ตอนที่ 31 : กรงขังใยแมงมุมงั้นเหรอ?

ตอนที่ 31 : กรงขังใยแมงมุมงั้นเหรอ?

ป่าอาทิตย์อัสดงอยู่ติดกับเมืองเทียนโต่ว

ออกเดินทางจากเมืองนั่วติง รถม้าของบิชอปซาลัสและหลินนั่วก็ควบตะบึงมาตลอดทาง และเพียงไม่กี่วัน พวกเขาก็มาถึงรอบนอกของป่าอันกว้างใหญ่แห่งนี้

แม้ว่าป่าอาทิตย์อัสดงจะเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในสามแหล่งชุมนุมใหญ่ของสัตว์วิญญาณบนทวีปโต้วหลัว แต่มันก็ไม่อาจเทียบได้เลยเมื่อนำไปวางเคียงข้างกับป่าใหญ่ซิงโต่ว

ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่หรือความหนาแน่นของสัตว์วิญญาณระดับสูง ความแตกต่างระหว่างทั้งสองแห่งนั้นห่างกันมากกว่าหนึ่งระดับเสียอีก

อย่างไรก็ตาม สำหรับหลินนั่ว ซึ่งในปัจจุบันต้องการเพียงแค่ล่าสัตว์วิญญาณในระดับหนึ่งหรือสองพันปี สถานที่แห่งนี้ก็ถือว่าเกินพอแล้ว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าลึกลงไปในป่าแห่งนี้ ยังมีบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งอัคคี ซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในรายการ "ของมันต้องกิน" ของโต้วหลัวซ่อนอยู่

วาสนานั้นมันช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

สิ่งเดียวที่ทำให้หลินนั่วปวดหัวก็คือ จะหลีกเลี่ยงเฒ่าพิษ ตู๋กูป๋อ ค้นหาพิกัดที่แน่นอนของบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งอัคคี และฉวยโอกาสหาคู่มือภาพประกอบสำหรับการระบุสมุนไพรอมตะมาได้อย่างไร

โชคดีที่เขาเพิ่งจะถึงระดับยี่สิบ และยังมีเวลาอีกค่อนข้างมากก่อนที่เทพราชันย์จะค้นพบขุมทรัพย์แห่งนี้ เรื่องพวกนี้สามารถค่อยๆ วางแผนได้ ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน

ทันทีที่พวกเขาก้าวเข้าไปในป่า กลิ่นอายอันป่าเถื่อนและดึกดำบรรพ์ก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา

แม้ว่าหลินนั่วจะเคยไปป่าล่าวิญญาณที่จักรวรรดิเลี้ยงดูไว้ตอนที่เขาได้รับวงแหวนวิญญาณวงแรก แต่ป่าที่มนุษย์สร้างขึ้นในเรือนกระจกนั้น ไม่อาจเทียบได้กับดินแดนไร้กฎหมายที่แท้จริงตรงหน้านี้เลย ผลกระทบทางสายตานั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ต้นไม้สูงตระหง่านบดบังแสงอาทิตย์ ตัดเฉือนท้องฟ้าออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่มืดมิดและหดหู่

เถาวัลย์และวัชพืชเติบโตอย่างบ้าคลั่งอยู่ใต้ฝ่าเท้า และอากาศที่ชื้นแฉะก็ผสมปนเปไปกับกลิ่นคาวของดินและกลิ่นของใบไม้เน่าเปื่อย เผยให้เห็นจิตสังหารอันเป็นเอกลักษณ์ของป่าดงดิบในทุกหนทุกแห่ง

"สหายตัวน้อยหลินนั่ว หลังจากที่เราเข้าไปแล้ว เจ้าต้องอยู่ใกล้ๆ ข้าไว้นะ"

บิชอปซาลัสเก็บท่าทีสบายๆ ที่เขามีในรถม้าไปจนหมด และสีหน้าของเขาก็กลายเป็นเคร่งขรึม

"เมื่อมองไปทั่วทั้งทวีปโต้วหลัว ไม่มีใครที่สามารถฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ประเภทแมงมุมจนไปถึงจุดสูงสุดได้เหมือนกับองค์พระสันตะปาปาคนปัจจุบันอีกแล้ว

ดังนั้น ข้าขอแนะนำว่าหากเราบังเอิญไม่พบแมงมุมปีศาจแห่งความตายที่มีอายุเหมาะสม การอ้างอิงโดยตรงไปยังแมงมุมปีศาจปีกม่วงที่องค์พระสันตะปาปาทรงดูดซับสำหรับวงแหวนที่สองของพระองค์ในอดีต ก็เป็นทางเลือกที่ดีอย่างแน่นอน"

หลินนั่วย่อมยินดีที่ได้เห็นสิ่งนี้และพยักหน้าอย่างว่าง่าย : "ถ้าอย่างนั้น ผมขอฝากให้ท่านบิชอปจัดการด้วยนะครับ"

ชายชราและเด็กหนุ่มเดินทางลึกเข้าไปในเขตป่าด้วยกัน

พูดอย่างยุติธรรม ด้วยการฝึกฝนของบิชอปซาลัสในฐานะวิญญาณพรหมยุทธ์ระดับ 80 กว่า ตราบใดที่เขาไม่ดึงดันไปยั่วยุนักล่าระดับสูงสุดที่แท้จริงเหล่านั้น การที่เขาจะเดินกร่างไปทั่วบริเวณรอบนอกของป่าอาทิตย์อัสดงพร้อมกับพาเด็กมาด้วย ก็ไม่ใช่ปัญหาเลย

แต่ในเวลานี้เขากลับดูระมัดระวังเป็นพิเศษ

ไม่มีเหตุผลอื่นใด สถานที่แห่งนี้มันอยู่ใกล้กับเมืองเทียนโต่วมากเกินไป!

