บทที่ 7 พันผันหมื่นแปร

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารสุนัขฟ้าดินขั้นหนึ่ง ได้รับประสบการณ์ +75]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +75]

จนกระทั่งได้ยินเสียงระบบ เจียงหวนจึงถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขาทรุดตัวลงกับพื้น หายใจหอบ

เหงื่อทำให้ผมของเขาเปียกชุ่ม เลือดของสุนัขฟ้าดินกระเด็นใส่ตัวและใบหน้าของเขา

ตอนนี้เขาดูราวกับยมทูตอาบเลือด

มีเพียงตัวเขาเองที่รู้ว่าสถานการณ์เมื่อครู่อันตรายแค่ไหน

เวลาผ่านไปพักใหญ่ เขาจึงลุกขึ้นยืน

เขามองที่สนับแขนที่ขรุขระ อดไม่ได้ที่จะยิ้มอย่างโล่งอก

"ดูเหมือนอสูรขั้นหนึ่งที่แข็งแกร่ง ก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันในตอนนี้จะรับมือได้"

เจียงหวนพักเหนื่อยครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นเพื่อจะตัดเขี้ยว กระดูกสันหลัง และขนของสุนัขฟ้าดิน

ทั้งหมดนี้ล้วนมีค่า เขาจะพลาดไม่ได้!

เมื่อกำลังจะลงมีด เจียงหวนมองดูสุนัขฟ้าดินตรงหน้า จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นได้

"สุนัขฟ้าดินตัวนี้ดูเหมือนจะมีแรงน้อยกว่าตัวก่อน และร่างกายก็ผอมกว่า..."

เจียงหวนพลิกร่างมันทันที ค่อยๆ กดที่หน้าอกของสุนัขฟ้าดิน น้ำสีขาวขุ่นพุ่งออกมา

"มีน้ำนม"

เจียงหวนมองไปที่ห้องพักที่ถูกทิ้งร้างด้านหลังโดยไม่รู้ตัว มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม

เขาถือดาบยาว เดินช้าๆ ไปที่ห้องพัก

ที่มุมห้องพัก ลูกสุนัขฟ้าดินสี่ตัวซ่อนอยู่ใต้หญ้ารก

เจียงหวนไม่ลังเลที่จะแทงดาบลงไป

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารสุนัขฟ้าดินขั้นหนึ่ง ได้รับประสบการณ์ +35]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +35]

ครู่ต่อมา ลูกสุนัขฟ้าดินทั้งสี่ตัวตายภายใต้คมดาบของเจียงหวน

สายตาของเจียงหวนจับจ้องที่หน้าข้อมูลวิญญาณอาวุธอีกครั้งโดยไม่รู้ตัว

ตอนนี้ประสบการณ์ของทั้ง [พันคม] และตัวเขาเองเพิ่มขึ้นถึง 30%

"ดูเหมือนว่าถ้าล่าอสูรอีกสักหน่อย ทั้งวิญญาณอาวุธและฉันก็จะขึ้นขั้น..."

เจียงหวนเก็บวัสดุจากสุนัขฟ้าดินทั้งหกตัวอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็มุดเข้าไปในซากปรักหักพังอีกครั้ง

เจียงหวนไม่ได้เดินลึกเข้าไปในซากปรักหักพัง

ตรงกันข้าม เขาเดินวนเวียนอยู่แค่รอบนอก

หลังจากต่อสู้กับสุนัขฟ้าดิน ทำให้เขาเข้าใจพลังของตัวเองชัดเจนขึ้น

การเผชิญหน้ากับอสูรขั้นหนึ่งโดยตรง สำหรับเขาในตอนนี้ แม้จะสามารถสังหารมันได้ แต่ก็ต้องเสี่ยงมาก

และอสูรที่ไม่มีขั้นซึ่งผู้ใช้วิญญาณอาวุธดูถูกที่สุด กลับเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับเขา

แม้วัสดุจากพวกมันอาจไม่มีค่ามากนัก แต่สำหรับเจียงหวนแล้ว พวกมันคือตัวเลือกที่ดีที่สุดในการขึ้นขั้นอย่างรวดเร็ว!

ที่รอยต่อระหว่างเมืองไช่หยุนกับซากปรักหักพัง

อสูรไม่มีขั้นที่แทบไม่เคยเจอผู้ใช้วิญญาณอาวุธกวาดล้าง กำลังเผชิญหน้ากับหายนะของพวกมัน

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารหนูกระหายเลือด ไม่มีขั้น ได้รับประสบการณ์ +15]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +15]

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารกบลิ้นยาว ไม่มีขั้น ได้รับประสบการณ์ +10]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +10]

...

