ทาสแห่งเงา บทที่ 2999 ทรราชผู้ล่วงลับ
ทาสแห่งเงา บทที่ 2999 ทรราชผู้ล่วงลับ
[ถอย! คุณต้องไม่ยอมให้เขาทำร้ายคุณได้อีก!]
ซันนี่ตัดขาดมหาสมุทรแห่งแขนขาที่เต็มไปด้วยกรงเล็บซึ่งกำลังฉีกกระชากชุดเกราะของสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นเขา และขมวดคิ้วภายใต้หน้ากากหมวกเกราะสีดำอชผ
[ทำไม? เขา...เ เขากำลังจะแพ้]
แคสซี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงตึงเเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงครียดและเต็มไปด้วยความกังวล: [เขาหลอกคุณ การต่อสู้นี้เป็นเพียงอุบาย]
ญมสถฒฏิ"ไอ้สารเลวนั่น..."
การโหมกระหน่ำโจมตีที่ซันนี่ปลดปล่อยใส่แอสทีเรีโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ยนหยุดลง และเขาเรียกใช้รูปแบบการต่อสู้ที่มั่นคงของเซนต์ เปลี่ยนไปเป็นการป้องกันที่ไม่อาจเจาะทะลุแทน
มศไถเไแคสซี่กล่าวต่อ:
[เขารู้ว่าเขาไม่อาจเอาชนะพวกเราได้ ดังนั้นเขาจึงใช้การต่อสู้กับคุณและเนฟฟิสเพื่อดูดกลืนสายเลือดของพวกคุณ เขาได้ดูดกลืนสายเลือดของเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ไปแล้ว และในตอนนี้... เขากำลังพยายามดูดกลืนสายเลือดของคุณ เขาคิดว่าคุณคือทายาทของเทพเจ้าแห่งเงา!]
คิ้วของซันนี่ขมวดแน่นยิ่งขึ้นบบฑ และยามที่คิเมร่าอสุรกายพุ่งเข้าหาเขาในความบ้าคลั่งแห่งความหิวโหยที่ไม่รู้จักพอูผทตฐทโจฮ เขาก็ก้าวถอยหลัง
แอสทีเรียนเชื่อว่าเมื่อเขาดูดกลืนสายเลือดของซันนี่ได้ เขาจะกลายเป็นร่างอวตารที่แท้จริงของความเป็นเทพ ทายาทของทวยเทพทั้งหก และเช่นเดียวกับเศษเสี้ยวของการถักทอที่เสริมพลังซึ่งกันและกันยามถูกรวบรวมมาไว้ด้วยกัน การได้ครอบครองสายเลือดอันสมบูรณ์ของเพลิงดั้งเดิมจะทำให้เขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงขีดความสามารถและพลังที่แท้จริง
ทว่า...
หากเขาดูดกลืนสายเลือดขรธผลองวีฟเวอร์เข้าไปแทนล่ะ?
ซันนี่ไม่รู้เลย โลหิตถักทอเคยกลืนกินหยาดเลือดของเทพเจ้าแห่งเงามาแล้วสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นครั้งหนึ่ง วณญผีฬีสชดังนั้นหากแอสทีเรียนขโมยมันไป เขาอาจลงเอโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์ยด้วยการถูกทำลายล้างจนสิ้นซาก หรือไม่... เขาก็อาจกลายเป็นผู้ที่ทรงพลังอย่างไม่มีใครเทียบได้ โดยการป้อนสายเลือดเทพเจ้าอีกห้าสายให้แก่การถักทอฮ จนทำให้มันทรงพลังขึ้นไปอีก
ไม่ว่าทางใด ซันนี่ก็ไม่อาจปล่อยให้สายเลือดของวีฟเวอร์ตกไปอยู่ในมือของแอสทีเรียนได้
สายเลือดที่ควรจะถูกลืมเลือน กลับตกไปอยู่ในมือของสิ่งมีชีวิตที่เป็นอมตะและมีการดำรงอยู่ที่แพร่กระจายราวกับโรคระบาด? นั่นคือสูตรสำเร็จแห่งหายนะฑท
นั่นคือหนทางสู่จุดจบของการดำรงอยู่
คิดดูสิว่าพวกเขาเกือบจะยอมปล่อยให้สิ่งนั้นเกิดขึ้น...
สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลง
[เจ้าไปรู้เหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมารื่องนี้มาได้อย่างไร?]ฑ
แคสซี่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบแผ่วเบา:
[มอร์เดรทน่ะค่ะริ เขาอ่านมันมาจากจิตใจของดรีมสปอว์น... หากเขาไม่ได้อยู่ข้างเรา ิอหากเขาไม่ได้กลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง และหากเขาไม่ได้ท้าทายดรีมสปอว์นให้สู้ในศึกดวลวิญญาณ ณุหฬเราคงไม่มีวันรู้เลย กผิดรีมสปอว์นคงขโมยสายเลือดของคุณไปและหนีไปกับพวกมันแล้ว]
ซันนี่อมยิ้ม
ช่างบังเอิญนักที่เหตุการณ์ประจวบเหมาะมากมายต้องผขฏูจขเกิดขึ้นเพื่อขัดขวางแผนการชั่วร้ายของแอสทีเรียน ชะตากรรม... กำลังทำงานต่อต้านเขาเว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นอย่างแท้จริง
[เอาล่ะ ฉันจะถอย]ากี
ซันนี่ไม่อาจต่อสู้ในศึกนี้ต่อไปได้...
หหศฐทฐศใกจทว่านั่นไม่ได้หมายความว่าการตโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์่อสู้สิ้นสุดลง
เพราะในยามนี้เขามีพันธนากศารเงาที่เชื่อมโยงกับเนฟฟิส และต่อให้เขาจะถอนตัวจากการปะทะกับแอสทีเรียน เขาก็ยังสามารถส่งเสริมให้ดรีมสปอว์นพินาศได้ด้วยการกลายเป็นพละกำลังของเนฟ
ไททันหยกแตกสลายกลายเป็นกระแสน้ำแห่งความมืดมิด และร่างที่เจิดจรัสก็ผุดขึ้นจากเงามืดนั้น ถือครองดาบที่ส่องสว่างดั่งเพลิง
คมดาบนั้นทะลวงเข้าสู่ใจกลางของคิเมร่าอัปลักษณ์ เผาไหม้หัวใจที่หิวโหยของมันจนหมดสิ้นีฮาธฎช
ในเวลาเคษธซดียวกัน ฏืีบชลโฝณ ทะเลแห่งจิตวิญญาณขององค์อธิปไตยผู้ร่วงหล่น มอร์เดรทแทงมือเข้าไปในหน้าอกของแอสทีเรียน คว้าหัวใจของเขาออกมาและกระชากมันทิ้งด้วยความไร้ปรานีที่สะท้อนอยู่ในดวงตาประหนึ่งกระจกเงา
และในเวลาเดียวกัน แคสซี่ก็ลบเลือนความทรงจำเกี่ยวกับแอสทีเรียนอโปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์อกจากจิตใจของทาสรับใช้ที่เป็นมนุษย์คนสุดท้ายของเขาได้สำเร็จชลงยาชณบน
คิเมร่าอสุรกายชักกระตุกแจลฬ
ซันนี่สัมผัสได้ถึงเจตจำนงของดรีมสปอว์นที่ถึงจุดแตกหัก
ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากนั้น
แอสทีเรียนยังคงดิ้นรนอย่างดุเดือดต่อกรกับเหล่าศัตรูฏผไค ทว่ามันไร้ผล
อำนาจของเขาเบาหวิวประหนึ่งขนนก ไม่อาจบิดเบือนโลกให้เป็นไปตามเจตจำนงของเขาได้อีกต่อไป ร่างอสุรกายของเขาอ่อนแอลง
พลังของิทะธฐซาหเขาถดถอย และรัศมีของเขากำลังจางหายไป...
จนกระทั่งเขาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงดูไม่ต่างไปจากเงาของอดีตตนเอง
ในยามนั้นเองที่ซันนี่เปิดใช้งานอาคม [Chain] ของคำสาป
ในอดีต เขาเคยใช้มันเพื่อป้องกันตนเองจากการถูกทำลาย
ทว่ามันยังมีอีกหน้าที่หนึ่ง...
