ตอนที่ 7 โอสถหวนน้ำค้าง

ตอนที่ 7 โอสถหวนน้ำค้าง

[ระบบธูปบูชาบรรลุเทพพิสูจน์มรรค

เจ้าภาพ: ซ่งเสวียนชิง

อายุขัยเทพ: 20/**

สถานะ: เทพเถื่อน

ตบะ: ไร้ระดับ (12.7%) +

วรยุทธ์: ไม่มี

พลังอิทธิฤทธิ์: อำนาจเทพ (เริ่มต้น) +、 เข้าฝัน (เริ่มต้น) +、 ผสานเทพ (เริ่มต้น) +

อาณาเขตปกครอง: หมู่บ้านตระกูลซ่ง

แต้มธูปบูชา: 89.3

การประเมิน: มิได้รับการยอมรับจากมรรคาสวรรค์ ศรัทธาธูปบูชาเบาบาง เป็นเทพเถื่อนที่ไร้ลักษณ์เทพและตำแหน่งเทพ ชะตาชีวิตดุจจอกแหน พลังอำนาจต้อยต่ำ]

เบื้องหน้าคือแผงระบบใหม่เอี่ยม

ซ่งเสวียนชิงมองดูอย่างละเอียด พบว่าเมื่อเทียบกับแผงระบบกึ่งสำเร็จรูปก่อนหน้านี้ แผงระบบในตอนนี้ละเอียดกว่าเดิมมาก

อันดับแรก ด้านหลังตบะของเขามีแถบความคืบหน้าแบบเปอร์เซ็นต์เพิ่มขึ้นมา

จากนั้น ยังมีหน้าต่างพลังอิทธิฤทธิ์เพิ่มขึ้นมาอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังตบะและพลังอิทธิฤทธิ์ ล้วนมีเครื่องหมายบวก!

ซ่งเสวียนชิงผู้มีประสบการณ์อ่านนิยายมานับไม่ถ้วนในชาติก่อน ไฉนเลยจะไม่เข้าใจความหมายนี้

เพิ่มแต้ม! มันมาแล้วจริง ๆ!

ในเวลานี้ ซ่งเสวียนชิงอยากจะตะโกนออกไปประโยคหนึ่งว่า: เซินหลาน! เพิ่มแต้ม!

หัวใจที่ตื่นเต้น มือที่สั่นเทา!

ซ่งเสวียนชิงเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง ลองกดเครื่องหมาย '+' ด้านหลังตบะดู

มีการเปลี่ยนแปลงแล้ว! มีการเปลี่ยนแปลงแล้ว!

[ตบะ: ไร้ระดับ (12.8%) +]

ตบะเพิ่มขึ้นมา…… 0.1%

ในขณะเดียวกัน แต้มธูปบูชาก็ลดลงไป 1 แต้ม

ตอนนี้คือ 88.3

ซ่งเสวียนชิง: “...นี่!”

การเพิ่มแต้มต้องใช้แต้มธูปบูชา จุดนี้เขาไม่แปลกใจเลย

มองจากชื่อของระบบก็สามารถดูออกได้แล้ว

แต่แต้มธูปบูชานี้ กลับใช้หมดไวเช่นนี้ ซ่งเสวียนชิงนั้นคิดไม่ถึงเลย

1 แต้มธูปบูชา ถึงจะสามารถเพิ่มตบะได้ 0.1%

หากนี่เป็นการเริ่มต้นจากศูนย์ เขาต้องการดันตบะไปจนถึงระยะสมบูรณ์ของระดับไร้ระดับนี้ มิใช่ว่าต้องใช้หนึ่งพันแต้มหรือ

แม้ว่าความคืบหน้าตบะของเขาในตอนนี้จะอยู่ที่ 12.8% แล้ว แต่การจะดันความคืบหน้าไปให้ถึง 100% เช่นนั้นก็ยังต้องการแต้มธูปบูชาอีก 872 แต้ม

สายตาของซ่งเสวียนชิงตกลงบนแต้มธูปบูชา 88.3 แต้มอันน่าสงสารของตนเอง

น้อยจนน่าสงสาร!

