ตอนที่ 30 : เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

ตอนที่ 30 : เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

มาแล้วสินะ!

เมื่อได้ยินการหยั่งเชิงแบบอ้อมค้อมนี้ หลินนั่วก็เข้าใจทุกอย่างในใจทันที

ให้ตายเถอะ ตาแก่คนนี้มารอเขาอยู่ตรงนี้มาตลอดเลยสินะ

หลินนั่วหลุบตาลงเล็กน้อย และร่องรอยของความโศกเศร้าและโดดเดี่ยวก็วาบผ่านสายตาที่เคยสงบนิ่งของเขาไปอย่างสมบูรณ์แบบ

เขาถอนหายใจ ใบหน้าเล็กๆ ของเขาตึงเครียดขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงของเขาแฝงความโศกเศร้าสามส่วนและความเข้มแข็งเจ็ดส่วน :

"บิชอปซาลัส ท่านล้อผมเล่นแล้ว

ผมจะมีพ่อแม่มาจากไหนกันครับ?

ตั้งแต่จำความได้ ผมก็เป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีทั้งพ่อและแม่แล้ว

ถ้าไม่ได้ชาวบ้านใจดีคอยแบ่งเศษอาหารให้กิน ผมก็คงหิวตายอยู่ข้างถนนไปนานแล้วล่ะครับ"

"..."

ถ้วยชาที่บิชอปซาลัสเพิ่งจะยกขึ้นจ่อริมฝีปากสั่นอย่างรุนแรง และชาร้อนลวกก็แทบจะหกรดเสื้อคลุมแพลตตินัมอันหรูหราของเขาไปจนหมด

ใบหน้าชราของเขาที่เคยยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับดอกเดซี่ แข็งค้างไปอย่างสมบูรณ์ในทันที ราวกับโดนทักษะวิญญาณแช่แข็งเข้าให้

เด็กกำพร้า?

เด็กกำพร้าบ้าบออะไรกัน!

เมื่อมองไปที่ใบหน้าของหลินนั่วที่ถอดแบบมาจากองค์พระสันตะปาปาเป๊ะๆ และนึกถึงวิญญาณยุทธ์จักรพรรดิแมงมุมความตายที่มีเพียงหนึ่งเดียวในทวีป บิชอปซาลัสก็รู้สึกว่าสติปัญญาของเขาถูกดูหมิ่นอย่างรุนแรง แต่เขากลับไม่กล้าเอ่ยปากโต้แย้งแม้แต่คำเดียว

ภายใน "ภูมิปัญญาสะท้านโลก" แบบวงจรปิดอย่างสมบูรณ์ของบิชอปซาลัส ความหมายในคำพูดของหลินนั่วนั้นชัดเจนจนไม่รู้จะชัดเจนยังไงแล้ว

นายน้อยผู้นี้จะต้องไม่รู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของตัวเองอย่างแน่นอน และองค์พระสันตะปาปาก็ต้องปิดผนึกข้อมูลเกี่ยวกับตัวเขาไว้จนหมดสิ้น

คิดดูสิว่าเมื่อกี้เขาเพิ่งจะพยายามหยั่งเชิงความลับแบบนั้นไปเขามันรนหาที่ตายชัดๆ!

"อะแฮ่ม... งั้น งั้นหรอกรึ"

หางตาของบิชอปซาลัสกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ และเขาก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ

"ช่างเป็น... เด็กกำพร้าที่พึ่งพาตัวเองได้ดีจริงๆ!

การที่สหายตัวน้อยอย่างเจ้าสามารถปลุกวิญญาณยุทธ์ระดับสูงสุดได้ในสถานการณ์ที่ยากลำบากเช่นนี้ และยังคงรักษาอุปนิสัยที่ไม่ยอมจำนนไว้ได้ เจ้าคือแบบอย่างของคนรุ่นเราอย่างแท้จริง และเป็นความโชคดีอันยิ่งใหญ่ของสำนักวิญญาณยุทธ์ของเรา!"

บิชอปซาลัสไม่เพียงแต่เป็นบิชอปแพลตตินัมระดับสูงของสำนักวิญญาณยุทธ์เท่านั้น แต่ยังเป็นขุมพลังระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ที่แท้จริงและน่าสะพรึงกลัวอีกด้วย

ดังนั้น ตลอดการเดินทางที่เหลือ หลินนั่วจึงมุ่งเน้นไปที่การทำตัวเป็นเด็กขยันและช่างซักช่างถาม

เขาโยนคำถามมากมายที่เขาสะสมมาหลายปีเกี่ยวกับการโคจรพลังวิญญาณและการใช้ทักษะวิญญาณออกมาอย่างไม่เกรงใจ

เมื่อต้องเผชิญกับคำถามจากคนที่เขาสงสัยว่าจะเป็น "นายน้อย" บิชอปซาลัสจะกล้าปิดบังอะไรไว้ได้อย่างไร?

