ตอนที่ 70 เรือสำราญสังหาร 22

.

.

7289 กับเหล่าจ้าวแอบขึ้นไปถึงชั้น 8 และบังเอิญเจอกับอวี่เหวินเซิ่งและพวกที่กำลังเก็บของจากศพอยู่บนชั้น 8 พอดี ทันทีที่ทั้งสองฝ่ายพบกัน ต่างฝ่ายต่างชักอาวุธออกมาชี้ใส่กันอย่างระแวดระวัง

อวี่เหวินเซิ่งสังเกตได้ทันทีว่า 7289 และพวกไม่มีปืน อีกทั้งท่าทางยังลับ ๆ ล่อ ๆ เขาจึงเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน

“พวกเราเป็นผู้เล่นชั้น 9 แล้วพวกคุณล่ะ?”

7289 แอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะลดอาวุธลงเพื่อแสดงความจริงใจแล้วพูดว่า “ชั้น 7 พวกคุณชั้น 9 ก็ถูกผู้เล่นชั้น 8 โจมตีเหมือนกันเหรอ?”

อวี่เหวินเซิ่งแค่นหัวเราะ “หึ พวกมันโยนระเบิดมือใส่พวกเรา จากนั้นก็กราดยิงมั่วไปหมด คนของเราตายไปเยอะมาก!”

“ชั้น 7 ก็เหมือนกัน ตอนนั้นอาหารเพิ่งเกิด ทุกคนมัวแต่แย่งอาหารกัน ผู้เล่นชั้น 8 ก็พุ่งลงมาฆ่าคนทันที คนในห้องโถงแทบตายหมด พวกนั้นเสียสติไปแล้วจริง ๆ ไม่เปิดโอกาสให้พูดอะไรเลย ตั้งใจมาฆ่าคนชัด ๆ!”

เมื่อนึกถึงศพที่เกลื่อนพื้น 7289 ก็โกรธจนตาแดง “โชคดีที่ตอนนั้นพวกเราอยู่ไกล เลยรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ตอนนี้พวกมันออกไปแล้ว พวกเราถึงกล้าขึ้นมาหาอาวุธบนชั้น 8!”

เมื่อเห็นกระเป๋าเป้ที่พองแน่นของพวกเขา อวี่เหวินเซิ่งก็เกิดความคิดขึ้นมา

“ข้างล่างยังมีอาหารอยู่เหรอ?”

7289 พยักหน้า “มี พวกผู้เล่นติดอาวุธคงคิดว่าทุกอย่างเป็นของตัวเองอยู่แล้ว เลยไม่เสียเวลาเก็บอาหาร เอาแต่ค้นหาไอเทมเกม ฆ่าคน แล้วก็ลงไปข้างล่างต่อ”

เหล่าจ้าวเสริมว่า “ฟังจากเสียงปืน พวกมันน่าจะไปถึงชั้น 5 แล้ว ถ้าจะเอาอาหารก็ควรรีบหน่อย”

7289 กล่าวว่า “ผมเห็นในกลุ่มว่าผู้เล่นชั้น 5 หลายคนกำลังขอความช่วยเหลือ ได้ยินว่าที่นั่นเกิดอุปกรณ์การแพทย์ พวกที่มีปืนน่าจะกำลังตามหาการ์ดคืนชีพอยู่ เลยยังไม่มีเวลาสนใจอย่างอื่น”

อวี่เหวินเซิ่งกล่าวขอบคุณ แล้วรีบเรียกผู้เล่นแนวหน้าหลายคนมา ก่อนจะพากลุ่มคนลงไปหาอาหารทันที

พวกเขาขาดแคลนอาหารจริง ๆ แม้ว่าชั้น 10 จะมีอาหารเกิดขึ้นเหมือนกัน แต่พวกเขาเป็นแค่พันธมิตรกับชั้น 10 ไม่มีใครแจกอาหารให้ฟรี ๆ แน่นอน

