ตอนที่ 39 วิชาดาบสลายทองคำ

ตอนที่ 39 วิชาดาบสลายทองคำ

[เริ่มการจับคู่!]

การจับคู่เลื่อนขั้นในครั้งนี้ใช้เวลารอคอยนานกว่าที่หลินฉีคิดไว้เสียอีก

หลินฉีคาดเดาว่า อัตราการชนะของเขาสูง การจะหาคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งสักคนจึงไม่ใช่เรื่องง่าย

สิบห้านาทีต่อมา

ในตอนที่หลินฉีเบื่อจนฝึกวิชาทวนไปหลายรอบ ในที่สุดก็จับคู่สำเร็จ

[จับคู่สำเร็จ!]

บนลานประลองอันกว้างขวาง ร่างสูงใหญ่สองร่างปรากฏขึ้นตามลำดับและมองเห็นอีกฝ่าย

ดวงตาทั้งสองของหลินฉีมองผ่านหน้ากากสีดำไปยังคู่ต่อสู้ในศึกเลื่อนขั้นครั้งนี้

รูปร่างสูงใหญ่กำยำ แผ่นหลังหนาดุจพยัคฆ์เอวหนาดุจหมี มีท่อนแขนหนาดำและแข็งแรงคู่หนึ่ง ใบหน้าหยาบกระด้าง สวมชุดต่อสู้สีแดง กวัดแกว่งดาบใหญ่ที่คมกริบ

[ชื่อเล่น: คมดาบยักษ์]

เมื่อหลินฉีเห็นก็ชะงักไปเล็กน้อย คนผู้นี้เขารู้จัก แถมยังเพิ่งจะรู้จักเสียด้วย

คนผู้นี้ก็คืออู๋เฟิง สหายของกัวเหิงและชายผมหยิกหลวี่เสียง

นึกไม่ถึงเลยว่าคู่ต่อสู้ในศึกเลื่อนขั้นครั้งนี้จะเป็นเขา การที่สามารถมาเป็นคู่ต่อสู้ในศึกเลื่อนขั้นของเขาได้ พลังอำนาจของคนชื่ออู๋เฟิงผู้นี้ย่อมไม่ต้องพูดถึง

หลังจากอู๋เฟิงเห็นรูปลักษณ์ของหลินฉี เขาก็ยิ้มเยาะ “รูปลักษณ์ของเจ้าดูหลอกคนได้ดีทีเดียวนะ”

“เจ้าสินะที่ชื่อหยางเจี่ยน?!!”

“ดูเหมือนข้าจะดวงดีไม่เบา ที่มาเจอเจ้าในศึกเลื่อนขั้น”

“ข้าจะใช้ดาบใหญ่สับเจ้าให้แหลก เลื่อนขั้นสู่ระดับดวงดาว แล้วก็ถือโอกาสแก้แค้นให้เจ้าหนูหลวี่เสียงด้วยเลย นับว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว”

“ไอ้ตัวตลก!”

หลินฉีเอ่ยปากอย่างเชื่องช้า!

“เจ้าว่าอะไรนะ”

“ไอ้ตัวตลก!” หลินฉีทวนซ้ำอีกครั้ง

“เจ้ารนหาที่ตาย!” อู๋เฟิงโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที

[3, 2, 1……]

[การประลองเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!]

ในอากาศ เสียงอิเล็กทรอนิกส์ของผู้หญิงประกาศเริ่มการประลองอย่างไร้อารมณ์

“ดูข้าผ่าเจ้าให้แหลก!!”

อู๋เฟิงคำรามลั่น กางแขนทั้งสองข้างออก ก้าวเท้ายาวๆ พุ่งเข้าโจมตี เขาสูงกว่าหนึ่งเมตรเก้าสิบห้า แผ่นหลังหนาดุจพยัคฆ์เอวหนาดุจหมี ภายใต้การระเบิดพลังเต็มพิกัดราวกับหมีขนาดยักษ์พุ่งเข้าชน

ดาบใหญ่ในมือกวัดแกว่ง ราวกับพายุคลั่งกู่ร้อง กลิ่นอายอันตรายพุ่งปะทะใบหน้า

หลินฉีกวัดแกว่งทวนใหญ่สีดำ ร่างกายวูบไหว พุ่งทะยานออกไปอย่างบ้าคลั่งราวกับเสือชีตาห์

