ตอนที่ 30
ตอนที่ 30
หลัวเหวินที่สงบลงชั่วขณะหนึ่งเดินเข้ามาและโบกมือให้โรบินถอยกลับไป
“พวกนายทุกคนติดตามครอกโคไดล์และต่อสู้ด้วยชีวิตให้กับเขา”
“แต่พวกนายได้อะไร?”
“ลองถามตัวเองดูสิ ครอกโคไดล์ให้อะไรให้กับพวกนายได้บ้าง?”
หลัวเหวินพูดกับสมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์คที่เหลืออยู่
เมื่อได้ยินคำพูดของหลัวเหวิน การแสดงออกของสมาชิกทุกคนในองค์กรบาร็อคเวิร์คก็เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
ดังที่หลัวเหวินกล่าว ครอกโคไดล์เป็นคนที่เห็นแก่ตัว อีกทั้งสมบัติที่สมาชิกทุกคนได้รับมาส่วนใหญ่ก็ตกไปอยู่ในมือของเขาเอง หลงเหลืออยู่เพียงเศษน้อยเท่านั้น
เพราะปากท้องของครอบครัวนั้นสำคัญ ดังนั้นจึงไม่ต้องพูดถึงการมีความสุขในการทำงานเลย
เหตุผลที่พวกเขาทุกคนยังคงทำงานให้กับครอกโคไดล์อยู่นั้น หนึ่งมันก็เป็นเพราะความดุร้ายของครอกโคไดล์ที่ทำให้พวกเขาไม่กล้าเลิกง่ายๆ
สองเป็นเพราะชื่อเสียงของครอกโคไดล์ ท้ายที่สุดแกรนด์ไลน์ก็เป็นสถานที่ที่มีอันตรายอยู่มากมาย การทำงานภายใต้คำสั่งของเจ็ดเทพโจรสลัดจึงยังคงมีความปลอดภัยอยู่บ้าง
น่าเสียดายที่ตอนนี้ความรู้สึกปลอดภัยนั้นได้หายไปแล้ว เพราะเมื่อตกอยู่ในอันตราย ครอกโคไดล์ก็ทิ้งพวกเขาไปในทันที
“ตอนนี้ครอกโคไดล์หนีไปพร้อมกับอาการบาดเจ็บสาหัส”
“พวกนายไม่จำเป็นต้องทำงานให้มันอีกต่อไป”
“มาเป็นลูกเรือของฉันเถอะ ฉันให้สัญญา”
“สิ่งที่พวกนายมี มันจะมีเพิ่มขึ้นมากกว่าตอนนี้อย่างแน่นอน!”
สิ่งที่หลัวเหวินพูดได้กระตุ้นหัวใจของใครหลายๆ คนอย่างไม่ต้องสงสัย
ในแง่ของความแข็งแกร่งและสิ่งที่เขาแสดงให้เห็นก็คือ การบดขยี้ครอกโคไดล์อย่างสิ้นเชิง! ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเรื่องการแก้แค้นของครอกโคไดล์ในอนาคต
ส่วนคำสัญญาของหลัวเหวินที่จะให้รางวัลมากขึ้นนั้น มันก็ไม่ใช่เรื่องไร้สาระในสายตาของสมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์ค
เพราะแค่เรืออาร์ค แม็กซิมของหลัวเหวินนั้น มันก็น่าจะมีราคาที่แพงลิบลิ่วมากๆ แล้ว
ขนาดเรือที่ใช้เดินทางยังสร้างขึ้นมาจากทองคำ คนแบบนี้จะขาดเงินอยู่ในมือจริงๆ เหรอ?
แน่นอนว่ามันจะต้องไม่ขาด!
หลัวเหวินแข็งแกร่งและมีทรัพย์สินที่ประเมินค่าไม่ได้ อีกทั้งเขายังสัญญาว่าจะให้การปฏิบัติต่อพวกเขามากขึ้นและดียิ่งขึ้น
สิ่งเหล่านี้มันแทบจะเป็นข้อเสนอที่ไม่สามารถปฏิเสธได้เลย
“นาย... จะดูแลพวกเราให้ดีขึ้นอย่างที่สัญญาไว้จริงๆ เหรอ?”
ในเวลานี้ ตัวแทนอย่างมิสเตอร์ทรูหรือที่รู้จักกันในชื่อของ ‘บอนเคร’ ถามหลัวเหวินอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ
หลัวเหวินพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม
“ถ้านายมาเป็นลูกเรือของฉัน แล้วฉันไม่สามารถทำตามสัญญาได้”
“นายก็สามารถที่จะออกไปเมื่อไหร่ก็ได้ ฉันจะไม่ห้าม”
“แน่นอนว่าผลตอบแทนที่พวกนายจะได้มากขึ้นเท่าไหร่นั้น มันก็ขึ้นอยู่กับผลงานของตัวพวกนายเอง”
“แต่ที่ฉันสามารถพูดได้เต็มปากก็คือ มันจะต้องดีกว่าที่นายเป็นอยู่ในตอนนี้อย่างแน่นอน!”
