บทที่ 22 ได้เวลาเล่นเกมแล้ว

ก่อนที่สงครามแมวข่วนกันอย่างจริงจังจะปะทุขึ้น ไคเดนก็แทรกตัวเข้ามาอย่างชาญฉลาด หยุดเด็กสาวผู้ได้รับพรด้านสัดส่วนความเป็นผู้หญิงอย่างล้นเหลือ ซึ่งกำลังจะเอ่ยคำประชดประชันออกมา ทำให้นิกซ์ได้แต่ทำแก้มป่องใส่เขาอย่างน่ารัก

“พวกเธออยากกินอะไรกันบ้าง ลูน่า อาเรีย?”

“อืม... ฉันขอสลัดซีซาร์ค่ะ” อาเรียตอบ พลางค่อย ๆ หลุดออกมาจากสภาวะมึนงงที่เธอสร้างขึ้นเอง

“แพนเค้ก...” ลูน่าพึมพำ แต่ก่อนที่นิกซ์จะทันได้เริ่มล้อเลียนตัวเลือกของเธอ เพราะมันเป็นอาหารที่ไม่ดีต่อสุขภาพยิ่งกว่าพิซซ่าเสียอีก เด็กสาวร่างบอบบางก็แยกเขี้ยวใส่อีกฝ่ายราวกับงูพิษ

“ไม่ต้องพูดเลยนะ! ฉันต้องเติมน้ำตาลเข้าร่างกายเพื่อรับมือกับเรื่องทั้งหมดนี่...”

คำตอบนั้นทำให้สาวสวยสุดคึกคักหัวเราะคิกคักอย่างผู้ชนะ

“ได้เลย” แม้ว่าอาหารที่แต่ละคนเลือกจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แต่ไคเดนก็รู้จักร้านอาหารท้องถิ่นแห่งหนึ่งที่มีเมนูหลากหลายมาก เขาจึงโทรไปสั่งทันที ส่วนของตัวเอง เขาเลือกไก่ทันดูรี เขาไม่เคยมีวันปล่อยตัวตามใจปากนับตั้งแต่ได้รับระบบนักแสดงหนังผู้ใหญ่ และก็ไม่มีแผนจะทำลายสถิตินั้นในเร็ว ๆ นี้

ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น

ไคเดนหยิบขึ้นมาดูและพบว่าเซดีส่งข้อความมา

เซดี: นี่ลิงก์เกมเข้าสังคมที่พวกเราชอบใช้แนะนำให้นักแสดงหน้าใหม่เล่น เล่นมันกับสาว ๆ สิ ขอย้ำเตือนแบบเป็นมิตรอีกครั้งนะ ไคเดน ในสัญญานายตกลงไว้แล้วว่าจะไม่มีกิจกรรมทางเพศกับพวกเธอคนไหนก่อนวันถ่ายทำ ดังนั้นก็เก็บมันไว้ในกางเกงซะ ทุกครั้งที่นายละเมิดข้อตกลง จะถูกปรับ 2,500 ดอลลาร์ และพวกเธอก็จะโดนเหมือนกัน เพราะงั้นถ้าทนไม่ไหวจริง ๆ จ้างสาวไซด์ไลน์ยังถูกกว่าซะอีก

ไคเดน: ขอบคุณสำหรับความเชื่อมั่นที่มีให้กันนะ คุณผู้หญิง

เซดี: ด้วยความยินดี

ไคเดน: แล้วลูน่าล่ะ?

เซดี: ...ตามข้อผูกมัดในสัญญา ฉันจำเป็นต้องบอกว่านายห้ามแตะต้องเธอ อย่างที่เคยแจ้งไปก่อนหน้านี้

ไคเดน: เยี่ยมเลย

เนื่องจากลูน่าเคยทำเยื่อพรหมจารีของตัวเองขาดด้วยของเล่นของเธออยู่แล้ว หากเขาทำอะไรขึ้นมาจริง ๆ เรื่องนี้ก็คงไม่มีใครรู้ เว้นแต่เธอจะสารภาพเองหรือมีการตรวจดีเอ็นเอ อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาคงไม่พัฒนาไปถึงขั้นนั้นภายในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมงที่มีอยู่ เขาถามออกไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากกว่าจะจริงจังอะไร

