ตอนที่ 42 การแบ่งระดับอัจฉริยะ

ตอนที่ 42 การแบ่งระดับอัจฉริยะ

เจียงเทาและหลินฉีก็อยากรู้อยากเห็นเป็นอย่างยิ่ง ฐานะทางบ้านของพวกเขาธรรมดาไปจนถึงขั้นยากจน ข้อมูลต่างๆ บนอินเทอร์เน็ตนั้นยากที่จะแยกแยะว่าจริงหรือเท็จ

ดังนั้นจึงต้องการคนที่เชื่อถือได้มาอธิบายให้พวกเขาฟัง

จางเฉิงใช้งานนาฬิกาข้อมืออัจฉริยะ ฉายภาพหน้าจอขนาดใหญ่ออกมา บนนั้นเต็มไปด้วยรูปภาพและตัวอักษร เขายังเรียบเรียงคำพูดเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า

“หลังจากการสอบประจำเดือนของเทียนไห่ในทุกๆ ปี โรงฝึกยุทธ์ใหญ่ๆ จะทยอยเซ็นสัญญากับอัจฉริยะของแต่ละโรงเรียน”

“สัญญาไม่ใช่สินเชื่ออัจฉริยะ”

“สินเชื่ออัจฉริยะโดยเนื้อแท้แล้วคือเงินกู้ เงินที่เจ้าใช้ไปในตอนนี้จะต้องคืนในอนาคต เพียงแต่ไม่มีดอกเบี้ยก็เท่านั้น”

“ส่วนสัญญาของโรงฝึกยุทธ์นั้น เป็นพฤติกรรมการลงทุนรูปแบบหนึ่ง ให้เงินเจ้าล่วงหน้า เพื่อให้เจ้านำไปใช้ยกระดับพลังอำนาจ ในอนาคตเมื่อเข้าไปในโรงฝึกยุทธ์ก็สร้างผลกำไร”

ทุกคนพยักหน้า จุดนี้ใกล้เคียงกับที่พวกเขาเข้าใจ ไม่มีใครรังเกียจสัญญา ล้วนปรารถนาที่จะเซ็นสัญญาที่ดียิ่งขึ้น

จางเฉิงกล่าวต่อ “โรงฝึกยุทธ์น้อยใหญ่ในประเทศเซี่ยของเรามีนับไม่ถ้วน เบื้องหลังล้วนเป็นกลุ่มบริษัทใหญ่”

“ช่วงสองสามวันนี้ จะมีคนทยอยมาหาพวกเจ้า เพื่อเจรจาเรื่องสัญญา”

“ทว่าความแข็งแกร่งของโรงฝึกยุทธ์ก็แบ่งเป็นดีและแย่ สัญญาที่โรงฝึกยุทธ์ธรรมดาให้นั้น แม้จะมีเงิน แต่กฎเกณฑ์ในนั้นก็มีมากมาย ความช่วยเหลือที่มอบให้ก็มีจำกัด ความคุ้มค่าไม่สูงนัก”

“นี่เหมาะสำหรับนักเรียนที่มีพรสวรรค์ธรรมดาเท่านั้น”

“แต่ในฐานะนักเรียนห้องเรียนหัวกะทิ เป้าหมายของพวกเจ้าคือสามโรงฝึกยุทธ์ชั้นนำ”

“ชื่อฉง เฮยเย่า ฉงหมิง สามโรงฝึกยุทธ์ชั้นนำ ล้วนก่อตั้งโดยผู้ฝึกยุทธ์ระดับฉายานามขั้นเก้าของประเทศเซี่ยเรา ไม่เพียงแต่มีความมั่งคั่งเทียบเท่าประเทศ ยังมีพลังต่อสู้และอำนาจที่ทะลวงสวรรค์”

“การเซ็นสัญญากับสามโรงฝึกยุทธ์ชั้นนำ ไม่เพียงแต่สัญญาจะอิสระกว่า จำนวนเงินที่เซ็นสัญญาก็สูงกว่า ในขณะเดียวกันสวัสดิการก็ดียิ่งกว่า”

“ดังนั้นอัจฉริยะที่มีความมุ่งมั่น ล้วนไม่ปฏิเสธสัญญาของสามโรงฝึกยุทธ์” จางเฉิงพูดถึงตรงนี้ ก็เผยรอยยิ้มออกมา