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารเหยี่ยวหางเขียว ไม่มีขั้น ได้รับประสบการณ์ +20]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +20]

หายนะนี้ดำเนินไปไม่มีที่สิ้นสุด ประสบการณ์ของวิญญาณอาวุธ [พันคม] เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว

แสงอรุณสาดส่อง ผู้ใช้วิญญาณอาวุธหลายคนที่เดินออกมาจากซากปรักหักพังชั้นใน มองดูรอบนอกของซากปรักหักพังอย่างประหลาดใจ ทุกห้าก้าวมีซากอสูร ทุกสิบก้าวมีคราบเลือด

"โอ้โห พวกอสูรไม่มีขั้นพวกนี้เป็นอะไรไป ทำไมตายยกแก๊งแบบนี้?"

"มีอสูรขั้นสูงวิ่งมาจากด้านในมาสังหารเล่นหรือเปล่า?"

"ไม่ใช่ ดูแล้วน่าจะเป็นฝีมือคน! ใครกันที่ว่างมาง้างดาบใส่อสูรขยะพวกนี้ทั้งคืน? จัดการพวกมันมีอะไรสนุก?"

วันนี้ เรื่องที่พูดถึงมากที่สุดในเมืองไช่หยุนคือคนบ้าที่สังหารอสูรไม่มีขั้นนับไม่ถ้วน

อย่างไรก็ตาม เจียงหวนผู้เป็นต้นเหตุ ยังคงล่าอสูรอยู่ที่ชายขอบซากปรักหักพังที่ห่างไกลจากเมืองไช่หยุน

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] สังหารอสูรเขาเดี่ยวตาแดง อสูรขั้นหนึ่ง ได้รับประสบการณ์ +85]

[ก้าวหน้าร่วมกันทำงาน! เจ้าของร่างประสบการณ์ +85]

เมื่ออสูรเขาเดี่ยวตาแดงขั้นหนึ่งอีกตัวล้มลงใต้คมดาบของเจียงหวน เสียงระบบที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นข้างหูเขาอีกครั้ง

[ประสบการณ์เพียงพอ ต้องการฝึกฝนวิญญาณอาวุธหรือไม่?]

[ประสบการณ์เพียงพอ เจ้าของร่างต้องการก้าวขึ้นหรือไม่?]

เจียงหวนเลือก "ใช่" โดยไม่ลังเล

พลังมหาศาลที่แปลกประหลาดพุ่งออกจากร่างของเจียงหวน ผ่านมือทั้งสองข้าง หลั่งไหลเข้าสู่ดาบหักในมือ

[พันคม] ลอยขึ้นกลางอากาศโดยไม่มีสัญญาณเตือน เจียงหวนสัมผัสได้โดยตรงว่ามันเหมือนผืนดินที่แห้งผาก กำลังดูดซับพลังที่พุ่งออกมาจากร่างของเจียงหวนอย่างบ้าคลั่ง

ในระหว่างกระบวนการกลั่นกรอง ในพลังวิญญาณอันมหาศาลนั้น ดูเหมือนจะมีบางสิ่งที่ไม่รู้จักแทรกอยู่ หลอมรวมเข้ากับดาบหักอย่างต่อเนื่อง

จากนั้น ภายใต้แรงดึงดูดของพลังวิญญาณอันมหาศาล ดาบหักค่อยๆ ยืดออกจนยาวกว่าสามฉื่อ

ในชั่วพริบตา ดาบที่เดิมเหลือเพียงหนึ่งฉื่อ กลายเป็นสี่ฉื่อสามชุ่น

[วิญญาณอาวุธระดับ E [พันคม] ฝึกฝนเป็นวิญญาณอาวุธระดับ D ความเข้ากันได้ +10]

[วิญญาณอาวุธ [พันคม] ปลุกผลลัพธ์ที่สอง [พันผันหมื่นแปร] ใบมีดจะเปลี่ยนรูปร่างตามใจเจ้าของ]

เมื่อวิญญาณอาวุธ [พันคม] กลั่นกรองเสร็จ เจียงหวนก็เข้าสู่สภาวะลืมตัว

การขึ้นขั้นของเขาเริ่มขึ้นอีกครั้ง

พลังวิญญาณมหาศาลกลั่นกรองร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เจียงหวนราวกับได้ยินเสียงบางอย่างแตกสลายในร่างกาย

[ประสบการณ์เพียงพอ เจ้าของร่างก้าวขึ้น ระดับเจ้าของร่างจาก [ขั้นศูนย์เจ็ดดาว] เป็น [ขั้นหนึ่งสองดาว] ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก]