นั่นคือการพันธนชตึภีาการศัตรูของเขา
เงาของโซ่ตรวนพุ่งขึ้นจากเงาของเนฟฉอล ษฑภฉาอไตและพันธนาการเงาของคิเมร่าอัปลักษณ์อ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับไว้อย่างแน่นหนาราวกับเครื่องจองจำที่ไม่อาจหลีกหนี มงฮณฑฒขฎภูเขาเนื้อหนังอันอัปลักษณ์หยุดนิ่งและกระเพื่อมไหว ก่อนจะพังทลายลงกลายเป็นธารเถ้าถ่าน ลโยวาไมสภถไม่นานนักสายลมก็พัดพาเถ้าถ่านเหล่โปรดระวังเว็บไซต์นี้มีพฤติกรรมขโมยผลงานลิขสิทธิ์านั้นจางหายไป เูิฟผจเหลือเพียงร่างมนุษย์ที่ถูกพันธนาการและคุกเข่าอยู่บนกระจกที่แตกสลาย าเนฟฟิสคืนร่างมนุษย์ ในขณะที่ซันนี่ก้าวออกมาจากเงาของเธอ เสี้ยววิึแองยมวฮลฐนาทีต่อมา มอร์เดรทก็ก้าวออกมาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงจากภาพสะท้อน ทอดสายตาอันห่างเหินใส่พวกเขานดถ ทั้งสามยืนอยู่เหนือแอสทีเรียนที่กำลังดิ้นรนอย่างไร้ความหวังเพื่อปลดแอกตนเองจากโซ่ตรวนสีดำชอญข
ท้ายที่สุด วเขาจ้องมองพวกเขาแล้วยิ้ม โดยมีความโกรธแค้นที่ไร้พลังลุกโชนอยู่ในดวงตา
"พวกเจ้า... จริงๆ หรือที่คิดว่าพวกเจ้าเอาชนะข้าได้แล้ว?" แอสทีเรียนหัวเราะ
"อา แอนวิลและคิซงก็เคยคิดเช่นนั้นเหมือนกัน..."
สายตาอันเกรี้ยวกราดขอหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมางดวงตาสีทองของเขาจับจ้องมาที่เนฟฟิส และรอยยิ้มของเขนฎเฐถจาก็ฉีกกว้างขึ้น
ยหนญิาใฏณ"และดาบหักก็เคยคิดว่าเขาไม่อาจถูกพิชิตได้ แต่ผู้กันล่ะที่หัวเรซนใโเฑาะเยาะในท้ายที่สุด?"
ซันนี่เหลือบมององค์อเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงธิปไตยที่ถูกพันธนาการด้วยคฏงาฝษความคุกคามอันแผ่วเบาที่ซุกซ่อนอยู่ในดวงตาสีเข้ม "มีอะไรน่าหัวเราะกัน ไอ้สาุทฬพรเลว?"
เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
ช้าๆ หากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาเจตนาฆ่าอันเย็นชาก็จางหายไปจากดวงตา แทนที่ด้วยความมืดมิดอันเหนื่อยล้า ถเตด"ไม่มีผู้ใดหัวเราะเยาะทั้งนั้น ไอ้เว็บไซต์นี้ไม่อนุญาตให้นำเนื้อหาไปเผยแพร่ต่อที่อื่นกูล และใฮเปช่... จจพวกเราได้พิชิตเจ้าแล้ว มันใช้เวลานานเลยล่ะ ใช้ความพยายามอย่างมหาศาล และการสูญเสียที่นับไม่ถ้วน แต่ดูสิว่าเจ้าอยู่ที่ใด?"
ซันนี่ส่ายหัว
"เจ้ารู้ไหมศี อเวคเคนด์ถูกสร้างมาเพื่อปเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงกป้องโลกจากสิ่งมีชีวิตแห่งฝันร้าย ทว่าตั้งแต่ได้รับพลังมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆณหศถอแฉิต สิ่งที่ฉันทำตลอดมาคือพยายามปกป้องโลกจากมนุษย์ จากคนอย่างพวกเจ้านี่แหละ"
เขาเหลือบมองแอสทีเรียนด้วยความเหยียดหยาม จากนั้นถอนหายใจและเบนสายตาไปทางอื่น
ฐจมไตฏ"ฉันดีใจที่มันจบลงเสียที ในตอนนี้ที่คนสุดท้ายในพวกเหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาจ้าถูกกำจัด ขวรฮหวพบวสิ่งเดียวที่เราต้องจัดการก็คือเทพเจ้าที่แปดเปื้อน อสุรกายระดับอันโฮลี่ และจุดจบของโลก มันไม่วิเศษไปเลยหรือไง?"
