ตอนที่ 41 สามศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์ใหญ่

ตอนที่ 41 สามศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์ใหญ่

ศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์ชื่อฉง

แม้จะเลยเวลาเที่ยงคืนไปแล้ว ทว่าห้องจำลองยังคงคึกคักเป็นพิเศษ แคปซูลเสมือนจริง 100 เครื่องยังคงทำงานด้วยความเร็วสูง

“ขาดอีกแค่ตาเดียว ข้าก็จะเลื่อนขึ้นสู่ระดับดวงดาวได้แล้ว น่าเจ็บใจนัก!!” มีคนเดินออกมากุมหัวร้องคร่ำครวญ

“ข้าก็ขาดอีกนิดเดียว น่าเสียดายเหลือเกิน นั่นมันสกุลเงินเซี่ย 500,000 หยวนเชียวนะ ซื้อทรัพยากรบำเพ็ญได้ตั้งเท่าไหร่” มีคนไม่ยินยอมพร้อมใจ

……

ในเวลานี้ที่ชั้นบนสุด นี่คือพื้นที่สำนักงานที่มีขนาดกว่าหนึ่งพันตารางเมตร รูปแบบการตกแต่งโดยรวมเป็นสีแดงและสีขาว สัญลักษณ์มรรคยุทธ์รูปเปลวเพลิงสีชาดสามารถพบเห็นได้ทุกที่

ชั้นหนึ่งถูกแบ่งออกเป็นพื้นที่สำนักงานหลายสิบส่วน บนที่นั่งทำงานปรากฏภาพฉายขึ้นมา ชายหญิงหลายสิบคนที่สวมเครื่องแบบสีแดงและสีขาวกำลังจัดการข้อมูลอย่างรวดเร็ว

ในพื้นที่ส่วนกลางเช่นเดียวกัน มีการฉายภาพหน้าจอขนาดใหญ่ขึ้นมา นั่นคือทำเนียบชาด อันดับต่าง ๆ ประทับเข้าสู่สายตาของทุกคน

“ผู้จัดการซุน จนถึงเวลาเที่ยงคืน เมืองเทียนไห่ของเราในลานประลองโลกชาด มีผู้ที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับดวงดาวทั้งหมด 108 คน”

ชายวัยกลางคนรูปร่างกำยำสวมชุดสูทสีดำและไว้หนวดเคราดกดำ ทอดสายตามองไปยังทำเนียบชาด พลางรับฟังรายงานของพนักงานที่ข้างหู

ผู้จัดการซุนพยักหน้าแล้วเอ่ยปาก:

“จำนวนคนที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับดวงดาว มากกว่าปีที่แล้ว 20 คน เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าคุณภาพของอัจฉริยะในปีนี้ไม่เลวเลย”

“การสอบประจำเดือนของเทียนไห่สิ้นสุดลงแล้ว กิจกรรมดวงดาวก็สิ้นสุดลงเช่นกัน เหล่าอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่ต่างก็ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว”

“พวกเราก็ควรเริ่มลงมือ เซ็นสัญญากับอัจฉริยะเหล่านี้ได้แล้ว โดยเฉพาะอัจฉริยะที่เลื่อนขึ้นสู่ระดับดวงดาว พวกเขาต่างหากที่เป็นเป้าหมายที่เราต้องให้ความสนใจเป็นพิเศษ”

“ด้วยพลังอำนาจของพวกเขา ส่วนใหญ่ล้วนมีความสามารถที่จะเซ็นสัญญาระดับ A และ B ได้”

“เจ้าจงไปจัดการรวบรวมข้อมูลให้เรียบร้อย ทุกคนสามารถเริ่มลงมือได้ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป เริ่มจากอัจฉริยะระดับ A และ B ก่อน”

“รับทราบ ผู้จัดการ พวกเราเตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว อัจฉริยะส่วนใหญ่ได้รับการตรวจสอบเสร็จสิ้นไปตั้งนานแล้ว” พนักงานพยักหน้ากล่าว

ผู้จัดการซุนมองดูทำเนียบชาดพลางพ่นปราณขุ่นออกมาคำหนึ่ง

“สงครามแย่งชิงคนครั้งใหม่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกแล้ว คงจะเป็นช่วงเวลาหลายเดือนที่คึกคักน่าดู”

……

วันต่อมา

“กริ๊ง ๆ~”

“เลิกเรียน!”

“หลินฉี เจียงเทา เฉินจื่อชวน พวกเจ้าสามคนตามข้ามาที่ห้องพักครูหน่อย”

เหยียนหงอาจารย์ประจำชั้นมองดูทั้งสามคนในห้องเรียนแล้วกล่าว

หลินฉี เจียงเทา และเฉินจื่อชวน ทั้งสามคนสบตากัน พลันเข้าใจอะไรบางอย่างขึ้นมาทันที

ต่างพากันลุกขึ้นเดินตามเหยียนหง เข้ามาในห้องพักครูของนาง

“เชิญนั่ง!”

