บทที่ 787 - ตัวถอยได้แต่ใจรักชาติมิอาจถอย ตำแหน่งทิ้งได้แต่ปณิธานสังหารศัตรูมิอาจละทิ้ง

บทที่ 787 - ตัวถอยได้แต่ใจรักชาติมิอาจถอย ตำแหน่งทิ้งได้แต่ปณิธานสังหารศัตรูมิอาจละทิ้ง

วันที่ 29 มีนาคม ปี 1933 ตามเวลาในมิติแห่งนี้ เวลาประมาณเจ็ดโมงเช้า

ขณะที่ชาวเมืองใหญ่ๆ อย่างเป่ยผิง เทียนจิน เซี่ยงไฮ้ และหนานจิง เพิ่งเริ่มออกมาเดินตามท้องถนนเพื่อเตรียมตัวทำมาหากิน เสียงตะโกนของเด็กขายหนังสือพิมพ์ก็ทำลายความเงียบสงบยามเช้าลงในพริบตา

ข่าวด่วน ข่าวด่วน ชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่ฉื้อเฟิง กองทัพที่ 41 กวาดล้างกองพลน้อยที่ 36 ของกองพลที่ 6 แห่งญี่ปุ่นจนราบคาบ

ข่าวด่วน สังหารข้าศึกได้กว่าห้าพันนาย จับเป็นเชลยได้นับพัน ยึดปืนใหญ่ ปืนยาว และเสบียงได้นับไม่ถ้วน

ข่าวด่วน ข่าวด่วน นายพลหลิวเจิ้นถิงแห่งจงหยวนส่งโทรเลขประกาศทั่วประเทศ ขอลาออกจากทุกตำแหน่ง และวางมือเพื่อแสดงความรับผิดชอบ

เสียงตะโกนใสๆ ของเด็กขายหนังสือพิมพ์ดังก้องไปทั่วถนนที่พลุกพล่าน

ผู้คนที่เพิ่งออกจากบ้าน คนลากรถ ลูกจ้างร้านค้า และคนงานที่กำลังไปทำงาน ต่างพากันหยุดเดิน

ตอนแรกพวกเขาตื่นเต้นกับข่าว กวาดล้างกองพลน้อยญี่ปุ่น แต่แล้วก็ต้องชะงักงันกับคำว่า วางมือเพื่อแสดงความรับผิดชอบ

อะไรนะ ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า นายพลหลิวเพิ่งรบชนะ ทำไมถึงวางมือล่ะ

หลอกกันเล่นหรือเปล่า เมื่อไม่กี่วันก่อนหนังสือพิมพ์ยังด่าว่าเขาขายชาติอยู่เลย ทำไมจู่ๆ ถึงชนะศึกใหญ่ได้ล่ะ

อย่ามัวแต่พูด ซื้อมาอ่านดูก็รู้แล้ว

ฝูงชนพากันกรูกันเข้าไป หนังสือพิมพ์ในมือเด็กขายหนังสือพิมพ์ถูกกว้านซื้อจนหมดเกลี้ยงในพริบตา

ไม่นาน ข่าวใหญ่ทั้งสองข่าวนี้ก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกหัวระแหงในเมืองใหญ่ ทำให้ผู้คนพากันวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือดอีกครั้ง

ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจในชุดสูท นักเขียนในชุดเสื้อคลุมยาว กรรมกรลากรถ หรือแม้แต่นักศึกษาและคนงานหัวรุนแรง ที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังถือป้ายประท้วงด่าทอหลิวเจิ้นถิงว่าเป็น คนขายชาติ และ คนค้ามนุษย์ อยู่กลางถนน

บัดนี้ทุกคนต่างเบิกตากว้าง จ้องมองหนังสือพิมพ์ที่ยังมีกลิ่นหมึกพิมพ์คละคลุ้งอยู่ในมืออย่างไม่วางตา

บนหน้าหนึ่งของหนังสือพิมพ์ มีพาดหัวข่าวตัวพิมพ์หนาขนาดใหญ่ว่า ศึกสายเลือด 17 วันที่ฉื้อเฟิง กองทัพเรากวาดล้างกองพลน้อยที่ 36 ของศัตรูจนสิ้นซาก พร้อมกับภาพถ่ายสถานที่จริงจากสนามรบ ซึ่งประกอบด้วยซากรถบรรทุกญี่ปุ่น ซากปืนกลหนักรุ่น 92 ศพทหารญี่ปุ่นที่กองเกลื่อน และเชลยศึกจำนวนมาก เป็นหลักฐานที่ไม่อาจปฏิเสธได้