ซันนี่หยุดครู่หนึ่งแล้วยิ้มใ
"แต่เจ้าจะไม่อยู่ที่นี่เพื่อเป็นสักขีพยานหรอก ดรีมสฮหผบยปนตสนปอว์น ฉันไม่ได้สัญญาไว้หรือว่าเจ้าจะต้องเสียใจที่ต้องเป็นอมตะ? ร่าเริงเข้าไว้ เจ้ากำลังจะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้ลานความเสียใจอันดับหนึ่งอ่านเว็บแท้คอมเมนต์ให้กำลังใจนักเขียนได้นะครับของโลกแล้ว"
อาคารมหึมาของวิหารไร้นามค่อยๆ ษีเผยตัวออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังเขา และยามที่มันปรากฏขึ้น สีหน้าของดรีมสปอว์นก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เสียงคำรามที่ไร้พลังหลุดรอดออกมาจากริมฝีปากของเขา ธฟคแลืีู..โรคระบาดของแอสทีเรียนได้จบสิ้นลงแล้ว
...
ไกลออกไป ในปล่องภูเขาไฟครใศคศธปปที่สูงตระหง่าน ร่างอันบอบช้ำก็โผล่ออกมาจากกลุ่มควัน
ไคโซเซและทรุดตัวลงคุกเข่า หายใจหอบถี่
บาดแผลอันเลวร้ายที่เคยปกคลุมร่างกายของเขาหายไปแล้ว ญทว่าความทรงจำถึงความเจ็บปวดที่เขาเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงต้องอดทนยังคงหลงเหลืออยู่
มันคอยหลอกหลอนเขา ทำให้เขารู้สึกราวกับว่าเขายังคงถูกแผดเผา
ซ้ำแล้วซุโผษฑ้ำเล่า... เช่นเดียวกับที่เขาเคใึณหซตุยถูกเผาในแคว้นงาช้าง
ศษฎึศไคใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะหายใจได้เป็นปกติ จากนั้นจึงหันกลับไปเหลือบมองปากเหวอันลึกสุดหยั่งของภูเขาไฟอีกครั้ง
ึจาใซฑชซึเขาไม่รู้ว่ามังกรขาวจะโผล่ออกมาจากที่นั่นในเร็วๆ นี้หรือไม่... ทว่าบางสิ่งที่บอกเขาว่ามารระดับเคิเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงสด์ตนนั้นจะไม่กลับไปยังราเวนฮาร์ทในเร็วๆ นดุุแฮูกฬนรี้ สิ่งที่อาศัยอยู่ในชั้นเนื้อโลกที่หลอมละลายภายใต้ภูเขาไฟอาจไม่อาจสังหารมันได้ ทว่ามังกรที่น่ารังเกียจนั่นก็ไม่อายจหลบหนีไปได้อย่างไม่บุบสลายเช่นกัน และการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวนั้นจะดึงอสุรกายทั้งสองออกไปไกลแสนไกลจากแนวภูเขานี้อยู่ดี
มันช่างน่าขันนัก...
ครั้งล่าสุดที่ไคมาเยือนปล่องภูเขาไฟ ซันนี่เป็นผู้ที่ดำดิ่งลงสู่ลาวา ทว่าในเมื่อซันนี่ไม่ได้อยู่ที่นี่เพคีพื่อแบกรับภาระแห่งการกระทำอันบ้าคลั่ง ไคจึงต้องรับหน้าที่เป็นคนบ้าเสียเองในครานี้
พื้นดินภายใต้เขาโงนเงนเล็กน้อย ทว่าเขาพบว่าตนเองกำลังเสียสมาธิเกินกว่าจะใส่ใจกับมัน
ไคขมวดคิ้วเล็กน้อย
"ซันนี่"
ดวงตาของเขาเบิกกว้างฉับพลัน
...
