บทที่ 36 เจียวหลง

กล้องถ่ายทอดสดจับภาพล็อกเป้าหมายไปที่โครงสร้างร่างกายอันเลือนลางทว่าใหญ่โตมโหฬารภายในน่านน้ำอันมืดมิดสายนั้นตาไม่กระพริบ

เป็นเพราะเงาร่างสายนั้นมีความใหญ่โตมโหฬารเกินไปแล้วจริงๆ ต่อให้จะมีมวลน้ำอันสลัวลางและระยะห่างคอยขวางกั้นอยู่ก็ตาม ทว่ายังคงสามารถมองเห็นลักษณะโครงสร้างร่างกายอันคดเคี้ยวและทอดยาวของมันได้อย่างชัดเจน มันปักหลักตั้งตระหง่านอยู่ตรงก้นแอ่งน้ำลึกราวกับเป็นเสาค้ำฟ้าที่คอยค้ำจุนโลกใบนี้เอาไว้ก้อนหนึ่งอย่างไรอย่างนั้น

ความรู้สึกยำเกรงและความหวาดกลัวอันยากจะอธิบายซึ่งแผ่ซ่านออกมาจากสัญชาตญาณแห่งสิ่งมีชีวิต พลันทะลุผ่านหน้าจอตรงเข้าบีบรัดหัวใจของผู้ชมทุกคนอย่างรุนแรง

"พระเจ้าช่วยนั่น นั่นมันคือตัวอะไรกันแน่เนี่ย"

"ใหญ่โตมโหฬารเหลือเกิน ใหญ่เกินไปแล้ว ใหญ่กว่าพวกเพลซิโอซอร์ตั้งมหาศาลเลยว่ะ"

"มันคือโขดหินหรือเปล่า หรือจะเป็นพวกไม้จมน้ำ"

"ดูไม่เหมือนเลย รูปทรงแบบนี้ โครงสร้างแบบนี้ หรือจะเป็นมังกรตามที่สตรีมเมอร์บอกไว้จริงๆ วะ"

"มังกร มันคือมังกรใช่ไหม มังกรในคำพูดของสตรีมเมอร์น่ะเหรอ"

"มังกรมีตัวตนอยู่จริงงั้นเหรอ มังกรในเทพนิยายปรัมปราน่ะเหรอ ขนลุกซู่ไปทั้งตัวแล้วเนี่ย"

ข้อความคอมเมนต์หลังจากตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วครู่ วินาทีต่อมาก็พลันระเบิดความแตกตื่นอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาทันที ข้อสันนิษฐานทั้งหมดล้วนพุ่งเป้าไปที่คำตอบอันน่าเหลือเชื่อข้อนั้นทั้งสิ้น

เสียงหัวใจของเฉินหยวนเต้นรัวเร็วอย่างรุนแรง จนแทบจะทะลุออกมานอกอกอยู่แล้ว เขาบังคับตัวเองให้สงบสติอารมณ์ลงมาให้ได้ ทว่าสายตายังคงจับจ้องมองตรงไปที่เงาร่างขนาดยักษ์ที่ปรากฏอยู่ภายในน้ำสายนั้นตาไม่กระพริบ

ลำแสงจากดวงไฟบนศีรษะสาดส่องฝ่ามวลน้ำอันสลัวลางออกไป ทว่ายามที่สาดส่องกระทบโดนวัตถุสิ่งนั้นกลับทำได้เพียงมองเห็นเงาร่างอันเลือนลางชิ้นหนึ่งเท่านั้น ทว่ากระแสแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากมันกลับไม่ได้ลดระดับความรุนแรงลงเลยสักนิด สิ่งที่แฝงอยู่ท่ามกลางระยะห่างไม่ใช่ความสวยงาม ทว่ากลับมีความตื่นเต้นดีใจและความหวาดกลัวอันยากจะอธิบายปะปนอยู่มหาศาลซะมากกว่า

เฉินหยวนหยุดนิ่งอยู่ท่ามกลางมวลน้ำ สายตาจับจ้องมองตรงไปที่เงาร่างสายนั้นเงียบๆ จนกระทั่งตรวจสอบจนแน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีร่องรอยการขยับเคลื่อนไหวใดๆ เลยสักนิดเดียว ในตอนนี้เขาถึงได้เริ่มเปิดฉากว่ายน้ำขยับเข้าไปใกล้เงาร่างสายนั้นอีกครั้ง