หลินฉีและพวกทั้งสามคนแยกย้ายกันนั่งลงบนโซฟา รอคอยให้เหยียนหงเอ่ยปากอย่างเงียบ ๆ

เหยียนหงดื่มน้ำอึกหนึ่งอย่างใจเย็นแล้วกล่าว:

“เจียงเทา หลินฉี เฉินจื่อชวน การสอบประจำเดือนครั้งนี้พวกเจ้าสามคนมีความก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัด”

“ดังนั้นทางโรงเรียนจึงตัดสินใจยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะที่สูงขึ้นให้กับพวกเจ้า”

ทั้งสามคนฟังจบดวงตาก็เป็นประกาย รอคอยประโยคถัดไป

“เจียงเทา เจ้าเข้าสู่สิบอันดับแรกของระดับชั้นแล้ว สามารถยื่นขอเลื่อนจากสินเชื่ออัจฉริยะระดับหนึ่งเป็นสินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษได้”

“ฮี่ ๆ!” เจียงเทาฟังจบก็หัวเราะออกมา

“หลินฉี เจ้ามีความก้าวหน้ามากที่สุด สามารถยื่นขอสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง หรือแม้กระทั่งสินเชื่ออัจฉริยะระดับหนึ่งก็มีความเป็นไปได้”

“เฉินจื่อชวน เจ้าอาจจะได้รับเพียงสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง เว้นแต่ว่าการสอบกลางภาคจะสามารถก้าวหน้าไปได้อีกขั้น?”

หลินฉีและเฉินจื่อชวนต่างพยักหน้า ไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับผลลัพธ์เช่นนี้

สำหรับหลินฉีแล้ว ไม่ว่าจะเป็นสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง หรือสินเชื่ออัจฉริยะระดับหนึ่ง ล้วนเป็นเงินก้อนโตทั้งสิ้น

ในดวงตาของเฉินจื่อชวนก็เผยให้เห็นถึงความยินดี ตอนนี้เขาพึ่งพาเพียงเงินที่ได้จากสินเชื่ออัจฉริยะ เพื่อไปซื้อทรัพยากรมาเพิ่มพลังอำนาจ

ด้วยพลังอำนาจของเขาในโลกสีชาดยังขาดอีกเล็กน้อยถึงจะสามารถเลื่อนขึ้นสู่ระดับดวงดาวได้ ย่อมไม่มีรางวัลสกุลเงินเซี่ย 500,000 หยวนอย่างแน่นอน

……

ออกจากห้องพักครู

หลินฉีและพวกทั้งสามคนเดินไปตามระเบียงทางเดิน

“สินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษ ช่างเหมือนง่วงนอนแล้วมีคนส่งหมอนมาให้จริง ๆ เงิน 1,000,000 หยวนของข้าก็ใช้ไปเกือบหมดแล้ว สินเชื่ออัจฉริยะระดับพิเศษมีสกุลเงินเซี่ยตั้ง 3,000,000 หยวนเชียวนะ!”

“หักลบกับ 1,000,000 หยวนก่อนหน้านี้ ก็ยังเหลืออีก 2,000,000 หยวน เพียงพอให้ข้าใช้ไปได้อีกนานเลย”

เจียงเทามีสีหน้าตื่นเต้น หลินฉีรู้ว่าเหตุใดเขาจึงดีใจ

ตามคำกล่าวของเจียงเทา สกุลเงินเซี่ย 1,000,000 หยวน เขาใช้ไปกับเจียงเมี่ยวอินน้องสาวของเขาถึงครึ่งหนึ่ง

ของกิน ของใช้ ที่อยู่อาศัย ล้วนเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

ไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล ฟื้นฟูร่างกาย แล้วยังต้องซื้อทรัพยากรจำนวนมากมาทดแทนสารอาหารที่สูญเสียไป เพื่อปูรากฐานให้ดี สิ่งเหล่านี้ล้วนไม่ใช่เงินจำนวนน้อย ๆ เลย

ในหัวของหลินฉีปรากฏเงาร่างอันงดงามสายหนึ่งขึ้นมา นั่นคือเด็กสาวแสนสวยที่ร่างกายอ่อนแอ ดื้อรั้น และน่าทะนุถนอม นางชอบเรียกเขาว่าพี่หลินฉี

หลินฉีมองเห็นเงาของฟางฮุ่ยอี๋ผู้เป็นแม่ของตนเองในตัวนาง

“บัซ!”

