บทที่ 181 : อินทรีหิมะพันปีกก็ไม่ฟังคำสั่งแล้วเหรอ?

บทที่ 181 : อินทรีหิมะพันปีกก็ไม่ฟังคำสั่งแล้วเหรอ?

เมื่อได้ยินเสียงนั้น ทุกคนต่างก็หันขวับไปมองเป็นตาเดียว

"นั่นซูหลีนี่นา!"

"รุ่นพี่ซูหลีกลับมาแล้ว!"

ซูหลีเป็นที่เคารพนับถือในหมู่นักศึกษาของภาควิชาฝึกสัตว์อสูรเป็นอย่างมาก หลายคนจึงรู้สึกตื่นเต้นดีใจเมื่อได้เห็นเธอปรากฏตัว

แม้แต่คณบดีมู่โส่วซานเองก็ยังเผยรอยยิ้มเมื่อเห็นเธอ ซูหลีถือเป็นอัจฉริยะด้านการฝึกสัตว์อสูรที่โดดเด่นที่สุดของภาควิชา

แต่ถ้าหากนำไปเทียบกับยอดฝีมือระดับแนวหน้าของภาควิชาอื่นๆ ก็ต้องยอมรับว่ายังคงมีช่องว่างอยู่บ้าง ซึ่งนั่นก็เป็นผลมาจากทั้งเรื่องของพรสวรรค์และทรัพยากรที่ได้รับ

"เพิ่งกลับมาเหรอซูหลี?" คณบดีมู่เอ่ยทักทาย

ซูหลีเดินเข้าไปหาและโค้งคำนับคณบดีอย่างนอบน้อม ก่อนจะเงยหน้าขึ้นตอบ "ค่ะท่านคณบดีมู่"

"เรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ ฉันพอจะทราบแล้วค่ะ แต่ฉันไม่เชื่อหรอกนะคะว่าสัตว์พันธสัญญาทุกตัวจะไม่ยอมฟังคำสั่งของนักฝึกสัตว์อสูรอีกต่อไปแล้ว"

"อย่างน้อยที่สุด…อินทรีหิมะพันปีกของฉันก็ไม่มีทางทำแบบนั้นแน่ๆ"

น้ำเสียงของซูหลีไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับแฝงไว้ด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

มู่โส่วซานพยักหน้าเห็นด้วย "ก็จริงนะ อินทรีหิมะพันปีกมีสายเลือดระดับราชันย์ บางทีมันอาจจะเป็นข้อยกเว้นก็ได้!"

"ซูหลี เธอช่วยเรียกอินทรีหิมะพันปีกออกมาหน่อยสิ บางทีเราอาจจะได้เบาะแสอะไรจากมันบ้าง"

เมื่อคณบดีมู่กล่าวจบ บรรดานักศึกษาที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็พากันเห็นพ้องต้องกัน

"จริงด้วยครับรุ่นพี่ซูหลี! รีบเรียกอินทรีหิมะพันปีกออกมาเถอะครับ!"

"ใช่ๆ! อินทรีหิมะพันปีกไม่มีทางมีปัญหาแบบนี้แน่ๆแถมเผลอๆอาจจะรู้ด้วยซ้ำว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!"

ในชั่วพริบตา ความหวังของนักศึกษาหลายคนก็ถูกนำไปแขวนไว้ที่ซูหลี

ซูหลีพยักหน้ารับ เธอเองก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้นอยู่แล้ว

หญิงสาวก้าวออกมายืนอยู่เบื้องหน้าฝูงชน ค่อยๆงอนิ้วเรียวยาวขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากเบาๆ

"วี๊ดดดดด!"

เสียงผิวปากอันดังกังวานดังออกจากริมฝีปากของซูหลี ก้องกังวานไปทั่วทั้งเขตนิเวศวิทยาจำลอง

เสียงผิวปากนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เสียงธรรมดา แต่ยังแฝงคลื่นพลังจิตที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

ตราบใดที่อินทรีหิมะพันปีกยังอยู่ในรัศมีหนึ่งพันเมตร มันจะต้องได้ยินและบินมาหาอย่างแน่นอน

และนี่ก็คือวิธีการที่ซูหลีใช้เรียกอินทรีหิมะพันปีกของเธอนั่นเอง

หลังจากเสียงผิวปากดังขึ้นเพียงชั่วอึดใจ เสียงร้องของพญาอินทรีก็ดังตอบรับกลับมา!

