ตอนที่ 9 โลกยมบาล สันนิบาตเต๋า แอปฯ ตี้ฝู่

“ติง! ผีทำลายใบหน้า (ผีร้าย ระดับ D) ถูกกำจัด พลังปีศาจ +99”

ศีรษะของผีผู้หญิงถูกฟันขาดกระเด็น ร่างไร้วิญญาณทรุดฮวบลงกับพื้น ก่อนจะเน่าเปื่อยและสลายอย่างรวดเร็ว

โดยปกติแล้ว ผีจะไม่ถูกฆ่าได้ง่ายๆ เช่นนี้ แต่เมื่อครู่ เจียงเฉินได้ร่ายพลังปีศาจลงบนคมมีด ดาบเดียวสะบั้นศีรษะ ส่งผีผู้หญิงไปสู่ความว่างเปล่าในทันที

ขณะนั้นเอง เฉินเสวี่ย ที่ยืนอยู่ด้านนอก ได้ยินเสียงศีรษะตกกระทบพื้น ดวงตากลมโตเบิกกว้าง กำหมัดแน่น ใบหน้าอันงดงามฉายแววโกรธแค้นและเจ็บปวด

“เขาทำเพื่อช่วยฉัน...”

“คนธรรมดาคนหนึ่ง กล้าหาญถึงขนาดยืนหยัดเผชิญหน้ากับผีร้าย ระดับ D นี่ต้องใช้ความกล้าขนาดไหนกัน?”

ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่า การกระทำที่ดูเหมือนล้อเล่นของเจียงเฉิน แท้จริงแล้วคือการสร้างโอกาสให้ตัวเองได้หลบหนี

เฉินเสวี่ย กัดฟันแน่น น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอมองไปยังห้อง 502 อย่างแน่วแน่ “ฉันจะต้องแก้แค้นแทนคุณให้ได้!”

เธอวิ่งลงบันไดไปสองชั้น แต่แล้วก็เหมือนตัดสินใจบางอย่างได้ หยิบดาบหยกเล็กๆ ที่ห้อยคอออกมา แล้ววิ่งกลับไปยังชั้นเดิม

“ช่างมันเถอะ ในเมื่อคุณยอมสละชีวิตเพื่อฉัน ฉันก็ไม่อาจทิ้งคุณไว้คนเดียวได้!”

เฉินเสวี่ย เดินเข้าห้อง 502 ด้วยแววตาเด็ดเดี่ยว

แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับทำให้ต้องตะลึง—เจียงเฉิน ที่คิดว่าตายไปแล้ว กำลังนั่งยองๆ ตบหน้าศพชายคนหนึ่ง พร้อมร้องเรียกอย่างคาดหวัง “ตื่นสิพี่ชาย! ยังไม่กลายเป็นผีอีกเหรอ?”

จากนั้นเขาก็ทำท่าครุ่นคิด “หรือว่าต้องรอวันครบรอบเจ็ดวันหลังตายถึงจะกลายร่าง? เอาเถอะ งั้นเดี๋ยวฉันค่อยกลับมาใหม่ละกัน”

เฉินเสวี่ย : “...”

เธอมองซากผีทำลายใบหน้าด้วยความประหลาดใจ “ที่แท้คุณก็เป็นคนพิเศษ ฉันคงประเมินคุณต่ำไปเสียแล้ว”

สามารถกำจัดผีร้าย ระดับ D ได้อย่างง่ายดายขนาดนี้ ฝีมือของเขาคงไม่ด้อยไปกว่าเธอแน่

เจียงเฉิน หันมาทางเฉินเสวี่ย แล้วพูดตามที่เตรียมไว้ “เอ่อ... ผมไม่ค่อยรู้เรื่องคนพิเศษอะไรนั่นหรอกครับ ผมเพิ่งเข้ามาอยู่ในเมืองใหญ่ได้สองปี ก่อนหน้านี้ก็อยู่กับคุณปู่มาตลอด ท่านไม่เคยสอนเรื่องแบบนี้เลย”

“ถ้าคุณไม่รังเกียจ ช่วยอธิบายให้ผมฟังหน่อยได้ไหม?”