และใต้ภาพแห่งชัยชนะอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องจารึกไว้ในหน้าประวัติศาสตร์ชาติจีนนั้น คือ จดหมายเปิดผนึกถึงเพื่อนร่วมชาติทั่วประเทศ ที่หลิวเจิ้นถิงเป็นคนร่างด้วยตัวเอง ทุกถ้อยคำล้วนกลั่นออกมาจากเลือดและน้ำตา

ตัวข้าเจิ้นถิงนับตั้งแต่รับคำสั่งขึ้นเหนือมา กินไม่ได้นอนไม่หลับ หวังเพียงขับไล่พวกยุ่นและฟื้นฟูแผ่นดินจีน

โชคดีที่กองทัพทั่วภาคเหนือร่วมใจ ทหารกล้าทุกนายสละชีพ ในศึกที่ฉื้อเฟิงเมื่อวานนี้ หน่วยองครักษ์แห่งกองทัพอวี้และทหารหาญแห่งกองทัพที่ 41 ได้ร่วมแรงร่วมใจ อาบเลือดสู้รบ กวาดล้างกองพลน้อยที่ 36 ของพวกยุ่นจนสิ้นซาก ล้างความอัปยศให้กับการต่อต้านญี่ปุ่นที่เร่อเหอ

แต่ทว่า ข้าเจิ้นถิงเป็นเพียงชายชาติทหาร แม้จะมีใจมุ่งมั่นต้านทานศัตรู แต่กลับถูกนักการเมืองเบื้องหลังใส่ร้ายป้ายสี ถูกตราหน้าว่า ค้ามนุษย์ และ ขายชาติแสวงหาความเจริญ จนเป็นที่สงสัยของคนทั้งประเทศ

ข้าเจิ้นถิงขอถามใจตัวเอง ความตั้งใจของข้าสว่างไสวดั่งแสงตะวัน ทุกการกระทำล้วนไม่ละอายต่อชาติบ้านเมือง

บัดนี้ เบื้องหน้ามีศัตรูที่หยิ่งผยอง เบื้องหลังกลับมีการแทงข้างหลังและตัดเสบียง

เมื่อข้าเจิ้นถิงไม่เป็นที่ยอมรับของกลุ่มผู้มีอำนาจ ความหวาดระแวงทั้งในและนอกสภาทวีความรุนแรง การแก่งแย่งชิงดีระหว่างฝักฝ่ายทวีความดุเดือด หากยังดึงดันอยู่ในตำแหน่งต่อไป เกรงว่าจะนำไปสู่สงครามกลางเมือง และทำลายภาพรวมของการต่อต้านญี่ปุ่น

ถึงเวลานั้น คนใกล้ชิดจะต้องปวดร้าว ศัตรูจะต้องยินดี

เพื่อรักษาเสถียรภาพของชาติ และเพื่อปกป้องพี่น้องร่วมชาติให้พ้นจากไฟสงคราม ข้าเจิ้นถิงจึงขอส่งโทรเลขประกาศทั่วประเทศ ขอลาออกจากตำแหน่งรองประธานคณะกรรมการกิจการทหารสาขาเป่ยผิง ผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพอวี้ และตำแหน่งอื่นๆ ทั้งหมด ขอปลีกตัวไปใช้ชีวิตอย่างสงบ และจะหาเวลาไปศึกษาดูงานด้านอุตสาหกรรมและการทหารในต่างประเทศ เพื่อหาทางตอบแทนบุญคุณแผ่นดินในวันข้างหน้า

กองทัพอวี้ภายใต้การบัญชาการของข้า ได้รับคำสั่งให้ถอยไปตั้งหลักที่ฉาฮาร์แล้ว และจะถอนกำลังกลับมณฑลเหอหนานในเร็ววัน

อำนาจการทหารและการป้องกันในภาคเหนือทั้งหมด ขอมอบคืนให้แก่รัฐบาลจินหลิงและกองทัพตงเป่ยรับผิดชอบ

ตัวถอยได้แต่ใจรักชาติมิอาจถอย

ตำแหน่งทิ้งได้แต่ปณิธานสังหารศัตรูมิอาจละทิ้ง

หากวันข้างหน้าชาติบ้านเมืองมีภัย แม้เจิ้นถิงจะลาออกไปแล้ว ก็พร้อมจะสวมเกราะจับอาวุธ เพื่อรับใช้ชาติอีกครั้ง