ทว่าพอลงมาถึง ก็พบว่ามีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยแอบออกมาจากห้องโถงชั้น 7 กำลังค้นศพบนพื้นอยู่ เมื่อเห็นอวี่เหวินเซิ่งและพวก ต่างก็ตกใจจนรีบถอยหลัง ตั้งท่าป้องกันตัวทันที

อวี่เหวินเซิ่งยกมือขึ้นเป็นสัญญาณว่าไม่มีเจตนาสู้

“พวกเราไม่ได้คิดจะต่อสู้ และไม่ได้คิดจะทำร้ายใคร เอาแค่อาหารแล้วก็จะไป!”

ผู้เล่นที่กำลังตื่นตระหนกมองหน้ากัน เนื่องจากข้างล่างยังมีพวกฆาตกรถือปืนอยู่ ทุกคนจึงระมัดระวังตัวและไม่กล้าลงมือก่อน

อวี่เหวินเซิ่งส่งสายตาให้ คนข้าง ๆ เข้าใจทันทีและเริ่มค้นหาอาหารท่ามกลางกองศพ

เขาไอเบา ๆ ใช้กำปั้นปิดปาก กลิ่นคาวเลือดกับกลิ่นดินปืนในอากาศรุนแรงจนคลื่นไส้

“พวกเราเป็นผู้เล่นชั้น 9 ถ้าพวกคุณไม่รู้จะไปไหน ก็สามารถขึ้นไปที่ชั้น 9 ได้”

ผู้เล่นชั้น 7 คนหนึ่งถามอย่างระแวง “ไม่ได้คิดจะหลอกเอาอาหารพวกเราใช่ไหม?”

อวี่เหวินเซิ่งส่ายหน้า “ไม่ พวกคุณจะแบ่งอาหารกันยังไงก็ได้ พวกเราไม่บังคับให้ส่งส่วยอะไรทั้งนั้น แต่ผมมีข้อเรียกร้องข้อเดียว”

“ตอนผู้เล่นติดอาวุธบุกมา พวกคุณห้ามซ่อนอยู่ข้างหลัง ต้องสู้เคียงข้างพวกเรา”

“อย่างที่เห็นจากสถานการณ์ตอนนี้ ถ้าพวกเราไม่ลงมือ สิ่งที่รออยู่มีแค่ความตายเท่านั้น”

…

ชั้น 6

เวลานี้ชั้น 6 เงียบสงัด นอกจากศพที่กระจายอยู่ทั่วพื้นแล้ว ก็ไม่มีคนยืนอยู่แม้แต่คนเดียว ตรงกันข้าม บริเวณบันไดลงชั้น 5 กลับแน่นขนัดไปด้วยผู้คน

เด็กหนุ่มในชุดนักเรียนคนหนึ่งกำลังคลานอยู่บนพื้นอย่างช้า ๆ เขาคว้าขนมปังชิ้นหนึ่งมา ฉีกออกแล้วยัดเข้าปาก กินอย่างตะกละตะกลาม

เขาพยายามกลืนขนมปังแข็ง ๆ ลงไป จากนั้นก็ค่อย ๆ คลานต่อไปอีก จนมาถึงปากบันได ก่อนจะยื่นคอมองลงไปข้างล่าง

เขาเห็นผู้เล่นติดอาวุธหลายคนยืนอยู่ตรงบันได

เป็นพวกนั้นเอง

พวกมันพุ่งลงมาแล้วฆ่าคนไปมากมาย!