ทุกคนที่มุงดูอยู่ หัวใจก็เต้นรัวเร็วขึ้น การเซ็นสัญญากับสามโรงฝึกยุทธ์ อนาคตข้างหน้าย่อมสว่างไสว

“ทว่า พวกเจ้าไม่ได้ทุกคนที่จะสามารถเซ็นสัญญากับสามโรงฝึกยุทธ์ชั้นนำได้”

“ข้าจำได้ว่ารุ่นที่แล้ว มีเพียง 30 คนเท่านั้นที่เซ็นสัญญาสำเร็จ” จางเฉิงสาดน้ำเย็นใส่ทุกคน

หลายคนหัวใจเย็นวาบขึ้นมาทันที

“ข้าได้อันดับที่ 37 เช่นนั้นก็เซ็นสัญญากับสามโรงฝึกยุทธ์ไม่ได้แล้วหรือ” มีคนถอนหายใจ

สีหน้าของบางคนก็ดูไม่ดีนัก อันดับของพวกเขาล้วนอยู่หลังอันดับที่ 30

“แน่นอน พวกเจ้ายอดเยี่ยมกว่ารุ่นที่แล้ว โควตาที่สามารถเซ็นสัญญาได้ก็อาจจะมีมากขึ้น” จางเฉิงเอ่ยปลอบใจอย่างหาได้ยากในเวลานี้

“สามศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์ชั้นนำ แบ่งระดับอัจฉริยะออกเป็นเจ็ดระดับ ต่ำสุดคือระดับ D สูงสุดคือระดับ SSS”

“ในนั้นระดับ S ระดับ SS และระดับ SSS ทั้งสามระดับไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเจ้า นั่นเตรียมไว้สำหรับอัจฉริยะที่ปลุกพลังความสามารถพิเศษ”

ความสามารถพิเศษหรือ

ทุกคนได้ยินแล้วสีหน้าก็ซับซ้อน หลินฉีก็เช่นเดียวกัน อัจฉริยะเช่นนี้พวกเขาเคยเห็นแต่ในข่าวเท่านั้น ช่างห่างไกลจากพวกเขาเหลือเกิน

“ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกเจ้าก็คือสี่ระดับ A B C และ D”

“ต่อให้เป็นสัญญาระดับ D ที่ต่ำที่สุด นั่นก็สามารถได้รับเงินตราและทรัพยากรล้ำค่ามูลค่าหลายล้าน”

“แน่นอนว่าการเซ็นสัญญากับโรงฝึกยุทธ์เป็นกระบวนการระยะยาว ขอเพียงพวกเจ้าพยายาม อันดับสูงขึ้นอีก ก็สามารถเซ็นสัญญาได้ หรือแม้กระทั่งเลื่อนระดับสัญญา”

“กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!”

“เอาล่ะ เลิกเรียน แยกย้าย!”

จางเฉิงเห็นว่าเลิกเรียนพอดี จึงให้ทุกคนแยกย้าย ตนเองก็เก็บของ หมุนตัวเดินออกจากห้องเรียนวิทยายุทธ์

ส่วนทุกคนในขณะที่เก็บของ ก็พูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ

คนกลุ่มหนึ่งเดินมุ่งหน้าไปยังโรงอาหาร เริ่มพูดคุยกันเรื่องสัญญา

“ข้าอยากจะเซ็นสัญญาระดับ D เกรงว่าคงจะยากแล้ว”

“พวกเจ้าว่าห้องเรา มีใครสามารถเซ็นสัญญาระดับ A ได้บ้าง ว่ากันว่ามีอัจฉริยะเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นที่มีคุณสมบัติเซ็นสัญญา” มีคนสงสัย

“คาดว่าคงมีเพียงหลี่โจวที่มีความมั่นใจมากว่าจะสามารถเซ็นสัญญาได้ อวี๋จิ้งและฉีเยวี่ยหลินก็อาจจะเป็นไปได้ ส่วนคนอื่นๆ อย่างมากก็สัญญาระดับ B แล้ว” มีคนกล่าว

สิ่งนี้ได้รับการเห็นด้วยจากคนอื่นๆ

โรงอาหารชั้นสอง

หลินฉียกถาดอาหารที่พูนราวกับภูเขาลูกเล็กนั่งลง แล้วสวาปามอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่ฉี ท่านตั้งใจจะเซ็นสัญญากับโรงฝึกยุทธ์ไหน”

