บทที่ 5: มีแค่ผมสีเงินถึงจะรับเควสต์ได้งั้นเหรอ? ทีมผู้พัฒนา ไอ้พวก...!

บทที่ 5: มีแค่ผมสีเงินถึงจะรับเควสต์ได้งั้นเหรอ? ทีมผู้พัฒนา ไอ้พวก...!

เมื่อซิงหลีกลับมาที่ต้นไม้ใหญ่ พรานเฒ่ายังคงนั่งอยู่ที่เดิมราวกับไม่เคยขยับเขยื้อนไปไหน

"คุณตาคะ หนูกำจัดหมาป่ากลายพันธุ์ตามที่ขอเรียบร้อยแล้วค่ะ"

ซิงหลีเอ่ย

พรานเฒ่าเงยหน้าขึ้น นัยน์ตาฝ้าฟางเหลือบมองเธอ ก่อนจะทอดสายตาเลยผ่านไปยังดินแดนอันห่างไกล แล้วพยักหน้าช้าๆ "ทำงานได้รวดเร็วมาก... ดูเหมือนว่า 'มัน' จะเลือกคนไม่ผิด นี่คือรางวัลของเจ้า ผู้เป็นที่โปรดปรานของดวงดาวเอ๋ย"

【แจ้งเตือนระบบ: คุณทำภารกิจ "กำจัดหมาป่ากลายพันธุ์" สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 500 แต้ม เหรียญทองแดง 50 เหรียญ และ 【คำขอบคุณจากพรานเฒ่า】 1 ชิ้น】

ค่าประสบการณ์อันมหาศาลทำให้หลอดประสบการณ์ของซิงหลีพุ่งพรวด ส่งผลให้เธอเลเวลอัปอีกครั้งทันที

ดังนั้นเธอจึงไม่ลังเลที่จะอัปค่าความว่องไวต่อไป

【ความว่องไว: 18】

สำหรับ 【คำขอบคุณจากพรานเฒ่า】 นั้นคือถุงหนังใบเล็ก

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เธอจึงเลือกที่จะเปิดมันดู

【ได้รับ: น้ำยาฟื้นฟูระดับต่ำ 5 ขวด, น้ำยามานาระดับต่ำ 3 ขวด, 【รองเท้าบูตหนังหยาบ】 (สีเขียว) 1 คู่】

【น้ำยาฟื้นฟูระดับต่ำ: ฟื้นฟูพลังชีวิต 50 แต้มทันที คูลดาวน์ 10 วินาที】

【น้ำยามานาระดับต่ำ: ฟื้นฟูมานา 50 แต้มทันที คูลดาวน์ 10 วินาที】

【รองเท้าบูตหนังหยาบ】

คุณภาพ: สีเขียว

ประเภทอุปกรณ์: รองเท้า

เอฟเฟกต์ 1: ความว่องไว +5

เอฟเฟกต์ 2: ความเร็วเคลื่อนที่ +5%

"ดรอปอุปกรณ์ด้วยเหรอเนี่ย? แถมยังเป็นระดับสีเขียวอีก?"

อ้างอิงจากบทสรุป ระดับคุณภาพไอเทมในเกมปัจจุบันแบ่งเป็น สีขาว สีเขียว สีฟ้า สีม่วง สีส้ม และสีแดง

ดังนั้นในตอนนี้ ไอเทมระดับสีเขียวก็ถือว่าเป็นของระดับท็อปแล้ว!

"แถมค่าสเตตัสก็ดีซะด้วย!"

ดวงตาของซิงหลีเป็นประกาย

ความว่องไว 5 แต้มกับความเร็วเคลื่อนที่ 5% นี่มันตอบโจทย์เธอแบบสุดๆ!

เธอจึงสวมใส่มันทันทีโดยไม่ลังเล

【ความว่องไว: 18 (+5)】

【ความเร็วโจมตี: 23% (+5%) | ความเร็วเคลื่อนที่: 23% (+10%) | อัตราหลบหลีก: 2.8% (+0.5%) | อัตราคริติคอล: 2.8% (+0.5%)】

หลังจากส่งเควสต์เสร็จ พรานเฒ่าก็เลิกพูดจาและกลับไปอยู่ในสภาวะเหม่อลอยทอดสายตาไปไกลอีกครั้ง

ซิงหลีรู้ดีว่าเควสต์ชั่วคราวของ NPC คนนี้จบลงแล้ว

แต่จากสัญชาตญาณคนเล่นเกม พรานเฒ่าผู้ลึกลับคนนี้ต้องมีเควสต์ต่อเนื่องอย่างแน่นอน!

"ไปหาเควสต์ต่อดีกว่า!"