ขอเพียงพี่น้องชาวจีนตาสว่าง ร่วมแรงร่วมใจต้านทานศัตรูจากภายนอก

เจิ้นถิง ขอบอกกล่าวแก่คนทั้งประเทศทั้งน้ำตา

วันที่ 29 มีนาคม ปี 1933

โทรเลขประกาศสองฉบับที่สั่นสะเทือนฟ้าดินนี้ ทำให้ทั่วทั้งประเทศต้องเดือดพล่านและมึนงงไปตามๆ กัน

ตามมาด้วยกระแสสังคมที่ระเบิดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

หนานจิง บ้านพักของเจียงไคเชก

เหนียงซีพี้ เหนียงซีพี้

เสียงด่าทอด้วยสำเนียงเจียงเจ้อดังสนั่นออกมาจากห้องทำงานของเจียงไคเชกอย่างต่อเนื่อง

เพล้ง แก้วน้ำชั้นดีอีกใบถูกปาแตกกระจาย

ใบหน้าของท่านผู้นำหนานจิงเขียวปัด โกรธจนตัวสั่น เขาเอามือไพล่หลัง เดินวนไปวนมาในห้องหนังสืออย่างร้อนรน เส้นเลือดดำที่ขมับปูดโปนเต้นตุบๆ

แผนถอยเพื่อรุก แผนลอกคราบจักจั่น ช่างร้ายกาจนัก

หลิวเจิ้นถิง ไอ้จิ้งจอกเจ้าเล่ห์ มันรู้ตัวเร็วขนาดนี้ได้ยังไง ท่านผู้นำหนานจิงชี้ไปที่หนังสือพิมพ์บนโต๊ะ โกรธจนเสียงหลง

ไม่ว่าจะเป็นหมากตาการทหารหรือการเมือง เขายังจัดวางไม่เสร็จเลย แต่หลิวเจิ้นถิงกลับชิงลงมือตลบหลังเขาเสียก่อน

ตอนนี้ เมื่อได้เห็นโทรเลขทั้งสองฉบับ เขาก็รู้ซึ้งแก่ใจว่า นี่คือการโต้กลับของหลิวเจิ้นถิง

หลิวเจิ้นถิงเอาชัยชนะอันยิ่งใหญ่จากการกวาดล้างกองทัพญี่ปุ่นมาวางแผ่ แล้วก็เอาความจริงมาแฉเป็นนัยๆ ก่อนจะสะบัดก้นเดินจากไปอย่างสง่างาม

นี่มันเท่ากับเอาหม้อต้มใบดำใบใหญ่ที่ชื่อว่า ทำให้สูญเสียแผ่นดิน อิจฉาริษยาคนเก่ง และบีบแม่ทัพผู้รักชาติให้ลาออก มาครอบหัวรัฐบาลจินหลิง ครอบหัวเขาได้อย่างพอดิบพอดี

โทรเลขสองฉบับนี้ ทำให้กระแสสังคมพลิกกลับตาลปัตร ทำให้แผนการก่อนหน้านี้ของเขากลายเป็นเรื่องตลกไปเลย

หยางหย่งไท่หน้าเครียด รีบเอ่ยปากเตือนสติว่า ท่านผู้นำครับ ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโมโหนะครับ เราต้องหาทางพลิกกระแสสังคมกลับมาให้ได้

ท่านผู้นำหนานจิงสูดลมหายใจลึก ข่มความโกรธเอาไว้ แล้วสั่งการด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ใช่ รีบส่งโทรเลขไปรั้งตัวเขาไว้ ใช้คำพูดให้ดูจริงใจหน่อย บอกว่าประเทศชาติกำลังต้องการคนเก่ง ห้ามด่วนตัดสินใจลาออกเด็ดขาด

อีกอย่าง ให้กระทรวงโฆษณาการรีบจัดการเรื่องสื่อ บอกว่ารัฐบาลกลางไม่เคยมีความคิดที่จะปลดเขาเลย ขอให้ทุกภาคส่วนอย่าได้ระแวงสงสัย

แม้จะพูดไปแบบนั้น แต่ลึกๆ แล้วเขาก็รู้ดีว่านี่เป็นเพียงการทำดีเอาหน้าเท่านั้น

ในเมื่อหลิวเจิ้นถิงกล้าส่งโทรเลขประกาศทั่วประเทศ ก็แปลว่าเขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้วว่าจะไป

หมอนี่กำลังประกาศให้รู้กันชัดๆ ไปเลยว่า ซากปรักหักพังในภาคเหนือนี้ พวกแกก็จัดการกันเอาเองก็แล้วกัน