เขายิ้มอย่างเป็นมิตร ดูไม่มีพิษมีภัย

เฉินเสวี่ย ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ “แท้จริงแล้ว เรื่องแบบคุณก็มีให้เห็นบ่อยในจิ่วโจวนี่แหละ”

“จิ่วโจวเป็นแผ่นดินที่มีรากเหง้าลึกซึ้ง มีเซียนผู้เร้นกายอยู่ทั่วทุกแห่ง ลูกหลานของพวกเขาเมื่อออกมาอยู่ในเมืองใหญ่ ก็มักไม่รู้เรื่องโลกของผู้มีพลังพิเศษ”

เธอเว้นจังหวะก่อนอธิบายต่อ “ตอนนี้ในจิ่วโจว มีกลุ่มใหญ่สองกลุ่มคือ สันนิบาตเต๋า กับ โลกยมบาล”

“สันนิบาตเต๋า ดูแลเหล่าคนพิเศษ ส่วนโลกยมบาลก็มีระบบฝึกฝนของตัวเอง ที่สำคัญ ทั้งสองกลุ่มนี้ร่วมกันสร้างแอปฯ ตี้ฝู่ ซึ่งรวบรวมข้อมูลทุกอย่างที่คุณอยากรู้”

“เดี๋ยวฉันส่งรหัสเชิญให้”

ด้วยความที่เจียงเฉินช่วยชีวิตเธอไว้ เฉินเสวี่ยจึงช่วยดาวน์โหลดและสมัครแอปฯ ตี้ฝู่ให้ทันที แอปฯ นี้เป็นซอฟต์แวร์เฉพาะสำหรับผู้มีพลังพิเศษ ต้องใช้รหัสเชิญเท่านั้นถึงจะเข้าได้

“เรียบร้อยแล้ว แล้วก็ คุณถ่ายรูปซากผีตัวนั้นได้เลยนะ พอแจ้งผ่านแอปฯ ตี้ฝู่ จะได้รับแต้มสะสม ซึ่งเป็นสกุลเงินหมุนเวียนในโลกของผู้มีพลังพิเศษ”

“ขอบคุณ” เจียงเฉิน พยักหน้า เปิดแอปฯ ขึ้นมา หน้าตาแอปฯ เป็นโทนดำแดง ดูลึกลับเย็นเยียบ มีฟังก์ชันถ่ายภาพโดยตรง แค่ถ่ายรูปเดียว ระบบจะประเมินระดับผีและโอนแต้มสะสมให้ทันที

แชะ!

หลังอัปโหลดรูป รอเพียงหนึ่งนาที เสียง “ติงดง!” ดังขึ้น เจียงเฉิน เห็นแต้มสะสม 50 แต้มเข้าเครดิตเรียบร้อย

เฉินเสวี่ย อธิบายต่อ “ในแอปฯ ตี้ฝู่ มีตลาดซื้อขาย กับกระดานประกาศฉีเหริน ไว้หาคู่ค้าหรือแลกเปลี่ยนแต้มสะสม ซื้ออาวุธเวท หรือฝูหลู่ ก็ได้”

“ส่วนมีดเล่มนี้ น่าจะเข้าขั้นอาวุธปีศาจแล้วนะ พวกเราคนพิเศษไม่ค่อยใช้อาวุธปีศาจกัน แต่ยมทูตจะซื้อต่อในราคาดี!”

เธออธิบายต่ออีกเล็กน้อย ก่อนจะเหลียวมองไปทางโถงทางเดิน “ว่าแต่ เรารีบออกจากที่นี่กันก่อนดีกว่า ฉันสงสัยว่ายังมีผีซ่อนอยู่อีกตัว!”

ยังพูดไม่ทันขาดคำ เจียงเฉิน ก็มีท่าทีตื่นเต้นผิดปกติ “ผีตัวนั้นอยู่ไหนเหรอ?”

เฉินเสวี่ย : “...” (ตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น?)

“ฉันคิดว่า อย่างน้อยมันต้องเป็นผีร้าย ระดับ D ชั้นสูง หรืออาจจะเป็นระดับท็อป ฉันเองก็เจ็บหนัก แทบไม่มีแรงสู้ ถ้าต้องปะทะกันตอนนี้ โอกาสรอดเราน้อยมาก”

แต่เจียงเฉินกลับส่ายหน้า สีหน้าจริงจัง “เฉินเสวี่ย คุณพูดถูก เราอาจจะหนีได้ แต่ถ้าเราหนีไป แล้วคนอื่นๆ ในตึกนี้ล่ะ?”

“ปู่ของผมสอนเสมอว่า ยิ่งมีพลังมาก ยิ่งต้องรับผิดชอบมาก ในสถานการณ์แบบนี้ ผมไม่อาจทอดทิ้งชาวบ้านในตึกนี้ได้!”

