ตอนที่ 26
ตอนที่ 26
“โอกาสมาถึงแล้ว!”
“บอสคือผู้ใช้พลังของผลปีศาจสายโลเกีย”
“การโจมตีที่เกิดจากดาบและปืนต่างไม่สามารถทำอะไรบอสได้!”
“ใช่!”
“ปล่อยให้มันได้หยิ่งผยองไปก่อน อีกไม่นานเราจะได้เห็นสภาพที่ไม่น่าดูของมัน!”
สมาชิกขององค์กรบาร็อคเวิร์คที่อยู่ด้านหลังกำลังพูดคุยกันด้วยรอยยิ้ม
ส่วนครอกโคไดล์ ในหัวของเขาตอนนี้กำลังเต็มไปด้วยความคิด
เนื่องจากพลังผลปีศาจของเขาคือสายโลเกีย ไม่ว่าดาบในมือของหลัวเหวินจะคมมากแค่ไหน หรือจะทรงพลังมากเพียงใด มันก็ไม่สามารถที่จะสร้างบาดแผลให้กับร่างกายของเขาได้
เพราะเขาสามารถใช้กลายเป็นธาตุเพื่อหลบมัน ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องเกรงกลัวดาบของหลัวเหวิน
และถึงแม้ว่ามันจะถูกห่อหุ้มไปด้วยกระแสไฟฟ้าที่ทรงพลัง แต่มันก็ยังไม่สามารถที่จะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับร่างกายของเขาได้อยู่ดี
หลังจากคิดได้แบบนี้ ครอกโคไดล์ก็มีความมั่นใจในชัยชนะมากยิ่งขึ้น
ต่อหน้าพลังของผลปีศาจสายโลเกีย การโจมตีทางกายภาพใดๆ นั้นไร้ประโยชน์!
“ฉันต้องขอบอกว่าความแข็งแกร่งของแกนั้นแข็งแกร่งมากจริงๆ”
“แต่ก็น่าเสียดายที่มันยังมีช่องว่างระหว่างเรา ที่แกไม่มีวันข้ามไปได้อยู่”
“ต่อหน้าพลังของฉัน การโจมตีทั้งหมดของแกมันไร้ประโยชน์!”
ใบหน้าของครอกโคไดล์เต็มไปด้วยความมั่นใจและพูดกับหลัวเหวินอย่างเย้ยหยัน
“นั่นสินะ สิ่งที่แกพูดมามันก็ใช่”
หลัวเหวินไม่ได้ปฏิเสธ แต่มุมปากของเขากำลังโค้งขึ้นอย่างชัดเจน
“ซิซซิ!”
นอกจากเสียงสายฟ้าที่ดังออกมาจากใบดาบแล้ว เท้าของหลัวเหวินยังสว่างไสวด้วยแสงของสายฟ้าที่ส่องประกายด้วย
หลัวเหวินย่อตัวลงเล็กน้อย และร่างกายของเขาอยู่ในท่าเริ่มต้นของการชักดาบพร้อมที่จะฟัน
ดวงตาของเขาจ้องมองและล็อคไปที่ร่างของครอกโคไดล์
เมื่อเห็นท่าทางของหลัวเหวิน ที่ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา จู่ๆ ครอกโคไดล์รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที
วินาทีต่อมา เขาก็ตวัดมือทั้งสองข้างของเขาออกไปพร้อมกัน
“ตายซะ!”
“ดาบทะเลทราย!”
“ตู้ม!!!”
คมดาบทรายขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมาจากพื้นทราย และแทงไปยังร่างของหลัวเหวินอย่างรวดเร็ว
เนื่องจากดาบทะเลทรายสองครั้งแรกของเขาใช้กับหลัวเหวินไม่ได้ผล ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงปรับปรุงการโจมตีของดาบทะเลทราย
นอกจากมันจะพุ่งขึ้นมาจากพื้นทรายอย่างรวดเร็วแล้ว พลังของมันก็ถูกยกระดับมากยิ่งขึ้น!
