524 - ไซฮาจื่อ เจ้าทำข้าพลาดแล้ว!

524 - ไซฮาจื่อ เจ้าทำข้าพลาดแล้ว!

เจ้าแก่หน้าด้านนี่มันไม่ละอายเลยหรืออย่างไร?

หยวนฉงจู่ไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป "เจ้าคิดดีแล้วหรือ ว่าหากล่วงเกินข้าแล้ว เจ้าจะพบจุดจบเช่นไร!?"

หลี่หวยทำหน้าเศร้า ราวกับไม่ได้ยินคำขู่ของเขา "ข้ายอมล่วงเกินแม่ทัพหวยหยวนเสียดีกว่า ต้องทำให้อนาคตของคุณชายใหญ่แห่งตระกูลหยวนพังทลาย!"

หยวนฉงจู่ดวงตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร "ดี ดีมาก วันนี้ข้าจะจดจำความอัปยศนี้ไว้!"

หลี่หวยถอนหายใจ ก่อนจะหยิบหนังสือหมั้นออกมาจากอกเสื้อ และฉีกมันต่อหน้าหยวนฉงจู่ "หนังสือหมั้นถูกฉีกขาด ของหมั้นข้าคืนให้เป็นสองเท่า ตั้งแต่นี้ไป แม้ตระกูลหลี่และตระกูลหยวนจะไม่ใช่ดองกัน แต่ก็ยังเป็นสหาย!"

หยวนฉงจู่แสยะยิ้มเยาะ "สหาย? เจ้าคู่ควรหรือ?"

"ไม่ ข้าไม่คู่ควร แต่ต้องขอบคุณแม่ทัพหวยหยวนที่เข้าใจ ข้าจะกระจายข่าวให้ทั่ว เรื่องทั้งหมดนี้ ข้าขอรับผิดไว้เพียงผู้เดียว" หลี่หวยกล่าว

"ไสหัวไปซะ!" หยวนฉงจู่ตะโกนลั่น

"ข้าขอลา!" หลี่หวยค้อมตัวอย่างนอบน้อม ก่อนจะหันหลังจากไปโดยไม่เหลียวหลัง

ทันทีที่ก้าวออกจากจวนแม่ทัพหวยหยวน ร่างของเขาก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น

เขาเพิ่งเดินไปไม่กี่ก้าว ของหมั้นที่เขานำไปคืนก็ถูกข้ารับใช้ของจวนแม่ทัพโยนออกมาทั้งหมด

หลี่หวยรีบเร่งฝีเท้าออกไปให้เร็วที่สุด กลัวว่าหากอยู่ต่อ เขาอาจจะถูกเก็บกลางทาง

"เซียงจวินเอ๋ย พ่อของเจ้าถึงกับต้องเอาชีวิตมาเสี่ยง เจ้าต้องอย่าทำให้ข้าผิดหวังนะ!" หลี่หวยรู้สึกกลัวจับใจ ที่จริงการถอนหมั้นก็ไม่ใช่เรื่องยาก เพราะเป็นการหมั้นหมายตามขนบธรรมเนียมพ่อแม่ แต่หากเกิดคดีความขึ้นมา เขาย่อมเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

แต่ตระกูลหยวนกำลังจะพินาศแล้ว

ใครจะมีเวลาฟ้องร้อง?

จะไปฟ้องใคร?

ฟ้องผู้ว่าการเว่ยหรือถวายฎีกาต่อฮ่องเต้?

ไม่มีทาง!

จากนี้ไป สิ่งที่ต้องทำก็คือแพร่ข่าวให้เร็วที่สุด เพื่อให้ตระกูลหลี่ตัดขาดจากตระกูลหยวนโดยสิ้นเชิง

ไม่นาน ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่ว

ทั้งเมืองซูโจวต่างตกตะลึงกับข่าวนี้

"ได้ยินหรือไม่? ตระกูลหลี่ถอนหมั้นแล้ว!"

"หมายถึงคุณหนูหลี่เซียงจวิน บัณฑิตหญิงอันดับหนึ่งแห่งซูโจวอย่างนั้นหรือ?"

"ใช่แล้ว! น่าเหลือเชื่อจริงๆ! คุณชายใหญ่แห่งตระกูลหยวนทั้งรูปงามและมีความสามารถ เป็นคู่ที่เหมาะสมราวกับเทพบุตรเทพธิดาแท้ๆ เดิมทีพวกเขากำหนดวันแต่งงานไว้เดือนหกนี้ แล้วไฉนจึงถอนหมั้นไปเสียได้?"

"ว่ากันว่าดวงชะตาของทั้งสองไม่สมพงศ์ ตระกูลหลี่จึงกลัวว่าจะแผ้วพานอนาคตของคุณชายหยวน!"

"ไม่น่าใช่เรื่องจริงหรอกใช่ไหม?"

