บทที่ 25 ผลเก็บเกี่ยวอันยิ่งใหญ่

บทที่ 25 ผลเก็บเกี่ยวอันยิ่งใหญ่

เหมิงเอ้า ขุนพลแห่งแคว้นฉินในยุคปลายรณรัฐ รีบเดินทางกลับไปยังเหอดงอย่างรวดเร็ว และภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน ฉินอวี่ก็สามารถควบคุมอำเภอต่างๆ ให้มั่นคง และเข้าปกครองเมืองเหอดงได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด

ด้วยนโยบายต่างๆ เช่น การเปิดคลังเสบียงเพื่อบรรเทาทุกข์ การจ้างงานแทนการแจกสิ่งของ และมาตรการอื่นๆ ที่ทำให้ราษฎรมีงานทำ สถานการณ์ไร่นาที่รกร้างและผู้อพยพที่ชุกชุมไปทั่วเหอดงจึงค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ

ครึ่งเดือนต่อมา ราชโองการเลื่อนตำแหน่งให้แก่ฉินอวี่ก็มาถึงยังที่ทำการเจ้าเมืองเหอดง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของเหอดง

"พันเอกฉิน! ช้าก่อน ตอนนี้ข้าควรเรียกว่าท่านผู้บัญชาการทหารราชองครักษ์ฉิน หรือฉินผู้ปราบกบฏดีล่ะ!"

ผู้ส่งสารยังคงเป็นคนคุ้นเคยเก่าอย่างเหวยฝู่ ซึ่งฉินอวี่ได้ต้อนรับขับสู้ด้วยรอยยิ้มเสแสร้งอันเป็นเอกลักษณ์ตามธรรมดาธรรมชาติ

"อ๋า ที่แท้ก็ยังคงเป็นขันทีเหวยนี่เอง! ไม่จำเป็นต้องมากพิธีขนาดนั้นเชิญขอรับ เชิญเข้ามาข้างในก่อน!"

เหวยฝู่สั่งให้ผู้ติดตามวางของรางวัลทั้งหมดไว้ข้างนอกประตู จากนั้นจึงเดินตามฉินอวี่เข้าไปในจวนของเจ้าเมืองเหอดง

"นี่ ราชโองการอยู่ที่นี่แล้ว ท่านผู้บัญชาการทหารราชองครักษ์ โปรดเก็บรักษาไว้ให้ดีส่วนเครื่องแบบข้าราชการและตราประทับใหม่นั้น ถูกจัดรวมไว้กับของรางวัลของฝ่าบาทในหีบด้านนอกแล้ว เมื่อท่านขุนพลฉินได้รับการเลื่อนตำแหน่งในภายภาคหน้า ก็อย่าได้ลืมเสี่ยวฝู่จื่อคนนี้เล่า"

เหวยฝู่วางมือลงบนหลังมือซ้ายของฉินอวี่ ฉินอวี่ข่มความรู้สึกไม่สบายใจเอาไว้แล้วยิ้มพร้อมกับวางมือขวาของตนทับลงไปอย่างมั่นคง

"เหลวไหลสิ้นดี ต่อจากนี้ไป ขันทีเหวยคือสหายชั่วชีวิตของฉินอวี่ สิ่งใดที่ฉินอวี่ได้รับ ย่อมต้องมีส่วนแบ่งของพี่เหวยอย่างแน่นอน! ทหาร นำของสิ่งนั้นเข้ามา!"

คนรับใช้คนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาพร้อมกับห่อผ้าผืนหนึ่งแล้วยื่นให้แก่ฉินอวี่

ฉินอวี่ส่งสายตาให้แก่คนรับใช้ หลังจากวางห่อผ้าลงบนโต๊ะหนังสือระหว่างฉินอวี่และเหวยฝู่แล้ว คนรับใช้ก็ก้มศีรษะคำนับแล้วถอยออกไป

เหวยฝู่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อได้ยินฉินอวี่ปฏิบัติต่อตนเป็นเพียงพี่น้องที่ดีคนหนึ่ง

อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยที่สุดก็ยังเป็นพี่น้อง ซึ่งหมายความว่าเขาสามารถอยู่เคียงข้างอีกฝ่ายได้เสมอ

เมื่อตกอยู่ในภวังค์ความคิด เขาจึงไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงกระทบกันของสิ่งของที่อยู่ภายในห่อผ้านั้น

"มาเถิด พี่เหวย ท่านเหน็ดเหนื่อยกับการเดินทางในครั้งนี้มาก โปรดรับสิ่งเหล่านี้ไว้เถิด"

เหวยฝู่ถูกดึงกลับมาจากความคิดด้วยเสียงของฉินอวี่ และยื่นมือไปจับห่อผ้าตามสัญชาตญาณ

"หืม? นี่คือ..."