เธอเริ่มกลับมาสำรวจหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ที่ดูแสนธรรมดาแห่งนี้อีกครั้ง

ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังคงออเกาะกลุ่มกันอยู่รอบๆ NPC ที่มีเครื่องหมายเควสต์ชัดเจนอย่างช่างตีเหล็ก นักเล่นแร่แปรธาตุ และอาจารย์ฝึกสอนสายอาชีพ บรรยากาศบริเวณนั้นจอแจและอึกทึก

แต่เธอกลับทำตรงกันข้าม โดยตั้งใจเดินตามหามุมอับที่แทบไม่มีใครเฉียดกรายเข้าไป

เธอเดินลัดเลาะผ่านโรงนาที่เต็มไปด้วยกองฟาง ผ่านตรอกเล็กๆ ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นปลาตากแห้ง ก่อนจะมาหยุดยืนอยู่ในตรอกมืดๆ แห่งหนึ่ง

ภายในตรอกนั้น มีชายชราผมขาวหนวดเครายาวเฟื้อย สวมเสื้อคลุมที่เต็มไปด้วยรอยปะชุน กำลังพึมพำอะไรบางอย่างกับแผ่นหินที่สลักสัญลักษณ์บิดเบี้ยวและเส้นทางโคจรของดวงดาว พร้อมกับใช้แท่งถ่านขีดเขียนแก้ไขอะไรบางอย่างเป็นระยะ

บนหัวของเขาไม่มีสัญลักษณ์เครื่องหมายตกใจสีเหลืองที่บ่งบอกว่ามีเควสต์เหมือน NPC ทั่วไป ดูราวกับเป็นแค่ฉากประกอบฉากหนึ่งเท่านั้น

"คนนี้แหละ!"

ดวงตาของซิงหลีทอประกาย

สำหรับเธอแล้ว NPC ที่ "ดูแปลกประหลาดอย่างเห็นได้ชัด" แบบนี้มักจะซ่อนของดีเอาไว้เสมอ!

เธอจึงปรับสีหน้า พยายามทำตัวให้ดูสุภาพเรียบร้อยและไร้พิษสง ก่อนจะค่อยๆ เดินเข้าไปหา

"เอ่อ... สวัสดีค่ะคุณตา มีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ?"

ชายชราดูเหมือนจะไม่ได้ยิน เขายังคงจมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเอง ชี้มือไปที่แผ่นหิน "...ไม่ใช่ๆ! การคำนวณค่าคลาดเคลื่อนยังมีปัญหาอยู่..."

ซิงหลียืนรออย่างอดทนอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่งเสียงเรียกให้ดังขึ้นอีกนิด "คุณตาคะ?"

ชายชราถึงได้สติกลับมา นัยน์ตาที่ดูฝ้าฟางทว่าเฉียบคมหันมามองเธอ สีหน้าฉายแววหงุดหงิดที่ถูกรบกวน แต่ทว่าเมื่อสายตาของเขาประสานเข้ากับเรือนผมสีเงินอันโดดเด่นของเธอ ความหงุดหงิดนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจและเคลือบแคลงทันที

"เจ้า..."

เขากวาดสายตามองซิงหลีตั้งแต่หัวจรดเท้า แววตาสว่างวาบขึ้นเรื่อยๆ "แม่หนูน้อย ขยับเข้ามาใกล้ๆ ซิ"

ซิงหลีก้าวเข้าไปหาตามคำสั่ง

ชายชราเดินวนรอบตัวเธอสองรอบพร้อมกับพึมพำ "ใช่จริงๆ! ไม่ผิดแน่... ฮ่าๆๆ! ในที่สุดก็เจอจนได้!"

【แจ้งเตือนระบบ: ทำเงื่อนไขลับสำเร็จ รูปลักษณ์ตัวละครของคุณ (ผมสีเงิน) ตรงตามเกณฑ์การระบุตัวตนของ NPC ลับ 'อัลวินผู้รอบรู้'】

"มีแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?"

ซิงหลีตกใจมาก

"เงื่อนไขการรับเควสต์เกี่ยวกับผมสีเงินงั้นเหรอ? ทีมผู้พัฒนาหน้าโง่คนไหนเป็นคนคิดเนี่ย?"

ชั่วขณะนั้น เธอไม่ได้รู้สึกโชคดีเลยสักนิด แต่กลับอยากจะด่าบรรพบุรุษของพวกทีมผู้พัฒนาเสียมากกว่า

ก่อนที่เธอจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น อัลวินก็พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น "เวลาเหลือน้อยแล้ว! ฟังให้ดีนะแม่หนูน้อย เจ้าคือกุญแจสำคัญในการไขปริศนาครั้งนี้!"

"บอกมาได้เลยค่ะ"

ซิงหลีเก็บความสงสัยเอาไว้และตอบกลับไปตามน้ำ

เขาชี้ไปที่แผ่นหินที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์พลางพูดรัวเร็ว "เห็นเส้นทางโคจรของดวงดาวพวกนี้ไหม? มันสอดคล้องกับ 'แดนดาราเร้นลับ' บนท้องฟ้ายามค่ำคืน แต่ข้อมูลการสังเกตการณ์ในบริเวณศูนย์กลางกลับขาดหายไป ทำให้ข้าไม่สามารถคำนวณจนเสร็จสมบูรณ์ได้! ข้าต้องการให้เจ้าช่วยรวบรวมข้อมูลให้ครบ!"