เพียงพริบตาเดียว นกอินทรียักษ์ก็ปรากฏตัวขึ้นบนเส้นขอบฟ้า มันบินวนเวียนอยู่กลางอากาศหลายรอบ ก่อนจะทิ้งตัวพุ่งดิ่งลงมา!

"มาแล้วๆ! อินทรีหิมะพันปีกมาแล้ว!"

"สมแล้วที่เป็นถึงสายเลือดระดับราชันย์! อินทรีหิมะพันปีกไม่มีปัญหาจริงๆด้วย!"

"เท่ชะมัดเลย! แถมยังเป็นสายเลือดระดับราชันย์ประเภทสัตว์อสูรบินได้ที่หายากสุดๆอีกต่างหาก!"

ท่ามกลางเสียงอุทานด้วยความทึ่งของฝูงชน อินทรีหิมะพันปีกก็โฉบดิ่งลงมาหาซูหลี และร่อนลงจอดบนพื้นเบื้องหน้าเธออย่างนุ่มนวล

ซูหลีรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง เห็นไหมล่ะ...สัตว์พันธสัญญาของเธอไม่มีทางขัดคำสั่งเธอหรอก

เธอเดินเข้าไปใกล้ ยื่นมือออกไปหมายจะลูบหัวของอินทรีหิมะพันปีกด้วยความเอ็นดู

ตามปกติแล้ว อินทรีหิมะพันปีกจะก้มหัวลงมารับสัมผัสอย่างว่าง่าย

ซึ่งในครั้งนี้มันก็ค่อยๆก้มหัวลงมาเช่นกัน

แต่ทว่า...ในวินาทีที่มือของซูหลีกำลังจะสัมผัสโดนหัวของมัน จู่ๆอินทรีหิมะพันปีกก็ชะงักกึก

ราวกับสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง

มันหันขวับกลับไปมองด้านหลัง ก่อนจะกระพือปีกบินถอยกรูดออกไปอย่างรวดเร็ว!

"เสี่ยวเสวี่ย! แกจะไปไหนน่ะ!"

สีหน้าของซูหลีเปลี่ยนไปทันที

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาของเธอในวินาทีถัดมาคือ...อินทรีหิมะพันปีกบินตรงดิ่งเข้าไปกลางวงล้อมของฝูงสัตว์อสูร

สายตาของมันจดจ้องไปยังสัตว์อสูรตัวหนึ่งที่อยู่ตรงกลางวงด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย

เป็นไปได้อย่างไร!

อินทรีหิมะพันปีกมีนิสัยเย่อหยิ่งและเย็นชามาโดยตลอด มันจะไปแสดงแววตาห่วงใยแบบนั้นออกมาได้ยังไงกัน!

ไม่ใช่แค่เธอเท่านั้น แต่ทุกคนในที่นั้นต่างก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกตินี้เช่นกัน!

อินทรีหิมะพันปีก…ถึงขนาดยอมทิ้งเจ้านายตัวเอง แล้วแสดงพฤติกรรมแบบเดียวกับสัตว์พันธสัญญาตัวอื่นๆงั้นเหรอ?!

และในเวลานี้เอง...ไม่ใช่แค่อินทรีหิมะพันปีกเท่านั้น

แต่สัตว์พันธสัญญาทุกตัวในเขตนิเวศวิทยาต่างก็แสดงอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด พวกมันพากันวิ่งไปล้อมเป็นวงกลมอย่างพร้อมเพรียง

จากมุมมองของคนที่ยืนดูอยู่รอบนอก พวกเขามองเห็นเพียงลางๆว่ามีเงาร่างของสัตว์อสูรขนาดเล็กตัวหนึ่งอยู่ตรงกลางวงล้อมนั้น

พวกสัตว์พันธสัญญาเป็นอะไรกันไปหมด?

พวกมันกำลังล้อมสัตว์อสูรตัวไหนอยู่กันแน่?

แล้วทำไมพวกมันถึงดูมีอารมณ์พลุ่งพล่านขนาดนี้

ไม่สิ…ไม่ใช่แค่พลุ่งพล่าน แต่ยังเต็มไปด้วยความห่วงใยและเทิดทูนบูชาอีกด้วย!