อย่าดูถูกแต้มธูปบูชา 88.3 แต้มนี้เชียว นี่ก็เป็นเพียงแต้มธูปบูชาที่ชาวหมู่บ้านตระกูลซ่งมอบให้เขาภายในวันเดียวของวันนี้เท่านั้น

ทว่า ซ่งเสวียนชิงมิใช่ว่าจะสามารถดูดซับแต้มธูปบูชาได้ทุกวัน

นอกเหนือจากสถานการณ์พิเศษ ภายใต้สถานการณ์ปกติ เขาจะดูดซับแต้มธูปบูชาได้เพียงเดือนละสองครั้งเท่านั้น

นั่นก็คือยามที่ชาวบ้านจุดธูปในวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำ เขาถึงจะสามารถดูดซับแต้มธูปบูชาได้

เวลาปกติแม้ว่าจะมีคนจุดธูปให้เขา เขาก็ไม่มีแต้มธูปบูชาให้สามารถดูดซับได้

อีกทั้ง ธรรมเนียมของสถานที่อื่นซ่งเสวียนชิงไม่รู้ แต่ในละแวกอำเภอว่านอันที่หมู่บ้านตระกูลซ่งตั้งอยู่นี้ นอกเหนือจากช่วงเทศกาลแล้ว โดยปกติชาวบ้านก็จะจุดธูปเพียงในวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำเท่านั้น

ซ่งเสวียนชิงคำนวณดูเล็กน้อย เมื่อรวมกับแต้มธูปบูชาไม่กี่แต้มที่เขาผลาญไปในวันนี้ วันนี้คำนวณอย่างเต็มที่แล้วเขาก็เก็บเกี่ยวแต้มธูปบูชามาได้เพียงเก้าสิบกว่าแต้มเท่านั้น

หนึ่งเดือนสามารถดูดซับแต้มธูปบูชาได้สองครั้ง ต่อให้คำนวณให้มากหน่อย หนึ่งเดือนซ่งเสวียนชิงก็จะสามารถเก็บเกี่ยวแต้มธูปบูชาได้ราวสองร้อยแต้ม

เช่นนั้นเขามิใช่ว่ายังต้องการเวลาอีกสี่เดือน ถึงจะสามารถสะสมแต้มธูปบูชาได้แปดร้อยกว่าแต้ม เพื่อดันตบะระดับไร้ระดับนี้ให้คืบหน้าไปจนถึง 100% หรือ

อีกทั้งนี่ยังเป็นเพียงแต้มธูปบูชาที่ต้องการสำหรับระดับนี้เท่านั้น

ซ่งเสวียนชิงเองก็ไม่รู้ว่า ระดับตบะหลังจากไร้ระดับ จะต้องใช้แต้มธูปบูชาไปกับการบำเพ็ญอีกเท่าใด

นี่ยังเป็นเพียงการผลาญไปกับตบะเท่านั้น ยังมีพลังอิทธิฤทธิ์อยู่อีกนะ

ด้านหลังของพลังอิทธิฤทธิ์ก็มีเครื่องหมายบวกเช่นกัน และยังสามารถใช้แต้มธูปบูชาเพิ่มแต้มได้อีกด้วย

เพียงแต่พลังอิทธิฤทธิ์เพิ่มที่ความชำนาญ

หากทำความเข้าใจตามความหมายตามตัวอักษร ความชำนาญสูงขึ้นก็ควรจะสามารถแสดงบทบาทของพลังอิทธิฤทธิ์ออกมาได้ดียิ่งขึ้น

พลังอิทธิฤทธิ์สามอย่างนั้น อำนาจเทพ เข้าฝัน ผสานเทพ ในปัจจุบันล้วนยังเป็นเพียงความชำนาญระดับเริ่มต้นเท่านั้น