การลอบโจมตีของดาบทะเลทรายนี้ แม้แต่พลเรือเอกอาคาอินุก็ยังเสียท่าให้กับมันในหนังสือต้นฉบับด้วย!
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ครอกโคไดล์ไม่รู้ก็คือ ฮาคิสังเกตการณ์ของหลัวเหวินได้รับรู้ถึงการลอบโจมตีที่เขาวางเอาไว้แล้ว
“วิชาดาบเดียว ดาบสายฟ้าฟาด!”
เมื่อดาบทะเลทรายที่คมกริบกำลังจะสัมผัสเข้ากับร่างของหลัวเหวิน
ในชั่วพริบตา หลัวเหวินก็ใช้เท้าเหยียบลงไปที่พื้นและพุ่งออกไปด้วยความเร็วสุดขีด พร้อมกับประกายสายฟ้าที่อยู่รอบๆ ร่างของเขา
และด้วยความเร็วในการเคลื่อนไหวนี้เอง ที่ทำให้การโจมตีของดาบทะเลทรายปลิวว่อนไปในอากาศ
“เร็วมาก!”
ในสายตาของครอกโคไดล์ มีเพียงร่างของหลัวเหวินเท่านั้นที่หายไปในทันทีราวกับสายฟ้าแลบ
แม้แต่ครอกโคไดล์ก็ยังเป็นแบบนี้ ดังนั้นคนอื่นๆ ที่อยู่รอบๆ ก็ไม่ต้องพูดถึง
ไม่มีใครสามารถมองเห็นการเคลื่อนไหวของหลัวเหวินได้อย่างชัดเจน ความเร็วของผลโกโร โกโรกำลังแสดงพลังของมันให้เห็นอย่างเต็มที่อยู่ในขณะนี้!
“พรึบ!”
ครอกโคไดล์มองไปข้างหน้าและตระหนักได้ว่ากำลังมีอันตรายใกล้เข้ามา เขาไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และรีบทำให้ร่างกายของเขากลายเป็นธาตุในทันที
เพียงแต่ในเวลานั้น ร่างที่เต็มไปด้วยประกายสายฟ้าของหลัวเหวินก็มาถึงตรงหน้าครอกโคไดล์แล้ว
ในช่วงเวาลานี้เอง ที่หลัวเหวินทำการฟาดฟันอย่างฉับไวปานสายฟ้าฟาดไปที่ร่างของครอกโคไดล์
“จับตาดูให้ดี!”
“เห็นไหม มันใช้กับบอสไม่ได้ผล!”
“ฉันบอกแล้วว่าการโจมตีด้วยดาบไม่สามารถทำอะไรบอสได้”
เมื่อร่างของหลัวเหวินปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน ดาบในมือของเขาก็ถูกฟาดฟันออกไปแล้ว ในขณะที่ร่างกายของครอกโคไดล์ยังคงรักษาท่าทางดั้งเดิม
เมื่อสมาชิกทุกคนในองค์กรบาร็อคเวิร์คเห็นสิ่งนี้ พวกเขาต่างก็พากันหัวเราะเยาะหลัวเหวินทันที
เพียงแต่ไม่กี่วินาทีต่อมา จู่ๆ ร่างกายของครอกโคไดล์ก็แข็งทื่อ
ความไม่เชื่อปรากฏขึ้นบนใบหน้าของสมาชิกองค์กรบาร็อคเวิร์คทุกคน
คมดาบที่แหลมคมฟาดฟันใส่ร่างของครอกโคไดล์เข้าเต็มๆ พร้อมกับเลือดที่พุ่งกระฉูดไหลออกมา
จากนั้นร่างของครอกโคไดล์ก็ค่อยๆ คว่ำลงล้มลงกับพื้นอย่างน่าอับอาย
“…”
…