ทวนยาวแหวกอากาศ นำพากระแสลมแรงส่งเสียงหวีดหวิว กลิ่นอายแห่งการต่อสู้อบอวลไปทั่วลานประลอง

ชั่วพริบตา ทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกันที่กลางลานประลอง ดาบใหญ่และทวนใหญ่ปะทะกันอย่างดุเดือด

อู๋เฟิงกวัดแกว่งดาบใหญ่ ดาบศึกของเขาคือดาบใหญ่ต้านศึก ตัวดาบยาวและกว้าง ยาวเกินหนึ่งเมตรยี่สิบ ดาบศึกของเขากว้างกว่าดาบใหญ่ทั่วไปมาก

ท่อนแขนทั้งสองข้างราวกับสลักจากหินแกรนิต ปลุกเร้าดาบศึก ฟันลงมาอย่างแรง ราวกับจะผ่าสรรพสิ่งให้แหลกสลาย

วิชาดาบสลายทองคำกระบวนท่าที่สอง——ฟันวนสลายทอง!

หลินฉีตวัดทวนยาวออกไป แขนทั้งสองออกแรง เส้นเลือดปูดโปน ราวกับเหล็กเส้นพันธนาการ พลังปะทุขึ้น ทวนยาวแทงออกไป ทะลวงผ่านอากาศ

วิชาทวนทลายภูผากระบวนท่าที่สอง——ทิ่มแทงถล่ม!

“เคร้ง เคร้ง~~”

ทั้งสองราวกับแม่ทัพที่พุ่งรบในสนามรบ ปะทะกันตรงๆ ดุดันทรงพลัง มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ

อาวุธปะทะกันอย่างรุนแรงกลางอากาศ สีหน้าของทั้งสองเปลี่ยนไปเล็กน้อย หลินฉีสวมหน้ากากอยู่จึงมองไม่ออก

แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่ทะลวงผ่านทวนยาว ส่งผ่านมายังแขนทั้งสองข้างของเขา

อู๋เฟิงรวบรวมสมาธิ ลอบตกใจในใจ “ร้ายกาจ พลังนี้ก็ไม่เบาเลย”

“เคร้ง~~”

พละกำลังมหาศาล ทำให้ทั้งสองกระเด็นถอยหลังไปหลายก้าวพร้อมกัน

หลินฉีกวัดแกว่งทวนยาว แขนออกแรง ข่มความรู้สึกชาเอาไว้ อู๋เฟิงผู้นี้เดินบนเส้นทางแห่งพละกำลังเช่นเดียวกับเขา

วิชาดาบที่เรียนมีชื่อว่าวิชาดาบสลายทองคำ วิชาดาบดุดันทรงพลัง ดาบเดียวที่ฟันออกไปราวกับมีพลังพันจิน สามารถตัดเหล็กกล้าให้ขาดสะบั้นได้

ในด้านพละกำลัง เนื่องจากข้อจำกัดของโลกสีชาด ค่าโลหิตปราณจึงถูกจำกัดไว้ที่ 6.0

ทั้งสองสูสีกัน แต่หลินฉีสัมผัสได้ว่าระดับทักษะของอีกฝ่ายสูงกว่าตนเองเล็กน้อย

การจะเอาชนะคู่ต่อสู้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“สะใจดี มาอีก!”

อู๋เฟิงแสยะยิ้ม ตวัดดาบอีกครั้ง กระบวนท่าของเขาไม่ซับซ้อน ตรงไปตรงมา เปิดกว้างและรุนแรง การโจมตีที่ทรงพลังคือจุดเด่นของเขา

พุ่งทะยานออกไปราวกับสัตว์ป่าอีกครั้ง

เมื่อหลินฉีเห็นเช่นนั้น โลหิตปราณทั่วร่างก็ถูกกระตุ้นออกมา พละกำลังพลุ่งพล่านตามโลหิตปราณ

ตวัดทวนยาวอย่างแรง ร่ายรำกระบวนท่าทวนอันงดงามกลางอากาศ ปลายทวนแหวกอากาศ นำพากระแสลมแรงเป็นระลอก

วิชาทวนทลายภูผากระบวนท่าที่ห้า——ทะยานเวหา!

ชั่วพริบตา ทั้งสองก็เผชิญหน้ากันในจุดเดียว คนหนึ่งอยู่บนคนหนึ่งอยู่ล่าง ดาบศึกและทวนใหญ่ปะทะกันอย่างรุนแรง

“ปัง ปัง ปัง!!”