เมื่อนึกถึงภาพนองเลือดก่อนหน้านี้ ร่างของเขาก็สั่นสะท้าน เขาเคยคิดว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาได้เห็นด้านมืดของมนุษย์มามากพอแล้ว แต่เมื่อเทียบกับภาพตรงหน้า เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองเห็นมาน้อยเกินไป

ชั้น 5 ผ่านการสู้รบครั้งใหญ่ไปแล้ว แม้ผู้เล่นชั้น 5 จะไม่มีปืน แต่ก็ยังมีการ์ดธาตุ จึงไม่ได้พ่ายแพ้แบบหมดรูป

น่าเสียดายที่การ์ดธาตุบางส่วนก็อยู่ในมือผู้เล่นที่มีปืนเช่นกัน อีกทั้งคนพวกนั้นยังรวบรวมไอเทมเกมได้มากมายตลอดทาง และมีอาวุธปืนที่ทรงพลังกว่าผู้เล่นทั่วไป

ดังนั้นสุดท้ายผู้เล่นชั้น 5 จึงถูกยึดไอเทมเกมทั้งหมด และกลายเป็นเชลย

“บอกมา การ์ดคืนชีพอยู่ที่ไหน? ถ้ายอมส่งการ์ดคืนชีพมา ฉันอาจไว้ชีวิตเขาก็ได้”

ชายผมสั้นร่างผอมคนหนึ่งนั่งอย่างสบายใจอยู่บนแท่นแสดงสินค้า ข้างตัวมีปืนกลมือวางอยู่ เขากำลังกินเนื้อวัวมันเยิ้มอย่างเอร็ดอร่อย

ร่างของเขาเต็มไปด้วยเลือด แต่เจ้าตัวไม่สนใจเลย กลับดูเหมือนกำลังเพลิดเพลินกับมันเสียด้วยซ้ำ

ไม่นาน ผู้เล่นชายคนหนึ่งก็ถูกลากออกมา ผู้เล่นถือปืนใช้ปืนพกจ่อท้ายทอยของเขาแล้วถาม

“การ์ดคืนชีพอยู่ไหน?”

ผู้เล่นชายหวาดกลัวจนเหงื่อแตกเต็มตัว รีบส่ายหน้ารัว

“ไม่รู้! ผมไม่รู้จริง ๆ! การ์ดคืนชีพไม่ได้อยู่กับผมแน่นอน!”

“ไว้ชีวิตผมเถอะ ขอร้อง…”

ปัง!

เสียงปืนดังขึ้น

กระสุนเจาะทะลุกลางหน้าผาก ผู้เล่นชายล้มลงกับพื้น ตายตาไม่หลับ

เด็กหนุ่มชุดนักเรียนสะดุ้งเฮือก รีบหดตัวกลับด้วยความหวาดกลัว

เขาคลานกลับไปท่ามกลางเลือดและเศษเนื้อบนพื้น คอยค้นหาไอเทมเกมจากศพ พร้อมพึมพำไม่หยุด

“ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ…”

หลังค้นศพอยู่หลายร่าง ในที่สุดเขาก็พบการ์ดธาตุใบหนึ่งที่เย็นเฉียบ

สายตาพร่ามัว น้ำตาปนเลือดทำให้ใบหน้าซีดขาวของเขาดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

[ลูกบอลน้ำ - การ์ดธาตุ: ปล่อยลูกบอลน้ำขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 3 ถึง 5 เซนติเมตร จำนวน 100 ลูก]

[พลังงานคงเหลือ: 5]

ไม่ต้องพูดถึงว่ามีพลังงานเหลืออยู่แค่ไหนเลย

ลูกบอลน้ำที่ไม่มีพิษไม่มีภัยแบบนี้ จะช่วยอะไรได้ในสถานการณ์ตอนนี้?