แต่สิ่งที่ทำให้ท่านผู้นำหนานจิงคิดไม่ตกที่สุดก็คือ เขาเข้าใจได้ว่าหลิวเจิ้นถิงลาออกจากตำแหน่งรองประธานคณะกรรมการกิจการทหาร แต่ทำไมถึงต้องลาออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพอวี้ด้วย

ในเวลาเดียวกัน บรรดาขุนศึกทั่วประเทศก็ถูกข่าวนี้ทำให้ตั้งตัวไม่ติดเช่นกัน

เมื่อโทรเลขฉบับนี้ถูกส่งไปถึงมือของจางเสี่ยวลิ่วที่เป่ยผิง ตาเฒ่าจอมงกเหยียนที่ไท่หยวน และเฝิงอวี้เสียงที่จางเจียโข่ว พวกขุนศึกเฒ่าที่คลุกคลีอยู่ในการเมืองโสมมมาทั้งชีวิตถึงกับอ้าปากค้าง

บ้าไปแล้ว หลิวเจิ้นถิงบ้าไปแล้วหรือไง

ในศูนย์บัญชาการแนวหน้าเป่ยผิง จางเสี่ยวลิ่วกำหนังสือพิมพ์แน่น ใบหน้าเดี๋ยวซีดเดี๋ยวแดง แววตาเต็มไปด้วยความสับสน

ในความเข้าใจของพวกเขา สิ่งที่มีค่าที่สุดของขุนศึกก็คืออำนาจทางทหาร

ใครที่ถูกต้อนให้จนมุม ต่อให้ต้องทำสงครามกลางเมือง เลือดตกยางออก ก็ไม่มีวันยอมมอบอำนาจทหารให้ใครเด็ดขาด

แต่หลิวเจิ้นถิงกลับทำตรงกันข้าม เมื่อต้องเผชิญกับแผนการของหนานจิงและการแทงข้างหลังของเขา กลับกล้าที่จะส่งโทรเลขประกาศวางมืออย่างง่ายดายและเด็ดเดี่ยว โดยไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย

เขาไปแล้ว แล้วแนวป้องกันกำแพงเมืองจีนนี่ล่ะ จะรักษาไว้ยังไง จางเสี่ยวลิ่วจู่ๆ ก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ ความหวาดกลัวที่อธิบายไม่ถูกแล่นปราดเข้ามาในใจ

เดี๋ยวนะ แล้วฉันจะไปสนใจทำบ้าอะไรล่ะ

แต่เขากลับไม่รู้ตัวเลยว่า เมื่อเจียงไคเชกจัดการกับสถานการณ์ในภาคเหนือได้แล้ว คนที่เดือดร้อนที่สุดก็คือเขาต่างหาก

ไท่หยวน กองบัญชาการรักษาความสงบ

เหยียนซีซานค่อยๆ วางหนังสือพิมพ์ลง เอานิ้วเคาะโต๊ะเบาๆ หรี่ตาครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะพูดขึ้นช้าๆ ว่า หลิวเจิ้นถิงคนนี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ

อายุยังน้อย แต่รู้จักถอยตอนที่สถานการณ์กำลังได้เปรียบ

รบชนะแล้วไม่ยึดติดอำนาจ กลับชิงถอนตัว ปล่อยเผือกร้อนให้หนานจิงรับไปแทน

ครู่ต่อมา เขาก็หันไปสั่งผู้ช่วยว่า ไป ส่งโทรเลขรั้งตัวเขาไปที่หนานจิง ทำพอเป็นพิธีก็พอ

อ้อ แล้วก็ สั่งให้แนวป้องกันของกองทัพจิ้นเรา ถอยร่นลงมาอีกยี่สิบลี้ ข้อตกลงที่คุยกับหนานจิงไว้ก่อนหน้านี้ถือเป็นโมฆะ

ช่วงเวลาแบบนี้ กองทัพจิ้นของเราอย่าออกหน้าดีกว่า

จางเจียโข่ว บ้านพักของเฝิงอวี้เสียง

เฝิงอวี้เสียงกำหนังสือพิมพ์ไว้ในมือ ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ตบต้นขาฉาดแล้วพูดว่า แม่งเอ๊ย ลูกชายของหลิวติ่งซานนี่มันเจ๋งจริงๆ

บทจะลาออกก็ลาออก ใจเด็ดชะมัดเลย

รู้อย่างนี้ว่าตระกูลหลิวมีลูกชายเก่งขนาดนี้ ตอนนั้นฉันน่าจะสนับสนุนหลิวติ่งซานให้มากกว่านี้

[จบแล้ว]