ส่วนที่ 7 บทที่ 7

ทว่าในวินาทีต่อมา ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง "เสร็จแล้วใช่ไหมครับ มีอะไรก็โทรเรียกผมละกัน พอดีผมยังมีของต้องไปส่ง งั้นขอตัวก่อนนะครับ" จิงกู โยรุ ไม่ชินกับการดื่มเหล้าโชจูของญี่ปุ่น และไม่อยากเสียเวลา จึงลุกขึ้นเตรียมจะจากไป

"ขยันจังเลยนะ จิงกู โยรุ" "ไม่ต้องห่วงหรอกน่า พวกพี่สาวไม่ลืมเธอแน่ หึๆๆ..." อิโอริ อิจิกะ ส่งสายตาวิบวับดุดันปนยั่วยวนให้จิงกู โยรุ พร้อมกับหัวเราะอย่างมีเลศนัย

"ดื่มให้น้อยลงหน่อยเถอะครับ แล้วก็อย่าปล่อยให้ใครเอาเปรียบได้ล่ะ" ถ้าเป็นพี่สาวเทนมะ โนโซมิ หรือคุณเจ้าของร้านสุดสง่างาม จิงกู โยรุ ก็อาจจะสนใจอยู่หรอก แต่กับยัยผู้หญิงตัวร้ายคนนี้น่ะเหรอ? ฝันไปเถอะ...

"นี่ ยัยหนู่นั่นไม่ได้สร้างความเดือดร้อนอะไรให้เธอใช่ไหม" หลังจากเขาเดินออกไป อิโอริ อิจิกะ ก็เอ่ยถามมิตานิ คานะ ด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์

"อะไรกัน" "เธอไม่เชื่อสายตาในการมองคนของฉันงั้นเหรอ" มิตานิ คานะ ยิ้มอย่างมีเสน่ห์แล้วตอบว่า "โยรุเป็นเด็กดีนะ"

"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย แค่ชื่อของหมอนั่นฟังดูเหมือนเพิ่งตั้งขึ้นมาส่งเดชตรงนั้นเลยต่างหาก" "เข้ากลุ่มจิงกูจิ เลยชื่อจิงกู เจอเธอตอนกลางคืน เลยชื่อโยรุ" อิโอริ อิจิกะ กล่าวต่อ "แถมฉันยังค้นหาชื่อเขาในฐานข้อมูลของตำรวจไม่เจอด้วย หมอนั่นดูเหมือนคนที่หลุดออกมาจาก 'สถานที่แห่งนั้น' เกินไป"

"ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก" มิตานิ คานะ ยืนยันเสียงแข็ง "โยรุไม่มีลักษณะของคนที่มาจาก 'สถานที่แห่งนั้น' เลย" เนื่องจากเรื่องธุรกิจ เธอเคยติดต่อกับผู้คนจาก 【เดอะ เซ็นเตอร์】 มาก่อน ดังนั้นเธอจึงมั่นใจว่าจิงกู โยรุ ไม่ใช่คนที่มาจากที่นั่นอย่างแน่นอน เดอะ เซ็นเตอร์: เขตแดนแห่งความโกลาหลที่ไม่มีข้อยกเว้นและกฎหมาย มีแต่กลุ่มอาชญากรรมชุกชุม

"ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน" เทนมะ โนโซมิ ช่วยเสริม "เขาไม่ได้มีกลิ่นอายของคนในวงการใต้ดินเลยด้วยซ้ำ ก็แค่ชายหนุ่มธรรมดาๆ ที่ใช้ชีวิตปกติในโลกเบื้องบนเท่านั้นแหละ"

"อาจจะใช่มั้ง..." อิโอริ อิจิกะ พ่นควันบุหรี่ออกมาเป็นวงกลม แต่ก็ยังคงระแวงอยู่ ซึ่งนี่เป็นนิสัยติดตัวจากอาชีพของเธอ

บทที่ 3: สีเขียวที่ชำรุด กับ สีเขียวที่สมบูรณ์

การส่งของ แน่นอนว่ามันไม่ใช่แค่การส่งของธรรมดาๆ ทั่วไป กลุ่มจิงกูจินั้นอ่อนแอและเล็กเกินไป พวกเขาไม่มีทั้งคุณสมบัติและกำลังพอที่จะเข้าไปแทรกแซงในตลาดระดับบนอย่างการปล่อยกู้หรือการลักลอบขนของเถื่อน นอกเหนือจากบาร์ สถานบันเทิง และงานบริการผู้ใหญ่แล้ว รายได้หลักของพวกเขามาจากการขายยาส่งเดชที่ห้ามจำหน่าย ยาแก้โรคนอนไม่หลับ หรือยาเสริมสมรรถภาพทางกายที่ต้องใช้ใบสั่งแพทย์