ทว่าลำพังเพียงเงาร่างอันเลือนลางตรงหน้ากลับแฝงไปด้วยกระแสความรู้สึกห่างเหินเป็นอย่างยิ่ง เฉินหยวนเองก็มีความกังวลว่าจะเกิดเหตุการณ์เหนือความคาดหมายขึ้นมา จึงคอยเพิ่มความระมัดระวังและลดระดับความเร็วในการว่ายน้ำลงอยู่ตลอดเวลา ระยะห่างในตอนแรกที่ประเมินไว้ประมาณร้อยเมตร หากเป็นเวลาปกติย่อมใช้เวลาว่ายน้ำไม่เกินหนึ่งนาทีแน่นอน ทว่าในรอบนี้เฉินหยวนกลับต้องใช้เวลาว่ายน้ำเนิ่นนานถึงสามนาทีเต็มๆ กว่าจะสามารถขยับเข้าไปใกล้โครงสร้างร่างกายของอีกฝ่ายได้สำเร็จ

ส่วนแรกที่ปรากฏเข้าสู่เขตสายตา คือคราบเศษตะกอนหนาเตอะที่เกาะกุมอยู่เต็มพื้นที่ ทว่ากลับยังคงสามารถมองเห็นประกายแสงสีดำอมเขียวแผ่ซ่านออกมาลางเลือนได้ เกล็ดที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารราวกับจานข้าวเหล่านั้น คล้ายกับโดนชโลมด้วยน้ำมันรักสีดำไม่มีผิด ยามที่โดนลำแสงจากดวงไฟบนศีรษะของเขาสาดส่องกระทบโดน มันก็จะคอยสาดแสงสะท้อนประกายอันลึกลับออกมาเป็นระยะ

พวกมันเรียงรายเบียดเสียดกันอยู่เต็มพื้นที่ คอยปกคลุมโครงสร้างลำตัวอันคดเคี้ยวสายนั้นเอาไว้จนหมดสิ้น

วินาทีต่อมา ลำแสงจากดวงไฟก็คอยเคลื่อนตัวย้ายทิศทางขึ้นสู่ด้านบน สาดส่องไปกระทบโดนส่วนประกอบที่ทำเอาคนดูรู้สึกแทบจะลืมหายใจเพิ่มขึ้นอีกส่วนหนึ่ง

นั่นมันคือกรงเล็บอันดุร้ายและแหลมคมคู่หนึ่ง บนนั้นมีนิ้วมังกรจำนวนสี่นิ้ว ปลายเล็บแหลมคมโค้งงอคล้ายกับตะขอ ทว่ามันกลับไม่ได้มีความทรงพลังเหมือนอย่างภาพมังกรที่อยู่ในความคิดของเฉินหยวนเลยสักนิด ในทางกลับกันมองดูภายนอกแล้วมันกลับมีความเรียวยาวและแหลมคมเป็นอย่างยิ่ง นิ้วทั้งสี่นิ้วมองดูแล้วไม่ต่างอะไรกับเคียวด้ามยาวที่ทอดยาวออกมาเลยสักนิดเดียว

เฉินหยวนคอยกลืนน้ำลายลงคอด้วยความตึงเครียดพลางเงยหน้าขึ้นไปตรวจสอบดูลาดเลาด้านบน ส่วนหัวของเงาร่างตรงหน้าในเวลานี้อยู่ในลักษณะก้มต่ำลงมาเล็กน้อย สายตาของคนและมังกรคล้ายกำลังจับจ้องมองประสานสายตากันในระยะประชิดอย่างไรอย่างนั้น

วินาทีนั้นเฉินหยวนสัมผัสได้ถึงกระแสความเย็นยะเยือกสายหนึ่งพุ่งตรงขึ้นสู่สมองทันที บริเวณแผ่นหลังมีขนลุกซู่ผุดขึ้นมาเป็นแพยาวเรียบร้อยแล้ว

ยังดีที่ภายในดวงตาคู่ยักษ์ขนาดมหึมาของมัน เฉินหยวนกลับไม่ค้นพบร่องรอยของประกายชีวิตหรือความรู้สึกนึกคิดใดๆ หลงเหลืออยู่เลยสักนิดเดียว

จนกระทั่งในตอนนี้เขาถึงได้ลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกยาวเหี้ยม ภายในใจพลันคลายความกังวลลงไปได้มหาศาล ทว่าเสียงหัวใจในเวลานี้กลับยังคงเต้นรัวเร็วและรุนแรงเป็นอย่างยิ่ง ราวกับผู้ป่วยโรคหัวใจที่กำลังเกิดอาการกำเริบขึ้นมาอย่างไรอย่างนั้นไม่มีผิด