เขาดาวน์โหลดแอปที่หญิงสาวส่งลิงก์มาให้ แล้วเรียกสาว ๆ ให้มานั่งล้อมกัน เนื่องจากไม่มีทางเลือกมากนัก พวกเขาจึงนั่งเป็นวงกลมบนพื้น

ลำดับการนั่งตามเข็มนาฬิกาคือ ไคเดน อาเรีย ลูน่า และนิกซ์

ด้วยเหตุนี้ ลูน่าจึงนั่งอยู่ตรงหน้าเขา ส่วนอาเรียนั่งทางซ้าย และนิกซ์นั่งทางขวา

“เซดีส่งเกมเข้าสังคมมาให้ฉัน เธอบอกว่าพวกเราควรเล่นมัน”

แอปให้กรอกชื่อผู้เล่น และเมื่อเขาใส่ชื่อของทุกคนลงไป เกมก็เริ่มขึ้น เสียงเซ็กซี่เสียงหนึ่งดังออกมาจากลำโพง

“ยินดีต้อนรับสู่ กิจกรรมละลายพฤติกรรมสุดวาบหวิว  ! กติกาง่ายมาก… หากคุณไม่สามารถหรือไม่เต็มใจที่จะทำภารกิจที่ได้รับ คุณจะต้องถอดเสื้อผ้าออกหนึ่งชิ้น ถุงเท้า ผ้าพันคอ ถุงมือ และสิ่งอื่นในลักษณะเดียวกันจะไม่นับ และเพื่อความยุติธรรม ผู้เล่นทุกคนจะเริ่มต้นด้วยจำนวนเสื้อผ้าเสมือนสี่ชิ้น

หากในความเป็นจริงคุณสวมเสื้อผ้าน้อยกว่านั้น คุณจะยังไม่ต้องเริ่มถอดเสื้อผ้าจริง จนกว่าจำนวนเสื้อผ้าเสมือนที่เหลืออยู่จะเท่ากับจำนวนเสื้อผ้าจริงที่คุณสวมอยู่ แต่หากคุณสวมมากกว่านั้น ให้เริ่มถอดออกจนเหลือไม่เกินสี่ชิ้น

เพื่อให้เข้าใจอย่างชัดเจน หากคุณสวมกางเกงในบ็อกเซอร์ กางเกงขายาว และเสื้อยืด คุณจะยังไม่ต้องถอดอะไรออก จนกว่าจำนวนเสื้อผ้าเสมือนของคุณจะลดลงเหลือเพียงสองชิ้น

หากผู้เล่นคนหนึ่งได้รับภารกิจที่ต้องอาศัยความร่วมมือจากอีกคน และอีกฝ่ายไม่ยอมทำตาม ภารกิจนั้น อีกฝ่ายยังคงต้องถอดเสื้อผ้าออกหนึ่งชิ้น ขณะที่ผู้ได้รับภารกิจซึ่งเต็มใจทำในส่วนของตนจะไม่ถูกลงโทษ”

เสียงนั้นหยุดไปชั่วครู่ก่อนกล่าวต่อ

“สำหรับภารกิจต่าง ๆ จะเป็นการผสมระหว่าง ฉันไม่เคย...และเกมประเภทอื่นอีกเล็กน้อย การสุ่มจะเป็นแบบสุ่มจริงทั้งหมด พร้อมแล้วหรือยัง? กดปุ่ม ‘เริ่ม ’ เพื่อเริ่มเกม!”