กำไรมีจำกัด ค่าส่งก็มีจำกัด การเป็นเพียงเด็กส่งของอย่างมากที่สุดก็แค่พอประทังชีวิตไปวันๆ เท่านั้น และเหตุผลที่จิงกู โยรุ ไม่เลือกงานที่ทำเงินได้เร็วกว่านี้ อย่างเช่นการเป็นโฮสต์หรือพนักงานดูแลบาร์... ...แน่นอนว่าเป็นเพราะการเป็น 'เด็กส่งของ' มันทำให้เขาออกตามหาแม่แบบคุณภาพสูงได้สะดวกกว่านั่นเอง

"หวังว่าคืนนี้ดวงจะเฮงสุดๆ จนได้สีเขียวมาครองนะ" หลังจากสวมหมวกกันน็อกและขี่รถสกูตเตอร์คันเก่าๆ จิงกู โยรุ ก็พับขาขนาดยาวของเขาเข้ากับเฟรมหน้ารถอย่างทุลักทุเลแล้วออกเดินทาง

ใช่แล้ว ระบบของเขาก็คือระบบปลั๊กอินจากเกมเล็กๆ เกมหนึ่งที่เขาเคยเล่น มันเป็นแนวต่อสู้ที่ผสมผสานทุกอย่างเข้าด้วยกัน ทั้งคุณลักษณะเหนือธรรมชาติ เทคนิคศิลปะการต่อสู้ ทักษะเวทมนตร์ อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ และวิชาเต๋า ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นปลั๊กอินที่จะดรอปหลังจากปราบบอสได้ จากนั้น เมื่อปล่อยบอทฝึกฝนหรือใช้เหรียญทองเพื่อข้ามเวลา ก็จะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับคุณลักษณะปลั๊กอินบนตัวละครได้

ในหมู่ปลั๊กอินเหล่านั้น แม่แบบคุณลักษณะจะถูกแบ่งออกเป็นห้าระดับคุณภาพ ได้แก่ สีขาว (ทั่วไป), สีเขียว (เหนือธรรมชาติขั้นต้น), สีม่วง (เหนือธรรมชาติ), สีทอง (ตำนาน), สีส้ม (เทพนิยาย) และสีแดง (พิเศษ) แน่นอนว่าช่องว่างภายในระดับคุณภาพเดียวกันก็ยังถือว่ามหาศาล สีแดงที่อยู่ท้ายสุดไม่ได้แปลว่าแข็งแกร่งที่สุดเสมอไป แต่มันหมายถึงการมีคุณสมบัติแบบสุ่ม ยกตัวอย่างเช่น แม่แบบสรีระของอาจารย์ไซตามะจาก วันพั้นช์แมน ซึ่งเป็นแม่แบบพิเศษที่คลาสสิกที่สุด ในดันเจี้ยนของวันพั้นช์แมนมันจะไร้เทียมทาน แต่ในแผนที่ดันเจี้ยนอื่นๆ มันจะไม่มีผลลัพธ์แบบนั้น

ส่วนปลั๊กอินทักษะจะถูกแบ่งตามความเชี่ยวชาญและขอบเขต โดยแบ่งออกเป็น: เริ่มต้น, ฝึกหัด, เชี่ยวชาญ, ช่ำชอง, ปรมาจารย์, มหาปรมาจารย์ และคืนสู่สัจธรรม แม่แบบทั้งสองชุดนี้เปรียบเสมือนฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ที่เข้ากันได้ซึ่งกันและกัน

ในขณะเดียวกัน ภายในเกมคุณก็แค่ปล่อยบอททิ้งไว้ แล้วปลั๊กอินคุณภาพต่ำก็จะดรอปกระจายอยู่เต็มไปหมด คุณสามารถหลอมรวมประเภทเดียวกันได้โดยไม่จำกัดจำนวน และมีแนวทางการพัฒนาที่หลากหลายมาก ทว่า... ความจริงไม่ใช่เกม มันไม่มีกลไกการเกิดของมอนสเตอร์ที่ตายตัว และจำนวนคนที่จะแสดงปลั๊กอินออกมาได้นั้นมีน้อยเกินไป เนื่องจากมันเป็นแนวต่อสู้ เงื่อนไขขั้นต่ำสุดคือต้องมีความช่ำชองในทักษะการต่อสู้เพื่อแสดงปลั๊กอินทักษะออกมา และสำหรับปลั๊กอินสรีระร่างกาย คนๆ นั้นจำเป็นต้องทะลุขีดจำกัดทางกายภาพให้ได้ แล้วคุณจะไปหาเรื่องแบบนั้นได้จากที่ไหนในโลกแห่งความเป็นจริงกันล่ะ