“ไวเปอร์ ไปเอากล่องทองคำจากเรือมาให้สมาชิกองค์กรบาร็อคเวิร์คเหล่านี้ดู”
เพื่อป้องกันไม่ให้สมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์คไม่เชื่อในตัวของกัปตันอย่างเขา หลัวเหวินจึงหันไปสั่งไวเปอร์ทันที
ไวเปอร์พยักหน้า ก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบกล่องทองคำขนาดใหญ่ที่อยู่ในตัวเรืออาร์ค แม็กซิมออกมาวางไว้ตรงหน้าเขา
หลัวเหวินเดินเข้าไปเปิดกล่องด้วยตัวเอง
ทันใดนั้นแสงสีทองก็พร่างพราวเข้าสู่สายตาของทุกคน!
“เห็นไหม ฉันยังมีทองอีกเยอะ! ตราบใดที่พวกนายทำงานหนัก ค่าตอบแทนของพวกนายมันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลย”
“...”
“ฉันต้องการเข้าร่วม!”
หลังจากได้รับคำตอบอย่างจริงจังจากหลัวเหวินแล้ว บอนเครก็เป็นคนแรกที่ต้องการจะเข้าร่วมกับกลุ่มโจรสลัดของหลัวเหวิน
เจ้านายที่หล่อเหลาและร่ำรวยแบบนี้ เขาน่าเชื่อถือยิ่งกว่าครอกโคไดล์ไม่ใช่เหรอ?
“ฉันเอาด้วย!”
“ฉันก็ด้วย!”
“...”
เป็นผลให้สมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์คที่เหลือทั้งหมดตกลงที่จะเป็นลูกเรือของหลัวเหวินอย่างรวดเร็ว
“ดีมาก!” หลัวเหวินพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
“นอกจากนี้ เนื่องจากตำแหน่งลูกเรืออย่างเป็นทางการบนเรือของฉันมีค่อนข้างน้อย ฉันจึงวางแผนที่จะเลือกผู้ที่มีความสามารถสามสี่คนจากพวกนายทุกคนมาเป็นลูกเรืออย่างเป็นทางการของฉัน”
“คนที่ฉันเลือกคือ...”
“นิโค โรบิน”
“มิสเตอร์ทรู บอนเคร”
“มิสเตอร์ทรี เกลดิโน่”
“มิสวาเลนไทน์ มิกิตะ”
“ส่วนที่เหลือ… รักษาตำแหน่งเดิมและทำงานตามแบบแผนขององค์กรบาร็อคเวิร์คต่อไปตามปกติ”
สมาชิกลูกเรือหลักนั้นได้รับการวางแผนล่วงหน้าโดยหลัวเหวินมาก่อนแล้ว ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าโรบินเป็นคนแรกที่เขาต้องการ อีกทั้งเธอยังได้รับผลปีศาจที่สองจากเขาไปแล้วด้วย
จากนั้นก็มีบอนเคร ผู้ใช้พลังของผลมาเนะ มาเนะ, มิสเตอร์ทรี เกลดิโน่ ผู้ใช้พลังของผลโดรุ โดรุ และมิสวาเลนไทน์ มิกิตะ ผู้ใช้พลังของผลกิโล กิโล
คนเหล่านี้ค่อนข้างมีความสามารถและตัวของหลัวเหวินก็ค่อนข้างประทับใจพอสมควร อีกทั้งพลังผลปีศาจของพวกเขาก็มีประโยชน์อย่างมากในการจับคู่กับผลปีศาจที่สองในอนาคต
“ครับกัปตัน! / ค่ะกัปตัน”
เมื่อได้ยินหลัวเหวินเรียกชื่อพวกเขา โรบินและคนอื่นๆ ก็เดินออกมาทีละคนด้วยรอยยิ้มที่มีความสุขบนใบหน้า
ในทางกลับกัน มันก็น่าเสียดายสำหรับสมาชิกคนอื่นๆ ที่ไม่ได้รับเลือก
ท้ายที่สุดแล้ว นี่ก็คือลูกเรือหลักของหลัวเหวิน และจะมีโอกาสอีกมากมายสำหรับการพัฒนาและการเติบโตในอนาคต
“คนอื่นๆ ไม่ต้องเสียใจไป”
“หากพวกนายภัคดีต่อฉัน ฉันก็จะไม่มีทางทอดทิ้งพวกนายไปเหมือนกับครอกโคไดล์อย่างแน่นอน”
เมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเสียใจของสมาชิกในองค์กรบาร็อคเวิร์คทีเหลือ หลัวเหวินก็พูดออกมาด้วยรอยยิ้มทันที
…