ความชำนาญของพลังอิทธิฤทธิ์จะต้องใช้แต้มธูปบูชาอีกเท่าใดถึงจะสามารถยกระดับได้

ซ่งเสวียนชิงตัดใจ ลองโยนแต้มธูปบูชาสิบแต้มเต็ม ๆ ให้กับพลังอิทธิฤทธิ์: ผสานเทพ

อืม ไม่มีการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย

ความชำนาญยังคงเป็นระดับเริ่มต้น

ซ่งเสวียนชิงถึงขั้นลองดูดซับแต้มธูปบูชา 1 แต้มโดยตรงด้วยตัวเอง

ผลลัพธ์คือ บนหน้าต่างตบะครั้งนี้กลับไม่มีความคืบหน้าเพิ่มขึ้นมาแม้แต่ 0.1%

คราวนี้ซ่งเสวียนชิงหมดหวังแล้ว ดูเหมือนว่าการใช้แต้มธูปบูชาเพื่อเพิ่มแต้มถึงจะเป็นวิธีการปฏิบัติที่ถูกต้อง!

หลังจากการทดลองอันวุ่นวายนี้ผ่านพ้นไป แต้มธูปบูชาที่เดิมทีก็มีน้อยจนน่าสงสารอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งเหลือเพียง 77.3 เท่านั้น

จะทดลองอีกไม่ได้แล้ว! ขืนทดลองอีกแต้มธูปบูชาเพียงเท่านี้ก็คงวอดวายจนหมดเกลี้ยง!

ซ่งเสวียนชิงปัดแผงระบบอย่างเศร้าสร้อยเล็กน้อย เตรียมจะปิดแผงลง

ผลลัพธ์คือ ปิดไม่ลง!

แผงระบบ พลิกเปลี่ยนหน้า!

ซ่งเสวียนชิงเบิกตากว้าง!

ถึงกับยังสามารถพลิกหน้าได้อีกหรือ?!

ซ่งเสวียนชิงปัดหน้าจออีกครั้งด้วยความตื่นเต้น

ทว่าครั้งนี้กลับไม่เปลี่ยนหน้าอีกแล้ว

ดูเหมือนว่าจะมีเพียงสองหน้านี้

ซ่งเสวียนชิงเพ่งสายตามองไป ถึงได้พบว่าหน้าที่สองนี้... คือร้านค้าระบบ?!

[ระดับร้านค้า: 1

สินค้าประจำงวดนี้:

1. โอสถคืนน้ำค้าง (ระดับต่ำ): โอสถมรรคเทพ สามารถเพิ่มตบะได้เล็กน้อย

ราคา: 10 แต้มธูปบูชา

จำกัดการซื้อ: 0/1

2. โอสถต่อชะตา (ระดับต่ำ): ชุบชีวิตคนตายสร้างเนื้อเสริมกระดูกขาว ผู้ที่มีกายเนื้อล้วนสามารถใช้ได้ จำกัดเฉพาะมนุษย์ปุถุชนหรือผู้ที่มีระดับตบะต่ำ

ราคา: 1 แต้มธูปบูชา

จำกัดการซื้อ: 0/10

3. เคล็ดวิชาเซียนหยาง: วรยุทธ์มรรคเทพ คุณภาพพอใช้ได้ เหมาะสำหรับให้วิญญาณเทพทั้งหมดใช้บำเพ็ญ สายกลางสงบสุข ภายในแนบพลังอิทธิฤทธิ์สิบเอ็ดวิถี

ราคา: 1,000,000 แต้มธูปบูชา

จำกัดการซื้อ: 0/1

รอบการสับเปลี่ยนงวดถัดไป: 14 วัน 2 ชั่วโมง 13 นาที]

เมื่อมองดูแถวราคาที่อยู่ด้านล่าง “เคล็ดวิชาเซียนหยาง” ซ่งเสวียนชิงก็เบิกตากว้าง!

เท่าไหร่กันนะ?!

แต้มธูปบูชาหนึ่งล้านแต้ม?!