เขาต้องการการ์ดธาตุที่ทรงพลังและสามารถปกป้องชีวิตเขาได้ต่างหาก

เด็กหนุ่มยัดการ์ดธาตุใส่กระเป๋าอย่างสั่นเทา ก่อนจะคลานต่อไปท่ามกลางกองศพ…

…

ชั้น 4

ผู้เล่นชั้น 4 กำลังหวาดผวาจนตัวสั่น

ไม่สิ ควรพูดว่าผู้เล่นทุกชั้นที่อยู่ต่ำกว่าชั้น 4 ต่างหากที่กำลังหวาดกลัว

พวกเขาได้รับข่าวแล้ว จึงเลิกแย่งอาหารกันไปนานแล้ว ทุกคนช่วยกันสร้างกำแพงดินอย่างน้อย 50 ชั้น พร้อมเถาวัลย์จำนวนมากกั้นบันได หวังจะหยุดพวกคนบ้ากลุ่มนั้น

จำนวนผู้รอดชีวิต: [6346/20000]

4387a: [บ้าเอ๊ย! บ้าเอ๊ย! ฉันกลัวจนตายอยู่แล้ว! พวกมันกำลังบุกลงมา! พวกเราสู้ไม่ไหวแน่! ใครก็ได้ช่วยที!]

4012a: [พวกมันมีระเบิดมือ กำแพงดินพวกนั้นไม่มีประโยชน์ โดนลูกเดียวก็หายหมด! เกมขยะ เกมขยะ!]

4568b: [แม่งเอ๊ย! ทำไมเกมต้องให้อาวุธปืนกับพวกคนบ้าชั้น 8 ด้วย? เรือทั้งลำคงถูกกวาดหมดแน่!]

3431a: [ชั้น 4 ต้องยืนหยัดไว้! ถ้าพวกคุณตาย พวกเราข้างล่างก็จบเหมือนกัน!]

1003a: [พี่ ๆ ชั้น 8 อย่าโหดขนาดนั้นได้ไหม? ชั้น 1 ไม่มีอะไรเกิดเลย มีแค่ขนมปังกับบิสกิตอัดแท่งไม่กี่ชิ้น ถ้าจะเอาก็เอาไปเถอะ แต่อย่าฆ่าคนเลย ผมแค่อยากอยู่เงียบ ๆ ให้ผ่านอีกไม่กี่วันเอง ฮือ…]

6234a: [พวกโรคจิตนั่น! ฉันซ่อนอยู่ในห้อง ไม่กล้าออกไปเลย ทุกครั้งที่เปิดประตูออกมาก็เจอแต่ศพ! ฉันจะเป็นบ้าแล้ว!!]

7123a: [ปีศาจ! พวกมันเป็นปีศาจทั้งหมด!]

9654a: [นายยังรอดอยู่ชั้น 6 เหรอ? รีบซ่อนตัวดี ๆ ไม่งั้นโดนจับแน่!]

2342b: [ฮือออ น่ากลัวชิบหาย! พวกเราชั้น 4 ลงไปน่าจะรวมกำลังกันสู้พวกบ้าชั้น 8 ไหม? ผู้เล่นแนวหน้า รีบรวมพันธมิตรสิ! ไม่ใช่ว่าเก่งกันนักเหรอ? ไปฆ่าพวกบ้าพวกนั้นสิ!]

x234a: [พวกนายข้างล่างสู้ ๆ นะ โชคดีที่ชั้น 9 ของพวกเราก็เกิดอาวุธปืนเหมือนกัน ตอนนี้ฉันรู้สึกปลอดภัยสุด ๆ]

1232a: [พวกเรารวมตัวกันกำจัดพวกโง่ชั้น 8 ดีไหม?]

8653a: [พูดอะไรของนาย? ใครกล้ารุมฉัน ฉันจะทำให้มันอยากตายทั้งเป็น!]

กลุ่มแชตเงียบไปชั่วครู่ ไม่มีใครกล้าพิมพ์อะไรอยู่เกือบสามนาที

8324b: [ส่งไอเทมเกม อาหาร ยา แล้วก็ผู้หญิงทั้งหมดมาให้ดี ๆ ไม่งั้นเจ้านายพวกเราอาจให้พวกแกอยู่ต่อได้อีกไม่กี่วัน ยังกล้าขัดขืนอีกเหรอ? ฝันไปเถอะ!]

8653a: [ฮ่า ๆ ๆ ๆ ไอ้พวกขี้ขลาด ล้างคอรอไว้ได้เลย!]