หลังจากสัมผัสได้ถึงเนื้อวัตถุอันคุ้นเคย เหวยฝู่ก็รีบเปิดห่อผ้าออกอย่างรวดเร็ว

ภายในห่อผ้ามีทองคำแท่งและเครื่องประดับเงินอยู่มากกว่าสิบชิ้น

สิ่งที่มีค่าและสะดุดตาที่สุดในนั้นคือปิ่นปักผมหยกแกะสลักรูปหงส์เคลือบทองอันประณีตงดงามชิ้นหนึ่ง

"สิ่งเหล่านี้มอบให้แก่ขันทีเหวยทั้งหมด ถือเป็นค่าเหนื่อยของท่านในยามเดียวกัน เพื่อเป็นการขอบพระคุณพระมเหสีที่ทรงเมตตา ข้าจึงได้เสาะหาสิ่งนี้มาเป็นพิเศษ และใคร่ขอฝากขันทีเหวยนำไปถวายแด่พระมเหสีเพื่อเป็นสิ่งแทนความกตัญญูของข้าด้วย"

มูลค่าของสิ่งของในห่อผ้านั้นสูงกว่าปิ่นปักผมมาก นอกเหนือจากฝีมือการช่างอันประณีตแล้ว ปิ่นปักผมก็มีมูลค่าในทางปฏิบัติเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ดังนั้น เมื่อพิจารณาจากความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างฉินอวี่และเหวยฝู่จากการพบกันไม่กี่ครั้งนี้ เหวยฝู่จึงตอบตกลงอย่างยินดี

"เรื่องเล็กน้อย เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น! สิ่งใดที่พี่ฉินมอบหมายให้ข้า น้องชายคนนี้ย่อมจัดการให้อย่างเรียบร้อยแน่นอน!"

เหวยฝู่รีบเก็บห่อผ้าไป ในที่สุดก็ปล่อยมือออก และกระซิบที่ข้างหูของฉินอวี่

"พี่ฉิน ขุนนางฉางโกรธเคืองมากที่ท่านปิดบังเรื่องการบุกปล้นบ้านของตระกูลเหวย ท่านควรหาเวลาเดินทางไปพบเขาและอธิบายสถานการณ์เพื่อขจัดความเข้าใจผิดนี้เสีย"

แม้ว่าเหวยฝู่จะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของฉางรั้ง แต่เขาก็มักจะถูกฉางรั้งเอาเปรียบอยู่เสมอ

ในเมื่อฉินอวี่ปฏิบัติต่อเขาเป็นอย่างดี เขาจึงรู้สึกว่าตนเองมีหน้าที่ต้องแจ้งข้อมูลวงในบางอย่างให้ฉินอวี่ทราบ

"อา เรื่องนี้มันยาวนัก ข้าเพิ่งจะส่งคนไปยังลั่วหยางเพื่อรายงานต่อขุนนางฉาง ยามที่เกิดเหตุการณ์ตระกูลเหวยขึ้น ทำให้ข้าไม่มีเวลาแจ้งให้ขุนนางฉางทราบ ท่านเองก็รู้ดีว่าองค์จักรพรรดิทรงมีหูตากว้างไกลประดุจฟากฟ้า บางทีพระองค์อาจจะมีสายสืบอยู่ทั่วเหอดง ซึ่งนั่นเป็นวิธีที่พระองค์ทรงทราบเรื่องนี้ ข้าเองก็จนปัญญาที่จะทำสิ่งใดได้..."

เหวยฝู่เข้าใจในทันทีและเสนอตัวช่วยเหลือทันทีว่า "พี่ฉิน เมื่อได้รับฟังคำอธิบายของท่านแล้ว ข้าก็เบาใจ พี่ใหญ่ ท่านเพียงแต่พำนักอยู่ที่เหอดงอย่างปลอดภัยเถิด ข้าจะไปชี้แจงสถานการณ์นี้ให้ขุนนางฉางทราบเอง!"

