บทที่ 21 พลังพิเศษธาตุน้ำ อาเคนเกิดจิตสังหาร

บทที่ 21 พลังพิเศษธาตุน้ำ อาเคนเกิดจิตสังหาร

เฉินเสวียนเย่เหลือบมองเวลา ตอนนี้สิบโมงตรงพอดี เขาเงยหน้ามองผู้มาเยือนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย

"คุณมาตรงเวลาดีนะ"

"แน่นอนครับ การรักษาเวลาคือความน่าเชื่อถือพื้นฐานที่สุด จากการทำงานมาหลายปี ผมยึดมั่นในเรื่องเวลาอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด" อาเคนมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้า ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับดูแข็งทื่อ เป็นการยิ้มเพียงริมฝีปากแต่ไร้ความรู้สึกใดๆ จนไม่อาจคาดเดาอารมณ์ได้

"ฮนโตนิ?" เฉินเสวียนเย่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ฮน...ฮนโตนิ?... อาเคนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติได้ "ย่อมเป็นความจริงครับ"

เฉินเสวียนเย่ยิ้มพลางส่ายหน้า จากนั้นผายมือเชิญให้อีกฝ่ายนั่งลง

"กฎของผมง่ายมาก หนึ่งคนถามได้วันละสามคำถาม ราคาคำตอบละหนึ่งพันเหรียญ หากผมตอบไม่ได้ก็จะไม่คิดเงิน และสามารถเปลี่ยนคำถามใหม่ได้"

"หนึ่งพันเหรียญ" อาเคนเดินก้าวเข้าไปช้าๆ หลังจากนั่งลงก็เอ่ยด้วยความแปลกใจเล็กน้อย "ถูกขนาดนี้เลยเหรอครับ?"

เฉินเสวียนเย่เพียงแค่ยิ้ม "บางคนก็คิดว่าถูก แต่บางคนกลับมองว่าแพงมาก ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับตัวลูกค้าเอง"

อาเคนพยักหน้า "อืม... เงินหนึ่งพันเหรียญอาจเป็นแค่ค่าอาหารมื้อเดียวสำหรับบางคน หรือเป็นเศษเงินตกพื้นก้มเก็บให้เสียเวลา แต่ก็อาจเป็นค่ากับข้าวหลายวันของครอบครัวธรรมดาๆ ครอบครัวหนึ่ง"

เฉินเสวียนเย่พยักหน้า

อาเคนกล่าวต่อ "คุณเฉิน ไม่ว่าจะเป็นคำถามอะไร คุณก็สามารถให้คำตอบได้หมดเลยจริงๆ หรือครับ?"

"ก็ไม่แน่เสมอไป แต่โดยพื้นฐานแล้วตอบได้หมด ผมเคยบอกไปแล้วว่าผมไม่ได้มาดูดวง แต่เป็นแค่คนสปอยล์เรื่องราว" เฉินเสวียนเย่ยังคงมีท่าทีราบเรียบ เขาไม่ได้ดูดวงจริงๆ นั่นแหละ เพียงแค่รู้พล็อตเรื่องต้นฉบับเป็นอย่างดี จึงพอจะรู้ความลับบางอย่างของตัวละครเหล่านี้เท่านั้น

อาเคนค่อยๆ ล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ หยิบเงินออกมาสามพันเหรียญ จากนั้นก็วางเงินหนึ่งพันลงบนโต๊ะ

"คำถามแรก คุณคือใคร"

"ผมคือใครน่ะเหรอ?" เฉินเสวียนเย่ประหลาดใจเล็กน้อย เขาเองก็ไม่คาดคิดว่าคำถามแรกของอาเคนจะเป็นเรื่องของเขา แทนที่จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวอาเคนเอง

อาเคนเผยรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ "คำถามนี้ ผมคิดว่าคุณเฉินน่าจะตอบได้นะครับ"

เฉินเสวียนเย่ค่อนข้างสับสนกับคำถามของอีกฝ่าย ถึงแม้จะรู้ชัดเจนว่าอีกฝ่ายต้องการสืบเรื่องของเขา แต่ทำไมถึงต้องสืบด้วยล่ะ

