เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 38 ฐานG011

ตอนที่ 38 ฐานG011

ตอนที่ 38 ฐานG011


รถกระบะของหวังเซิ่งขับไปหน้าประตู เข้าระยะด่านตรวจ จากนั้นก็ค่อยๆหยุด เขาก้าวออกจากรถ ส่งบัตรประจำตัวเขากับ หยางตงเฉินให้ทหารใกล้ๆอย่างสุภาพ

“รอเดี๋ยว แล้วบัตรประจำตัวของชายคนนี้ละ?”ทหารถามอู่ฉี

เพื่อรักษาประชากรให้อยู่ในกฏระเบียบ ฐานจึงไม่อนุญาตให้ใครก็ตามที่น่าสงสัยเข้า กฏสำคัญคือต้องมีบัตรประจำตัว ใครก็ตามที่เป็นประชากรของฐานหรือทหารรับจ้างต้องมีบัตรประจำตัว บัตรประจำตัวคือสัญลักษณ์แสดงชนชั้นฐานะ เมื่อมีความดีความชอบต่อฐาน คนๆนั้นถึงจะได้รับสิทธิ์เป็นประชากรของฐาน และสิทธิ์นี้ก็ไม่ได้ถาวร ประชากรต้องสร้างผลงานเรื่อยๆ

สำหรับคนนอก มันยากที่จะได้รับบัตรประจำตัว ต่อให้เป็นทหารรับจ้าง มีบัตรประจำตัว แต่คนก็จะไม่ได้รับสิทธิ์เข้าฐานหากไม่พกบัตรไว้ กล่าวอีกนัยหนึ่ง ฐานจะไม่ต้อนรับคนในถิ่นทุรกันดาร

หวังเซิ่งเตรียมการมาแล้ว เขานำกระดาษขนาดA4ออกจากกระเป๋า ส่งมันให้ทหาร ที่ด้านบนของกระดาษเขียนด้วยตัวอักษรสีแดงว่า’อนุญาตให้เข้าชั่วคราว’ และข้อมูลพื้นฐานของอู่ฉีก็ถูกเขียนไว้ ยังมีตราประทับสีแดงตรงด้านล่างของกระดาษ ซึ่งเป็นตราประทับขององค์กรทหารรับจ้างซีเรียส

สีหน้าของทหารเปลี่ยนไปหลังเห็นใบอนุญาตเข้าชั่วคราว สายตาดุดันเขาอ่อนลง หวังเซิ่งถือซองบุหรี่ไว้ใต้ใบอนุญาตและสอดใส่มือทหาร

เมื่อหวังเซิ่งกลายเป็นผู้นำกลุ่ม เขาก็สามารถ’เป็นมนุษย์’ได้มากกว่าคนทั่วไป สามารถทำตามหลักการตนเองได้ และในเวลาเดียวกัน เขายังสามารถสร้างสัมพันธ์ได้ บุหรี่ ผลิตภัณฑ์สิ้นเปลืองในยุคอารยธรรมไม่มีผลิตในยุคสมัยนี้ ด้วยราคาอย่างน้อย200หยวนทำให้บุหรี่กลายเป็นของหรูหราสำหรับพลเมือง รวมถึงยามเฝ้าประตู หวังเซิ่งไม่มีทางพลาดโอกาสสร้างความสัมพันธ์กับยามเฝ้าประตู มันเป็นการรับประกันว่าถนนข้างหน้าจะราบรื่น และทหารก็รับบุหรี่ไปโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ซึ่งพิสูจน์ว่าการติดสินบนของหวังเซิ่งประสบความสำเร็จ

“ไม่มีปัญหา ไปได้”ทหารส่งใบอนุญาตเข้าชั่วคราวคืนให้หวังเซิ่งและหวังเซิ่งก็รับมันมาด้วยรอยยิ้ม สบตากับทหารว่าเป็นอันเข้าใจกัน เมื่อเขากลับขึ้นไปบนรถ รั้วกั้นสีขาวตรงหน้าก็เลื่อนเปิด

อู่ฉีผู้นั่งข้างคนขับเห็นคุณค่าของกระดาษที่หวังเซิ่งนำออกมา จากนั้นก็ถาม“นี่คืออะไร?” “ใบอนุญาตเข้าชั่วคราว มันต้องใช้แต้มฐานจำนวนหนึ่งเพื่อขอออกใบอนุญาต มันมีไว้เพื่ออนุญาตให้ประชากรฐานนำคนจากเขตนอกเข้าฐานได้ชั่วคราว ระยะเวลาคือสามวัน ใบอนุญาตนี้ขอออกโดยองค์กรทหารรับจ้างซีเรียส ซึ่งเทียบเท่ากับจดหมายแนะนำทหารรับจ้าง หากไม่มีมัน ฉันคงไม่สามารถพานายเข้ามาได้ แต่ตราบเท่าที่นายกลายเป็นทหารรับจ้างของเรา นายจะมีบัตรประจำตัวเป็นของตัวเอง และหากนายมีแต้มสะสมพอ นายก็จะสามารถได้รับสิทธิ์อยู่อาศัยระยะยาว”หวังเซิ่งอธิบาย

รถกระบะขับต่อไป หลังผ่านทางเดินประตูยาวสิบเมตร สภาพแวดล้อมก็กลับมาสว่างไสว ความเจริญรุ่งเรืองของฐานสะท้อนในดวงตาของอู่ฉี