หลังจากกลับมานั่งที่โต๊ะในห้องเรียน หลินฉีก็สัมผัสได้ถึงแรงสั่นของโทรศัพท์มือถือในกระเป๋า เมื่อหยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นข้อความแจ้งเตือนเงินเข้า

[บัตรกงซางหมายเลขลงท้าย xxx ของเจ้า มียอดเงินเข้า 500,000 หยวนสกุลเงินเซี่ย ยอดเงินคงเหลือ 563,128 หยวน!]

รางวัลจากกิจกรรมดวงดาวโอนเข้าบัญชีแล้ว หลินฉีแอบดีใจ

เมื่อหันไปมอง ก็เห็นเจียงเทาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเช่นกัน

“พี่ฉี 500,000 หยวนเข้าบัญชีแล้ว!” เจียงเทาหัวเราะฮี่ ๆ ออกมา

มุมปากของหลินฉีก็ยกขึ้นเล็กน้อย ตอนนี้สกุลเงินเซี่ย 500,000 หยวนโอนเข้าบัญชีแล้ว เขามีเงินเพียงพอที่จะซื้อทรัพยากรแล้ว

หลังจากนี้ต่อให้ได้เพียงสินเชื่ออัจฉริยะระดับสอง 500,000 หยวน หักลบกับระดับสาม 200,000 หยวน ก็ยังเหลืออีก 300,000 หยวน

รวมกับเงิน 560,000 หยวนที่มีอยู่ ก็จะเป็น 860,000 หยวน เข้าใกล้หลักล้านหยวนแล้ว เพียงพอให้เขาใช้ไปได้อีกระยะเวลาหนึ่งเลยทีเดียว

……

ตอนเที่ยง หลังจากกินอาหารโภชนาการไปสองที่ หลินฉีที่กินอิ่มไปเพียงแปดส่วนก็กลับมายังห้องวิทยายุทธ์ของตนเอง

หลังจากย่อยอาหารง่าย ๆ ครู่หนึ่ง เขาก็เริ่มขยับร่างกาย เตรียมตัวสำหรับการฝึกฝนรอบที่สองของวันนี้

เขาหยิบยาน้ำโลหิตปราณออกมาสองขวด แล้วเทของเหลวสีแดงใสแจ๋วเข้าปาก

“อึก~”

ไม่กี่วินาทีต่อมา ท้องของหลินฉีก็เริ่มร้อนผ่าวอย่างอบอุ่น กระแสความร้อนเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างกาย

หลินฉีมองดูยาน้ำโลหิตปราณที่เหลืออยู่อีกไม่กี่หลอด พลางพ่นปราณขุ่นออกมาคำหนึ่ง

“เมื่อค่าโลหิตปราณเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ หากต้องการรักษาความเร็วในการก้าวหน้า ความต้องการทรัพยากรของข้าก็ยิ่งสูงขึ้นตามไปด้วย”

แคปซูลโลหิตปราณถูกหลินฉีคัดทิ้งไปแล้ว นาน ๆ ทีถึงจะซื้อมากินเล่นเป็นลูกอม

สิ่งที่รับประทานบ่อยที่สุดในยามปกติก็ยังคงเป็นยาน้ำโลหิตปราณ เขาฝึกฝนวันละสี่รอบ การฝึกฝนหนึ่งรอบจำเป็นต้องรับประทานยาน้ำโลหิตปราณสองหลอด

เดือนหนึ่งก็ตกเป็นสกุลเงินเซี่ย 120,000 หยวน ประกอบกับเขาจำเป็นต้องรับประทานน้ำยาบำรุงจิตอยู่บ่อยครั้ง นั่นก็เป็นเงินก้อนโตเช่นกัน

สุดท้ายยังต้องรวมค่าอาหาร และการซื้อสิ่งของประเภทอื่น ๆ สินเชื่ออัจฉริยะระดับสาม สุดท้ายก็เหลือเพียง 30,000 หยวนเท่านั้น

โชคดีที่สกุลเงินเซี่ย 500,000 หยวนโอนเข้าบัญชีแล้ว มาช่วยต่อยอดค่าใช้จ่ายในการบำเพ็ญของเขา มิฉะนั้นความเร็วในการก้าวหน้าของเขาคงต้องหยุดชะงักลง

“ฟู่ว~”

“ปัง ๆ!!”

ระหว่างที่ครุ่นคิด มือทั้งสองข้างของเขาก็งอโค้งเป็นกรงเล็บ พลังทะลวงผ่านปลายนิ้ว กรงเล็บพยัคฆ์ตบออกไปอย่างแรง ก่อให้เกิดพายุหมุนเป็นระลอก

พยัคฆ์ทมิฬล้วงใจ!

พยัคฆ์ขาวตะปบกรงเล็บ!

พยัคฆ์พิโรธทะลวงป่า!