"เมื่อช่วงบ่ายผมก็บอกไปแล้ว ผมเป็นแค่คนสปอยล์เรื่องราวเท่านั้น"

อาเคนขมวดคิ้วเล็กน้อย

คำตอบนี้ถือเป็นการตอบคำถามจริงๆ และเขาก็ได้รับรู้มาตั้งแต่เมื่อช่วงบ่ายแล้ว ทว่ามันกลับไม่ใช่คำตอบที่เขาต้องการจะได้ยิน

"ขอโทษที ผมอาจจะถามคลุมเครือไปหน่อย" พูดจบ อาเคนก็หยิบเงินอีกหนึ่งพันเหรียญวางลงบนโต๊ะ "คุณเป็นคน หรือว่าเป็นผีดิบกันแน่"

เฉินเสวียนเย่จ้องมองเขา

ว่าแล้วเชียว

ตอนที่เจอกันเมื่อช่วงบ่าย อีกฝ่ายก็คงเดาตัวตนของเขาออกแล้ว

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง

เฉินเสวียนเย่ก็หยิบเงินที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา "เป็นทั้งสองอย่าง และก็ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง ถ้าจะให้ระบุคำจำกัดความให้ชัดเจน ผมก็เป็นทั้งคน และเป็นทั้งผีดิบ"

เขาไม่ได้โกหก

แม้ว่าจะมีร่างกายเป็นผีดิบ แต่ในขณะเดียวกันเขาก็มีวิชาอาคมของเต๋าอยู่ในตัวด้วย

ดังนั้นจึงเป็นเรื่องยากที่จะระบุอย่างชัดเจนว่าเขาเป็นคนหรือเป็นผีดิบกันแน่

อาเคนเพียงแค่พยักหน้าเบาๆ ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ เขาหยิบเงินหนึ่งพันเหรียญสุดท้ายในมือวางลงบนโต๊ะ

"คำถามสุดท้าย"

"ถ้าคุณเป็นผีดิบ แล้วใครเป็นคนเปลี่ยนคุณให้กลายเป็นผีดิบ"

"ขอชื่อของเขา"

เฉินเสวียนเย่เงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ค่อยๆ ดันเงินกลับคืนไป

"คำถามนี้ตอบไม่ได้ หรือว่าไม่อาจตอบได้กันแน่?" อาเคนเหลือบมองเงินหนึ่งพันเหรียญที่ถูกคืนกลับมา ก่อนจะถามกลับ

เฉินเสวียนเย่ส่ายหน้า "ผมตอบไม่ได้ เพราะผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนเปลี่ยนผมให้กลายเป็นผีดิบ"

"ถ้าอย่างนั้น คุณก็เป็นผีดิบจริงๆ สินะ" อาเคนยิ้มบางๆ

เฉินเสวียนเย่เงยหน้ามองเขา "เมื่อกี้ในคำถามที่สอง ผมก็ตอบไปแล้ว ว่าผมเป็นผีดิบ และในขณะเดียวกันก็เป็นคนด้วย"

"เป็นผีดิบ และในขณะเดียวกันก็เป็นคน" อาเคนค่อยๆ หุบรอยยิ้มลง

มีร่างกายและพลังของผีดิบ แต่ในใจยังคงคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดาอย่างนั้นหรือ....

การหลอกตัวเองแบบนี้

มันจะทำให้รู้สึกดีขึ้นจริงๆ น่ะหรือ?