ดังนั้น จนถึงตอนนี้ จิงกู โยรุ จึงเพิ่งค้นพบปลั๊กอินจากคนเพียงไม่กี่คนอย่างเทนมะ โนโซมิ, มิตานิ คานะ และอิโอริ อิจิกะ เท่านั้น และพวกมันก็มีเพียงคุณภาพระดับทั่วไปหรือไม่ก็เป็นแบบชำรุด

เทนมะ โนโซมิ: อดีตนักสู้กรงเหล็กแปดเหลี่ยมมืออาชีพ อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.62 เมตร น้ำหนัก 52 กิโลกรัม ฉายา: เครื่องบดขยี้ สำนัก: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: เทคนิคการล็อก (ช่ำชอง) คุณลักษณะสรีระ: สายตาเหนือมนุษย์ (สีเขียว) (ชำรุด, ไม่สามารถใช้งานได้) สายตาที่จับความเคลื่อนไหวได้เหนือกว่าคนทั่วไป ทำให้เธอสามารถจับทิศทางการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายดาย

มิตานิ คานะ: หัวหน้าองค์กรยากูซ่าขนาดเล็ก อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.67 เมตร น้ำหนัก 57 กิโลกรัม ฉายา: ยากูซ่าผู้งดงาม สำนัก: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: การปัดป้องป้องกัน (ช่ำชอง)

อิโอริ อิจิกะ: ตำรวจนอกแถว อายุ 27 ปี ส่วนสูง 1.71 เมตร น้ำหนัก 60 กิโลกรัม สำนัก: ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน ทักษะ: เทคนิคการโจมตี (ช่ำชอง) คุณลักษณะสรีระ: คลุ้มคลั่ง (สีขาว+) เข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่ง ละทิ้งการคำนวอนด้านเทคนิคทั้งหมด และบดขยี้คู่ต่อสู้ด้วยความรุนแรงล้วนๆ ซึ่งสามารถเรียกได้ว่าเป็นความบ้าคลั่ง

มีสีเขียวอยู่จริง แต่มันชำรุด เมื่อประเมินจากสถานการณ์ปัจจุบัน อิโอริ อิจิกะ แข็งแกร่งที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เธอไม่เพียงแต่มีแม่แบบทักษะเท่านั้น แต่ยังมีแม่แบบสรีระร่างกายอีกด้วย ทว่าอย่างที่บอกไปแล้ว ความจริงไม่ใช่เกม คุณไม่สามารถลบตัวละครแล้วเริ่มใหม่ได้ ดังนั้น สำหรับแม่แบบแรก ซึ่งเป็นแม่แบบเริ่มต้นเพียงชิ้นเดียวที่ระบบมอบให้ฟรี จิงกู โยรุ จึงต้องระมัดระวังอย่างถึงที่สุด เพราะถ้าหากคุณเลือกได้ไม่ดีตั้งแต่เริ่มต้น มันจะยากเกินไปที่จะได้แม่แบบคุณภาพสูงจากการต่อสู้ข้ามขั้นในภายหลัง เนื่องจากหลังจากระบบแม่แบบกลายมาเป็นความจริง คุณจะได้รับปลั๊กอินจากการเอาชนะคู่ต่อสู้ด้วยตัวเองเท่านั้น การใช้ระเบิดนิวเคลียร์ล้างหน้าจอหรืออะไรทำนองนั้นย่อมไม่ได้ผลแน่นอน

อันที่จริง ความต้องการของจิงกู โยรุ ไม่ได้สูงเลย ขอแค่เป็นสีเขียวอะไรก็ได้ เพราะปลั๊กอินแรกสุดสามารถเป็นได้สูงสุดแค่ระดับสีเขียวเท่านั้น แน่นอนว่าการเติมเงินย่อมเป็นข้อยกเว้น ยิ่งคุณจ่ายเงินมากเท่าไหร่ ขีดจำกัดการปลดล็อกสำหรับปลั๊กอินเริ่มต้นก็จะยิ่งสูงขึ้น และคุณยังสามารถสุ่มกาชาแบบสิบครั้งได้อีกด้วย น่าเสียดายที่ระบบการจ่ายเงินและตู้กาชาไม่ได้กลายมาเป็นความจริงพร้อมกับระบบนี้