ซ่งเสวียนชิงมองแถวราคาด้านล่างของ “เคล็ดวิชาเซียนหยาง” อย่างตกตะลึงตาค้าง อีกทั้งยังเหลือบมองโอสถคืนน้ำค้างและโอสถต่อชะตาที่อยู่ด้านบน นึกสงสัยเป็นอย่างมากว่าของสามสิ่งนี้สามารถวางไว้ด้วยกันได้หรือ?!

อย่างหนึ่งมีราคา 10 แต้มธูปบูชา

อย่างหนึ่งมีราคา 1 แต้มธูปบูชา

อย่างหนึ่งมีราคา 1,000,000 แต้มธูปบูชา!

ระบบนี่เห็นคุณค่าของเขามากเพียงใดกัน ถึงได้เอาวรยุทธ์ราคาหนึ่งล้านแต้มธูปบูชามาวางไว้เบื้องหน้าเขา!

เขามีปัญญาซื้อหรือ

แต้มธูปบูชาทั้งหมดในกระเป๋าของเขารวมกันแล้วยังซื้อโอสถคืนน้ำค้างสิบเม็ดไม่ได้เลย!

รีดไถชาวหมู่บ้านตระกูลซ่งจนตายก็ยังรีดไถ “เคล็ดวิชาเซียนหยาง” ออกมาไม่ได้สักหนึ่งในสิบส่วนเลย!

หลังจากตกตะลึงและไม่เข้าใจอยู่ครู่หนึ่ง ซ่งเสวียนชิงก็โยนมันทิ้งไว้เบื้องหลังอย่างรวดเร็ว โดยไม่แม้แต่จะมองมันอีก

ไม่มีปัญญาซื้อ จะมองไปไย

สู้มองโอสถคืนน้ำค้างกับโอสถต่อชะตาดีกว่า

ไม่ถูก โอสถต่อชะตาก็ไม่จำเป็นต้องมองด้วยซ้ำ

อีกทั้งซ่งเสวียนชิงยังไม่มีกายเนื้อ ต้องการสิ่งนี้ไปจะมีประโยชน์อันใด

สินค้าสามอย่าง มีเพียงโอสถคืนน้ำค้างเท่านั้นที่มีประโยชน์สำหรับเขา

ยิ่งไปกว่านั้นยังจำกัดการซื้อเพียงหนึ่งเม็ด

โชคดีที่มองดูเวลาการสับเปลี่ยนงวดถัดไปในแถวด้านล่างของร้านค้า

สินค้าในร้านค้านี้น่าจะสับเปลี่ยนครึ่งเดือนต่อหนึ่งครั้ง

อืม ประจวบเหมาะกับเวลาที่เขาดูดซับแต้มธูปบูชาพอดี

ประจวบเหมาะเป็นช่วงที่อัปเดตร้านค้าทุกวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำของทุกเดือนพอดี

ระบบช่างทำธุรกิจเก่งเสียจริง ประจวบเหมาะสับเปลี่ยนสินค้าใหม่ในสองวันที่เขาสามารถดูดซับแต้มธูปบูชาได้ทุกเดือนพอดี

ทว่าน่าเสียดายยิ่งนัก แต้มธูปบูชาของซ่งเสวียนชิงไม่พอใช้เลยแม้แต่น้อย

และเป็นเพราะไม่พอใช้พอดิบพอดี ซ่งเสวียนชิงยังคงลังเลว่าควรจะซื้อโอสถคืนน้ำค้างเม็ดนั้นดีหรือไม่

สิบแต้มธูปบูชาเชียวนะ หากเพิ่มลงไปในตบะโดยตรง จะสามารถเพิ่มตบะได้ 1%

อีกทั้งยังไม่รู้ว่าหลังจากใช้โอสถคืนน้ำค้างเม็ดนี้แล้ว จะสามารถเพิ่มตบะได้มากน้อยเพียงใด

ถ้านี่แม้แต่ 1% ก็เพิ่มไม่ถึง เช่นนั้นมิใช่ว่าขาดทุนย่อยยับหรือ

ซ่งเสวียนชิงรู้สึกปวดหัวเล็กน้อย แต้มธูปบูชามีน้อยเกินไป อีกทั้งหนึ่งเดือนยังสามารถดูดซับได้เพียงสองครั้ง เขาแทบอยากจะแบ่งครึ่งมันเพื่อใช้งานเลยด้วยซ้ำ