“คุณผู้หญิงคนนี้เสียงฟังสบายจัง แถมยังคุ้น ๆ ด้วย...” นิกซ์พึมพำ

“เธอคือคนที่ทดสอบฉัน” ไคเดนตอบ เขาจำโทนอันสงบนุ่มนวลของแองเจิลได้ทันที

ดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของลูน่าสว่างวาบขึ้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“โอ้! ฉันตั้งใจจะถามเรื่องนั้นอยู่พอดีเลย”

ไคเดนยิ้มอย่างภูมิใจ ก่อนจะเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังประตูปิดให้พวกเธอฟัง

“การทดสอบก็แค่ให้ฉันอดทนอยู่ห้านาทีระหว่างที่เธอใช้มือช่วยฉันเท่านั้น แต่พวกเธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วว่าตามแผนเดิม พวกเราควรจับคู่กันคนละหนึ่งคนจากคนที่อยู่ตรงนั้น ซึ่งหมายความว่าพวกเธอสองคนจะต้องไปอยู่กับหนึ่งในพวกตัวประหลาดไร้ค่าพวกนั้น”

เขาหยุดเล่าไปครู่หนึ่ง พลางเกาจมูกอย่างเขิน ๆ

“พูดตามตรง ฉันอยากได้พวกเธอทั้งสามคนมาเป็นของตัวเอง เลยไปทำข้อตกลงกับเซดี พวกเราตกลงกันว่าถ้าฉันผ่านการทดสอบ ฉันจะได้ทำภารกิจกับแองเจิล และถ้าฉันทำให้เธอร้องเรียกชื่อฉันด้วยความสุขสมได้ เซดีก็จะยอมให้ฉันแสดงร่วมกับพวกเธอทั้งหมด แต่ถ้าฉันแพ้ล่ะก็... ฉันก็คงกลายเป็นทาสแรงงานของเธอไปโดยปริยาย”

“ว้าว...” นั่นคือทั้งหมดที่อาเรียพูดออกมาได้ในตอนแรก ก่อนจะหาคำอื่นต่อได้

“ฟังดูโรแมนติกอย่างประหลาดเลย...”

“งั้นนายกำลังจะบอกพวกเราว่า นายทำให้นักแสดงมืออาชีพร้องออกมาแบบนั้นได้งั้นเหรอ? แถมยังใช้เวลาไม่นานอีกด้วย...” นิกซ์พึมพำด้วยสีหน้าที่ผสมผสานระหว่างความชื่นชมและความหวั่นใจได้อย่างลงตัว

“แต่นั่นก็ยังไม่อธิบายอยู่ดีว่าทำไมนายถึงอยู่ในห้องต่ออีกตั้งสิบห้านาทีหลังจากที่เธอร้องเรียกชื่อนายแล้วนะ...” ลูน่าเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แต้มอยู่บนริมฝีปาก เธอรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น และเลือกจะหยอกล้อเขาเล่น

ไคเดนได้แต่หัวเราะเบา ๆ ตอบกลับ

“ใช่ หลังจากฉันชนะแล้ว พวกเราสองคนก็ไม่อยากจบกันตรงนั้น เลยอยู่ต่อจนเธอหมดแรง เซดีไม่ค่อยพอใจเท่าไร แต่สุดท้ายก็ยอมตามคำขอของแองเจิล เพราะว่ากันว่าเธอเป็นพนักงานที่ดีของเซดี”

“ฉันเข้าใจนายเลย ไคเดน แค่มองสาวคนนี้สิ!” นิกซ์แสดงความเห็นอย่างเห็นด้วย ขณะเลื่อนดูอะไรบางอย่างในโทรศัพท์ของตัวเอง ก่อนจะพลิกหน้าจอให้คนอื่นดูรูปของแองเจิล

ใช่แล้ว เธอเป็นสาวผมบลอนด์ที่เซ็กซี่มากคนหนึ่ง

“แล้วก็ ฉันรู้นะว่านายทำมันเพื่อตัวเองเป็นหลัก แต่ก็ยังต้องขอบคุณที่ยอมเสี่ยงเดิมพันแบบนั้น” สาวผมสีชมพูกล่าว พลางมองเขาด้วยสายตาอ่อนโยน

“ใช่ ขอบคุณนะ”

ลูน่าและอาเรียรีบเห็นด้วยทันที

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก พร้อมกันหรือยัง?”

“พร้อม!”

หน้าจอโทรศัพท์สั่นเบา ๆ และภารกิจแรกก็ตกเป็นของลูน่า

มันเป็นคำถามประเภทความจริง

“เธอเคยใช้แอปหาคู่เพื่อมองหาความสัมพันธ์ชั่วคราวหรือไม่?”