บ้านสภาพดี กลุ่มคนแต่งกายเป็นระเบียบ ถนนกว้างขวาง ร้านค้า ไฟจราจร ร้านอาหารริมถนน มีอาหารสดของหลายวัฒนธรรม ผู้คนที่เดินบนถนนมีผิวแดงก่ำ โคมไฟถนนตั้งอยู่ข้างถนนคอยให้แสงสว่าง และสายไฟฟ้าแรงสูงระหว่างเสาโทรศัพท์ก็เป็นตัวจ่ายไฟ

ทิวทัศน์ภายในฐานG011ถือเป็นเมืองยุคอารยธรรมฉบับย่อ ตั้งแต่รูปแบบสถาปัตยกรรมไปจนถึงบรรยากาศการอยู่อาศัย เทียบกับสังคมอารยธรรมจริงๆ ผู้คนที่นี่ดูเรียบง่ายและมีชีวิตชีวาน้อยกว่า

เมื่ออู่ฉีเห็นภายในของฐานG011 เขาก็เข้าใจความหมายของหวังเซิ่งที่ว่า’ฐานคือสถานที่ที่ดี’

ที่นี่คือโลกอารยธรรม เต็มไปด้วยความปลอดภัยและทรัพยากร มันเหมือนเมืองในยุคอารยธรรม ตรงข้ามกับเขตปลอดภัยที่เต็มไปด้วยคนหิวกระหาย หากตาไม่มืดบอด ใครก็สามารถเห็นถึงความแตกต่างระหว่างเขตปลอดภัยกับฐาน ที่เปรียบเสมือนเมฆกับโคลน

ผ่านหน้าต่างรถกระบะ อู่ฉีเห็นฉากที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน คนทุกประเภทและสิ่งก่อสร้างค่อยๆผ่านเข้ามาในวิสัยทัศน์เขา ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น โลกอารยธรรมที่พี่สาวรั่วหรงได้อธิบายไว้เกือบเหมือนกับที่นี่

อู่ฉียิ่งรู้สึกมั่นใจว่าทางเลือกเขานั้นถูกต้อง สภาพแวดล้อมภายในฐานมอบความรู้สึกว่าเขากำลังเข้าใกล้พี่สาวรั่วหรงยิ่งขึ้น

ฐานG011ปกคลุมพื้นที่กว่าพันตารางกิโลเมตร และ70%ของสิ่งก่อสร้างก็เป็นอาคารหลังเล็ก1-3ชั้น  ที่เด่นสุดคือตึกสามหลังที่สูงกว่า20ชั้น รูปแบบเป็นอาคารทางการทั่วไปในยุคอารยธรรม กระจกที่ใช้เป็นแบบกันกระสุนและมีเทคโนโลยีหักเหแสดงทั่วไปซึ่งทำให้คนมองไม่เห็นข้างใน แต่ข้างในสามารถมองเห็นข้างนอกได้ เพราะความสูงของตึก ในทุกถนนของส่วนกลางฐาน ตราบเท่าที่คุณแหงนมอง คุณจะสามารถเห็นตึกสามหลังนี้ได้

บนตึกสามตึก หลังหนึ่งคืออาคารส่วนกลาง ซึ่งจะทำหน้าที่คล้ายกับรัฐบาลของยุคอารยธรรม หัวหน้าฐานมีอำนาจสูงสุดในฐานแห่งนี้ พร้อมด้วยอำนาจสั่งการทีมคุ้มกันฐาน  เขาทำงานและอาศัยในอาคารกลางกับเจ้าหน้าที่คนอื่น

สองคือสาขาของบริษัทสุดยอดทหารรุ่งอรุณในฐานG011 ซึ่งผูกขาดการขายยาเสริมพันธุกรรมภายในฐานG011 อีกทั้ง‘รุ่งอรุณ’ยังมีความสัมพันธ์หยั่งรากลึกกับ’สถาบันวิจัยกลาง’หนึ่งในสามศาลสูงสุด มูลค่าตลาดพวกเขายากจะจินตนาการและพวกเขาก็มั่นคงมาก

สุดท้ายคือองค์กรทหารรับจ้างซีเรียส ซึ่งมีกลุ่มทหารรับจ้างกว่า3พันกลุ่มลงทะเบียนภายใต้ชื่อมัน และจำนวนของกลุ่มทหารรับจ้างในฐานG011ก็มากเกิน400 องค์กรทหารรับจ้างซีเรียสจะให้บริการที่ครอบคลุมเช่น การลงทะเบียน การจัดอันดับทหารรับจ้างและกลุ่มทหารรับจ้าง การปล่อยงาน ขายข้อมูล แลกเปลี่ยนและสนามฝึก ศูนย์ใหญ่ของมันตั้งอยู่ที่เมืองระดับสอง แม้ซีเรียสจะเป็นองค์กรทหารรับจ้างขนาดกลาง มันก็เป็นองค์กรใหญ่สำหรับประชากรของที่พักอาศัยระดับฐาน

จุดหมายที่หวังเซิ่งจะพาอู่ฉีไปคือองค์กรทหารรับจ้างซีเรียส

จบบทที่ ตอนที่ 38 ฐานG011

คัดลอกลิงก์แล้ว