ตอนที่ 9 จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!

ตอนที่ 9 จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!

ภายในห้องไลฟ์สดเรื่องเล่าสยองขวัญ

เมื่อหลินหยวนผู้แบกเลื่อยไฟฟ้าเดินอาดๆ ด้วยท่าทางกวนประสาทย่างกรายมาหยุดอยู่ตรงหน้าพยาบาลกะดึก

"มาแล้วๆ เขาแบกเลื่อยไฟฟ้าเดินเข้าไปแล้ว"

"ขอต้อนรับเหยื่อรายต่อไป"

"พวกนายไม่ชิลกันเกินไปหน่อยเหรอ? คิดว่าหลินหยวนไร้เทียมทานในโลกเรื่องเล่าสยองขวัญหรือไง?"

"ชิลแล้วมันจะไปส่งผลอะไรล่ะ? สุดท้ายแล้วไม่ว่าเราจะด่าหรือจะเชียร์ มันก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้อยู่ดี"

"ใช่เลย สุดท้ายทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับผลงานของผู้เข้าแข่งขันล้วนๆ พวกเราที่เป็นผู้ชมก็แค่ทำใจร่มๆ รักษาสภาพจิตใจให้ดีก็พอแล้ว"

"ตอนนี้ฉันสนแค่ว่าหลินหยวนกะจะจัดการกับพยาบาลกะดึกยังไงมากกว่า"

"เห็นเลื่อยไฟฟ้าบนบ่าเขามั้ยล่ะ? ก็แค่หั่นเธอให้ขาดกระจุยก็จบเรื่องแล้วป่ะ"

ตอนที่หลินหยวนเดินเข้าไป เขาไม่ได้จงใจลงน้ำหนักเท้าให้เบาลงเลยสักนิด ทว่าไป๋เจี๋ยกลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

"อืมมม เป็นไปได้มั้ยนะที่จะใช้เลื่อยไฟฟ้าหั่นเธอให้ตายไปเลยตอนที่กำลังหลับอยู่เนี่ย?" หลินหยวนคิดในใจ แต่เพียงครู่ต่อมา เขาก็ล้มเลิกความคิดนั้นไป

ยังไงซะ อีกฝ่ายก็เป็นตัวประหลาดที่ถูกระบุเอาไว้ในกฎอย่างชัดเจน คงไม่มีทางถูกฆ่าตายง่ายๆ ขนาดนั้นหรอก ขนาดเชฟกระจอกๆ หลินหยวนยังฆ่าไม่ตายเลย นับประสาอะไรกับไป๋เจี๋ยที่แข็งแกร่งกว่าเชฟตั้งหลายขุม

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลินหยวนก็ล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋า โทรศัพท์เครื่องนี้เขาได้มาจากห้องพักของชายชรานั่นเอง

หลินหยวนถึงขั้นเคยใช้โทรศัพท์เครื่องนี้ถ่ายเซลฟี่ตัวเอง แล้วเอารูปนั้นไปหลอกตาเฒ่ามาแล้ว

ในตอนนี้ หลินหยวนก้มหน้าก้มตากดหน้าจอโทรศัพท์อยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็ยืนรอเงียบๆ

บนหน้าจอโทรศัพท์ปรากฏแถบความคืบหน้าในการดาวน์โหลดแอปพลิเคชัน โรงพยาบาลนี้มีอินเทอร์เน็ตให้ใช้ แถมชายชรายังทันสมัยสุดๆ ความเร็วในการดาวน์โหลดของมือถือ 5G นั้นจึงรวดเร็วเป็นพิเศษ

เมื่อแอปพลิเคชันแจ้งเตือนว่าดาวน์โหลดเสร็จสมบูรณ์ หลินหยวนก็กดติดตั้งทันที จากนั้นก็ล็อกอินเข้าสู่ระบบ

หลินหยวนเริ่มพิมพ์ค้นหาในแอปทันที และคีย์เวิร์ดที่ใช้ค้นหาก็มีเพียงแค่คำสั้นๆ — 'ดีเจ'

ถูกต้องแล้ว นี่คือแอปพลิเคชันฟังเพลงนั่นเอง

หลังจากผลการค้นหาปรากฏขึ้น หลินหยวนก็สะดุดตากับเพลงที่ถูกเทสต์เขาทันที ชื่อเพลง — 'จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!'

อย่างไรก็ตาม ผู้ชมในไลฟ์สดที่ไม่สามารถมองเห็นหน้าจอโทรศัพท์ของเขาได้ และเห็นเพียงหลินหยวนยืนนิ่งอยู่กับที่เป็นเวลาอย่างน้อยสามสี่นาที ต่างก็รู้สึกงุนงงไปตามๆ กัน

"เขาทำอะไรอยู่น่ะ? คงไม่ได้กำลังยืนเล่นเกมหรอกใช่มั้ย?"