กระบวนท่าทั้งหกของวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ถูกซัดออกมาจากมือของเขาอย่างต่อเนื่อง เสียงดังกรอบแกรบดังออกมาจากร่างกาย สั่นสะเทือนไปในอากาศ

ทั่วทั้งร่างของเขาร้อนผ่าว แผ่ไอร้อนออกมา ไอร้อนเป็นระลอกแผ่ซ่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย ราวกับเตาหลอมที่กำลังหล่อหลอมกล้ามเนื้อในร่างกาย

ยาน้ำโลหิตปราณกำลังออกฤทธิ์

วิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ของเขาทะลวงผ่านขั้นสองไปแล้ว ฝึกฝนจนเข้าถึงไขกระดูก ยิ่งทำให้เข้าใจแก่นแท้ของวิชาหมัดมากยิ่งขึ้น: ใช้เจตจำนงเป็นจิตวิญญาณ ใช้ข้อต่อส่งพลัง ใช้ปราณกระตุ้นกำลัง...

เมื่อก่อนเพียงแค่รู้ ทว่าตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้ว กล้ามเนื้อทั่วร่างประกอบกันออกแรง พลังงานไหลเวียนอยู่ระหว่างกระดูกและกล้ามเนื้อ

เขาเริ่มสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงพลังหมัดของร่างกาย!

กล้ามเนื้อเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง โลหิตปราณไหลเวียนหล่อหลอม หลินฉียิ่งชกก็ยิ่งมีพลัง

ราวกับจำแลงร่างเป็นพยัคฆ์ร้าย กำลังล่าเหยื่ออยู่ในห้องวิทยายุทธ์

[ผ่านการฝึกฝน ความเข้าใจในวิชาหมัดรูปลักษณ์พยัคฆ์ของเจ้าลึกซึ้งยิ่งขึ้น วิชาหมัด +1%]

[ผ่านการฝึกฝน ค่าโลหิตปราณของเจ้าได้รับการทะลวงผ่าน ค่าโลหิตปราณ +0.05]

[ค่าโลหิตปราณ: 8.2 → 8.25]

[วิชาหมัด: ขั้นสอง 10% → 11%]

……

“ฟู่ว~”

หลินฉีพ่นไอร้อนออกมา มองดูข้อมูลบนแผงระบบที่เพิ่มขึ้นด้วยความเบิกบานใจ

ไม่เพียงแต่ค่าโลหิตปราณที่เพิ่มขึ้นเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิชาหมัดที่เพิ่มขึ้นด้วย การฝึกหมัดสามารถเสริมสร้างร่างกาย และยังสามารถยกระดับการควบคุมร่างกายได้อีกด้วย

แม้วิชาทวนจะเพิ่มขึ้นเร็วเช่นกัน ทว่าก็ไม่เร็วเทาวิชาหมัด

และยิ่งระดับวิชาหมัดสูงขึ้นเท่าใด ก็ยิ่งมีส่วนช่วยส่งเสริมระดับวิชาทวนมากเท่านั้น

“ข้าหวังว่า ระดับของวิชาหมัดจะสามารถเพิ่มขึ้นได้เร็วกว่านี้ ในจุดนี้ข้าสามารถไปขอคำชี้แนะจากอาจารย์จางเฉิงได้”

หลินฉีคิดในใจ

……

ช่วงบ่าย ในคาบเรียนวิทยายุทธ์

หลังจากชี้แนะคนผู้หนึ่งเสร็จ จางเฉิงก็ดื่มน้ำอึกหนึ่ง แล้วเหลือบมองเวลา เหลือเวลาอีกเพียงสิบกว่านาทีก็จะเลิกเรียนแล้ว

เขากระแอมไอ กวาดสายตามองทุกคนรอบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าทุกคนล้างหน้าล้างตาเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยปาก:

“ทุกคนหยุดมือ แล้วมารวมตัวกันทางนี้!”

คนกว่าสามสิบคนหยุดการกระทำ แล้วมารวมตัวกัน ล้อมรอบจางเฉิงเอาไว้

“ยังพอมีเวลาก่อนเลิกเรียน ข้ามีเรื่องจะพูดสักหน่อย”

ขณะที่จางเฉิงพูด เขามีสีหน้าเคร่งขรึม ทุกคนพอมองดูก็รู้ว่าสิ่งที่เขาจะพูดต่อไปนี้ สำคัญเป็นอย่างยิ่ง

“ตามธรรมเนียม เมื่อการสอบประจำเดือนของเทียนไห่สิ้นสุดลง อาจารย์สอนวิทยายุทธ์จะมาอธิบายข้อควรระวังในการเซ็นสัญญากับศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์ให้ห้องเรียนหัวกะทิฟัง”

“เซ็นสัญญากับศูนย์ฝึกมรรคยุทธ์?”

หลายคนพอได้ฟัง ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที บรรยากาศเริ่มกระสับกระส่าย เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับอนาคตของทุกคน ทุกคนจึงให้ความสนใจเป็นอย่างมาก

……

(จบตอน)

0042