บทที่ 12 ดาวตกพุ่งทะยาน

บทที่ 12 ดาวตกพุ่งทะยาน

บอสโกและซิโมเน่ พ่อและแม่ของกาก้าสบตากัน ก่อนจะมองไปยังร่างบนสนามที่กำลังชูมือสูงและแหงนมองท้องฟ้าด้วยความไม่เชื่อสายตา

การเล่นฟุตบอลในบราซิลถือเป็นอาชีพที่มั่นคง แต่สำหรับกาก้า ฟุตบอลไม่ใช่ทางเลือกเดียว และแน่นอนว่าไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด

แม้สนามฟุตบอลจะเป็นทางลัดสู่ความสำเร็จ แต่มันก็เป็นเส้นทางแห่งการแข่งขันที่ดุเดือด โหดเหี้ยม และไร้ความปรานี สำหรับผู้เล่นชาวบราซิลหลายคน ฟุตบอลอาชีพคือทางรอดเดียว แต่กาก้าต่างออกไป การศึกษาสูงและภูมิหลังที่ดีทำให้เขามีทางเลือกที่สะดวกสบายกว่า ดังนั้นพ่อแม่ของเขาจึงไม่สนับสนุนให้กาก้าเลือกฟุตบอลเป็นอาชีพ อาจเรียกได้ว่าคัดค้านเลยทีเดียว พวกเขาจินตนาการไว้แล้วว่าจะปลอบโยนและให้กำลังใจอย่างไรให้เขากลับมามีความมั่นใจอีกครั้งหลังจากกาก้าพ่ายแพ้กลับมาจากสนามฟุตบอล

ทว่าภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้ความคิดของพวกเขาเริ่มสั่นคลอน

บางทีลูกชายของพวกเขาอาจเป็นอัจฉริยะด้านฟุตบอลจริงๆ?

ผู้เล่นดาวรุ่งของทีมเยาวชนเซาเปาโลก็กำลังเชียร์ให้ทีมตีเสมอได้เช่นกัน แต่ในรอยยิ้มเหล่านั้นกลับมีความรู้สึกที่ต่างออกไป

เมื่อไม่กี่วันก่อน พวกเขายังเป็นเพื่อนร่วมทีมในทีมเยาวชนอยู่เลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะก้าวเข้าสู่สนามอาชีพได้อย่างแท้จริงเมื่อใด แต่หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วัน กาก้าก็เฉิดฉายในทีมชุดใหญ่แล้ว

ความอิจฉา

โดยเฉพาะแฮร์ริสัน กัปตันทีม แม้เขาจะปรบมืออยู่แต่ในใจกลับรู้สึกขมขื่นไม่น้อย

โอกาสนี้ เกียรติยศนี้ มันควรจะเป็นของเขา

ช่างหัวบอลถ้วยเยาวชนนั่นเถอะ!

ฟัลเกามองกาก้าที่กลายเป็นจุดสนใจของทุกคน และรู้สึกถึงความเร่าร้อนที่แผดเผาในหัวใจเช่นกัน

แม้จะเป็นฟุตบอลอาชีพเหมือนกัน แต่ฟุตซอลนั้นต่างจากฟุตบอลสนามใหญ่ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่ภาพผู้คนนับหมื่นร่วมเชียร์ในสนามก็นับเป็นสิ่งที่หาดูได้ยากในโรงยิมฟุตซอล

ต้องรู้ไว้ว่านี่เป็นเพียงการแข่งขันบอลถ้วยธรรมดา แต่ความโกลาหลที่เกิดขึ้นกลับยิ่งใหญ่กว่านัดชิงชนะเลิศฟุตซอลเสียอีก ข้าเชื่อว่าไม่มีผู้เล่นอาชีพคนไหนจะคงความสงบไว้ได้ในสถานการณ์เช่นนี้

เขารู้ถึงความสามารถของกาก้า มันแข็งแกร่งมากจริงๆ แต่เขาก็ไม่ได้อ่อนด้อยไปกว่ากัน ในหลายๆ ด้านเขายังทำได้ดีกว่าด้วยซ้ำ หากกาก้าสามารถประสบความสำเร็จได้ แล้วเขาล่ะ...

