บทที่ 12 - จัดการอดีตคู่หมั้น

บทที่ 12 - จัดการอดีตคู่หมั้น

เหยียนจี้จงคาดไม่ถึงว่าหลินซุ่ยอันจะทวงเงินตรงๆ เขารู้สึกเสียหน้าแต่ก็หยิบเหรียญทองแดงจำนวนหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ "วันนี้ฉันมีแค่ไม่กี่เหรียญ เธอรับไปก่อนนะ ส่วนที่เหลือเดี๋ยวฉันจะรีบหามาให้"

เขายังคิดว่าหลินซุ่ยอันที่เพิ่งแยกบ้านออกมาคงกำลังเดือดร้อนเรื่องเงินและเสียดายความสัมพันธ์เก่าๆ จึงยังทำท่าทางใจดีสู้เสือ

ยังไม่ทันที่หลินซุ่ยอันจะยื่นมือไปรับ จู่ๆ เสียงแหลมปรี๊ดของ "นางจ้าว" (แม่ของเหยียนจี้จง) ก็ดังขึ้น

"หลินซุ่ยอัน! นังตัวซวย แกยังกล้ามาเกาะแกะลูกชายฉันอีกเหรอ!"

นางจ้าวพุ่งเข้ามาหวังจะตบหลินซุ่ยอัน แต่นางลืมไปว่าหลินซุ่ยอันในตอนนี้ไม่ใช่คนเดิมแล้ว

หลินซุ่ยอันหลบเลี่ยงอย่างรวดเร็ว และใช้จังหวะที่นางจ้าวเสียหลักดึงกางเกงของนางลงมา ทำให้นางจ้าวหน้าคะมำลงไปกองกับพื้นต่อหน้าชาวบ้านมากมาย สร้างเสียงหัวเราะให้กับผู้คนที่สัญจรไปมา

"โอ๊ย! นังเด็กบ้า แก..." นางจ้าวอับอายขายหน้าอย่างที่สุด พยายามดึงกางเกงขึ้น แต่หลินซุ่ยอันก็ซ้ำเติมด้วยการขัดขาจนนางจ้าวล้มอีกรอบ

"ป้าคะ อายุก็ปูนนี้แล้ว เพลาๆ เรื่องตบตีลงบ้างเถอะนะคะ เดี๋ยวจะเป็นลมเป็นแล้งไป"

หลินซุ่ยอันหันไปพูดกับเหยียนจี้จง "สามวันนะ เอาเงินห้าตำลึงที่เคยหลอกเอาไปจากฉันมาคืน ถ้าไม่ได้เห็นดีกัน"

เธอนำทุกคนเดินจากไป ทิ้งให้นางจ้าวกรีดร้องด้วยความโกรธแค้นอยู่ตรงนั้น

เมื่อถึงตัวเมือง บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคัก มีร้านขายของกินมากมาย หลินซุ่ยอันพาทุกคนไปขายผักป่าและสมุนไพรที่หามาได้

"ขายเหรอครับ?" หลินซุ่ยผิงถามด้วยความไม่มั่นใจ

"ลองดูสักตั้ง! ถ้าคนอื่นขายได้ เราก็ต้องขายได้!" หลินซุ่ยอันมั่นใจ

เธอเริ่มตั้งราคาขายผักป่าแต่ละชนิดอย่างเหมาะสม และด้วยความที่ผักสดใหม่ ไม่นานก็เริ่มมีคนสนใจแวะเวียนเข้ามาซื้อ