ตัวละคร: จิงกู โยรุ (เฉินเย่) เพศ: ชาย อายุ 22 ปี ส่วนสูง 1.87 เมตร น้ำหนัก 85 กิโลกรัม แม่แบบภาษา: ติดตั้งมาพร้อมกับระบบ (สามารถสลับสับเปลี่ยนระหว่างภาษาหลักของโลกได้อย่างอิสระ) คุณลักษณะ: ไม่มี ทักษะ: ไม่มี ปลั๊กอินที่มีในครอบครอง: 0 ความสำเร็จ: 0 / 10 (สะสมแม่แบบครบ 10 ชิ้นเพื่อปลดล็อกแผนที่ใหม่) ปลั๊กอินที่รอการเปิดใช้งาน: 1 (แพ็กเกจของขวัญสำหรับผู้เล่นใหม่) สามารถคัดลอกแม่แบบที่ 'เคยพบเห็น' ได้หนึ่งชิ้นเพื่อเป็นปลั๊กอินเริ่มต้น จำกัดคุณภาพสูงสุดที่ระดับสีเขียว (ช่ำชอง)

"ถ้าตู้กาชายังอยู่ก็คงจะดี" "ถ้ายังเติมเงินได้ก็คงจะดี" จิงกู โยรุ ปิดแผงควบคุมลงพลางรู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง ไม่อย่างนั้น เขาคิดว่าเขาสามารถลดมาตรฐานของตัวเองลงไปได้มากกว่านี้อีก ต่อให้การสุ่มสิบครั้งต้องใช้ธนาคารญี่ปุ่นสักแห่ง เขาก็จะไม่ลังเลเลย เพราะนี่คือสิ่งเหนือธรรมชาติที่สืบทอดมาสู่ความเป็นจริง เป็นการรวบรวมพลังอันยิ่งใหญ่ของฟ้าดินมาไว้ที่ตัวเอง ช่างน่าเสียดายจริงๆ...

จิงกู โยรุ ขี่รถไปอย่างช้าๆ สายตาคอยกวาดมองฝูงชนบนท้องถนนอยู่ตลอดเวลา หวังว่าจะได้เห็นแสงระยิบระยับนั่น... แสงสีเขียวในตำนาน แต่ก็ไม่มีเลย เขาอุตส่าห์ขี่อ้อมโลกเป็นระยะทางไกลมาก แต่ผลลัพธ์ก็ยังคงเหมือนเดิมคือไม่มีอะไรเลย บางทีอาจเป็นเพราะเวลาตั้งแต่ที่เขาข้ามมิติมันยังสั้นเกินไป และเขายังไม่ได้สัมผัสกับด้านที่แท้จริงของโลกใบนี้ นอกเหนือจากคุณลักษณะที่ชำรุดของเทนมะ โนโซมิแล้ว เขาก็ยังไม่เห็นแสงสีเขียวดวงที่สองเลย

อย่างไรก็ตาม ในเมื่อมี 'สีเขียวที่ชำรุด' มันก็ต้องมี 'สีเขียวที่สมบูรณ์' อยู่แน่นอน อย่างแย่ที่สุดก็แค่ต้องค้นหาให้มากขึ้น นี่แหละที่เขาเรียกว่า "ลับขวานให้คมก่อน ไม่เสียเวลาตัดไม้หรอก"

"ที่นี่แหละ" เมื่อมาถึงจุดหมายปลายทาง จิงกู โยรุ ก็หลบเลี่ยงประตูทางเข้าหลักอย่างชำนาญ เลี้ยวเข้าสู่ตรอกซอกซอยด้านหลัง และในที่สุดก็จอดรถที่ประตูหลังของฟิตเนสคลับแห่งหนึ่ง จากนั้นเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วส่งข้อความถึงลูกค้า: "พี่ชาย ของมาถึงแล้วครับ"

พวกบ้าสเตียรอยด์ที่ยอมฉีดทุกอย่างเพื่อแลกกับขนาดกล้ามเนื้อ ถือเป็นกลุ่มลูกค้ากลุ่มใหญ่ที่สุดของกลุ่มจิงกูจิมาโดยตลอด

"ไอ้บ้า เอ็งมาสายอีกแล้วนะ" เป็นไปตามคาด ภายในไม่กี่นาที ชายร่างยักษ์สี่ห้าคนที่มีเส้นเลือดปูดโปน กล้ามเนื้อใหญ่โตเกินขนาด และโชกไปด้วยเหงื่อก็คลานออกมาจากประตูหลัง เมื่อยืนร่วมกับพวกนั้น จิงกู โยรุ ซึ่งพอจะนับได้ว่ามีรูปร่างมาตรฐาน จึงดูผอมแห้งราวกับถั่วงอกไปถนัดตา