บทที่ 15 เรื่องวุ่นวายในบาร์

บทที่ 15 เรื่องวุ่นวายในบาร์

เรื่องวุ่นวายกำลังเกิดขึ้นภายในบาร์

ทว่า หญิงสาวที่ดูสง่างามกลับพบว่าเธอรู้จักกับตัวเอกของเรื่องวุ่นวายนี้

ผู้หญิงชุดขาวมองเธอแล้วถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "มีอะไรเหรอหว่านชิง? เธอรู้จักเขาเหรอ?"

และผู้หญิงที่ดูสง่างามคนนี้ก็คือ โจวหว่านชิง รองประธานบริษัทซิตี้ อินเวสเมนต์ นั่นเอง

หว่านชิงพยักหน้าอย่างช่วยไม่ได้ "ไอ้เด็กนั่นชื่อซูหนานเกอน่ะ"

ผู้หญิงชุดขาวมีสีหน้าประหลาดใจอย่างมาก แต่ดวงตาของเธอกลับซ่อนรอยยิ้มไว้ไม่อยู่

เธอเอามือป้องปาก "คนที่เห็นทุกอย่างแล้วโดนเธอไล่ออกน่ะเหรอ~?"

หว่านชิงถลึงตาใส่เธอ "ยัยเด็กบ้า อย่าพูดแบบนั้นนะ!"

ผู้หญิงชุดขาวหัวเราะคิกคักแล้วถาม "แล้วเอายังไงล่ะ? เธอจะไม่ช่วยเขาหน่อยเหรอ?"

หว่านชิงถอนหายใจอีกครั้ง "เธอไปคุยกับพวกนั้นให้ทีสิ!"

เมื่อได้รับคำสั่ง ผู้หญิงชุดขาวก็ตอบรับ "ได้เลย!"

จากนั้น เธอก็เดินนวยนาดสับส้นสูงเข้าไปหาอย่างอารมณ์ดี

เมื่อพวกคนในบาร์เห็นเธอเดินเข้ามา ก็รีบพูดอย่างนอบน้อมทันที "คุณหนูหลิว มาแล้วเหรอครับ ขอโทษที่ทำให้วุ่นวายนะครับ เดี๋ยวเราจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้แหละครับ"

คุณหนูหลิวที่ทุกคนเคารพโบกมือและยิ้ม "ไปทำอย่างอื่นเถอะ มีคนอยากเจอเขาน่ะ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ตระหนักได้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนรู้จักของคุณหนูหลิว ท่าทีของพวกเขาก็เปลี่ยนไปทันที พวกเขาหัวเราะแห้ง ๆ "ขออภัยด้วยครับ พวกเราไม่รู้ว่าเขาเป็นคนรู้จักของคุณหนู"

เมื่อพวกนั้นจากไปแล้ว คุณหนูหลิวก็เรียกซูหนานเกอ "นี่ พ่อหนุ่มรูปหล่อ เลิกดื่มตรงนี้ได้แล้ว ไปนั่งโต๊ะฉันดีกว่าไหม?"

ผ่านสายตาที่พร่ามัว ซูหนานเกอมองเห็นหญิงสาวที่สวยสง่าไร้ที่ติ!

ชุดเดรสสีขาวทำให้เธอดูล่องลอยราวกับเทพธิดา จนเดาอายุไม่ถูก อย่างไรก็ตาม ใบหน้าที่สวยงามของเธอนั้นดูบริสุทธิ์เจ็ดส่วนและดูยั่วยวนอีกสามส่วน

เธอเรียกได้ว่าเป็นสุดยอดนักทำลายล้างหัวใจชายหนุ่มเลยทีเดียว

ทว่า ซูหนานเกอกลับส่ายหน้า "ต่อให้คุณจะสวยแค่ไหน ผมก็ไม่รู้จักคุณ ผมแค่อยากดื่มเงียบ ๆ คนเดียว"

คุณหนูหลิว หรือ หลิวหยวน คือลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลเศรษฐีระดับท็อปในเมืองเชียนเจียง

เมื่อโดนซูหนานเกอปฏิเสธ หลิวหยวนก็หัวเราะร่วน "โอ้โห? ไม่คิดเลยนะว่าฉัน หลิวหยวน จะมีวันที่โดนผู้ชายปฏิเสธด้วย เธอนี่ใจกล้าไม่เบาเลยนะไอ้หนุ่ม!"

