บทที่ 28 คำแนะนำที่ดีไม่อาจช่วยผู้ที่รอวันดับ

บทที่ 28 คำแนะนำที่ดีไม่อาจช่วยผู้ที่รอวันดับ

ตกลงว่านายจะมาหรือไม่มา? เบอร์เกสไม่มีเจตนาจะล้มเลิกความพยายามในการชวนกาก้า เขาเองก็รู้ดีว่าสาวสวยหลายคนที่ปกติชวนยากชวนเย็นต่างตอบตกลงที่จะมางานปาร์ตี้ก็ต่อเมื่อได้ยินว่ากาก้าจะมาด้วยเท่านั้น

ไม่ไป กาก้าใช้ปลายเท้าคิดก็รู้ว่าปาร์ตี้นั้นจะมีโปรแกรมอะไรบ้าง จะบอกว่าไม่หวั่นไหวเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่... ให้ตายสิ ฉันยังเป็นแค่เด็กนะ

เพื่อนเอ๋ย ฟังฉันนะ นายทำแบบนี้มันไม่ถูกนะ ฉันรู้ว่านายเป็นเด็กดี เป็นประเภทที่ถ้าไม่เล่นฟุตบอลก็คงได้ทุนเรียนไปแล้ว แต่ว่า...

กาก้าเริ่มทนไม่ไหวแล้ว เบอร์เกสกำลังพยายามจะสั่งสอนเขาเรื่องวิธีใช้ชีวิต

เบอร์เกส หัวของนายมีแต่หินยัดอยู่หรือไง? มันมืดดำและแข็งกระด้างเหมือนตัวนายเลยหรือเปล่า? คำพูดของกาก้าค่อนข้างฉับพลันและไร้มารยาท แต่เบอร์เกสคงไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองน่าจะอยู่ในบัญชีดำของหัวหน้าโค้ชเรียบร้อยแล้ว ซึ่งนั่นทำให้กาก้ากังวลแทนสติปัญญาของอีกฝ่ายเหลือเกิน

นี่กาก้า นายกำลังดูถูกคนผิวดำอยู่หรือไง?

เปล่า ฉันแค่ดูถูกนาย

ดูถูกคนผิวดำบ้านนายสิ ฉันต้องใช้ชีวิตกี่ชีวิตถึงจะเล่นไพ่เหยียดเชื้อชาติได้? พวกนายไม่ใช่คนเอเชียนะที่จะตะโกนคำว่าเสรีภาพในการพูดแล้วรอดไปได้เฉยๆ

ให้ตายเถอะ...

ฉันแค่ชวนนายมาปาร์ตี้ ถ้านายไม่อยากมาก็ไม่ต้องมา ทำไมนายต้องมาดูถูกฉันด้วย? เบอร์เกสมีความภาคภูมิใจในตนเองสูง เขาไม่คิดว่ากาก้ามีคุณสมบัติพอที่จะมาล้อเลียนเขาได้

นายยังมีอารมณ์ไปร่วมปาร์ตี้อีกเหรอ? ไม่สิ ต้องบอกว่ายังมีอารมณ์จัดปาร์ตี้อีกเหรอ? กาก้าพูดไม่ออกจริงๆ งั้นฉันขอถามคำถามนายสักสองสามข้อก่อนเถอะ

ข้อแรก ตั้งแต่ย้ายมาทีมชุดใหญ่ นายคิดว่าตัวเองโชว์ฟอร์มได้แค่ไหน? เต็มร้อยนายให้คะแนนตัวเองเท่าไร?

ข้อสอง นายคิดว่าตัวเองมีส่วนร่วมกับแชมป์ครั้งนี้เท่าไร? ถ้าไม่มีนาย นายคิดว่าทีมจะคว้าแชมป์ได้ไหม?

ข้อสาม เป้าหมายช่วงนี้ของนายคืออะไร? หรือให้เจาะจงหน่อย เป้าหมายสำหรับฤดูกาลนี้คืออะไร? คือการยิงกี่ประตู หรือการไปปาร์ตี้กี่ครั้งและนอนกับนางแบบกี่คน? คือการพัฒนาทักษะการยิง หรือการหาเงินให้ได้มากที่สุดและซื้อรถกี่คัน? หรือเป้าหมายของนายมีแค่ได้เล่นทีมชุดใหญ่ และตอนนี้เมื่อทำสำเร็จแล้วนายก็สามารถเสวยสุขกับผลงานของตัวเองได้เลย?

ข้อสี่... ช่างเถอะ ลืมข้อสี่ไปเสีย ตอบคำถามที่ฉันถามก่อน กาก้ากลัวว่าแค่ข้อสามเขาก็คงจำไม่ได้แล้ว

เบอร์เกสไม่รู้ว่าการสนทนาวกวนไปมาจนถึงจุดนี้ได้อย่างไร เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า ข้อแรก ถ้าเต็มร้อยฉันให้ตัวเองเก้าสิบห้า นายก็รู้ ฉันพลาดโอกาสดีๆ ไปสองสามครั้ง เหมือนลูกที่นายจ่ายให้ฉันเมื่อวาน ใช่ ฉันจำได้ ฟอร์มตอนนั้นของฉันมันแย่มากจริงๆ แต่เราทุกคนรู้ดีว่านั่นไม่ใช่ระดับของฉัน ฉันแค่โชคร้าย ข้อสอง... คำถามที่สองคืออะไรนะ?