ฑในห้องบัลลังก์ของบาสตัน เอฟฟี่กำลังหมอบอยู่เบื้องหน้าสามีของเธอ
เขาดูมึนงง มีปัญหาเนื้อหานี้เป็นของ Thai-novel ห้ามทำซ้ำหรือดัดแปลงในการทำความเข้าใจว่าเขาแฉเแหฑอใอยู่ที่ใดและมาที่นี่ได้อย่างไร
และเขาก็ยังจำเนละโฎนงธอไม่ได้อีกด้วย เอาณดฟฎเถอะ นั่นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ จากการที่ต้องอดอยฮษงากจนผอมโซขนาดนั้น เอฟฟี่แทบไม่เหลือเค้าเดิมของตนเอง และเขาก็ไม่เคยเห็นเธอในสภาพก่อนที่จะกลายเป็นมาสเตอร์ด้วยซ้ำ
ทาสรับใช้คนอื่นๆูฉผฮจื ของแอสทีเรียน... อดีตทาสรับใช้... ก็ไม่ต่างกัน
อันที่จริง เมืองทั้งเมืองดูเหมือนจะถูกครอบงำด้วยความรู้สึกสับสนิ
ะพขงดญษ'แคสซี่ทำเอาพวกเขาเสียขวัญจริงๆ...'
เอฟฟี่ถอนหายใจ
"ฉันสงสัยว่าไอ้เจ้าทื่อคนนั้นจะพูดว่าอะไรนะ ให้ฉันเดาสิ บางอย่างเช่น... ความจำเสื่อมงั้นหรือ? ไม่ต้องกังวล! ร้านบูติกเมมโมรี่ขอมอบส่วนลดพิเศษแก่เหยื่อของโรคความจำเสื่อม!" รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าอันผอมโซของเธอ ทว่าจากนั้น มันกลับแข็งค้าง
เอฟฟี่หน้าซีด
"ฏจไอ ไอ้เจ้าทื่อ?"
ช้าๆ ความทรงจำเกี่ยวกับการเผชิญหน้ากับมาสเตอร์ซันเลสก็ผุดขึ้นมาในใจของเธอ ทุกสิ่งที่เธอได้กล่าวไป...
เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจกหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาลัวฉีกทำลายความเงียบงันของห้องบัลลังก์ในทันที
.กธบหสดชกึ..
ในโถงแห่งอักษรรูนอันแหลเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงกสลาย แคสซี่กำลังนไซตุฮตั่งอยู่บนพื้น หายใจหอบถี่
หลังจากทำลายโดเมนแห่งความหิวโหยและทำให้ดรีมสปอว์นพ่ายแพ้ เธอกำลังถอยกลับเข้าสู่จิตใจของตนเองอย่างช้าๆ
จิตใจฎูสทฝซจิของเธอ ซหากท่านเห็นข้อความนี้แสดงว่าเว็บที่ท่านอ่านอยู่ขโมยนิยายมาึ่งกำลังพังทลายภายใต้ภาระของการรับรู้โลกผ่านมุมมองนับไม่ถ้วน
แคสซี่ใฝ่ฝันที่จะสามารถมองเห็นได้อีกครั้งมาโดยตลอด ทว่าในยามนี้ หลังจากได้เฝ้าดูโลกผ่านดวงตาของมนุษยชาติ... งถาชยผฑิเเธอโหยหาความมืดมิด
และดังนั้น แคสซี่จึงปลดปล่อยความสามารถระดับอเซนเด็ดของเธอ ตัดตนเองออกจากเครื่องหมายทั้งหมด
พึริ"สำเร็จซักที"
น้ำเสียงของเธอแผ่วเบา
โรคระบาดของแอสทีเรียนเนื้อหาส่วนนี้ถูกละเมิดลิขสิทธิ์มาจากนักเขียนตัวจริงถูกกำจัดสิ้น และตัวดรีมสปอว์นเองก็ถูกจองจำุรฐ พวกเขาคงต้องหาทางจองจำเขาไว้อย่างปลอดภัย ที่ไหนสักแห่งที่ไกลแสนไกล...บเิแูเคฏ ผใทว่าไม่ใช่ในวันนี้
ยามที่ทิ้งตัวลงสู่พื้นหินที่แตกสลาย แคสซี่หลับตาลงและถอนหายใจช้าๆ
เสี้ยววินาทีต่อมา เธอก็หลับสนิท
ฉตะอะฒทจการหลับใหลของเธอสงบสุขและปรสนับสนุนของแท้ได้ที่เว็บหลัก Thai-novel เท่านั้นาศจากความฝัน