ด้วยความเมา ซูหนานเกอก็อารมณ์ขึ้นทันที "คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ? คิดว่าสวยแล้วจะมาบังคับขืนใจชายหนุ่มผู้รักนวลสงวนตัวอย่างผมได้เหรอ? บอกเลยนะ ฝันไปเถอะ!"

หลิวหยวนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้กับคนเมาคนนี้ดี

เธอชี้ไปทางนู้นแล้วพูดว่า "ถ้าเพื่อนฉันไม่ขอให้มาช่วยเธอ เธอคิดว่าฉันจะอยากมายุ่งกับเธอไหมล่ะ?"

ซูหนานเกอมองไปตามทิศทางที่หลิวหยวนชี้ เท้าของเขาก็ลื่นจนเกือบจะหงายหลังล้มตึงไปใต้เคาน์เตอร์บาร์

นี่แหละที่เรียกว่าคู่แค้นแสนรักเดินมาชนกันโดยไม่ได้นัดหมาย

เมื่อเห็นศัตรูคู่อาฆาต เลือดในกายก็เดือดพล่าน ซูหนานเกอคว้าขวดเหล้าแล้วพุ่งตรงดิ่งไปหาทันที!

เมื่อเห็นท่าไม่ดี หลิวหยวนก็รีบเข้าไปห้าม แต่ตอนที่แขนเรียวเล็กของเธอคว้าจับแขนของซูหนานเกอ เธอกลับรู้สึกเหมือนกำลังจับท่อนเหล็กอยู่เลย!

หลิวหยวนไม่คิดเลยว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะมีเรี่ยวแรงมหาศาลขนาดนี้

บอดี้การ์ดที่ซ่อนตัวอยู่ของคุณหนูหลิวเตรียมจะพุ่งเข้ามาช่วย แต่เพียงไม่กี่ก้าว ซูหนานเกอก็ไปยืนอยู่ตรงหน้าโจวหว่านชิงแล้ว

ขณะที่ซูหนานเกอกำลังจะอ้าปากพูด เขาก็รู้สึกปวดแปลบที่หลังศีรษะ

ในจังหวะฉุกเฉิน หลิวหยวนได้คว้าขวดเหล้าฟาดเข้าที่หัวของเขาอย่างจัง ซูหนานเกอที่สูงกว่า 180 เซนติเมตร ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันที

โจวหว่านชิงตะโกนลั่น "หลิวหยวน เธอเป็นบ้าไปแล้วเหรอ?!"

หลิวหยวนหัวเราะแห้ง ๆ "แฮะ ๆ ก็ฉันกลัวว่าเขาจะฆ่าเธอนี่นา~~"

โจวหว่านชิงยกมือขึ้นกุมขมับ เรื่องมันชักจะบ้าบอคอแตกไปกันใหญ่แล้ว

เรื่องวุ่นวายในบาร์จบลง และเมื่อซูหนานเกอตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็พบว่าตัวเองกำลังนอนอยู่บนเตียงในห้องนอนสุดหรู

ความเจ็บปวดตุบ ๆ แล่นมาจากด้านหลังศีรษะ ในความทรงจำที่เลือนลางและขาดห้วง มีใครตีหัวเขาหรือเปล่านะ?

ข้างเตียงขนาดใหญ่มีบอดี้การ์ดในชุดดำยืนอยู่

เมื่อเห็นเขาฟื้น บอดี้การ์ดก็พูดขึ้น "เดี๋ยวผมจะพาคุณไปพบคุณหนูใหญ่ครับ!"

บอดี้การ์ดคนนั้นก็ยังรู้สึกทึ่งไม่หาย คุณหนูของเขาฟาดสุดแรงจนขวดแก้วหนา ๆ แตกกระจาย แต่กะโหลกของไอ้หมอนี่กลับไม่เป็นอะไรเลย แค่ปูดบวมขึ้นมานิดหน่อยเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่แบกเขาเข้ามา เขาก็สังเกตเห็นว่ากล้ามเนื้อของเด็กหนุ่มคนนี้แข็งดั่งหินผา! หรือว่าเขาจะเป็นผู้ฝึกยุทธกันนะ?