กาก้าอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่ใช่เพราะเขาประเมินความจำของอีกฝ่ายสูงเกินไป แต่เพราะเขาไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายสรุปคะแนนเก้าสิบห้าออกมาได้อย่างไร

นี่มันมาตรฐานเดียวกับการยิงเข้าได้ยี่สิบแต้มแล้วพลาดการยิงติดลบหนึ่งแต้มหรือเปล่า?

...ข้อสอง นายคิดว่าตำแหน่งในทีมของนายมั่นคงแล้วหรือไง?

นายกำลังทำให้ฉันกลัวใช่ไหม? เพื่อน เบอร์เกสไม่ได้มีหินยัดอยู่ในหัวจริงๆ พอได้ยินกาก้าพูดแบบนี้ เขาก็เริ่มตื่นตระหนกขึ้นมานิดหน่อย

ถึงแม้เวลาที่เขาได้รับลงเล่นจะมากกว่ากาก้า แต่กาก้าคือแก้วตาดวงใจของอัลวาเรซ บางทีอัลวาเรซอาจจะเผลอพูดอะไรหลุดปากให้กาก้าได้ยินก็ได้

เมื่อเห็นน้ำเสียงที่ประหลาดใจของอีกฝ่าย กาก้าก็เชื่อในที่สุดว่าไอ้หมอนี่คิดว่าปัญหาที่ใหญ่ที่สุดของตัวเองก็แค่การบังเอิญเตะบอลทิ้งไปสองสามลูกเท่านั้น ในใจเขายังคิดว่าเขามีพรสวรรค์ เพื่อนร่วมทีมยังเชื่อใจ โค้ชยังรัก ตำแหน่งการเล่นก็โอเค การยิงก็โอเค สภาพจิตใจก็โอเค และทัศนคติก็โอเค

ความมองโลกในแง่ดีและความมั่นใจในตัวเองที่น่าอิจฉา น่าหมั่นไส้ และน่ารังเกียจขนาดนี้...

มาพนัสกันเถอะ กาก้าพูด นัดหน้า นายจะต้องเป็นตัวสำรองหรือไม่ก็หลุดจากรายชื่อผู้เล่น และถึงแม้จะเป็นตัวสำรอง เว้นแต่นายจะทำประตูชัยหรือโชว์ฟอร์มระดับแฮตทริกได้ นัดถัดไปนายก็จะกลับไปเป็นตัวสำรองอีกแน่นอน และถ้ายังยิงไม่ได้อีกหลายนัด นายอาจจะถูกลดชั้นไปทีมสำรองด้วยซ้ำ

อันที่จริง กาก้าแค่พูดจาไร้สาระเพื่อขู่ให้เขาประหม่าเท่านั้น แต่มันดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลเท่าไร

โอ้พระเจ้า เพื่อน เลิกแกล้งฉันสักที ฉันเป็นสมาชิกทีมแชมป์ เป็นตัวจริงในนัดชิง เว้นแต่อัลวาเรซจะบ้าไปแล้ว...

ก็ได้ ฉันรู้ว่าพวกนายคนผิวดำเป็นพี่น้องกันได้กับทุกคน แต่นายคิดว่าอัลวาเรซมองนายเป็นพี่น้องด้วยหรือเปล่า? นายเล่นเหมือนขยะแล้วยังคิดว่าตัวเองเป็นอนาคตของสตาร์ดังอยู่อีก

คนบางคนก็เป็นแบบนี้ พระเจ้าประทานโอกาสให้ประสบความสำเร็จมากมาย แต่พวกเขาไม่เคยคว้ามันไว้ได้เลย แต่โชคชะตากลับมอบทางเลือกให้เป็นคนโง่เพียงไม่กี่ทาง พวกเขากลับทำมันได้ดีเยี่ยมทุกครั้ง

ฉันแค่หวังว่าอาเดรียโนจะไม่ถูกช่วยให้รอดได้ยากเท่าเบอร์เกส

เมื่อนึกถึงทีมชาติในปัจจุบัน แล้วหันกลับมานึกถึงรุ่นที่เขาจะต้องนำทัพในอนาคต กาก้าก็รู้สึกเวทนาตัวเองขึ้นมาทันที

ถ้าคุณเป็นกองหน้าทีมชาติบราซิล และต้องเลือกระหว่างตัวเลือกต่อไปนี้ คุณจะเลือกทางไหน?