ดุดันทรงพลัง องอาจแข็งแกร่ง พละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวปะทะกันระหว่างอาวุธของทั้งสองฝ่าย ประกายดาบเงาทวน แสงเย็นเยียบสาดส่อง ประกายไฟสาดกระเซ็น

“ดาบทองฟันขวาง!”

“ดาบทองฟันต่อเนื่อง!”

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันต่อเนื่องหลายครั้งในชั่วพริบตา แข็งกร้าวปะทะแข็งกร้าว รีดเร้นพละกำลังออกมาจนถึงขีดสุด

อู๋เฟิงกวัดแกว่งดาบใหญ่อย่างต่อเนื่อง โจมตีหลินฉีราวกับห่าฝน ทุกดาบล้วนมีพลังทำลายล้างที่น่าทึ่ง

“แปลกจริง!”

เจ้านี่มันยังไงกัน

อู๋เฟิงลอบตกใจ วิชาทวนของอีกฝ่ายดูเหมือนจะมีช่องโหว่เต็มไปหมด แต่กลับไม่สามารถเอาชนะได้

แม้เขาจะถือไพ่เหนือกว่า แต่กลับไม่สร้างความเสียหายที่เป็นรูปธรรมเลย

ในเวลานี้แขนทั้งสองข้างของหลินฉีชาหนึบ กวัดแกว่งทวนยาวเข้าปะทะ สายตาของเขาดุจคบเพลิง จดจำวิชาดาบของอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่ง ค้นหาช่องโหว่ เพื่อหาโอกาสสังหารในกระบวนท่าเดียว

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นก็ใช้กระบวนท่าที่แข็งแกร่งกว่าสังหารเจ้าซะ!”

“ระดับวิชาทวนของเขาไม่สูงเท่าข้า แน่นอนว่ายังไม่บรรลุกระบวนท่าสังหารแรก”

เมื่ออู๋เฟิงคิดได้ดังนั้น จึงตัดสินใจใช้กระบวนท่าสังหารทันที แม้จะเพิ่งบรรลุและยังไม่ค่อยชำนาญนัก แต่ก็เหลือเฟือที่จะเอาชนะ “หยางเจี่ยน” ตรงหน้าได้

ทั้งสองถูกกระแทกถอยหลังอีกครั้ง เขารวบรวมพลังแล้วตวัดดาบอย่างแรง แทบไม่หยุดพัก เปิดฉากกระบวนท่าสังหารอย่างดุดัน

กวัดแกว่งดาบใหญ่ ไม่มีลวดลายมากนัก ไม่ยืดเยื้อ ทุ่มเทพลังทั่วร่างลงในวิชาดาบ

กลิ่นอายดุดัน ทรงพลังเหนือชั้น ราวกับสัตว์ร้ายกระโจนออกไป อานุภาพดาบดั่งขุนเขาไท่ซานกดทับ ราวกับสามารถตัดขุนเขาให้ขาดสะบั้น ผ่าเหล็กกล้าให้แหลกสลาย!

วิชาดาบสลายทองคำกระบวนท่าสังหาร——ฟันสลายทองคำ!

“ตายซะ!”

อู๋เฟิงเบิกตากว้าง ฟันกระบวนท่าสังหารออกไปสุดกำลัง

“ฟู่ว~”

สีหน้าของหลินฉีเคร่งขรึม การเคลื่อนไหวทั้งหมดของอู๋เฟิงล้วนตกอยู่ในสายตาของเขา

“ตอนนี้นี่แหละ!”

ชั่วพริบตา อู๋เฟิงก็เผยช่องโหว่ ในเสี้ยววินาทีที่เขาฟันลงมานั่นเอง

หลินฉีเตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว ฝีเท้าออกแรงในพริบตา ทวนใหญ่ในมือร่ายรำกระบวนท่าทวน สี่กระบวนท่าถูกใช้ออกมาผสานกันอย่างรวดเร็ว

เขาราวกับพยัคฆ์ดุลงเขา กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขา

สายตาของเขาราวกับมีแสงสีทองวาบผ่าน ในสายตาของเขา บนร่างของอู๋เฟิงราวกับมีจุดหนึ่งที่กำลังเคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา

ชั่วพริบตา เขาก็พุ่งออกไปราวกับลูกศรที่หลุดจากแล่ง โลหิตปราณเดือดพล่าน พลังทั่วร่างถูกส่งผ่านไปยังทวนยาว แทงออกไปด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ราวกับกระแสน้ำเชี่ยวกรากท่ามกลางเกลียวคลื่นในทะเลคลั่ง

วิชาทวนทลายภูผากระบวนท่าสังหาร——แทงทะลายคลื่นคลั่ง!