ซูหนานเกอถูกพามาที่ห้องดื่มชา ซึ่งเขาเห็นผู้หญิงสองคนกำลังนั่งดื่มชากันอยู่

ท่วงท่าของหลิวหยวนช่างงดงาม เธอจัดการกับชุดน้ำชาและขั้นตอนต่าง ๆ ได้อย่างลื่นไหลและสง่างาม

เมื่อเห็นซูหนานเกอ เธอก็ส่งสัญญาณให้เขาเข้ามานั่ง

ซูหนานเกอที่ตอนนี้สร่างเมาไปเยอะแล้ว เอ่ยถาม "เมื่อกี้มีคนพยายามจะฆ่าผมเหรอ?"

หลิวหยวนก้มหน้าเงียบ ดูเหมือนคนมีความผิดติดตัว

โจวหว่านชิงยังคงทำหน้าเรียบเฉยและพูดอย่างไม่ใส่ใจ "เรื่องบ้าบออะไรในบาร์นั่นล่ะ? พวกนั้นกำลังจะโยนเธอออกไป แล้วเพื่อนฉันก็ใจดีเข้าไปช่วยเธอต่างหาก"

"แล้วอีกอย่าง เมื่อกี้เธอก็พุ่งเข้ามาหาฉันอย่างเอาเรื่องเลยนะ! คราวนี้คิดจะทำอะไรฉันอีกล่ะ?"

ทำอะไรน่ะเหรอ? ซูหนานเกอถึงกับพูดไม่ออก คุณไล่ผมออกแล้วทำให้ถิงถิงคิดว่าผมเป็นคนไม่ได้เรื่อง คุณยังมีหน้ามาถามอีกเหรอว่าผมจะทำอะไร?

ซูหนานเกอพูดอย่างหงุดหงิด "ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ แฟนผมก็คงไม่ทิ้งผมไปหรอก!"

หลิวหยวนชอบเรื่องดราม่าอยู่แล้ว เธอเอามือป้องปากแล้วพูดอย่างเยาะเย้ย "ไม่จริงน่า แค่เพราะเธอไปเห็นคุณเปลี่ยนเสื้อผ้า แฟนคุณก็เลยทิ้งคุณงั้นเหรอ? เธอมีปัญหาทางจิตเรื่องความสะอาดบริสุทธิ์หรือไง?"

โจวหว่านชิงตวาดลั่น "หลิวหยวน! เชื่อไหมว่าฉันจะฉีกปากเธอ!"

ความเกรี้ยวกราดของเธอทำเอาซูหนานเกอถึงกับสะดุ้ง

ซูหนานเกอจิบชาและต้องประหลาดใจกับความหวานหอมของมัน ของระดับไฮเอนด์สำหรับพวกคนรวยนี่มันไม่ธรรมดาจริง ๆ

ซูหนานเกอพูดอย่างใจเย็น "มันอธิบายยากครับ บางทีมันอาจจะเป็นโศกนาฏกรรมของคนธรรมดาอย่างพวกเราล่ะมั้ง เธอทำงานยุ่งมาก พอเห็นผมเล่นเกมอยู่บ้านทุกวัน ก็เลยคิดว่าผมไม่มีความทะเยอทะยาน"

"แต่ผมก็พยายามหางานทำแล้วนะ การที่มีประวัติถูกไล่ออกจากรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ ใครจะกล้าจ้างผมล่ะ?"

โจวหว่านชิงไม่ได้พูดอะไรต่อและหันไปสนใจชาของตัวเองแทน

หลิวหยวนพูดขึ้น "จะไปยากอะไรล่ะ? เดี๋ยวฉันแนะนำงานให้เอาไหม! หรือไม่ก็มาทำงานกับฉันเลย อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ก็ว่ามา"

ซูหนานเกอส่ายหน้า "ไม่เป็นไรครับ ตอนนี้ผมก็สบายดีแล้ว ผมเป็นลูกผู้ชาย ผมชอบพึ่งพาตัวเองมากกว่า!"