ในโรงน้ำชา โรงเตี๊ยม แม้แต่ตรอกซอกซอยในเมือง เหล่าสตรีที่มานั่งจับกลุ่มกันต่างก็พูดคุยถึงเรื่องนี้

"จะเป็นเรื่องโกหกได้อย่างไร? เจ้าบ้านตระกูลหลี่นำของหมั้นเป็นสองเท่าไปคืนกับตระกูลหยวน แต่กลับถูกโยนออกมาทั้งหมด

ว่ากันว่าแม่ทัพหวยหยวนโกรธจนแทบเป็นลม!"

เรื่องราวถูกเล่าขานไปทั่ว ราวกับว่าทุกคนต่างเห็นเหตุการณ์นี้ด้วยตาตนเอง

เพียงหนึ่งชั่วยาม เรื่องนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วเมือง

แม้แต่เด็กสามขวบยังรู้ว่า ตระกูลหลี่กับตระกูลหยวนผิดใจกันแล้ว!

ในขณะเดียวกัน ที่จวนตระกูลหยวน

หยวนฉงจู่โกรธจนมือเท้าเย็นเยียบ "ซื่อจงกับซื่อหย่งทำไมยังไม่กลับมา? นี่มันผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วยามแล้ว!"

ทันใดนั้น ข้ารับใช้คนสนิทก็วิ่งเข้ามาด้วยความแตกตื่น "นายท่าน! พวกเราหาคุณชายใหญ่และคุณชายรองไม่พบ!"

"เจ้าว่าอะไรนะ!?" แววตาของหยวนฉงจู่เต็มไปด้วยโทสะ

"พวกเราหามาแล้ว ทุกที่ที่ควรหาเราก็หาแล้ว ทุกคนที่ควรถามเราก็ถามแล้ว แต่กลับไม่มีร่องรอยของพวกเขาเลย!" ข้ารับใช้กล่าวด้วยความตื่นตระหนก

หัวใจของหยวนฉงจู่หล่นวูบ "หายไปได้อย่างไร? หรือว่าพวกเขาออกนอกเมืองไปแล้ว? ไม่! ไม่ใช่! ซื่อจงอาจจะออกนอกเมืองไปได้ แต่ซื่อหย่งออกไปพร้อมกับคนมากมาย จะหายไปได้อย่างไร?"

"ที่ที่คุณชายใหญ่ปรากฏตัวครั้งสุดท้ายคือหอคอยหู่ชิว จากนั้นก็ไร้ร่องรอย!" แววตาของข้ารับใช้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว "นายท่าน ข้าสงสัยว่ามันเกี่ยวข้องกับที่ว่าการเมืองซูโจว!"

"เจ้าหมายถึงเว่ยเซียง?" หยวนฉงจู่โกรธจนแทบระเบิด "เขากล้าดีอย่างไร!?"

เขามีไซฮาจื่อคอยจับตาดูเว่ยเซียงอยู่ตลอด และจากที่เขาสืบมา เว่ยเซียงไม่มีผู้หนุนหลัง แล้วเขาจะกล้าลงมือกับบุตรชายของตระกูลหยวนได้อย่างไร?

ใครให้ความกล้าแก่เขา?

ขณะนั้นเอง เสียงเอะอะก็ดังขึ้นจากด้านนอก ไม่กี่อึดใจต่อมา หัวหน้าคนรับใช้ก็วิ่งเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "ไม่ดีแล้ว นายท่าน! ด้านนอกมีเจ้าหน้าที่มากมาย! พวกเขากล่าวว่า เราทำผิดกฎหมายแผ่นดิน และจะนำตัวเราไปสอบสวน!"

หยวนฉงจู่ไม่อาจระงับโทสะได้อีกต่อไป "กล้าดีอย่างไร! พวกมันบังอาจล่วงเกินข้าเช่นนี้ ใครให้เว่ยเซียงมีอำนาจถึงเพียงนี้!?"

การล้มล้างผู้มีอำนาจเหนือกว่า เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างยิ่ง!

"ไป! ไปตามไซ่เฉียนหู่มา! ข้าไม่เชื่อว่าเว่ยเซียงจะสามารถทำอะไรได้ตามใจชอบ!" หยวนฉงจู่ไม่คาดคิดเลยว่า เว่ยเซียงจะไม่ลงมือกับหยวนฉงกั่วโดยตรง แต่กลับเล่นงานบุตรชายของเขาแทน

"ตระกูลหลี่! หลี่เซียงจวิน! หลี่หวย! เจ้าพวกต่ำต้อย ข้าจะไม่มีวันปล่อยพวกเจ้าไป!" หยวนฉงจู่เข้าใจทุกอย่างแล้ว ทุกสิ่งล้วนเป็นกับดัก

อะไรคือการล่องเรือเที่ยวกับหลี่ไป๋? มันเป็นแค่แผนลวงเพื่อดึงหยวนซื่อหย่งไปที่นั่น!