"บ้าเอ๊ย อย่าพูดเป็นเล่นไปนะ ถ้าเป็นผู้เข้าแข่งขันคนอื่นทำแบบนี้ ฉันคงคิดว่าเขาบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ถ้าเป็นหลินหยวนล่ะก็ ต่อให้เขาทำเรื่องปัญญาอ่อนแบบนั้นจริงๆ ฉันก็ไม่แปลกใจเลยสักนิด"

ในขณะที่ทุกคนกำลังสับสน หลินหยวนก็ได้กดปุ่มเพลย์บนหน้าจอเรียบร้อยแล้ว

ทันใดนั้น เสียงอินโทรจังหวะตื๊ดๆ "ตึ๊ง! ตึ๊ง! ตึ๊ง!" ก็ดังกระหึ่มขึ้น

จากนั้น เสียงตะโกนร้องแหบพร่าของชายหนุ่มก็ดังทะลุลำโพงโทรศัพท์ออกมา

"จะนอนหาพ่องงง! ลุกขึ้นมามันส์!"

"เพิ่งจะเที่ยงคืน จะรีบนอนไปไหนวะ!"

"แกกำลังทำลายค่ำคืนอันแสนสวยงามอยู่นะเว้ย!"

"สาวๆ บนฟลอร์ยังเต้นกันสะบัด เหล้าแรงๆ ของวันนี้ยังไม่ทันได้กระเดือกทับลงกระเพาะ!"

"อายุแค่นี้จะรีบนอนไปทำไม? รีบลุกขึ้นมาสุดเหวี่ยงกับฉันเดี๋ยวนี้!"

"จะนอนหาพ่องงง! ลุกขึ้นมามันส์! จะนอนหาพ่องงง! ลุกขึ้นมามันส์!"

เพลงเต้นสุดจะเบี้ยวและโจ๊ะพรึมๆ เพลงนี้ ทำเอาหลินหยวนเผลอขยับเท้าเป็นจังหวะตามไปโดยไม่รู้ตัว

และไป๋เจี๋ยก็เบิกตาโพลงขึ้นมาในที่สุด ท่ามกลางเสียงอึกทึกครึกโครมของเพลงดีเจแทร็กนี้

[อารมณ์ด้านลบ +100]

[ค่าอารมณ์ด้านลบสะสมครบ 100 แต้ม กำลังปลดล็อกฉายาใหม่...]

หลินหยวนประหลาดใจเป็นอย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเจอสถานการณ์ที่ได้รับแต้มอารมณ์ด้านลบร้อยแต้มเต็มในรวดเดียวจากการกระทำเพียงครั้งเดียว

"อาการอารมณ์เสียตอนตื่นนอนนี่มันรุนแรงทะลุหลอดจริงๆ แฮะ"

จากแต้มอารมณ์ด้านลบหนึ่งร้อยแต้มนี้ อนุมานได้เลยว่าไป๋เจี๋ยกำลังโกรธจัดทะลุจุดเดือดขนาดไหน มันพุ่งชนขีดจำกัดสูงสุดของอารมณ์ด้านลบที่สิ่งมีชีวิตหนึ่งตัวจะมอบให้ได้ไปแล้ว

หลินหยวนนึกสงสัยว่า ถ้าหากขีดจำกัดสูงสุดไม่ใช่ร้อยแต้มล่ะก็ ไป๋เจี๋ยจะกระหน่ำแต้มให้เขาเท่าไหร่ในครั้งนี้?

อย่างไรก็ตาม สถานการณ์ตรงหน้าไม่เปิดโอกาสให้หลินหยวนมามัวขบคิดคำถามไร้สาระแบบนั้น

ในเวลานี้ ไป๋เจี๋ยได้กลายสภาพเป็นตัวประหลาดโดยสมบูรณ์ นัยน์ตาสีแดงฉานดั่งสายเลือดของเธอจ้องเขม็งมาที่หลินหยวนอย่างกินเลือดกินเนื้อ

ในขณะเดียวกัน ฉายาใหม่ของหลินหยวนก็ถูกปลดล็อกสำเร็จ

[ฉายา: จะนอนหาพ่อง]

[เอฟเฟกต์: เมื่อสวมใส่ ความอึด +5]

[ที่มา: บทเพลง 'จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!' เพียงเพลงเดียว สามารถทำให้อารมณ์ด้านลบของไป๋เจี๋ยพุ่งทะยานจนเต็มหลอด]

[สกิลฉายา - ดีดสุดขีด: เมื่อคุณอยู่ท่ามกลางบทเพลงจังหวะเร็ว คุณจะเข้าสู่สถานะ 'ดีดสุดขีด' ในสถานะนี้ ค่าความคล่องตัวและค่าความอึดของคุณจะเพิ่มขึ้น 20 แต้มเป็นการชั่วคราว (ตราบใดที่เพลงยังคงบรรเลงอยู่ สถานะนี้ก็จะคงอยู่ต่อไป มันส์! มันส์! มันส์!)]