ก. แย่งชิงตำแหน่งกับโรนัลโด โรนัลดินโญ และริวัลโด

ข. นำกลุ่มเด็กมีปัญหาไปแข่งทัวร์นาเมนต์ระดับนานาชาติ เด็กมีปัญหาประกอบด้วย: อาเดรียโนช่วงแรก (ระดับฝันร้าย), โรบินโญช่วงกลาง (ระดับนรก), ปาโต้ช่วงปลาย (ระดับสยองขวัญ)

ตัวเลือก ก. คือระดับไหน? ในบางช่วงเวลาพวกเขาคือที่สุดของโลก เป็นประเภทที่ขับเคลื่อนยุคสมัย เป็นประเภทที่ทำให้ขาของกองหลังหมดแรงทันทีที่เห็นพวกเขาทั้งสามคนลงสนามพร้อมกัน

แล้วตัวเลือก ข. ล่ะ? พวกเขามีโอกาสที่จะเป็นที่สุดของโลก แต่พวกเขากลับเล่นตัวเองจนหลุดจากแผนที่ฟุตบอล...

ถ้าต้องเลือกจริงๆ... ครูพละของฉันเคยบอกว่า เมื่อมีตัวเลือกสั้นสองตัวและยาวหนึ่งตัว ให้เลือกตัวที่ยาวที่สุด

ดังนั้นกาก้าจึงเลือก ค.

ค. ช่วงเป็นดาวรุ่ง แย่งตำแหน่งกับโรนัลโด โรนัลดินโญ และริวัลโด; ช่วงจุดสูงสุด นำกลุ่มเด็กมีปัญหาไปลุยทัวร์นาเมนต์ระดับนานาชาติ

มันน่าพอใจไหม? มันน่าตื่นเต้นหรือเปล่า?

แต่พอนึกถึงเนย์มาร์ กาก้าก็รู้สึกว่าเขาอ่อนไหวเกินไป

พอนึกถึงทีมชาติจีน กาก้ากลับรู้สึกดูหมิ่นตัวเองขึ้นมานิดหน่อย

ตัวเลือกสำหรับทีมชาติจีน:

ก. ภายใต้การนำของสมาคมฟุตบอลจีน...

ข. ภายใต้การนำของสมาคมฟุตบอลจีน...

ค. ภายใต้การนำของสมาคมฟุตบอลจีน...

ดังนั้น คำนำหน้าชื่อที่ดีสำคัญแค่ไหน? มันก็เหมือนกับเด็กสาวหน้าตาสวยงามที่ชื่อชูโม่ แต่ดันมีนามสกุลว่าเสย... (หมี)

ดังนั้นเล่นกับเด็กมีปัญหาเสียยังดีกว่า แม้ในสายตาของผู้เล่นและแฟนบอล สมาคมฟุตบอลของประเทศตัวเองจะไม่ใช่สิ่งที่น่ารื่นรมย์นัก

ในบราซิลมีอัจฉริยะที่ทำลายตัวเองปีละแปดสิบถึงร้อยคน เหตุผลที่กาก้าอดทนกับเบอร์เกสขนาดนี้ เพียงเพื่อดูว่าเขาสามารถดึงตัวละครที่ไม่มีชื่อเสียงคนนี้จากชาติที่แล้วออกมาจากขุมนรกได้หรือไม่ และเพื่อดูว่าความเฉื่อยทางประวัติศาสตร์ในตำนานนั้นมันทรงพลังเพียงใด

ผลลัพธ์ของการทดลองดูเหมือนจะไม่ค่อยน่าอภิรมย์นัก เขาและเบอร์เกสไม่ได้อยู่บนคลื่นความถี่เดียวกันเลย แทบไม่มีความเป็นไปได้ที่จะช่วยอีกฝ่ายไว้ได้ เป็นที่คาดการณ์ได้ว่าตัวละครสมทบคนนี้ ซึ่งย้ายมาทีมชุดใหญ่พร้อมกับกาก้าในชาติที่แล้วและไม่ได้ทิ้งรอยเท้าพิเศษใดๆ ไว้ในประวัติศาสตร์ฟุตบอล ก็จะยังคงไถลลงไปตามเส้นทางเดิมในชาตินี้ และกาก้าเองก็ไม่รู้ว่าหลังจากได้เตรียมการป้องกันและต่อสู้มาหลายทาง เขาจะสามารถหนีพ้นจากประวัติศาสตร์ดำมืดที่น่าอึดอัดเหล่านั้นได้หรือไม่

หากเส้นทางประวัติศาสตร์สามารถได้รับอิทธิพลเพียงเล็กน้อยแต่ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ทั้งหมด ชีวิตของเขาคงจะตระการตา: ความอัปยศที่อิสตันบูล, อาการบาดเจ็บที่ขาหนีบอย่างรุนแรง, การถูกโกงจนพลาดฟุตบอลโลกปีสองพันสิบและต้องจากไปก่อนกำหนด, การถูกภรรยาทิ้ง และถูกทิ้งถึงสองครั้ง...

ชิชะ แค่คิดก็น่าตื่นเต้นแล้ว

กาก้าส่ายหัวเพื่อสะบัดความกังวลยุ่งเหยิงเหล่านี้ออกไป แล้วพูดคุยอีกสองสามคำก่อนจะวางสาย

คำแนะนำที่ดีไม่อาจช่วยผู้ที่รอวันดับได้ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่บางคนต้องถูกตบจนตายบนหาดทรายด้วยเกลียวคลื่นแห่งประวัติศาสตร์

เบอร์เกส จบสิ้นแล้ว