จากนั้นก็ตามมาด้วยคำหยาบที่ขึ้นต้นด้วยเลข 8 เต็มหน้าจอ ทั้งโอหัง หยิ่งผยอง และโหดเหี้ยม ราวกับว่าพวกเขาได้กุมชะตาชีวิตของคนทั้งเรือเอาไว้แล้ว

คนส่วนใหญ่ในกลุ่มรู้ดีถึงความบ้าคลั่งของผู้เล่นชั้น 8 แม้แต่พวกที่ปากเก่งเป็นประจำก็ไม่กล้ายั่วโมโหอีกฝ่ายจริง ๆ เพราะกลัวภัยจะมาถึงตัว

ในเวลานี้ หัวหน้าผู้เล่นระดับสูงของชั้นต่ำกว่าชั้น 5 ต่างรวมตัวกันสร้างกลุ่มย่อย และกำลังหารือกันอย่างเคร่งเครียด

ชั้น 4 หวังว่าผู้เล่นระดับหัวกะทิจากอีกสามชั้นด้านล่างจะขึ้นมาช่วยต้านพวกมือปืน

แต่อีกสามชั้นรู้สึกว่าพวกมือปืนยังฆ่าพวกเขาไม่ถึงอยู่แล้ว ถ้าขึ้นไปยั่วเอง จะไม่เท่ากับรนหาที่ตายหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น นี่คือเกมที่ตายจริง มีชีวิตเดียว บางคนจึงเสนอให้ “เจรจาสงบศึก” โดยยอมส่งมอบไอเทมเกมและเสบียง เพื่อประคองตัวให้รอดอีกไม่กี่วันสุดท้าย

มีคนพูดขึ้นอีกว่า

“ชั้น 2 ไม่ใช่ว่าเกิดอุปกรณ์การแพทย์เหรอ? พวกนายต้องได้การ์ดคืนชีพมาบ้างแน่ รีบส่งมาซะ ไม่งั้นพอพวกชั้น 8 บุกมา พวกเราซวยกันหมด!”

คนจากชั้น 2 ด่ากลับทันที

“บ้าเอ๊ย อย่ามาโยนความผิดให้กัน ตอนนั้นฉันก็กำลังหาการ์ดคืนชีพเหมือนกัน ไม่ได้มีแค่ชั้น 2 ที่เข้าไปแย่งของ พวกชั้น 1 ชั้น 3 ชั้น 4 ก็ไปกันหมดไม่ใช่หรือไง?”

“พวกคนบ้าพวกนั้นลากผู้เล่นชั้น 5 ออกมาฆ่าทีละคนเพื่อหาการ์ดคืนชีพ พวกนายไม่กลัวว่าจะกลายเป็นผู้เล่นชั้น 5 คนต่อไปหรือ?”

“งั้นจะไปสงบศึกกับคนบ้าได้ยังไง?”

“เดี๋ยวนะ มีคนบ้าชั้น 9 กำลังท้าทายผู้เล่นชั้น 8 ในแชตหลัก เธอสติไม่ดีหรือเปล่า?”

ทุกคนรีบเปิดกลุ่มแชตหลักของเกมดู และก็เห็นข้อความเต็มหน้าจอจริง ๆ

9009a: [ไอ้โง่ ถ้าเก่งจริงก็มาฆ่าฉันที่ชั้น 6 สิ!]

9009a: [ไอ้โง่ ถ้าเก่งจริงก็มาฆ่าฉันที่ชั้น 6 สิ!]

9009a: [ไอ้โง่ ถ้าเก่งจริงก็มาฆ่าฉันที่ชั้น 6 สิ!]

…

เย่เจา: เรื่องสำคัญต้องพูดสามครั้ง

เย่เจา: ดีมาก แบบนี้ก็มั่นใจได้แล้วว่าทุกคนจะเห็นข้อมูลของเธอแน่นอน!

.

.

จบ.