ทว่าไม่นาน ซ่งเสวียนชิงก็ไม่ลังเลอีกต่อไป

เพราะมีคนมาจุดธูปแล้ว

ท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาล ซ่งมู่เกินชูคบเพลิง โดยมีบุตรธิดาและภรรยาตามอยู่ข้างกาย ครอบครัวทั้งสี่คนถือธูปและเครื่องเซ่นไหว้มาจุดธูปแล้ว

อันที่จริงตามธรรมเนียมในปัจจุบัน การกราบไหว้เทพเจ้าและจุดธูปโดยพื้นฐานแล้วล้วนอยู่ในช่วงยามเฉินถึงยามเซิน

เมื่อถึงเวลานี้แล้ว มันมิใช่ชั่วยามของการจุดธูปเลยแม้แต่น้อย

แต่หลังจากที่สองพ่อลูกซ่งมู่เกินกลับถึงบ้านและปรึกษาหารือกันครู่หนึ่งแล้ว ก็ยังคงตัดสินใจมาจุดธูปในตอนนี้เลย

ท่านเสวียนชิงกงแสดงความศักดิ์สิทธิ์ ในคืนนั้นก็ส่งอสูรแมวเข้าไปในภูเขาหลางโถวเพื่อช่วยเหลือพวกเขาสองพ่อลูก

หากพวกเขาปล่อยปละละเลยจนถึงวันพรุ่งนี้ค่อยมา เช่นนั้นมิใช่ว่าละเลยท่านเสวียนชิงกงหรือ

ไม่เพียงแต่ต้องมา ซ่งมู่เกินยังรู้สึกว่าครอบครัวของตนเองต้องมาจุดธูปให้ท่านเสวียนชิงกงกันทุกคน!

เมื่อมาถึงหน้าศาลเจ้าเสวียนชิง ซ่งมู่เกินไม่ได้เข้าไปจุดธูปโดยตรง

แต่กลับดึงครอบครัวให้คุกเข่าลงเบื้องหน้าศาลเจ้าเสวียนชิงก่อน และกล่าวด้วยความเคารพว่า “ท่านเสวียนชิงกงโปรดอภัย ข้าน้อยมาในชั่วยามนี้มิได้มีเจตนาล่วงเกิน เพียงแต่ซาบซึ้งใจที่ท่านเสวียนชิงกงช่วยชีวิตข้าน้อยและบุตรชายในวันนี้ จึงได้มาจุดธูปแก้บนให้ท่านเสวียนชิงกงในคืนนี้เป็นพิเศษ”

หลังจากนั้น ครอบครัวของซ่งมู่เกินถึงได้เข้าไปภายในศาลเจ้า

ซ่งหมิงนำเครื่องเซ่นไหว้ไปวางบนโต๊ะบูชาก่อน มันคือไก่เป็น ๆ ที่กำลังร่อแร่ซึ่งถูกมัดเอาไว้หนึ่งตัว และผลไม้หนึ่งจาน

ในยุคสมัยนี้ สำหรับชาวนาในชนบทแล้ว ไก่เป็น ๆ และผลไม้ล้วนเป็นของหายาก

ไก่ล้วนต้องเก็บไว้เพื่อออกไข่ โดยพื้นฐานแล้วไม่ตัดใจเชือดกิน และผลไม้ก็เป็นของหายากเช่นกัน

แต่เพื่อเป็นการแสดงความตั้งใจ ครอบครัวของซ่งมู่เกินยังคงมัดไก่มาหนึ่งตัว และนำผลไม้ในบ้านที่ตัดใจกินไม่ลงมาด้วย

ครอบครัวจุดธูป คุกเข่าลงเบื้องหน้าเทวรูปของซ่งเสวียนชิงด้วยความเคารพ

“ท่านเสวียนชิงกงคุ้มครอง...”