เขาไม่เพียงแต่จะตอบทุกอย่างโดยไม่มีกั๊กเท่านั้น แต่เขายังงัดเอาของสะสมส่วนตัวออกมา โดยมอบเคล็ดวิชาการทำสมาธิระดับสูงจากภายในสำนักวิญญาณยุทธ์ให้กับหลินนั่วอีกด้วย

หืม...

ตาแก่คนนี้มีความจงรักภักดีเต็มเปี่ยมจริงๆ

ครั้งนี้ หลินนั่วได้กำไรก้อนโตจริงๆ

"ท่านบิชอป ผมมีคำขออีกอย่างหนึ่งครับ"

หลินนั่วเก็บเคล็ดวิชาทำสมาธิไปและฉวยโอกาสโยนคำขอต่อไปของเขาออกมา

"ผมทะลวงถึงระดับยี่สิบมาได้สักพักแล้ว

ไม่ทราบว่า ก่อนที่ผมจะเข้าเรียนที่สถาบันตระกูลราชาเทียนโต่ว ผมจะรบกวนให้ท่านช่วยล่าวงแหวนวิญญาณวงที่สองในป่าอาทิตย์อัสดงให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?"

สำหรับเรื่องนี้ บิชอปซาลัสย่อมตอบตกลงโดยไม่ลังเลอยู่แล้ว

ล้อเล่นหรือเปล่า?

นี่เป็นโอกาสอันดีเยี่ยมที่จะได้รับใช้ "นายน้อย" อย่างชอบธรรมเลยนะ!

เขาต้องแสดงความจงรักภักดีและความแข็งแกร่งของเขาออกมาให้เต็มที่!

"วางใจได้เลย สหายตัวน้อยหลินนั่ว!"

บิชอปซาลัสตบหน้าอกตัวเอง ให้สัญญาอย่างหนักแน่น

"เมื่อเราไปถึงป่าอาทิตย์อัสดง ข้าจะล่ามันให้เจ้าด้วยตัวเอง!

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณชนิดใด ข้าจะต้องคัดสรรวงแหวนวิญญาณชั้นยอดที่มีอายุถึงขีดจำกัดสูงสุดที่ร่างกายของเจ้าจะทนได้มาให้เจ้าอย่างแน่นอน!"

"มาเถอะ ไม่มีเวลาไหนเหมาะไปกว่าตอนนี้แล้ว

ให้ข้าทดสอบดูก่อนว่าขีดจำกัดร่างกายของเจ้าในตอนนี้อยู่ในระดับใด"

ขณะที่พูด บิชอปซาลัสก็ยิ้มและยื่นมือขวาออกไป วางฝ่ามือหนาของเขาลงบนไหล่ของหลินนั่ว

พลังวิญญาณอันอ่อนโยนและบริสุทธิ์ค่อยๆ ไหลไปตามเส้นลมปราณเข้าสู่ตัวเขา เริ่มทำการตรวจสอบ

ในการคำนวณเดิมของบิชอปซาลัส เจ้าหนูน้อยคนนี้มีพรสวรรค์ ครอบครองวิญญาณยุทธ์เดียวกับองค์พระสันตะปาปา ดังนั้นสมรรถภาพทางร่างกายของเขาจะต้องเหนือกว่าเด็กรุ่นเดียวกันอย่างเทียบไม่ติด

ขีดจำกัดความทนทานสำหรับวงแหวนวิญญาณวงที่สองของเขาอาจจะอยู่ที่ 800 หรือ 900 ปี

นี่ถือเป็นข้อมูลที่น่าตกตะลึงมากแล้ว ท้ายที่สุด ขีดจำกัดของวงแหวนวิญญาณวงที่สองที่ขยะอวี้เสี่ยวกังเสนอนั้น ยังคงติดอยู่ที่เจ็ดร้อยกว่าปีอันน่าสมเพช

อย่างไรก็ตาม เมื่อพลังวิญญาณของเขาไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างกายของหลินนั่วอย่างแท้จริง สัมผัสได้ถึงเลือดเนื้อและกระดูกอันทรงพลังจนน่าสะพรึงกลัวที่ได้รับการชำระล้างด้วยกาววาฬคุณภาพสูงจำนวนมาก...

รอยยิ้มบนใบหน้าของบิชอปซาลัสก็แข็งค้างในทันที

ความผันผวนของพลังวิญญาณที่สะท้อนกลับมาบอกเขาอย่างชัดเจนว่าขีดจำกัดความทนทานของร่างกายนี้คือ สองพันปีงั้นรึ?

สอง... พัน... ปี?!

มีบางอย่างผิดปกติแล้ว นี่มันมีปัญหาใหญ่เลยนะ!

ดูดซับวงแหวนวิญญาณวงที่สองระดับสองพันปีเนี่ยนะ?

ล้อฉันเล่นหรือเปล่า?