“คุณไปก่อนเถอะ ผมจะรับมือกับผีตัวนั้นเอง”

เขาแสดงท่าทางกล้าหาญเด็ดเดี่ยว ลุกขึ้นเดินออกจากห้อง ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่ดูมั่นคง

แน่นอนว่า สิ่งที่เจียงเฉินไม่ได้พูดก็คือ เวลาของการ์ดแปลงอสูร เหลือแค่สิบแปดนาที ถ้าไม่รีบล่าพลังปีศาจตอนนี้ก็เสียดายแย่

อีกอย่าง ตอนสู้กับผีทำลายใบหน้า เขายังไม่ได้ใช้วิชาอะไรเลย ด้วยพลังของการ์ดแปลงอสูรนี้ รับมือผีอีกตัวก็สบายมาก

ถ้าเกิดสถานการณ์แย่จริงๆ เขาก็พร้อมจะเผ่นหนีเร็วกว่าผีเสียอีก

แต่ในสายตาเฉินเสวี่ย ภาพของเด็กหนุ่มคนนี้กลับยิ่งใหญ่ขึ้นทันที เธอมองเขาอย่างนับถือจนรู้สึกละอายใจ “ต้องยอมรับเลยว่า เจียงเฉิน คุณเป็นคนที่น่าเคารพจริงๆ!”

“เอาเถอะ คืนนี้ชีวิตฉันก็ได้คุณช่วยไว้แล้ว ถ้าต้องเสี่ยง ฉันจะไปกับคุณเอง”

เธอจึงเดินตามไป

ทั้งสองเดินขึ้นไปถึงชั้นหก

เจียงเฉิน เห็นว่าประตูห้อง 602 เปิดอยู่ กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนลอยออกมา ที่หน้าประตูมีป้ายเล็กๆ เขียนว่า ร้านเสริมสวยเทียนสือ

“ร้านเสริมสวยเถื่อนที่ซ่อนอยู่ในตึกพักอาศัย จางเหมยเหมย น่าจะศัลยกรรมที่นี่แล้วล้มเหลว กลายเป็นผีร้าย ระดับ D เพราะความอาฆาต”

ตรงกับที่เขาคาดไว้ไม่มีผิด

“ฉันสืบจนเจอร้านนี้ แล้ววางกับดักรอจางเหมยเหมย” เฉินเสวี่ย พูดจากข้างหลัง “แต่พอฉันกำลังจะจัดการเธอ กลับถูกผีอีกตัวโจมตี ฟันเข้าที่ไหล่ฉันหนึ่งที”

“มันคงอยากให้ฉันกับจางเหมยเหมยสู้กันจนพังทั้งคู่ พอเล่นงานฉันเสร็จก็หนีไป ฉันแทบไม่ได้เห็นหน้ามันเลย”

เจียงเฉิน พยักหน้า เข้าไปค้นในร้านเสริมสวยแต่ไม่เจออะไร

เมื่อออกมา สายตาทั้งคู่ก็จับจ้องไปยังห้อง 601 ที่ประตูปิดสนิท ดูเหมือนยังมีคนอาศัยอยู่

“ห้องข้างๆ คือที่จางเหมยเหมยชอบโผล่มากที่สุด ถ้าอยู่ได้สบายๆ แบบนี้ต้องมีพิรุธแน่”

ทั้งสองสบตากัน ก่อนจะเดินไปเคาะประตู

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

มีเสียงฝีเท้าเดินมาในห้อง ไม่นานก็มีเสียงผู้หญิงถามออกมา

“ใครน่ะ?”

เวลานี้ดึกแล้ว เจ้าของห้องจึงระวังตัว ไม่ยอมเปิดประตู

“ฉันมาจากสถานีรักษาความปลอดภัย” เฉินเสวี่ย ก้าวไปข้างหน้า หยิบบัตรแสดงตนสอดเข้าไปในร่องประตู

“อ้อ เป็นตำรวจเหรอคะ มีธุระอะไรหรือเปล่า?”

“เราได้รับแจ้งว่ามีเหตุรุนแรงเกิดขึ้นในตึกนี้ ขอความร่วมมือในการตรวจสอบด้วยค่ะ” เฉินเสวี่ย ตอบ

“ค่ะ ๆ” คราวนี้เจ้าของห้องไม่พูดอะไรต่อ เสียงปลดกลอนดังขึ้น

ขณะหญิงสาวกำลังเปิดประตู เฉินเสวี่ย ก็หันมาอธิบายกับเจียงเฉินเบาๆ “ก่อนจัดการคดีเหนือธรรมชาติ เราสามารถขอเอกสารราชการต่างๆ ผ่านแอปฯ ตี้ฝู่ ได้ สะดวกต่อการสืบสวนและรับมือกับผี”