เมื่อหลินหยวนเห็นสกิลฉายานี้ ความคิดมากมายก็แล่นปลาบเข้ามาในหัวอย่างรวดเร็ว

สกิลฉายานี้ไม่เหมือนกับ 'พาลโกรธเพราะเสียหน้า' ที่เพิ่มค่าสถานะให้ทุกด้าน แต่มันให้โบนัสค่าสถานะเฉพาะทางที่สูงปรี๊ดกว่า 'พาลโกรธเพราะเสียหน้า' มาก

ด้วยเหตุนี้ จึงยากที่จะบอกว่าอันไหนดีกว่ากันแน่ แต่หลินหยวนรู้เพียงสิ่งเดียว นั่นคือ... เขาแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้ว

ปัจจุบัน เพลงดีเจแทร็ก 'จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!' ยังคงดังกระหึ่มต่อเนื่อง หลินหยวนจึงเข้าสู่สถานะ 'ดีดสุดขีด' ในทันที

เขามองไปที่ไป๋เจี๋ยซึ่งลุกพรวดขึ้นมายืนตระหง่าน กระดิกนิ้วเรียกท้าทาย แล้วพูดว่า

"เข้ามาเลย สาวน้อย"

ในเวลานี้ ใบหน้าอันทะมึนทึนของไป๋เจี๋ยมืดครึ้มจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้

"หนวกหูโว้ย!"

อย่างไรก็ตาม ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น ใบหน้าที่เผยให้เห็นอย่างชัดเจนในตอนนี้ก็ยังคงสวยงามหยดย้อยอยู่ดี ทว่าความโกรธเกรี้ยวในน้ำเสียงของเธอนั้นไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป

"หนวกหูเกินไปแล้ว! แกมันรนหาที่ตายจริงๆ"

เล็บของไป๋เจี๋ยเริ่มงอกยาวออกมาอย่างบ้าคลั่ง และสายตาที่เธอมองมาที่หลินหยวนก็ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่กำลังจดจ้องตะครุบเหยื่อ แม้แต่อุณหภูมิในห้องโถงของโรงพยาบาลก็ดูเหมือนจะลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัดในวินาทีนี้

ทว่าบรรยากาศที่ควรจะตึงเครียดและน่าสะพรึงกลัว กลับถูกทำลายลงจนป่นปี้ด้วยเพลงดีเจที่โคตรจะเร้าใจ

"จะนอนหาพ่องงง! ลุกขึ้นมามันส์!"

เสียงคำรามแหบพร่าในเพลงนั้น ทำเอาผู้ชมในไลฟ์สดถึงกับกลั้นขำไว้ไม่อยู่

"ฉันจินตนาการถึงความเป็นไปได้นับไม่ถ้วนเลยนะ แต่ไม่คิดไม่ฝันจริงๆ ว่าจะได้มาเห็นสถานการณ์แบบนี้"

"ไม่ไหวแล้วเว้ย ฉันจะขำตายอยู่แล้ว นี่มันท่าไม้ตายบ้าบออะไรวะเนี่ย?"

"เรื่องเล่าสยองขวัญเหรอ? ไม่เพียงแต่จะไม่ทำตามกฎ แถมยังตั้งใจแหกกฎแบบกวนส้นตีนอีกต่างหาก อ่าฮะ ฉันก็แค่เล่นสนุกไปงั้นแหละ"

"ปลุกไม่ตื่นใช่มั้ย? งั้นก็จัดเพลง 'จะนอนหาพ่อง ลุกขึ้นมามันส์!' ไปกระแทกหูซะเลย"

"ร่างกายมันไม่ยอมเชื่อฟังเลย เพลงนี้โคตรจะเชยและเบี้ยว แต่ฉันดันเผลอโยกตามไปซะแล้ว"

"นายนี่มันสุดยอดจริงๆ เปลี่ยนเรื่องน่ากลัวอย่างเรื่องเล่าสยองขวัญให้กลายเป็นรายการวาไรตี้ตลกขบขันไปซะได้"

"พูดได้คำเดียวเลยว่า 'ยอมใจ' ตั้งแต่วันนี้ไป หลินหยวนคือไอดอลของฉัน"

"หลินหยวนอะไรล่ะ? ทุกคนต้องเรียกเขาว่า 'พี่หลิน' สิวะ"

"ใช่แล้ว พวกนายพูดลอยๆ แบบนี้กับลูกพี่ของฉันได้ยังไงกัน? เรียกเขาว่าลูกพี่หลินซะ!"