ระหว่างสัตว์พันธสัญญาและเจ้านายจะมีสายใยแห่งสัญญาลือดเชื่อมโยงกันอยู่

ดังนั้นในเวลานี้ บรรดานักฝึกสัตว์อสูรที่อยู่ในเหตุการณ์จึงสามารถรับรู้ถึงอารมณ์ความรู้สึกของสัตว์พันธสัญญาของตนได้อย่างชัดเจน

"เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย?!"

"ทำไมหมาป่าโลหิตคำรามฟ้าของฉันถึงได้แสดงความเทิดทูนสัตว์อสูรตัวอื่นขนาดนี้ล่ะ!"

"ใช่! แรดดาบจอมพลังของฉันก็ส่งความรู้สึกแบบเดียวกันมาเลย! ดูเหมือนว่า...สิ่งที่พวกมันกำลังล้อมอยู่ก็คือ…ลูกพี่ของพวกมันงั้นเหรอ?"

"ลูกพี่?!"

"ใช่แล้ว! ฉันสัมผัสได้เลยว่าตอนนี้แรดดาบจอมพลังของฉันกำลังรู้สึกแบบนั้นเป๊ะๆ!"

"ใช่ๆๆ! สัตว์พันธสัญญาของฉันก็ส่งความรู้สึกแบบนั้นมาเหมือนกัน!"

สัตว์อสูรเนี่ยนะจะไปรับใครเป็นลูกพี่? ปกติมันต้องรับเจ้านายคนเดียวไม่ใช่เหรอ?

นี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรกัน!

แต่ทว่า…อารมณ์ความรู้สึกที่สัตว์พันธสัญญาส่งผ่านกลับมาให้พวกเขารับรู้ มันยืนยันชัดเจนว่าเป็นเช่นนั้นจริงๆ!

ในวินาทีนี้ นักฝึกสัตว์อสูรทุกคนต่างก็ตระหนักถึงความจริงข้อนี้ได้

แม้แต่ซูหลีก็ไม่มีข้อยกเว้น

ใบหน้าที่เคยเย็นชาของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่อสายตา น้ำเสียงที่เคยราบเรียบก็แหลมปรี๊ดขึ้นมาทันที

"เป็นไปไม่ได้!"

"มีสัตว์อสูรตัวไหนในโลกนี้ที่ทำให้อินทรีหิมะพันปีกยอมศิโรราบได้ด้วยงั้นเหรอ? แถมยังทำให้สัตว์พันธสัญญามากมายขนาดนี้ยอมก้มหัวให้พร้อมกันได้อีก?!"

"แถมฉันยังสัมผัสได้ด้วยว่า…ความรู้สึกนี้มันไม่ใช่แค่การยอมจำนนธรรมดาๆ แต่มันคือความเทิดทูนและเชื่อฟังที่ออกมาจากสัญชาตญาณเบื้องลึกเลย!"

"ต่อให้อินทรีหิมะพันปีกต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับราชันย์ห้าดาว หรือแม้กระทั่งสัตว์อสูรสายเลือดระดับจักรพรรดิ มันก็ไม่มีทางแสดงความรู้สึกแบบนี้ออกมาเด็ดขาด!"

"เรื่องนี้มันเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"

สิ่งที่เกิดขึ้นกับอินทรีหิมะพันปีกนั้น เป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายและเกินกว่าที่ซูหลีจะทำความเข้าใจได้ในขณะเดียวกัน ภายในใจของเธอกลับรู้สึกเจ็บปวดและไม่ยอมรับอย่างยิ่ง!

เพราะในใจของเธอนั้น คนเพียงคนเดียวที่อินทรีหิมะพันปีกควรจะเชื่อฟังและต้องฟังคำสั่ง

ก็คือเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น!

เมื่อมองดูสถานการณ์ตรงหน้า มู่โส่วซานที่เอาแต่ยืนเงียบมาตลอด จู่ๆก็นึกถึงเงาร่างหนึ่งแวบขึ้นมาในหัว

หรือว่าจะเป็น...ทว่าในขณะที่เขากำลังจะเอ่ยปาก ฝูงชนก็เกิดเสียงฮือฮาดังขึ้นมาอีกระลอก

"ดูนั่นสิ! ฝูงสัตว์อสูรขยับแล้ว! สัตว์อสูรที่อยู่ข้างในกำลังเดินออกมาแล้วล่ะ!"