องค์พระสันตะปาปาทรงมีพรสวรรค์ และภายใต้การบ่มเพาะของอดีตพระสันตะปาปาเชียนสวินจี๋ที่ทุ่มเททรัพยากรให้อย่างไม่อั้น วงแหวนวิญญาณวงที่สองก็ยังไปถึงแค่ระดับพันปีอย่างฉิวเฉียด

แล้วนายน้อยผู้นี้ ที่เติบโตมาด้วยตัวเองในสถานที่เล็กๆ อย่างเมืองนั่วติง จะสามารถก้าวข้ามองค์พระสันตะปาปาได้จริงๆ งั้นหรือ?

เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!

บิชอปซาลัสรู้สึกว่าถึงเขาจะแก่แล้ว แต่เขาก็ยังไม่ถึงขั้นเลอะเลือนจนสับสนขนาดนี้ใช่ไหม?

ภาพลวงตา!

จะต้องเป็นเพราะเมื่อกี้รถม้ากระเทือนแน่ๆ เลยทำให้การตรวจสอบพลังวิญญาณผิดพลาด!

"อะแฮ่ม..."

ใบหน้าชราของบิชอปซาลัสแข็งทื่อ

เขาชักมือกลับอย่างแนบเนียนและหัวเราะแห้งๆ เพื่อปกปิดการเสียอาการของตนเอง

"เอ้อ... หลินนั่ว เมื่อกี้ข้างนอกรถม้ามันค่อนข้างกระเทือน การไหลเวียนพลังวิญญาณของข้าเลยมีความผิดพลาดเล็กน้อย ก็เลยวัดได้ไม่แม่นยำน่ะ

มาเถอะ เรามาทดสอบกันอีกครั้ง เอาให้แม่นยำกว่านี้"

หลินนั่วพยักหน้าอย่างว่าง่ายที่ภายนอก แต่ภายในใจของเขานั้นดีใจจนแทบเนื้อเต้นไปแล้ว

แกล้งทำไปเถอะ ตาแก่ แกล้งทำต่อไป

บิชอปซาลัสสูดลมหายใจเข้าลึกๆ กลั้นหายใจ และวางมือลงบนตัวเขาอีกครั้งด้วยความเคร่งขรึมอย่างยิ่ง

ครั้งนี้ เขาถึงขั้นใช้พลังจิตระดับวิญญาณพรหมยุทธ์ สแกนร่างกายของหลินนั่วทั้งภายในและภายนอกอย่างระมัดระวังและทะลุปรุโปร่ง

ความกว้างของเส้นลมปราณ... ความหนาแน่นของกระดูก... ความเหนียวของกล้ามเนื้อ...

หลังจากการทดสอบซ้ำที่แม่นยำจนถึงขีดสุด บิชอปซาลัสก็ค่อยๆ ชักมือกลับ

เขาจ้องมองมือที่สั่นเทาเล็กน้อยของตัวเองอย่างเหม่อลอย จากนั้นก็มองไปที่หลินนั่วที่มีสีหน้าไร้เดียงสาฝั่งตรงข้าม

สองพันหนึ่งร้อยปี

ยิ่งเกินจริงไปกว่าที่วัดได้เมื่อกี้อีกเหรอเนี่ย?

เป็นไปได้อย่างไรกัน?

ในเวลานี้ บิชอปแพลตตินัมผู้สง่างาม ยอดฝีมือวิญญาณพรหมยุทธ์ระดับ 80+ อย่างบิชอปซาลัส รู้สึกสั่นคลอนไปอย่างสมบูรณ์แบบ

นี่ นี่ นี่ในโลกนี้จะมีเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้อยู่จริงๆ งั้นรึ?

มันเป็นความโชคดีของสำนักวิญญาณยุทธ์ของพวกเขาอย่างแท้จริง!

"หลินนั่ว พรสวรรค์ของเจ้านั้นทรงพลังจนน่าสะพรึงกลัวมาก วงแหวนวิญญาณวงที่สองของเจ้าสามารถดูดซับวงแหวนอายุราวๆ 2,100 ปีได้เลยนะ"

"แน่นอนว่า หากคุณภาพของวงแหวนวิญญาณสูงเกินไป ขีดจำกัดอายุนี้อาจจะลดลงเล็กน้อย แต่วงแหวนที่สองระดับพันปีนั้นเป็นพื้นฐานอย่างแน่นอน"

"วางใจเถอะ ไม่ว่าเจ้าต้องการวงแหวนวิญญาณแบบไหนหลังจากที่เราไปถึงป่าอาทิตย์อัสดง ข้าจะตกลงจัดให้ทุกอย่าง!"

บิชอปซาลัสกล่าวอย่างห้าวหาญ

หากละทิ้งตัวตนอันซับซ้อนของหลินนั่วไป การที่สามารถช่วยให้อัจฉริยะเช่นนี้ได้รับวงแหวนวิญญาณวงที่สองที่สำคัญในชีวิตของเขานั่นก็ไม่ใช่ความโชคดีของบิชอปซาลัสเองด้วยหรอกรึ?