ฉินอวี่แสร้งทำเป็นซาบซึ้งใจอย่างลึกซึ้ง บีบมือของเหวยฝู่ไว้แน่น

"การได้พบกับพี่เหวย ถือเป็นโชคลาภอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของฉินอวี่โดยแท้!"

เหวยฝู่รู้สึกขัดเขินเล็กน้อยกับคำชมของฉินอวี่ "หามิได้ หามิได้ เป็นเกียรติของข้าเหวยยิ่งนักที่ได้เป็นพี่น้องกับพี่ฉิน"

"พี่เหวย เหตุใดไม่พำนักอยู่ต่ออีกสักสองวันเล่า ข้าจะได้ทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านที่ดี"

"มิได้ มิได้ ขุนนางฉางสั่งให้ข้ารีบกลับไป ยามนี้กิจธุระที่นี่เสร็จสิ้นลงแล้ว ข้าต้องรีบเดินทางกลับลั่วหยาง"

"เฮ้อ ข้าหวังว่าจะได้ดื่มสุราและสนทนากันอย่างสำราญใจกับพี่เหวย แต่นี่คงต้องรอโอกาสหน้าเสียแล้ว ทหาร นำทางส่งขันทีเหวยออกนอกเมือง!"

...หลังจากที่เหวยฝู่เดินทางจากไป ในที่สุดฉินอวี่ก็ได้รับตราประทับข้าราชการในฐานะเจ้าเมืองเหอดง ป้ายประจำตำแหน่งขุนพลเถาหนี่ผู้บัญชาการทหารราชองครักษ์ และเครื่องแบบข้าราชการครบชุด

ในเวลานั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

ระบบตรวจพบว่าโฮสต์ได้ทำภารกิจสำเร็จลุล่วงแล้ว และยามนี้ของรางวัลจากภารกิจกำลังถูกจัดสรรอย่างเป็นทางการ!

การโอบล้อมและปราบปรามโจรกลุ่มคลื่นขาวของโฮสต์ ส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บล้มตายและถูกจับกุมสูงถึงร้อยละเก้าสิบแปด คะแนนสำหรับศึกครั้งนี้คือระดับเอส!

ของรางวัลจากการศึกจะถูกแจกจ่ายพร้อมกับของรางวัลจากภารกิจ โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้

ขอแสดงความยินดีด้วยโฮสต์! ท่านได้รับ: มรดกแห่งจอมราชันย์! (รางวัลพลังยุทธ์และคุณลักษณะประจำตัว)

ง้าวมังกรสวรรค์ทลายเมือง! (อาวุธระดับราชันย์ หนึ่งในอาวุธของจอมราชันย์)

จิตวิญญาณอัศวชาติทมิฬ (ระดับเพชร), เกราะขนห่าน (ระดับเพชร), หมวกเกราะพู่ดำหลอมหิมะ (ระดับเพชร)

การ์ดอัญเชิญยอดพ่อค้าแห่งมหาฉินหนึ่งใบ, การ์ดอัญเชิญที่ปรึกษาหนึ่งใบ และการ์ดอัญเชิญขุนนางฝ่ายพลเรือนหนึ่งใบ

การ์ดอัญเชิญองครักษ์เสื้อแพรสามพันนาย! การ์ดอัญเชิญประชากรหนึ่งแสนคน! แต้มโชคชะตาแห่งรัฐหนึ่งหมื่นแต้ม!

ฟังก์ชันระบบขั้นต้นของโฮสต์ได้รับการปลดล็อกแล้ว ฟังก์ชันในปัจจุบันประกอบด้วย: ร้านค้าโชคชะตา และการอัญเชิญโชคชะตา

ร้านค้าโชคชะตาอนุญาตให้ซื้อสิ่งของโดยใช้แต้มโชคชะตาแห่งรัฐ สิ่งของในร้านค้าครอบคลุมวัตถุดิบทั้งหมด รวมถึงการ์ดอัญเชิญ อาวุธและเครื่องป้องกัน ม้าศึกชั้นดี ทรัพย์สินเงินทอง และเสบียงกรัง! ร้านค้าจะรีเฟรชทุกๆ หกเดือนและอนุญาตให้ล็อกสิ่งของไว้ได้หนึ่งชิ้นโดยไม่จำเป็นต้องซื้อ มีโอกาสที่สินค้าลดราคาจะปรากฏขึ้นเมื่อมีการรีเฟรช