【แจ้งเตือนระบบ: NPC ลับ 'อัลวินผู้รอบรู้' มอบเควสต์เฉพาะตัว 'แผนที่ดาราที่หายไป' ให้กับคุณ】

【ระดับเควสต์: E (พิเศษ)】

【เป้าหมายเควสต์: คืนนี้ ในช่วงเวลาเกม 'ค่ำคืนแห่งดวงดาว' (อีก 30 นาทีในโลกจริง) ให้เดินทางไปยัง 'ทะเลสาบดาราจมดิ่ง' นอกหมู่บ้าน แล้วใช้ 'กล้องโทรทรรศน์ของอัลวิน' บันทึกแผนที่ดาราที่สะท้อนอยู่กลางทะเลสาบ】

【คำใบ้เควสต์: แผนที่ดาราจะปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่ โปรดคว้าโอกาสไว้ให้ดี อาจมีความลับอื่นซุกซ่อนอยู่ในเงาสะท้อนนั้น】

【รางวัลเควสต์: ไม่ทราบแน่ชัด, ค่าความประทับใจจากอัลวิน, อาจปลดล็อกเควสต์ต่อเนื่อง】

【ยอมรับหรือไม่?】

"เควสต์เฉพาะตัวงั้นเหรอ?!"

หัวใจของซิงหลีเต้นแรง

เพราะนี่หมายความว่าทั้งเซิร์ฟเวอร์อาจจะมีแค่เธอคนเดียวที่ได้รับเควสต์นี้!

แม้ระดับเควสต์จะเป็นแค่ระดับ E แต่คำว่า "พิเศษ" กับ "เฉพาะตัว" ก็บ่งบอกถึงมูลค่าของมันได้อย่างชัดเจนแล้ว

"หนูตกลงค่ะ คุณอัลวิน"

เธอเลือกกดรับเควสต์อย่างไม่ลังเล

"ดี! ดีมาก!" อัลวินหยิบกล้องส่องทางไกลกระบอกเดี่ยวทำจากทองเหลืองออกมาจากกระเป๋าด้านในเสื้อคลุมอันเก่าซอมซ่อ แล้วส่งให้เธอด้วยสีหน้าจริงจัง "รับนี่ไป แล้วอย่าทำหายล่ะ! จำไว้ว่าต้องเป็นช่วงเวลาที่เงาสะท้อนกลางทะเลสาบชัดเจนที่สุดในช่วงค่ำคืนแห่งดวงดาวเท่านั้น!"

【ได้รับไอเทมภารกิจ: 'กล้องโทรทรรศน์ของอัลวิน' (พิเศษ)】

หลังจากรับกล้องโทรทรรศน์มา ซิงหลีก็เหลือบดูเวลาในเกม

เหลือเวลาอีกประมาณครึ่งชั่วโมงก่อนจะถึง "ค่ำคืนแห่งดวงดาว" ซึ่งมากพอให้เธอเดินทางไปถึงทะเลสาบดาราจมดิ่ง

หลังกล่าวลาอัลวิน เธอรีบเปิดแผนที่ขึ้นมาเพื่อเช็กตำแหน่งของทะเลสาบดาราจมดิ่งทันที มันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ ภายในป่าอันเงียบสงบ

เธอไม่รอช้าอีกต่อไป ร่างบางผมสีเงินพุ่งตัวอย่างรวดเร็วลัดเลาะไปตามถนนหนทางและตรอกซอกซอยของหมู่บ้าน ดึงดูดสายตาจากผู้เล่นจำนวนมาก

"ผู้หญิงคนนั้นวิ่งเร็วชะมัด! ค่าความว่องไวของเธอสูงขนาดไหนกันเนี่ย?"

"เธอจะไปทะเลสาบดาราจมดิ่งเหรอ? ตรงนั้นไม่เห็นจะมีมอนสเตอร์เลยนี่นา..."

...ซิงหลีเมินเฉยต่อเสียงซุบซิบเหล่านั้นและจดจ่ออยู่กับการเดินทาง

ไม่นานนัก เธอก็ฝ่าโซนผู้เล่นอันพลุกพล่านและเข้าสู่พื้นที่ป่าไม้ธรรมชาติ

จำนวนผู้เล่นรอบข้างลดฮวบลง อากาศเริ่มบริสุทธิ์และชื้นแฉะมากขึ้น แถมยังได้ยินเสียงน้ำไหลดังแว่วมาแต่ไกล

เมื่อเดินตามจุดนำทางในแผนที่ไปเรื่อยๆ เธอใช้มือแหวกเถาวัลย์ที่ห้อยระย้าออก ทัศนียภาพเบื้องหน้าก็เปิดกว้างขึ้นในพริบตา