เฉินหยวนเริ่มเปิดฉากเฝ้ามองสำรวจส่วนหัวของมันอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทว่าทัศนียภาพที่ปรากฏขึ้นมันกลับมีความแตกต่างไปจากภาพมังกรในความคิดของเขาอยู่บ้าง

มองดูภายนอกแล้วถือว่ามีความคล้ายคลึงกับมังกรเทพตามข้อมูลคำบรรยายอยู่หรอก ทว่าเฉินหยวนกลับตรวจพบว่าส่วนหัวของมันกลับแฝงไปด้วยรูปลักษณ์ลักษณะของพวกงูอยู่ตั้งหลายส่วน

ส่วนปากไม่ได้มีความคล้ายคลึงกับพวกจระเข้เหมือนอย่างเรื่องเล่าปรัมปรา บริเวณริมฝีปากด้านบนก็ไม่ได้มีหนวดมังกรประดับอยู่ แย่ยิ่งกว่านั้นบนยอดศีรษะก็ไม่ได้มองเห็นร่องรอยของเขากวางหรือปุ่มเนื้อใดๆ ปรากฏขึ้นเลยสักนิด ในทางกลับกันมันกลับมีความคล้ายคลึงกับหัวของงูอันดุร้ายและเย็นชาตัวหนึ่งซะมากกว่า ในเวลานี้มองดูภายนอกแล้วราวกับมันกำลังจับจ้องมองตรงมาที่ตัวของเขา ก่อเกิดเป็นกระแสความรู้สึกหนาวเหน็บและเย็นชาแผ่ซ่านเข้ามาจนทำเอาเขาอดไม่ได้ที่จะเกิดอาการขนหัวลุกซู่ขึ้นมาสายหนึ่งทันที

"นี่มันไม่ใช่มังกร ไม่สิ มันคือมังกรนั่นแหละ ทว่ามันไม่ใช่มังกรเทพ แต่มันคือ เจียวหลง ใช่ไหมเนี่ย"

ในใจของเฉินหยวนพลันเกิดความตื่นตระหนกขึ้นมาสายหนึ่ง ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงจับจ้องมองตรงไปที่ภาพเหตุการณ์เหนือธรรมชาติในเทพนิยายที่หลุดออกมาสู่โลกแห่งความเป็นจริงตรงหน้าตาไม่กระพริบ ภายในแววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกอันยากจะเชื่อสายตาเป็นที่สุด

ภาพเหตุการณ์บนหน้าจอถ่ายทอดสดช่วยส่งมอบความแจ่มชัดให้แก่ผู้ชมหลายล้านคนในห้องไลฟ์สดได้เฝ้ามองเห็นทัศนียภาพทั้งหมดได้อย่างเต็มตา โครงสร้างร่างกายอันใหญ่โตมโหฬาร เกล็ดที่ปกคลุมอยู่เต็มพื้นที่ กรงเล็บมังกรอันแหลมคม และ สายตาอันเย็นชาคู่ยักษ์คู่นั้น

ราวกับว่าพวกเขากำลังปักหลักเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตรงหน้าในระยะประชิดด้วยตัวเองอย่างไรอย่างนั้น สัมผัสได้ถึงกระแสความเย็นเยือกที่แผ่ซ่านเข้ามาบริเวณแผ่นหลังในพริบตาเดียว

ทุกคนที่ได้เฝ้ามองเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้าต่างพากันเกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมาในวินาทีนี้ทันที

"ลำตัวเหมือนงู กรงเล็บเหมือนนกเหยี่ยว นี่มันคือมังกรจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย"

"นี่ น่าจะเป็นเจียวหลงใช่ไหมครับ สัมผัสได้เลยว่ามันยังคงมีความแตกต่างไปจากมังกรในตำนานปรัมปราอยู่บ้างนะเนี่ย"

"เมื่อนำไปเปรียบเทียบกับมังกรแล้ว รูปร่างหน้าตาของมันดูมีความคล้ายคลึงกับพวกงูมากกว่าตั้งเยอะ คาดว่าน่าจะเป็นเจียวหลงแน่นอนล่ะครับไม่ผิดแน่"

"มันมีตัวตนอยู่จริงด้วยว่ะ พี่หยวนสุดยอดตลอดกาล"

"พี่หยวนสุดยอดไปเลย"

นอกเหนือจากข้อความคอมเมนต์ภาษาจีนเหล่านี้แล้ว ท่ามกลางหน้าจอก็ยังมีข้อความภาษาต่างประเทศและภาษาอื่นปะปนอยู่เป็นจำนวนมากซึ่งเป็นข้อความที่เฉินหยวนอ่านไม่ออก