*

[แต้มธูปบูชา +8.5]

[แต้มธูปบูชา +8]

[แต้มธูปบูชา +8]

มีแต้มธูปบูชาเข้าระบบทั้งหมด 24.5 แต้ม ซึ่งมาจากซ่งมู่เกิน ซ่งหมิง และมารดาซ่ง

ซ่งซิ่วซิ่วจุดธูปไปเมื่อตอนกลางวันแล้ว จึงไม่สามารถมอบแต้มธูปบูชาซ้ำภายในหนึ่งวันได้

ซ่งเสวียนชิงดีใจเป็นอย่างมาก ครอบครัวของซ่งมู่เกินนั้นใจกว้างอย่างแท้จริง แต่ละคนมีแต้มธูปบูชาไม่ต่ำกว่า 8 แต้ม

ชาวบ้านที่มาจุดธูปในตอนกลางวันเหล่านั้น ส่วนใหญ่ล้วนมีลักษณะประมาณสี่หรือห้าแต้ม น้อยหน่อยก็ยิ่งเป็นสองหรือสามแต้ม

ทันทีที่แต้มธูปบูชาเหล่านี้เข้าระบบ ในชั่วพริบตาเขาก็ไม่ลังเลอีกต่อไปว่าจะซื้อโอสถคืนน้ำค้างหรือไม่

แน่นอนว่า สิ่งที่ซ่งเสวียนชิงดีใจไม่ได้มีเพียงเท่านี้

แต่เป็นเพราะเขาค้นพบจุดที่จะสามารถเก็บเกี่ยวแต้มธูปบูชาได้มากยิ่งขึ้น

หมู่บ้านตระกูลซ่งมีครอบครัวอยู่ยี่สิบสามสิบครัวเรือน ประชากรราวร้อยคน แต่มิใช่ว่าทุกคนจะมาจุดธูปให้ซ่งเสวียนชิง

ธรรมเนียมของที่นี่ล้วนเป็นเพียงครอบครัวละหนึ่งคนมาก็พอแล้ว

บางคนก็จะพาเด็กในบ้านมาจุดธูปด้วยกัน เพื่อขอพรให้เด็กมีความฉลาดหลักแหลมและปลอดภัย

แต่ส่วนใหญ่แล้วล้วนมาจุดธูปครอบครัวละหนึ่งคน

ดังนั้นในตอนกลางวันตลอดทั้งวันของวันนี้ ผู้ที่มาจุดธูปให้ซ่งเสวียนชิงจึงมีเพียงสามสิบกว่าคนเท่านั้น

แต่ ถ้าหากคนราวร้อยคนในหมู่บ้านตระกูลซ่งล้วนสามารถมาจุดธูปให้เขาได้เล่า

เช่นนั้นแต้มธูปบูชาที่เขาเก็บเกี่ยวได้ในแต่ละครั้งก็จะไม่เพิ่มขึ้นอย่างมากหรือ

จุดที่น่าหนักใจเพียงอย่างเดียวก็คือ ซ่งเสวียนชิงจะทำให้คนราวร้อยคนในหมู่บ้านตระกูลซ่งมาจุดธูปให้เขาทั้งหมดเมื่อถึงวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำได้อย่างไร

คงไม่สามารถให้เขาไปบอกด้วยตัวเองว่า: มา ๆ ๆ ทุกคนมาจุดธูปให้ข้าสิ!

นั่นมันก็ดูไม่มีระดับของวิญญาณเทพเอาเสียเลย

สันดานดิบของมนุษย์ กำหนดไว้แล้วว่าทางที่ดีเขาไม่ควรเข้าใกล้มนุษย์มากเกินไป

แม้ว่าชาวบ้านเหล่านี้ในตอนนี้จะดูซื่อสัตย์จริงใจมาก แต่ในตอนนี้ซ่งเสวียนชิงที่มีพลังอำนาจของตนเองยังไม่เพียงพอก็ไม่คิดอยากจะสร้างปัญหาเพิ่ม

[จบตอน]