ทุกคนต่างจ้องเขม็งไปข้างหน้าอย่างไม่วางตา ก่อนจะเห็น...แมลงสาบตัวเขื่องที่มีความยาวประมาณห้าสิบเซนติเมตร ค่อยๆเดินกรีดกรายออกมาโดยมีบรรดาสัตว์พันธสัญญาเดินล้อมหน้าล้อมหลังราวกับเป็นองครักษ์

"น...นั่นมันเจ้าตัวนั้นนี่นา?!"

......

ทางด้านฉู่เซิงเอง ในตอนนี้ก็แอบงงเป็นไก่ตาแตกอยู่เหมือนกัน

หลังจากที่เขาดูดซับรางวัลพวกนั้นเสร็จเรียบร้อยและกลับเข้ามานั่งในห้องนักบินของหุ่นรบแมลงสาบตัวใหม่ พอได้เห็นภาพเหตุการณ์ข้างนอก เขาก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย

นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกันเนี่ย?

แล้วทำไมพวกลูกน้องสัตว์พันธสัญญาตั้งมากมายถึงได้มาแห่ยืนล้อมหน้าล้อมหลังเขาแบบนี้ล่ะ?

แถมแม้แต่อินทรีหิมะพันปีกก็ยังมาร่วมวงกับเขาด้วย!

มาคุ้มกันงั้นเหรอ? เฮ้ยๆฉันไม่ได้สั่งให้พวกนายมาคุ้มกันสักหน่อย แค่บอกให้สัตว์พันธสัญญาตัวอื่นอย่าเข้ามารบกวนตอนฉันกำลังทำธุระก็แค่นั้นเองนะเว้ย!

หลังจากผ่านไปพักใหญ่ ฉู่เซิงถึงค่อยๆปะติดปะต่อเรื่องราวจากจิตสำนึกอันเลือนลางที่พวกสัตว์พันธสัญญาส่งมาให้จนเข้าใจกระจ่าง

เอาล่ะสิ…กลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วไง

เขาได้แต่ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินฝ่าวงล้อมออกไปหาฝูงชนที่ยืนมุงอยู่ด้านนอก

......

"นั่นมันเจ้าแมลงสาบตัวนั้นนี่!"

"อย่าบอกนะว่า…ลูกพี่ใหญ่ของพวกสัตว์พันธสัญญาก็คือเจ้าแมลงสาบตัวนี้น่ะ?!"

โลกทัศน์ของบรรดาคณาจารย์และนักศึกษาแห่งภาควิชาฝึกสัตว์อสูรถึงคราวต้องพังทลายลงอีกครั้ง!

แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะพอรู้กิตติศัพท์ความร้ายกาจของเจ้าแมลงสาบตัวนี้มาบ้างแล้ว แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า…มันจะเก่งกาจและทรงอิทธิพลได้ถึงเบอร์นี้!

"สามารถออกคำสั่งกับสัตว์อสูรตัวอื่นได้งั้นเหรอ?"

"แถมถึงขนาดทำให้สัตว์อสูรที่มีสายเลือดระดับราชันย์ยอมก้มหัวศิโรราบให้ด้วยความเต็มใจเนี่ยนะ?"

"น...นี่เจ้าแมลงสาบตัวนี้มันเป็นตัวตนระดับไหนกันแน่เนี่ย?" อาจารย์คนหนึ่งถึงกับเผลอร้องอุทานออกมาเสียงหลง

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง แววตาของมู่โส่วซานก็สาดประกายความตื่นเต้นออกมาระยิบระยับ

เป็นเพราะแมลงสาบเทวะตัวนี้จริงๆด้วย! เจ้าแมลงสาบตัวนี้...แท้จริงแล้วมันสุดยอดและทวนกระแสสวรรค์ยิ่งกว่าที่เขาคาดคิดเอาไว้เสียอีก!

มู่โส่วซานพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าเล็กน้อย

"ในเมื่อถึงขั้นทำให้สายเลือดระดับราชันย์ยอมศิโรราบได้ ถ้าอย่างนั้น...มันก็มีความเป็นไปได้เพียงแค่อย่างเดียวเท่านั้นแล้วล่ะ"

"หรือว่าเจ้าแมลงสาบตัวนี้…จะเป็นสัตว์อสูรในตำนานที่มี..."

"สายเลือดระดับจักรพรรดิ?!!"

…………….