หรือว่าทำไปก็เพื่อแค่ให้มีชีวิตรอดต่อไป เป็นเพียงการหลอกตัวเองเท่านั้น

"คำถามสุดท้าย" อาเคนเงยหน้ามองเขา "คุณ เป็นศัตรูของผมหรือเปล่า"

"ไม่ใช่" เฉินเสวียนเย่ยิ้มออกมาเล็กน้อย จากนั้นก็เก็บเงินหนึ่งพันเหรียญนั้นกลับมา แล้วจ้องมองอีกฝ่าย

คำถามของอาเคนนี้ ความจริงแล้วแฝงความหมายไว้สองทาง

หากมองในมุมของโดโมโตะ ชินโง ความปรารถนาของเขาคือการกำจัดยามาโมโต้ คาซึโอะ เพื่อหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานในการเป็นผีดิบ แต่หากมองในมุมของอาเคน เขาเป็นผู้ติดตามของยามาโมโต้ คาซึโอะ แผนการหลายๆ อย่างของอีกฝ่าย ล้วนมีอาเคนเป็นผู้ลงมือปฏิบัติ

ทว่าไม่ว่าจะเป็นอาเคน หรือยามาโมโต้ คาซึโอะ เฉินเสวียนเย่ก็จะไม่ยอมตกเป็นศัตรูของใครทั้งสิ้น

เพราะจุดประสงค์ของเขาเป็นเพียงการทำภารกิจสามคำถามของระบบให้สำเร็จเท่านั้น

ส่วนใครจะเป็นคนถาม เขาไม่ใส่ใจ

และหลังจากที่พวกเขารู้พล็อตเรื่องล่วงหน้าแล้วจะทำอย่างไรต่อไป

เขาก็ไม่สนเช่นกัน

[ติ๊ง!]

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ทำภารกิจสามคำถามรายวันสำเร็จ!]

[เป้าหมายที่สำเร็จ: อาเคน/โดโมโตะ ชินโง]

[ได้รับรางวัล: โลหิตแก่นแท้เจียงเฉินรุ่นที่สาม x1 (พลังพิเศษ·ควบคุมน้ำ)]

"ดูเหมือนว่าเราอาจจะได้เป็นเพื่อนกันนะครับ" หลังจากได้รับคำตอบ อาเคนก็เผยรอยยิ้มออกมาอีกครั้ง

หลังจากรู้ว่ารางวัลจากระบบคือโลหิตแก่นแท้เจียงเฉินรุ่นที่สาม เฉินเสวียนเย่ก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจแต่อย่างใด ทว่ากลับประหลาดใจเล็กน้อยที่มีพลังพิเศษเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอย่าง

ดูเหมือนว่า

รางวัลที่ระบบดรอปให้ในครั้งแรกจะมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับคนที่ตั้งคำถาม

ครั้งแรกเขาได้รับพลังพิเศษด้านความเร็วจากขวงเทียนโย่ว

และครั้งนี้เขาได้รับพลังพิเศษธาตุน้ำจากอาเคน

ชีวิตเริ่มมีความหวังมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

จากนั้นเขาก็หันไปมองอาเคน

"ผมเคยบอกไปแล้ว ว่าผมเป็นเพียงคนสปอยล์เรื่องราว ไม่ได้ฝักใฝ่ฝ่ายใด คุณจะเข้าใจว่าผมเป็นกลางก็ได้"

สิ้นเสียง

เฉินเสวียนเย่หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวต่อ

"ส่วนเรื่องที่คุณจะเป็นอาเคน หรือโดโมโตะ ชินโง มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับผม"

อาเคนขมวดคิ้วถามกลับ "แล้วคุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร?"

"เพื่ออะไรน่ะเหรอ?" เฉินเสวียนเย่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "จุดประสงค์ก็แค่หาเงินเท่านั้นแหละ ยังไงซะผมก็ไม่ได้มีบริษัทใหญ่โตอะไรเสียหน่อย"

"ดังนั้น ไม่ว่าใครจะเป็นคนถาม คุณก็จะให้คำตอบทั้งหมด ขอแค่อีกฝ่ายจ่ายเงินให้คุณงั้นเหรอ" อาเคนถามกลับอีกครั้ง

เฉินเสวียนเย่พยักหน้า ถือเป็นการตอบรับ

อาเคนขมวดคิ้วแน่น... ถ้ายามาโมโต้ คาซึโอะรู้ถึงการมีอยู่ของเขา และถ้าเขาบอกยามาโมโต้ คาซึโอะเกี่ยวกับความในใจที่แท้จริงของฉัน....