“ฟู่ว~”

“ฉึก~”

ปลายทวนพุ่งไปที่ใด อากาศราวกับถูกฉีกกระชาก ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมคม

“อะไรกัน”

อู๋เฟิงมองดูอีกฝ่ายใช้กระบวนท่าสังหารด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ ความเร็วของทั้งสองราวกับไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน

“เร็วเข้าสิ!”

อู๋เฟิงเบิกตาแทบถลน อยากจะกวัดแกว่งดาบใหญ่ฟันลงมาให้เร็วกว่านี้

แต่ทวนใหญ่ของหลินฉีเร็วกว่า ไร้ซึ่งอุปสรรคใดๆ พริบตาเดียวก็มาถึง ทะลวงผ่านระยะดาบใหญ่ของเขา พุ่งตรงไปยังจุดอ่อนในสายตาของหลินฉี

“ฉึก~”

“เคร้ง~”

ทวนยาวแหวกอากาศ แสงเย็นเยียบส่องประกาย ในจังหวะที่ทวนยาวทะลวงอก ดาบใหญ่ก็ฟันลงมาเช่นกัน

ทวนยาวและดาบใหญ่ปะทะกัน แต่ในตอนนั้นเอง หลินฉีก็คลายมือ ทวนยาวหลุดจากมือ ถูกฟันกระเด็นออกไป

ปลายทวนนำพาเลือดสดๆ ออกมาจากหัวใจของอู๋เฟิง พร้อมกับที่ทวนยาวตกกระแทกพื้น เลือดสดๆ ก็สาดกระเซ็นลงบนพื้น

“เคร้ง~”

สิ่งที่ร่วงหล่นลงมาพร้อมกันยังมีดาบใหญ่ของอู๋เฟิง เสียงดังกังวานดังขึ้นที่ข้างหูของทั้งสอง

“พรวด~”

“เป็นไปได้ยังไง”

อู๋เฟิงคุกเข่าลงกับพื้น กระอักเลือด เบิกตากว้างไม่อยากเชื่อว่าตนเองจะแพ้

“เจ้าแพ้แล้ว ไอ้ตัวตลก!”

หลินฉีมองลงมาที่อู๋เฟิงจากมุมสูง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เจ้า……”

อู๋เฟิงอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับกลายเป็นความว่างเปล่าสลายไปในลานประลองแล้ว

พื้นที่ส่วนตัวของอู๋เฟิง

“อ๊าก!!”

อู๋เฟิงกุมศีรษะอย่างเจ็บปวด ความเจ็บปวดจากการถูกสังหารทำให้เขาทรมาน

แน่นอนว่าสิ่งที่ทรมานที่สุดก็คือการพ่ายแพ้ให้กับ “หยางเจี่ยน”

“ข้าแพ้จริงๆ หรือเนี่ย……”

ทั้งที่ระดับวิชาดาบของตนเองแข็งแกร่งกว่าอีกฝ่ายแท้ๆ เดิมทีคิดว่าจะคว้าชัยชนะมาได้อย่างง่ายดาย เพื่อแก้แค้นให้สหายหลวี่เสียง

ผลสุดท้ายก็ยังแพ้ แถมยังไม่ได้เลื่อนขั้นสู่ระดับดวงดาวอีก

โดยเฉพาะคำว่า “ไอ้ตัวตลก” ของอีกฝ่าย พอเขานึกขึ้นมา ก็โกรธจนแทบระงับอารมณ์ไม่อยู่

“ใช่ ข้ายังต้องเลื่อนขั้นสู่ระดับดวงดาว”

“หยางเจี่ยน รอไปเถอะ ครั้งหน้าข้าจะต้องฆ่าเจ้าให้ได้”

อู๋เฟิงข่มความโกรธเอาไว้ แล้วเริ่มจับคู่คู่ต่อสู้ทันที

หากเขาไม่ได้เลื่อนขั้นสู่ระดับดวงดาวก่อนเที่ยงคืน ความสูญเสียคงจะใหญ่หลวงนัก

……