โจวหว่านชิงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเหลือบมองซูหนานเกอ

เมื่อวานนี้ เธอได้ฟังรายงานจากซูเหยาแล้ว ซูเหยาดูตื่นเต้นมากและเอาแต่เอ่ยปากชมผู้ชายคนนี้ไม่หยุด

ดังนั้น ในใจของโจวหว่านชิง มุมมองที่เธอมีต่อซูหนานเกอจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้หลับหูหลับตาวิ่งมาหาเธอตั้งแต่แรก แต่เลือกที่จะเริ่มต้นจากระดับรากหญ้าเพื่อกอบกู้ภาพลักษณ์แย่ ๆ ของตัวเองกลับมา

โจวหว่านชิงค่อนข้างเห็นด้วยกับเรื่องนี้

เธอรู้สึกว่าถึงแม้เขาจะยังเด็ก แต่เขาก็ไม่ใช่คนวู่วามเลย

หลิวหยวนทำลายภวังค์ความคิดของโจวหว่านชิง "แต่เมื่อกี้คุณดูดุดันมากเลยนะ ฉันนึกว่าคุณจะพุ่งเข้ามาฆ่าหว่านชิงซะอีก~"

โจวหว่านชิงถลึงตาใส่หลิวหยวนอีกรอบ

ซูหนานเกอพูดอย่างงุนงง "ผมก็แค่อยากจะไปชนแก้วกับผู้จัดการโจว ใครจะไปรู้ล่ะว่าจู่ ๆ ผมจะหมดสติไปน่ะ!"

หลิวหยวนเริ่มง่วนอยู่กับชุดน้ำชาอีกครั้ง ใบหน้าที่สวยงามของเธอเผยให้เห็นถึงความละอายใจ ซึ่งมันก็ดูมีเสน่ห์ไปอีกแบบ

ทว่า ขณะที่ซูหนานเกอจิบชา เขากลับคิดอย่างเย็นชาในใจ: เรื่องนี้ยังไม่จบหรอก พวกผู้หญิงหยิ่งยโสอย่างพวกคุณ จะไปเข้าใจความโศกเศร้าของคนอย่างพวกเราได้ยังไง

พักเรื่องผู้จัดการโจวไว้ก่อน อย่างน้อยเธอก็ยังพยายามชดเชยให้ในทางอื่น

แต่คุณ หลิวหยวน! ถ้าสมรรถภาพทางร่างกายของผมไม่ได้เพิ่มขึ้นกะทันหัน ผมคงตายเพราะโดนคุณฟาดหัวไปแล้วใช่ไหม?

สำหรับคุณหนูอย่างคุณ พวกคนธรรมดาอย่างพวกเราก็เป็นได้แค่ของเล่นฆ่าเวลาใช่ไหม? ต่อให้คุณฆ่าผมตายจริง ๆ คุณก็คงไม่ต้องรับโทษทางกฎหมายอะไรเลยด้วยซ้ำ

ยัยผู้หญิงบ้า คอยดูเถอะ! สักวัน ฉันจะเอาหน้าสวย ๆ ของเธอมาไว้ใต้เป้า...ไม่สิ ใต้ฝ่าเท้าของฉันให้ได้!

และคุณ โจวหว่านชิง การที่คุณชดเชยให้ผมมันก็เป็นเรื่องที่สมควรทำอยู่แล้ว ผมจะทำให้คุณต้องเสียใจ! ผมจะทำให้คุณจำไปตลอดชีวิตว่าเคยมีคนที่คุณทำร้าย!

ไม่ช้าก็เร็ว ผมจะทำให้คุณยอมก้มหัวที่หยิ่งผยองนั่นให้ได้!

เมื่อตัดสินใจแน่วแน่ในใจแล้ว ซูหนานเกอก็เตรียมตัวจะขอตัวกลับ

เขาเดินออกมาจากคลับสุดหรูและพบว่ามันตั้งอยู่ริมทะเลสาบซีหูอันโด่งดัง

ซูหนานเกอทึ่งอีกครั้ง อำนาจของเงินนี่มันบันดาลได้ทุกอย่างจริง ๆ

กลับไปข้างใน ผู้หญิงสองคนนั้นยังคงดื่มชากันอยู่ หลิวหยวนยิ้มให้โจวหว่านชิง "ฉันไม่คิดเลยนะว่าหมอนี่จะกระดูกแข็งขนาดนี้น่ะ~"

โจวหว่านชิงไม่ได้ตอบกลับ ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═