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของอาเคน เฉินเสวียนเย่ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

เขากำลังกลัวงั้นเหรอ?

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ สิ่งที่คอยประคับประคองให้อาเคนมีชีวิตอยู่ต่อไปได้มีเพียงสองสิ่งเท่านั้น

หนึ่งคือยามาโมโต้ มิคุ ผู้เป็นที่รักยิ่ง

และอีกหนึ่งคือการฆ่ายามาโมโต้ คาซึโอะ เพื่อให้หลุดพ้นจากชะตากรรมของการเป็นผีดิบ

"คุณเฉิน เรามาทำข้อตกลงกันหน่อยดีไหมครับ" อาเคนเงยหน้ามองเฉินเสวียนเย่

เฉินเสวียนเย่เองก็อยากรู้ว่าอีกฝ่ายต้องการจะทำอะไร "ข้อตกลงอะไร"

อาเคนล้วงหยิบบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อ "ในเมื่อคุณเฉินรับดูดวงให้คนอื่น จุดประสงค์ของการตอบคำถามก็เพื่อเงินกระมัง ตัวผม...อาจไม่มีอะไรมากมายนัก แต่เงินพอจะมีอยู่บ้าง เอาเป็นว่าผมให้เงินคุณก้อนหนึ่ง แล้วคุณก็ปลีกวิเวกกลับไปอยู่ป่าเขา ไม่ต้องเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเรื่องราวบนโลกอีก แบบนี้ดีไหมครับ?"

เมื่อมองไปที่บัตรธนาคารซึ่งอีกฝ่ายวางไว้บนโต๊ะ เฉินเสวียนเย่ก็พอจะตัดสินใจในใจได้คร่าวๆ ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายกังวลคือข้อหลัง

หากเป็นเรื่องของยามาโมโต้ มิคุ เขาอาจแทบรอไม่ไหวที่จะได้คำตอบที่เกี่ยวข้องกับเธอ และพยายามเข้าใกล้คำตอบนั้นให้ได้

มีเพียงยามาโมโต้ คาซึโอะที่ทำให้เขาหวาดกลัวเท่านั้น

ที่จะทำให้เขาตัดสินใจเช่นนี้ในตอนนี้

"คุณกลัวว่า ยามาโมโต้ คาซึโอะจะรู้เรื่องของผม แล้วมาตั้งคำถามกับผมสินะ"

อาเคนชะงักไปไม่กี่วินาที ก่อนจะพยักหน้า "คุณรอบรู้ไปซะทุกเรื่องจริงๆ"

"คุณไม่กังวลเหรอว่าผมอาจเป็นแค่พวกลวงโลก และสิ่งที่พูดกับพวกคุณไปทั้งหมด เป็นแค่การแต่งเรื่องขึ้นมามั่วๆ" เฉินเสวียนเย่ยิ้มพร้อมกับถามกลับ

อาเคนเองก็เผยรอยยิ้มเช่นกัน

"ผมไม่เคยสงสัยในสัญชาตญาณของตัวเองครับ"

"ตั้งแต่วินาทีที่คุณรู้ชื่อจริงของผม ผมก็รู้แล้วว่าคุณไม่ใช่คนธรรมดาอย่างแน่นอน"

"ในเมื่อคุณทำเพื่อเงิน ผมก็คิดว่าเงินในบัตรใบนี้ คงมากพอให้คุณใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยไปได้เป็นร้อยปีเลยทีเดียว"

แต่ว่านอกจากเงินแล้ว ฉันยังมีเป้าหมายที่สำคัญยิ่งกว่านั้นอีก... เฉินเสวียนเย่เพียงแค่เหลือบมองบัตรธนาคารบนโต๊ะ "แล้วถ้าผมปฏิเสธล่ะ"

รอยยิ้มของอาเคนหุบลง เขาถอดแว่นตากรอบดำออกอย่างเงียบๆ

"ถ้าอย่างนั้นผมก็คงต้อง..."

"ส่งคุณไปสู่สุคติด้วยตัวเองแล้วล่ะครับ"