ภายในห้องไลฟ์สดแห่งนี้ ในเวลานี้ไม่รู้ว่ามีกลุ่มผู้ชมจากหลากหลายพื้นที่ทั่วทุกมุมโลกหลั่งไหลเข้ามารวมตัวกันมากน้อยขนาดไหน กระแสคำพูดอันสับสนปนเป ส่งผลให้ความเร็วในการลอยผ่านหน้าจอของข้อความคอมเมนต์มีความรวดเร็วเป็นอย่างยิ่งจนไม่มีทางมองเห็นรายละเอียดได้อย่างแจ่มชัดเลยสักนิดเดียวน่ะครับ

ข้อความของศาสตราจารย์เฉินชิงเฉวียนไม่ได้ปรากฏขึ้นมาเลยสักข้อเดียว เพราะภายในศูนย์บัญชาการวิจัยศึกษาวิจัยศึกษาวิจัยในเวลานี้ ปรมาจารย์อาวุโสผู้มีความรู้ความสามารถและประสบการณ์อันกว้างขวางท่านนั้นในวินาทีที่มองเห็นภาพเหตุการณ์บนหน้าจอได้อย่างเต็มตา ในใจก็พลันเกิดความตื่นเต้นดีใจขั้นสุดยอดจนต้องเอื้อมมือไปกุมแน่นอยู่ที่ตำแหน่งหัวใจ ท่ามกลางการประคองของกลุ่มทีมงานเจ้าหน้าที่แพทย์เขาค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้อย่างช้าๆ ทว่าสายตากลับไม่เคยละห่างไปจากหน้าจอถ่ายทอดสดตรงหน้าเลยสักวินาทีเดียว ในระหว่างที่กำลังเกิดความตื่นเต้นดีใจ ภายในปากก็ยังคงพร่ำบ่นพึมพำออกมาไม่หยุดปากว่า "มันคือนมังกรจริงๆ ด้วย ค้นพบเรียบร้อยแล้ว ในที่สุดก็ค้นพบเรียบร้อยแล้ว บรรพบุรุษไม่ได้โกหกคนรุ่นหลังจริงๆ ด้วย บนโลกใบนี้มีสิ่งมีชีวิตอย่างมังกรอยู่จริงล่ะครับ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"

กลุ่มทีมงานเจ้าหน้าที่แพทย์ที่อยู่ข้างกายรีบเอ่ยปากปลอบประโลมใจทันทีว่า "ศาสตราจารย์เฉินคุณอย่าเพิ่งเกิดความตื่นเต้นดีใจขนาดนี้สิครับ ลองดูระดับความเร็วในการเต้นของหัวใจคุณในเวลานี้สิ ขืนไม่ยอมลดระดับความเร็วลงมามีหวังได้เกิดสภาวะความดันโลหิตสูงแน่นอนเลยนะครับ ตัวเลขมันพุ่งทะลุสองร้อยครั้งต่อนาทีเรียบร้อยแล้วนะ อย่าเพิ่งตื่นเต้นดีใจไปเลยครับ"

ถึงแม้คำพูดจะระบุไว้ในลักษณะนี้ ทว่าดวงตาของเขาก็คอยชายตามองไปทางหน้าจอตรงหน้าเป็นระยะเช่นกัน ในใจเกิดความรู้สึกตื่นตะลึงขึ้นมาสายหนึ่งอย่างปิดไม่มิด

เห็นได้ชัดว่า การค้นพบในรอบนี้ของเฉินหยวนมีความยิ่งใหญ่มากพอที่จะสร้างความตื่นตระลึงให้แก่คนทั้งโลกได้เรียบร้อยแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเพลซิโอซอร์ที่อยู่ด้านบน หรือเศษซากศพของเจียวหลงขนาดใหญ่ยักษ์ตรงหน้าแห่งนี้

เฉินหยวนคอยกลืนน้ำลายลงคอ พลางมองดูระบบที่ยังคงไม่ได้มีการส่งเสียงแจ้งเตือนใดๆ ปรากฏขึ้นเลย เฉินหยวนก็พอมะงุมมะงาหราคาดเดาความจริงบางอย่างได้เรียบร้อยแล้ว วินาทีต่อมาเขาจึงเลือกที่จะว่ายน้ำขยับเข้าไปใกล้ในระยะประชิดอย่างระมัดระวังเป็นที่สุด เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ตรงหน้า เขายื่นมือออกไปอย่างระมัดระวังรอบคอบพลางแตะโดนเกล็ดตรงบริเวณส่วนท้องของเจียวหลงตรงหน้าเบาๆ