ฟัลเกา ผู้ซึ่งตั้งใจจะพัฒนาตัวเองไปสู่ฟุตบอลสนามใหญ่อยู่แล้ว กำหมัดแน่นอย่างเงียบเชียบ

บนอัฒจันทร์ว่าคึกคักแล้ว ม้านั่งสำรองของผู้ฝึกสอนก็ไม่น้อยหน้ากัน

อัลวาเรซที่เพิ่งเดินกลับมาที่นั่งเพื่อดื่มน้ำหลังจากเปลี่ยนตัวผู้เล่น ไม่ได้เห็นกระบวนการทำประตูทั้งหมด กว่าเขาจะเห็นเพื่อนร่วมทีมและสตาฟฟ์โค้ชวิ่งเฮกันออกมา ลูกบอลก็เข้าไปนอนในก้นตาข่ายแล้ว

"เกิดอะไรขึ้น?"

"ประตู ประตูครับ วาดาว!"

"ข้ารู้ว่ายิงได้! ข้าถามว่าใคร... ไม่สิ ยิงกันยังไง?" อัลวาเรซเห็นกาก้ากำลังฉลองชัย น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและไม่อยากจะเชื่อเลยสักนิด

"เด็กคนนั้นไง! ริคาร์โด้... ไม่สิ กาก้า! เขาเลี้ยงหลบกองหลังคู่แข่งแล้วส่งบอลเข้าประตูไป สุดยอดมากครับ!"

"ฮ่าฮ่าฮ่า! ข้ารู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นอัจฉริยะ! ข้ารู้ว่าเขาทำได้!"

"ใช่ครับ ใช่เลย! ท่านรู้ทุกอย่าง สายตาของท่านในการมองหาพรสวรรค์นั้นดีที่สุดแล้ว"

ท่านเป็นโค้ช ท่านเป็นหัวหน้า จะพูดอย่างไรก็ถูกหมด

ฟาบิอาโนวิ่งเข้าหากาก้า กระโดดขึ้นหลังแล้วตะโกนอย่างตื่นเต้น "ยอดเยี่ยมมากกาก้า!"

เพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ก็วิ่งกรูเข้ามา ล้อมรอบพวกเขาไว้ตรงกลาง ต่างพากันตบไหล่หรือขยี้ผมกาก้าไม่หยุด

"ฮ่าฮ่า น้องชาย นายสุดยอดมาก! ยิงได้ตั้งแต่แมตช์แรก! มานี่ ขอแบ่งพลังโชคดีของนายมาให้พี่หน่อย"

"ไม่ใช่แค่แมตช์แรก แต่มันคือสัมผัสบอลครั้งแรกของนายด้วย! บ้าเอ๊ย ฉันเล่นมาสามปีแล้วยังยิงไม่ได้สักลูกเลย"

"แล้วสรุปว่านายฝีมือห่วยเกินไป หรือกาก้าเก่งเกินไปกันแน่?"

โค้ชโบตาโฟโก้สบถด่าข้างสนามสองสามคำแล้วเริ่มสั่งเปลี่ยนตัวผู้เล่นบ้าง

"โบตาโฟโก้เปลี่ยนกองกลางออกแล้วส่งกองหน้าลงมา ดูเหมือนพวกเขาจะไม่พอใจกับการเสมอนะ เซาเปาโลต้องระวังให้ดี ประตูนี้ยอดเยี่ยมก็จริง แต่ก็มีความโชคดีเจือปนอยู่ พวกเขาต้องต้านทานเกมบุกของโบตาโฟโก้ให้ได้ ไม่อย่างนั้นประตูของกาก้าก็จะไร้ความหมายโดยสิ้นเชิง"

หลังเริ่มเกมใหม่ โบตาโฟโก้เพิ่มเกมบุกหนักขึ้น แนวรับเซาเปาโลรู้สึกกดดันอย่างหนัก กาก้าต้องถอยลงมาช่วยเกมรับในแดนตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยผลงานอันยอดเยี่ยมเมื่อครู่ คู่แข่งจึงเพิ่มความเข้มงวดในการประกบเขา ทำให้เขาแทบไม่มีโอกาสได้แตะบอลเลย

แต่ผู้เล่นโบตาโฟโก้ที่รับหน้าที่ประกบเขาก็ไม่ได้สบายอย่างที่คิด

เด็กนี่วิ่งไม่หยุดเลยจริงๆ

เคลื่อนที่ซ้ายทีขวาที พลิ้วไหวจนน่าปวดหัว

จริงๆ แล้วสำหรับกองกลาง สิ่งสำคัญที่สุดคือการหาตำแหน่งเพื่อให้เพื่อนส่งบอลให้ และเชื่อมเกมจากแดนหลังสู่แดนหน้าด้วยการจ่ายหรือเลี้ยงบอล ไม่ใช่การเคลื่อนที่โดยไม่มีบอลเหมือนศูนย์หน้าเพื่อเปิดพื้นที่ ดังนั้นการยืนตำแหน่งแบบนี้จึงไม่จำเป็นนักและอาจทำให้แดนกลางของทีมตัวเองปั่นป่วนได้ง่าย โชคดีที่เซาเปาโลเน้นเกมรับเป็นส่วนใหญ่ การวิ่งอย่างบ้าคลั่งของกาก้าจึงไม่ได้ทำให้ทีมปั่นป่วน