นอกจากราชวงศ์แล้ว ในเมืองเทียนโต่วยังมีหอแก้วเจ็ดสมบัติ ซึ่งเปรียบเสมือนตัวสร้างปัญหาอยู่ด้วย

หากความวุ่นวายในการล่าวงแหวนวิญญาณดังเกินไป และสายลับของหอแก้วเจ็ดสมบัติได้กลิ่นการมีอยู่ของ "นายน้อย" ผู้นี้ เรื่องราวก็จะกลายเป็นความยุ่งยากขึ้นมาทันที

ต้องรู้ไว้ว่า เจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติ หนิงเฟิงจื้อ ผู้เปรียบเสมือนเสือยิ้มยากนั้น รับมือด้วยยากมาก

ดังนั้น บิชอปซาลัส ซึ่งปกติมักจะดูถูกทุกคน ตอนนี้กำลังผลักดันพลังจิตของตนไปจนถึงขีดสุด ปกคลุมรัศมีหลายร้อยเมตรไว้อย่างแน่นหนา ไม่กล้าพลาดการเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย มุ่งเน้นไปที่ความระมัดระวังอย่างเต็มที่

จู่ๆ บิชอปซาลัสที่กำลังเดินนำทางก็หยุดฝีเท้าลง ดวงตาที่หรี่แคบของเขาแต่เดิม จู่ๆ ก็จ้องเขม็งทะลุไปยังป่าทึบทางด้านขวาหน้า

"โชคดีจริงๆ เราบังเอิญเจอเหยื่อที่เหมาะสมได้เร็วขนาดนี้เลยรึเนี่ย หรือว่าวันนี้เทพทูตสวรรค์จะมาโปรดกันนะ?"

รอยยิ้มอันพึงพอใจปรากฏขึ้นที่มุมปากของบิชอปซาลัส

ก่อนที่เขาจะพูดจบ แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวของวิญญาณพรหมยุทธ์ก็ปะทุออกมาจากร่างของเขา กระแทกเข้าใส่พุ่มไม้ที่อยู่ไม่ไกลนัก!

หลังจากนั้นทันที มือขวาที่เหี่ยวย่นของเขาก็กลายเป็นภาพติดตา คว้าจับอากาศอย่างดุเดือด

ด้วยเสียงกรีดร้องอันแหลมคม สัตว์ประหลาดสีดำสนิทขนาดยักษ์ก็ถูกพลังที่มองไม่เห็นลากขึ้นมาจากใต้ดินอย่างบังคับ และกระแทกลงตรงหน้าทั้งสองอย่างแรง

บิชอปซาลัสพาหลินนั่วเดินไปข้างหน้า เขามองเพียงแวบเดียว ก่อนจะรายงานรายละเอียดของสัตว์วิญญาณตัวนี้ได้อย่างแม่นยำ

"แมงมุมปีศาจถ้ำใต้ดิน เมื่อดูจากลวดลายบนกระดองและขนาดของมันแล้ว การฝึกฝนของมันน่าจะอยู่ที่ราวๆ 1,200 ปี แม้ว่าอายุจะน้อยไปสักหน่อย แต่มันก็ถือว่าเป็นสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมระดับสูงที่หาได้ยาก หลินนั่ว เจ้าคิดเห็นอย่างไรกับวงแหวนวิญญาณของสัตว์เดรัจฉานตัวนี้?"

เมื่อมองดูแมงมุมปีศาจถ้ำใต้ดินบนพื้น ที่ถูกกดทับด้วยแรงกดดันและกำลังตะกุยโคลนด้วยขาทั้งแปดของมันอย่างบ้าคลั่ง หลินนั่วก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด

"ช่างเถอะครับท่านบิชอป มันไม่เหมาะสม"

คุณภาพของวงแหวนวิญญาณที่ผลิตโดยสัตว์วิญญาณประเภทนี้ดีจริงๆ แต่ในมุมมองของหลินนั่ว ความคุ้มค่านั้นมันต่ำเกินไป

ประการแรก การฝึกฝน 1,200 ปีนั้นเกือบจะถึงครึ่งหนึ่งของขีดจำกัดทางร่างกายของเขาที่ 2,100 ปี ซึ่งเป็นการสิ้นเปลืองขีดจำกัดอายุวงแหวนวิญญาณของเขาไปอย่างเปล่าประโยชน์