หากเขาเดาไม่ผิด หยวนซื่อจงก็คงถูกจับไปแล้วเช่นกัน

นี่คือวิกฤติ! วิกฤติที่แท้จริง!

เพราะพี่น้องคู่นี้รู้อะไรมากเกินไป

แม้ว่าเขาจะโกรธจนแทบคลั่ง แต่ก็รู้สึกปวดศีรษะไม่น้อย

มีเพียงไซฮาจื่อเท่านั้นที่จะช่วยให้เขาหลุดจากสถานการณ์นี้ได้!

"นายท่าน! พวกมันกำลังบุกเข้ามาแล้ว!"

"ให้พวกมันเข้ามา ข้าอยากเห็นนักว่า ใครกล้าทำเกินอำนาจของตน!" หยวนฉงจู่ยังคงสงบอยู่บ้าง

ทันใดนั้น กลุ่มเจ้าหน้าที่ศาลและชายชุดดำจำนวนมากบุกเข้ามา

"เจ้าพวกบังอาจ! กล้าบุกเข้ามาในจวนแม่ทัพหวยหยวน! ต่อให้ข้ามีความผิด แต่เว่ยเซียงไม่มีสิทธิ์สอบสวน! ต้องมีการกราบทูลต่อราชสำนัก และต้องถูกพิจารณาคดีโดยสามศาลแห่งราชสำนัก!

เว่ยเซียงเป็นตัวอะไรถึงกล้ากำหนดโทษข้า!?" หยวนฉงจู่ตะโกนลั่น

"ตามคำสั่งของขุนนางพิเศษ! ให้นำตัวหยวนฉงจู่ไปสอบสวน! ผู้ใดขัดขืน หรือขัดขวาง ให้สังหารได้ทันที!" หัวหน้าชายชุดดำกล่าว พร้อมชูตราแต่งตั้ง

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยวนฉงจู่แทบทรงตัวไม่อยู่ "ขุนนางพิเศษ!?"

"ขุนนางพิเศษก็คือขุนนางพิเศษ! ได้รับพระราชโองการให้ตรวจสอบดินแดนเจียงหนาน หยวนฉงจู่ ความลับของเจ้าถูกเปิดโปงแล้ว ยังไม่คิดจะยอมจำนนอีกหรือ!?"

ร่างของหยวนฉงจู่เย็นเฉียบ สมองว่างเปล่าไปหมด

เขานึกขึ้นได้ว่า อู่อ๋องถูกลอบสังหารที่หยางโจว ทำให้ราชสำนักเดือดดาล และส่งขุนนางพิเศษไปสอบสวน

ไม่มีใครรู้ว่า ขุนนางพิเศษผู้นี้เป็นใคร

แต่ขุนนางพิเศษมีอำนาจในการจัดการเรื่องได้ก่อนถวายฎีกา

ตอนแรกเขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย เพราะหยางโจวอยู่ห่างจากซูโจวมาก และมันไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับเขา

ที่สำคัญ เอี้ยนอ๋องกับอู่อ๋องมีความสัมพันธ์ที่ดีเยี่ยม ทั้งสองเป็นพี่น้องแท้ๆ

หากอู่อ๋องมาที่ซูโจว เขาก็จะรีบไปประจบประแจง และปฏิบัติต่ออีกฝ่ายราวกับเป็นบิดาของตนเอง

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงเลยก็คือ

ขุนนางพิเศษผู้นั้น กลับมาอยู่ที่ซูโจวแล้ว!

"ไซฮาจื่อ! เจ้าทำข้าพลาดแล้ว!" หยวนฉงจู่แอบด่าทอในใจ

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไซฮาจื่อไม่สามารถสืบหาอะไรได้

ปรากฏว่า ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเว่ยเซียง คือตัวขุนนางพิเศษเอง!

เกี่ยวกับขุนนางพิเศษนี้ ไม่มีใครรู้ข้อมูลอะไรเลย แม้แต่เมื่อเขาเดินทางเข้าสู่ซูโจว ก็ไม่มีใครล่วงรู้

คนที่อยู่รอบตัวเว่ยเซียง ต้องเป็นคนของขุนนางพิเศษอย่างแน่นอน!

เขาถูกเว่ยเซียงหลอกอย่างสมบูรณ์

การที่เว่ยเซียงแสร้งทำเป็นต้องการสอบสวนหยวนฉงกั่ว และเชิญพวกขุนนางท้องถิ่นมาร่วมเป็นสักขีพยาน

ทั้งหมดนั่นเป็นเพียงกลอุบายเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ!

เป้าหมายที่แท้จริงของเขา ก็คือข้า!

…………