนิวตั้งแต่รู้ว่าวั่งชวนมีความสามารถระดับเตรียมจอมยุทธ์แล้ว ก็ไม่ได้กังวลว่าเขาจะไปเจอเรื่องเหนือความคาดหมายอะไรข้างนอก

กลับเป็นตัวของวั่งชวนเอง ที่เริ่มตัดสินใจไม่ถูกอยู่บ้าง

ข้างนอกหมู่บ้านอันตรายกว่าข้างในหมู่บ้านมากแน่นอน หากไปเจออันตราย เจอเตรียมจอมยุทธ์หรือจอมยุทธ์ที่เก่งกาจ งานชิ้นนี้ก็จะเกิดความอันตรายขึ้นมาทันที

จำเป็นต้องไปเสี่ยงอันตรายนี้ เพื่อแต้มคุณสมบัติ 2 แต้มจริงๆ หรือ?

แต่หากไม่ไป ฤดูหนาวนี้ยังอีกยาวนานนัก……

หลังจากคิดทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า วั่งชวนตัดสินใจเปลี่ยนความคิดใหม่ โดยคิดจะติดต่อพี่หลินสวินเป็นฝ่ายรุก

คราวก่อนที่หลินสวิน และพระภิกษุต้าหลงมาที่หมู่บ้านเฮยสือ ทั้งสองคนได้ทิ้งช่องทางการติดต่อเอาไว้

ทางนั้นรับสายอย่างรวดเร็ว มีเสียงที่ประหลาดใจของหลินสวินดังเข้ามาตามสาย

"วั่งชวนเหรอ"

"ทำไมเธอถึงคิดโทรศัพท์มาหาฉันได้ล่ะ?"

"นี่ก็ไม่ได้เจอกันมาสักพักแล้ว คิดอยากจะพูดคุยกับพี่หลินบ้างครับ"

"เธอไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี มีความสงสัยในเรื่องการฝึกฝนใช่ไหม? พูดมาตรงๆ ได้เลย" หลินสวินรู้ดีว่าวั่งชวนไม่มีธุระย่อมไม่มาหาแน่นอน จึงได้พูดเปิดประเด็นออกมาตรงๆ

วั่งชวนมีความอับอายเล็กน้อย จึงได้บอกเล่าความลังเลใจในเรื่องทางเลือกที่ตัวเองกำลังเผชิญอยู่ออกไป

"เธอเป็นเตรียมจอมยุทธ์แล้วหรือ?"

"ยินดีด้วยนะ ฮ่าฮ่า!"

หลินสวินพูดด้วยน้ำเสียงที่สบายๆ "เรื่องหมู่บ้านเฮยสือทางนั้นฉันรู้ดี อยู่ติดกับป่าและลำธาร มีนกกระจอกมีปลา เหมาะแก่การฝึกซ้อม 《วิชาเกาทัณฑ์》 หัวหน้าทีมจ้าวนำเสนอให้เธอได้อย่างมีเหตุผล แต่ทว่าความกังวลของเธอก็ถูกต้อง เอาอย่างนี้แล้วกัน ทางฉันมีเด็กใหม่มาด้วยคนหนึ่ง พอดีต้องการฝึกฝนเหมือนกัน พวกเราไปรวมตัวกันที่หมู่บ้านเฮยสือในวันพรุ่งนี้ แล้วฝึกฝนไปด้วยกัน ฉันจะเป็นบอดี้การ์ดให้พวกเธอสองคนเอง"

"จริงหรือครับ?"

วั่งชวนมีความยินดีเหนือความคาดหมาย นึกไม่ถึงว่าการโทรศัพท์สายเดียว จะได้รับผลประโยชน์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จึงได้ตอบตกลงไปในทันที