ประการที่สอง ทักษะวิญญาณที่เกิดจากแมงมุมปีศาจถ้ำใต้ดินนั้นมันมีความคิดสร้างสรรค์เกินไป

ตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ เมื่อถังซานดูดซับแมงมุมปีศาจถ้ำใต้ดินระดับหมื่นปีในเวลาต่อมา เขาก็ได้รับกระบวนท่ากรงขังหญ้าเงินคราม

หลินนั่วไม่ต้องการให้วงแหวนวิญญาณวงที่สองของเขากลายเป็นการพันธนาการด้วยใยแมงมุมที่หวือหวา หรือกรงขังใยแมงมุม

"เราเข้าไปดูข้างในให้ลึกกว่านี้กันเถอะครับ"

หลินนั่วเงยหน้าขึ้นมองบิชอปซาลัส ดวงตาของเขาวูบไหวด้วยความผันผวนที่ไม่อาจอธิบายได้

เมื่ออ้างอิงถึงทักษะวิญญาณแรกๆ ของวิญญาณยุทธ์ที่หนึ่งของปี่ปี่ตง ไม่ว่าจะเป็นหนามแมงมุมดูดเลือดที่มีพลังโจมตีเป้าหมายเดี่ยวขั้นสุดยอด หอกแมงมุมข้ามวิญญาณ หรือเกราะแมงมุมหนามที่ให้พลังป้องกันอันน่าสะพรึงกลัว หรือแม้กระทั่งจิตสำนึกจักรพรรดิแมงมุมที่สามารถปรับปรุงการรับรู้ถึงวิกฤตและความเร็วในการตอบสนองได้อย่างมาก การเลือกอันใดอันหนึ่งในนั้นก็ถือเป็นทางเลือกที่ดี

ด้วยบิชอปซาลัส ยอดฝีมือระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ที่เลเวลเกิน 80 อยู่เคียงข้าง ต่อให้พวกเขาพบกับสัตว์วิญญาณคุณภาพระดับสุดยอดที่อันตรายกว่านี้ ก็ไม่มีอะไรต้องกลัวอย่างแน่นอน

เมื่อเห็นหลินนั่วกล่าวเช่นนี้ บิชอปซาลัสไม่เพียงแต่จะไม่รู้สึกยุ่งยากใจเท่านั้น แต่กลับมีร่องรอยแห่งความชื่นชมวาบผ่านดวงตาของเขาแทน

อัจฉริยะก็ควรจะมีความภาคภูมิใจและเป้าหมายในแบบของอัจฉริยะสิ!

หากพวกเขายอมรับเพียงแค่วงแหวนวิญญาณขยะอายุพันปี นั่นก็คงจะเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรธรรมชาติไปอย่างสูญเปล่า!

"มีความทะเยอทะยาน! สมกับที่เป็นอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานที่สำนักวิญญาณยุทธ์ของเราให้คุณค่า!"

บิชอปซาลัสเตะแมงมุมปีศาจถ้ำใต้ดินที่กำลังมึนงงออกไปอย่างไม่ใส่ใจ และหัวเราะอย่างห้าวหาญ

"ไปกันเถอะ! แค่ 1,200 ปีมันไม่คู่ควรกับพรสวรรค์ของเจ้าจริงๆ ในเมื่อเราจะทำทั้งที ก็ต้องเอาให้ดีที่สุดไปเลย! ตามข้ามา แล้วเข้าไปให้ลึกกว่านี้กัน!"

ตามความทรงจำในหัวของหลินนั่ว ว่ากันว่าวงแหวนวิญญาณวงที่เก้าของวิญญาณยุทธ์ที่หนึ่งขององค์พระสันตะปาปาปี่ปี่ตงนั้น ได้รับมาจากส่วนลึกของป่าอาทิตย์อัสดงแห่งนี้

และเจ้าของเดิมของวงแหวนวิญญาณแสนปีสีแดงวงนั้น ก็คือจักรพรรดิแมงมุมความตายระดับแสนปีอันน่าสะพรึงกลัว!

นี่เป็นการอธิบายข้อเท็จจริงประการหนึ่งได้เป็นอย่างดี : ในป่าอาทิตย์อัสดงแห่งนี้ จะต้องมีแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์วิญญาณประเภทแมงมุมระดับสูงในระดับที่ค่อนข้างใหญ่ทีเดียว

ตราบใดที่พวกเขาหาสถานที่ที่เหมาะสมเจอ ก็ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะไม่พบสินค้าคุณภาพระดับสุดยอด

ไม่รู้ว่าควรจะพูดว่าวันนี้พวกเขาโชคดีสุดๆ หรือว่าได้รับความโปรดปรานจากสวรรค์กันแน่

ชายชราและเด็กหนุ่มคลำทางลึกเข้าไปในป่าตามไอพิษ และเวลาผ่านไปเพียงครึ่งวันเท่านั้น

ในป่าอันมืดมิดเบื้องหน้า จู่ๆ ก็มีเสียงเสียดสีกันของสัตว์ขาปล้องที่ชวนให้ขนหัวลุกดังขึ้นมา...