เจียงเทาที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกินไปสองสามคำก็เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

หลินฉีส่ายหน้า “ไม่รู้สิ รายละเอียดต้องดูว่าจะคุยกับพวกเขาอย่างไร ดูเนื้อหาของสัญญา”

เจียงเทาพยักหน้ากล่าวอย่างตื่นเต้น “ข้าคาดว่าคงเซ็นได้แค่สัญญาระดับ B ส่วนระดับ A นั้นหมดหวังแล้ว”

“ต่อให้เป็นสัญญาระดับ B นั่นก็มีสกุลเงินเซี่ยหลายล้านหยวน มัธยมปลายปีสามต่อจากนี้ข้าก็จะไม่ขาดแคลนเงินแล้ว”

“ทว่า พี่ฉี ท่านไปโรงฝึกยุทธ์ไหน ข้าก็จะไปโรงฝึกยุทธ์นั้น” เจียงเทากล่าวเสริมในตอนท้าย

“ตกลง!” หลินฉีไม่ได้ปฏิเสธ

……

คาบเรียนทบทวนด้วยตนเองภาคค่ำ ห้องทำงานอธิการบดี

“เฒ่าเจียง มีเรื่องอะไรถึงได้เรียกข้ามาด้วย ข้ายังอยากจะพักผ่อนให้สบายสักหน่อย”

จางเฉิงที่เดินเข้ามาบ่นพึมพำประโยคหนึ่ง ก็ทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาทันที

“อาจารย์เหยียน ท่านก็อยู่ด้วยหรือ”

เหยียนหงนั่งอยู่ตรงข้ามจางเฉิง สายตาของเจี่ยงจื้อกวงก็ละจากตารางที่ฉายออกมาเช่นกัน

“ครั้งนี้มีสามคนที่ต้องการยื่นขอเพิ่มระดับสินเชื่ออัจฉริยะ เฒ่าจาง ข้าต้องการขอความเห็นจากท่านสักหน่อย”

“มีใครบ้าง” จางเฉิงจิบน้ำชาแล้วเอ่ยถาม

“เจียงเทา ยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษ”

“หลินฉี ยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง!”

“เฉินจื่อชวน ยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง!”

เจี่ยงจื้อกวงกล่าวจบ ก็มองดูปฏิกิริยาของจางเฉิงพร้อมกับเหยียนหง

“พวกเขาสามคนหรือ!” จางเฉิงกลอกตาไปมา

ครู่ต่อมา ก็ฉีกยิ้มกว้างกล่าวว่า “พรสวรรค์ของพวกเขาสามคนไม่เลวเลย ยื่นขอเช่นนี้ไม่มีปัญหา”

“ทว่า!”

“ทว่าอะไร” เจี่ยงจื้อกวงเอ่ยถาม

“ข้ารู้สึกว่า คำร้องของหลินฉีสามารถแก้ไขสักหน่อย เขาควรยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับหนึ่ง”

“ไม่ ข้าขอเสนอแนะ ให้ยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษไปเลย” จางเฉิงกล่าวอย่างจริงจัง

เจี่ยงจื้อกวงชะงักไป “ท่านนี่พูดเกินจริงยิ่งกว่าเหยียนหงเสียอีก หลินฉีผู้นี้ถึงกับทำให้พวกท่านมองในแง่ดีถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

เหยียนหงเอ่ยปาก “การสอบประจำเดือนครั้งนี้ของหลินฉี ก้าวหน้าขึ้นถึง 17 อันดับ พรสวรรค์ของเขามีมากกว่านี้มากนัก”

จางเฉิงก็เอ่ยปากเช่นกัน “เรื่องการเรียนข้าไม่เข้าใจ แต่ในคาบเรียนวิทยายุทธ์ ความเข้าใจของเขาเหนือกว่าคนอื่นๆ มาก”

“ข้ากล้ายืนยัน การสอบกลางภาค อันดับของเขาจะยังคงพุ่งสูงขึ้นต่อไป”

“เห็นด้วย!” เหยียนหงพยักหน้า

เจี่ยงจื้อกวงฟังแล้วก็พยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว ข้าจะยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษ ทว่าคำร้องจะผ่านหรือไม่ ก็คงต้องดูที่โชคชะตาแล้ว”