ความพยายามในการวิ่งนั้นก็สัมฤทธิ์ผลในเวลาไม่นาน

นาทีที่แปดสิบ โบตาโฟโก้เล่นลูกบอลยาวจากริมเส้นเข้าหน้าประตูเซาเปาโล กองหน้าหมายเลขเก้าของพวกเขาพุ่งตัวราวกับจรวดแล้วโหม่งบอลเข้าหาประตู

"ลูกโหม่งที่สวยงาม! โอ้! น่าเสียดายที่เซนี่มีสมาธิจดจ่ออยู่มาก กัปตันทีมเซาเปาโลกระโดดสูงและชกบอลออกไปได้ทัน มาดูกันว่าโบตาโฟโก้จะยังมีโอกาสไหม"

ลูกาโน กองหลังตัวกลางของเซาเปาโลวิ่งออกมาจากหน้าประตู ฉกบอลได้ก่อนกองกลางคู่แข่งและกำลังจะหวดบอลทิ้งไปข้างหน้า ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงตะโกนว่า "ตรงนี้"

เป็นเสียงของเจ้าเด็กใหม่หน้าหล่อคนนั้น

หากเป็นสถานการณ์ปกติ ลูกาโนคงทำตามแผนที่วางไว้และหวดบอลยาวออกไปแล้ว แต่กาก้าได้สร้างความเชื่อมั่นให้เขาจากผลงานในสนามซ้อมและในเกมนี้เรียบร้อยแล้ว เขาจึงหวดบอลไปตามทิศทางของเสียงนั้นโดยไม่ลังเล

กองกลางโบตาโฟโก้อยู่ข้างหน้าเขาพอดี ลูกาโนจึงไม่มีเวลาเงยหน้าขึ้นมอง ดังนั้นลูกจ่ายนี้จึงฉุกละหุกมาก และหลังจากจ่ายบอลเสร็จนั่นแหละ เขาถึงมีเวลาหันไปมอง

มองแล้วเขาก็รู้สึกละอายใจจนอยากเอาหัวมุดดิน

การเล่นโดยใช้ความรู้สึกและรู้ตำแหน่งของเพื่อนไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนจะทำได้ ลูกจ่ายของลูกาโนห่างจากตำแหน่งของกาก้าอย่างน้อยสามเมตร และบอลกำลังจะกลิ้งออกข้างสนามอยู่แล้ว

"ลูกาโนจ่ายบอล โอ้ มันเป็นการเคลียร์บอล เขาหวดบอลออกไป... กาก้า! เขากำลังพุ่งตัวเข้าไป! บอลยังไม่เสีย เซาเปาโลได้ครองบอล นี่เป็นโอกาสสวนกลับอีกครั้ง!"

กาก้าวิ่งไล่ตามฟุตบอลไป แทบจะไปถึงก่อนบอลออกเส้นหลัง เขาใช้ส้นเท้าสะกิดบอลกลับเข้าสนามโดยตรง แล้วเร่งความเร็วพุ่งไปข้างหน้าอีกสองสามก้าวแล้วค่อยเบรก

บััปติสต้าวิ่งจากเขตโทษตัวเองขึ้นมาและได้บอล

กาก้าที่วิ่งออกไปนอกเส้นข้างสนามรีบวิ่งกลับเข้ามาในสนาม บัปติสต้าเลี้ยงบอลเลียบเส้นข้างไปสองสามก้าวก่อนจะเจอกองหลังแบ็คขวาโบตาโฟโก้ เขาจำเป็นต้องหยุดแล้วจ่ายบอลคืนให้กาก้า

กาก้าไม่พักบอล แต่ดันบอลไปข้างหน้าทันทีแล้วเริ่มออกตัวไล่ตามด้วยความเร็วสูงสุด

ท่านี้ซึ่งดูธรรมดามาก ในอนาคตจะปรากฏในนิยายฟุตบอลนับไม่ถ้วนในดินแดนตะวันออกอันไกลโพ้น และจะถูกเรียกด้วยชื่อที่เท่และเห็นภาพชัดเจนที่สุด

ดาวตกพุ่งทะยาน