[ยินดีด้วยที่เจ้าของทะลุขั้นหนึ่ง รางวัลวิชายุทธ์ [แทงหลัง] เจ้าของสามารถปรากฏตัวด้านหลังคู่ต่อสู้ทันทีหลังจากโจมตีครั้งแรก เพื่อทำการโจมตีครั้งที่สอง]

พลังวิญญาณมหาศาลในร่างเจียงหวนค่อยๆ สงบลง เขากำหมัดโดยไม่รู้ตัว

"ร่างกายแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้ถึงเท่าไหร่แล้ว"

เพียงแค่คิด เจียงหวนก็เรียกหน้าข้อมูลของตัวเองขึ้นมา

[เจ้าของร่าง: เจียงหวน]

[ระดับ: ขั้นหนึ่งสองดาว]

[ประสบการณ์: 1%]

[ความสามารถ: ก้าวหน้าร่วมกัน]

[วิชายุทธ์: พรางกาย, แทงหลัง]

[ร่างกาย: 395]

เจียงหวนเบิกตากว้าง มองข้อมูลตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

"395?? เกือบจะเทียบเท่าผู้ใช้วิญญาณอาวุธขั้นสามแล้ว..."

ในความรู้ของเจียงหวน ยกเว้นร่างกายพิเศษบางประเภท โดยทั่วไปมาตรฐานของขั้นสามคือร่างกายต้องถึง 500

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เจียงหวนเพิ่งจะขั้นหนึ่งดาวสองเท่านั้น...

และเมื่อวานเขาก็เพิ่งเป็นผู้ใช้วิญญาณอาวุธธรรมดาที่มีร่างกายแค่ 5!

เมื่อสงบจิตใจลง เจียงหวนจึงสังเกตเห็น

แสงสีฟ้าอ่อนกลุ่มหนึ่งกำลังเต้นระบำอยู่รอบๆ

อาจเป็นเพราะรู้สึกถึงสายตาของเจียงหวน แสงกลุ่มนั้นก็พุ่งมาอยู่ตรงหน้าเขาในพริบตา

เจียงหวนจึงเห็นชัดว่าสิ่งที่เต้นระบำเมื่อครู่คือวิญญาณอาวุธ [พันคม] ของเขาเอง

การเปลี่ยนแปลงของดาบหักนั้นยิ่งใหญ่มาก

ใบมีดที่แตกหักได้รับการซ่อมแซมจนสมบูรณ์ ไม่เห็นร่องรอยเก่าแก่แม้แต่น้อย

สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือรอยแตกที่เต็มใบมีด ดั่งแสงดาวระยิบระยับ

ลวดลายที่ไม่เป็นระเบียบนั้นทำให้มันมีความงามที่เป็นเอกลักษณ์

เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากดาบยาว เขาค่อยๆ เงยหน้า ใต้หมวกฟางสีเหลืองซีดมีดวงตาที่เด็ดเดี่ยวคู่หนึ่ง

ครั้งนี้เจียงหวนมองเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน

ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเขาหายไปหมดสิ้น

ใบหน้าที่ไม่ได้หล่อเหลามากนักมีเคราขึ้นเต็ม

ร่างกายที่เดิมก็แข็งแกร่งอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นไปอีก

แต่เจียงหวนก็รู้สึกถึงกลิ่นอายของยอดฝีมือจากตัวเขา

อาจเป็นความรู้สึกของเจียงหวน เขาถึงกับอ่านความรู้สึกขอบคุณได้จากใบหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์นั้น

[วิญญาณอาวุธ: พันคม]

[คุณภาพ: D]

[ผลลัพธ์หนึ่ง: ประกายเย็น]

[ผลลัพธ์สอง: พันผันหมื่นแปร]

[ประสบการณ์: 1%]

[ความเข้ากันได้: 57]

[จำนวนครั้งการฝึกฝน: 2]

เงาของ [พันคม] ค่อยๆ จางลง สุดท้ายก็กลับเข้าไปในดาบยาวอีกครั้ง แล้วค่อยๆ ตกลงในมือของเจียงหวน

ครั้งนี้ เจียงหวนรู้สึกถึงกลิ่นอายสังหารอันแหลมคมจากใบมีด ที่ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

หัวใจของเจียงหวนเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ยากจะซ่อนเร้น!

นี่เป็นวันที่เขาก้าวหน้าเร็วที่สุดในหลายปีมานี้!

ทันใดนั้น!

เสียงฝีเท้าเบาๆ ดึงความสนใจของเจียงหวน

เขาขมวดคิ้ว รีบซ่อนตัวในพุ่มไม้ข้างๆ กลั้นหายใจ เงียบๆ แอบมองไปทางที่มาของเสียง

(จบบท)