รอจนทั้งสองคนจากไป

เจี่ยงจื้อกวงจัดการเอกสารอย่างรวดเร็ว ส่งแบบฟอร์มคำร้องทั้งสามฉบับขึ้นไป

หลังจากส่งเสร็จ เขาก็เปิดข้อมูลของหลินฉีขึ้นมาอีกครั้ง ตรวจสอบผลการเรียนและภูมิหลังครอบครัว

“หลินฉี น่าสนใจ สามเดือนจากอันดับร้อยกว่า เลื่อนขึ้นมาเป็นอันดับ 18 ของชั้นปี ก้าวหน้าเร็วเสียจนน่าเหลือเชื่อ”

“หรือว่าจะเป็นการสั่งสมมานานแล้วเพิ่งเปล่งประกาย หรือไม่ก็เบิกปัญญาแล้ว”

เจี่ยงจื้อกวงพึมพำกับตัวเอง รดน้ำกระถางต้นไม้ด้วยความเคยชิน

“เอ๊ะ งอกแล้วหรือ”

เจี่ยงจื้อกวงประหลาดใจระคนยินดี เห็นเพียงกระถางต้นไม้ ในดินสีน้ำตาลมีความเขียวขจีเพิ่มขึ้นมาเล็กน้อย

……

เขตที่พักอาศัยหรงซาน ตระกูลหลิน ห้องนั่งเล่น

“ท่านพ่อ ข้าสอบประจำเดือนได้อันดับที่ 18 ของชั้นปี แล้วยังอยู่ในกิจกรรมดวงดาว...”

หลินฉีมองเห็นหลินเจิ้นที่อยู่ฝั่งตรงข้ามผ่านวิดีโอคอล จึงบอกข่าวดีแก่เขา

“หลินเจิ้นได้ยินข่าวแล้ว ในใจก็ตกตะลึง นี่เพิ่งจะผ่านไปนานเท่าใด บุตรชายของตนก็เข้าสู่ 20 อันดับแรกของชั้นปีแล้วหรือ

หลังจากตกตะลึง มุมปากของเขาก็ไม่อาจกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ได้ “สมกับเป็นบุตรชายของข้า!!”

“ท่านพ่อ ท่านอยู่ที่ฐานที่มั่นหลินไห่สบายดีหรือไม่”

หลินฉีเอ่ยถาม

“ฮ่าๆ ข้าย่อมสบายดี เพียงแต่ค่อนข้างยุ่ง ทว่าก็หาเงินได้มากกว่าเมื่อก่อนจริงๆ” หลินเจิ้นหัวเราะฮ่าๆ กล่าว

“...”

ไม่กี่นาทีต่อมา หลินฉีก็ยื่นโทรศัพท์มือถือให้ฟางฮุ่ยอี๋ผู้เป็นแม่ ส่วนตนเองก็กลับไปอาบน้ำล้างหน้า

รอจนออกมา ฟางฮุ่ยอี๋ก็วางสายโทรศัพท์แล้ว

หลินฉีหยิบกล่องสองสามใบออกมาจากห้อง วางลงบนโต๊ะ

“ท่านแม่ เมื่อครู่คุยโทรศัพท์เลยลืมให้ท่าน”

“นี่คือของบำรุงที่ข้าซื้อมา มีประโยชน์ต่อร่างกายของท่าน”

ฟางฮุ่ยอี๋ยิ้มพลางส่ายหน้ารับกล่องมา “เจ้าใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายอีกแล้ว”

กล่าวจบก็มองดูกล่อง สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“นี่คือเซตผลิตภัณฑ์เหลียนฮวา กล่องหนึ่งก็ตั้ง 20,000 แพงเกินไปแล้ว”

“ท่านแม่ ตอนนี้ข้าก็ไม่ขาดแคลนเงินแล้ว ของบำรุงพวกนี้ยังพอซื้อไหว” หลินฉีเอ่ยปลอบ

“ก็ได้!” ฟางฮุ่ยอี๋รับเอาไว้

“ท่านแม่ ข้าโตแล้ว ข้าอยากรู้ว่าตกลงแล้วบ้านเราติดหนี้อยู่เท่าใดกันแน่”

หลินฉีสีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง มองตาฟางฮุ่ยอี๋ผู้เป็นแม่แล้วเอ่ยถาม

……

0043