สัมผัสที่ได้รับมันมีความราบเรียบและลื่นไหลเหมือนอย่างที่คาดการณ์ไว้ในตอนแรก ทว่ากลับสามารถสัมผัสได้ถึงระดับความแข็งแกร่งและทนทานของเกล็ดของมันได้อย่างแจ่มชัดเช่นกัน

เฉินหยวนคอยเฝ้ามองดูเจียวหลงตรงหน้าอย่างระมัดระวังรอบคอบเป็นที่สุด ราวกับมีความกังวลว่าในยามที่เขายื่นมือไปสัมผัสโดนจะเกิดเหตุการณ์เหนือความคาดหมายอันใดปรากฏขึ้นมา

ยังดีที่ระบบเริ่มมีการเคลื่อนไหวแจ้งเตือนขึ้นมาในวินาทีที่ฝ่ามือของเขาแตะโดนโครงสร้างร่างกายของเจียวหลงเรียบร้อยแล้ว

[ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการค้นพบและได้สัมผัสโดนตัวจริงของ เจียวหลง ดำเนินการปฏิบัติภารกิจลับ ร่องรอยมังกรแห่งแอ่งน้ำเย็น เสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้วครับ อยู่ระหว่างขั้นตอนการคำนวณรางวัลภารกิจ ปักหลักรอระบบทำการส่งมอบรางวัลให้พร้อมกันหลังจากภารกิจหลักในรอบนี้เสร็จสิ้นลงเรียบร้อยแล้วนะครับ]

[ได้รับ เจียวหลง เวอร์ชันสมบูรณ์ จำนวนหนึ่งตัว]

เฉินหยวนชะงักไปเล็กน้อย วินาทีต่อมาเขาจึงว่ายน้ำถอยห่างออกมาจากตำแหน่งเดิมระยะหนึ่ง จากนั้นถึงได้เริ่มเปิดอ่านข้อมูลรายละเอียดที่บันทึกไว้ในระบบในทันที

[เจียวหลง เสียชีวิตเรียบร้อยแล้ว ระบบกลไกการทำงานทางร่างกายได้หยุดชะงักลงอย่างสมบูรณ์แบบ ประเมินระยะเวลาการเสียชีวิตอยู่ที่ประมาณห้าสิบปีถึงสองร้อยปี ถือเป็นสิ่งมีชีวิตในเทพนิยายปรัมปราของจีน จัดอยู่ในหมวดหมู่ผู้ล่าระดับสูงสุด มีพิกัดสถานที่อยู่อาศัยอยู่ในดินแดนแห่งกระแสน้ำวนและพิกัดแหล่งรวมตัวของมวลน้ำ ชื่นชอบความนิ่งสงบ ชื่นชอบมวลน้ำ มักจะใช้ชีวิตอยู่ภายในส่วนลึกของแอ่งน้ำหรือแม่น้ำลำธารที่อยู่ห่างไกลจากบ้านเรือนของผู้คน]

[สิ่งมีชีวิตตระกูลเจียวมีรูปทรงภายนอกคล้ายกับพวกงู มีเท้าหนึ่งคู่ ทั่วทั้งตัวมีเกล็ดปกคลุม หากเป็นเพศเมียบนศีรษะจะ ปราศจาก การมีอยู่ของเขา หากเป็นเพศผู้บนศีรษะจะมีเขาประดับอยู่ ภายใต้สภาพแวดล้อมที่มีความพิเศษเฉพาะตัวเป็นอย่างยิ่งจะมีความสามารถในการวิวัฒนาการกลายร่างเป็นมังกรที่แท้จริงได้]

[วิเคราะห์สาเหตุการเสียชีวิต โครงสร้างร่างกายไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสขั้นรุนแรงถึงแก่ชีวิต เกิดจากสภาวะพลังปราณมังกรในร่างกายเหือดแห้งจนหมดสิ้น]

[สถานการณ์ของโครงสร้างร่างกาย ยอดเยี่ยมเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากผลกระทบร่วมกันของสภาพแวดล้อมสายน้ำที่ตั้งอยู่ในดินแดนแห่งความมืดและความเย็นขั้นสุดยอดประกอบกับเศษซากพละกำลังมหาศาลที่หลงเหลืออยู่ภายในร่างกายของมัน ส่งผลให้โครงสร้างภายในร่างกายเกิดสภาวะย่อยสลาย ทว่ารูปลักษณ์ภายนอกกลับยังคงได้รับการรักษาเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ปรากฏอยู่ในลักษณะ สภาวะซากมังกร โดยยังคงรักษาระดับคุณลักษณะเฉพาะของการมีชีวิตในส่วนของโครงสร้างภายนอกเอาไว้ได้อยู่ครับ]