การอัญเชิญโชคชะตาแบ่งออกเป็น การอัญเชิญประชากร และการอัญเชิญขุนนางที่มีชื่อเสียง

การอัญเชิญประชากรอนุญาตให้เลือกช่วงอายุของประชากร อัตราส่วนทางเพศ และสถานที่กระจายตัว ยามนี้ สามารถใช้แต้มโชคชะตาแห่งรัฐหนึ่งแสนแต้มเพื่อเปิดใช้งานฟังก์ชันการอัญเชิญประชากรหนึ่งแสนคนได้

การอัญเชิญขุนนางที่มีชื่อเสียงไม่ได้จำกัดอยู่เพียงขุนนางที่มีชื่อเสียงของราชวงศ์มหาฉินอีกต่อไป แต่โฮสต์ยังสามารถใช้แต้มโชคชะตาแห่งรัฐที่มากขึ้นเพื่ออัญเชิญขุนนางที่มีชื่อเสียงจากราชวงศ์ที่ระบุได้อีกด้วย

รูปแบบการอัญเชิญแบ่งออกเป็นการอัญเชิญจิตวิญญาณยุทธ์ หรือการปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า การอัญเชิญจิตวิญญาณยุทธ์จะเพิ่มศักยภาพและพื้นที่การเติบโตของขุนพล ส่วนการปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่าจะล็อกความสามารถไว้เกือบทั้งหมด ทำให้เหลือพื้นที่สำหรับการพัฒนาเพียงเล็กน้อย

ยามนี้ สามารถใช้แต้มโชคชะตาแห่งรัฐหนึ่งหมื่นแต้มเพื่อล็อกราชวงศ์สำหรับการอัญเชิญแบบสุ่ม หรือใช้แต้มโชคชะตาแห่งรัฐหนึ่งพันแต้มสำหรับการอัญเชิญแบบสุ่มทั้งหมดได้

ภารกิจใหม่ถูกประกาศ: ยึดครองดินแดน!

ยึดครองดินแดน: ครอบครองผืนแผ่นดินหนึ่งมณฑล โดยมีประชากรอย่างน้อยหนึ่งล้านคน และมีการพาณิชย์ การเกษตร และอุตสาหกรรมบรรลุถึงระดับกลางถึงระดับสูง

ของรางวัลภารกิจ: แต้มโชคชะตาแห่งรัฐและสิ่งของสุ่มที่จะมอบให้ตามระดับความสำเร็จลุล่วง และปลดล็อกฟังก์ชันการก่อสร้างโชคชะตา!

"ฮ่าๆๆ! ดี! ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!"

ฉินอวี่มีความสุขล้นพ้น เพราะของรางวัลที่รวบรวมได้ในครั้งนี้จะมีประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง

ไม่มีความจำเป็นต้องรีบร้อนสำหรับภารกิจที่เพิ่งประกาศใหม่ เขาได้วางแผนการไว้เรียบร้อยแล้ว และไม่ช้าก็เร็ว เขาย่อมต้องได้ครอบครองผืนแผ่นดินหนึ่งมณฑล

สิ่งที่สำคัญที่สุดในยามนี้คือ มรดกแห่งจอมราชันย์!

"ระบบ ข้าจะใช้มรดกแห่งจอมราชันย์ได้อย่างไร?"

ตราบใดที่โฮสต์ปรารถนา การถ่ายทอดพลังงานสามารถเริ่มต้นขึ้นได้ในทันทีเพื่อเริ่มรับมรดกแห่งจอมราชันย์

ฉินอวี่พยักหน้า ประกายไฟอันเร่าร้อนฉายชัดออกมาจากดวงตาของเขา

ด้วยความสามารถนี้ บวกกับอุปกรณ์ชุดนั้น...

ลู่ปู้, เตี่ยนเหว่ย, กวนอู—ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเขาที่จะเป็นปัญหาได้เลย!

"ยอมรับการสืบทอด!"

การถ่ายทอดมรดกเริ่มต้นขึ้น...