บทที่ 5 การทดลองสกัดบริสุทธิ์สำเร็จ หยวนเซียวเตรียมออกเดินทางเพื่อบำเพ็ญเซียน

บทที่ 5 การทดลองสกัดบริสุทธิ์สำเร็จ หยวนเซียวเตรียมออกเดินทางเพื่อบำเพ็ญเซียน

"พี่ชายผู้เฒ่าผู้นี้ชั่วชีวิต ไม่เคยมีใครดีต่อข้าเช่นนี้มาก่อนเลย! พี่ชายผู้เฒ่าคออ่อนแพ้สุรา และยิ่งแพ้ทางความดีที่ผู้อื่นมอบให้เหลือเกิน!"

เดิมทีหลังจากชายชราตื่นจากอาการเมามาย เมื่อหวนคิดถึงสมบัติล้ำค่าที่มอบให้อีกฝ่ายไปเมื่อคืนนี้ก็รู้สึกปวดใจอยู่บ้าง ทว่ายามนี้กลับถูกความซาบซึ้งเข้าจู่โจมจนน้ำตาไหลพราก สมบัติล้ำค่าไร้ค่าเหล่านั้น จะนับเป็นตัวอันใดได้!

"น้องชายน้อย สิ่งนี้ให้เจ้า นี่ก็คือขนนกซ่อนเร้นเทวะ สมบัติล้ำค่าเร้นลับที่พวกเราเปิดออกยามพบเจอเซียนเมื่อวานนี้ หากเผชิญอันตรายก็นำออกมาจากแหวนเก็บของแล้วดีดเบาๆ สักครั้ง ต่อให้เป็นเทพเซียนมาจุติก็ใช่ว่าจะตรวจพบเจ้า พี่ชายผู้เฒ่าผู้นี้เรื่องต่อสู้ฝีมือย่ำแย่จริงแท้ แต่หากกล่าวถึงการซ่อนเร้นและหลบหนี พี่ชายผู้เฒ่าไม่เคยยอมสยบให้ผู้ใด!"

หยวนเซียวตกตะลึงอ้าปากค้าง รู้สึกราวกับว่าเมื่อคืนตนเองได้พลาดภูเขาทองคำภูเขาเงินไปเสียแล้ว

หากเมื่อคืนอาศัยโอกาศที่ชายชรากำลังเมามายทำดีต่อชายชรา ผสานสองกลยุทธ์เข้าด้วยกัน ชายชราจะไม่โปรยสมบัติล้ำค่าจนเต็มห้องเลยหรือ?

"ขอตัวลาแล้ว!" ชายชราไม่รีรอเนิ่นนาน ใช้แหวนเก็บของเก็บรวบรวมสิ่งของที่ครอบครัวนี้มอบให้ทีละชิ้น จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง

"พี่ชายผู้เฒ่า รอข้าไปหาท่านที่แคว้นทะเลตะวันออก!"

เฒ่าจายเยวี่ยได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้หันกลับมา เพียงแต่ชูมือขึ้นโบกไปมาเพื่อแสดงว่ารับรู้แล้ว ช่างเป็นฉากการอำลาที่สง่างามยิ่งนัก!

หยวนเซียวรู้สึกเลื่อมใสชายชราผู้นี้อยู่บ้างจริงๆ แม้จะชอบโอหังและโอ้อวดไปบ้าง ทั้งยังเป็นโจรขโมย ทว่าก็เป็นจอมโจรผู้มีคุณธรรม มีสัจจะ เปี่ยมด้วยอารมณ์ความรู้สึกแท้จริง และยึดมั่นในกฎระเบียบคนหนึ่ง!

"หยวนเซียว!"

พลันมีเสียงหนึ่งร้องเรียกอย่างสดใสใสกระจ่างมาจากหน้าประตูเรือน ขัดโอกาศความคิดของหยวนเซียว

เมื่อหันหน้าไปมอง เป็นไปตามคาดว่าคือเสี่ยวอิง กำลังยืนอยู่ด้านนอกกำแพงรั้ว โบกมือเรียกหยวนเซียวอย่างซุกซน หยวนเซียวจึงรีบเดินเข้าไปหา ท่านพ่อและท่านแม่ของหยวนเซียวสบตาและยิ้มให้กัน ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องเพื่อหลบไปจัดการธุระอื่นอย่างเร่งรีบ

"เสี่ยวอิง หลายวันมานี้ไปที่ใดมาหรือ? ข้าไม่เจอเจ้าเลย"

"ท่านพ่อและท่านแม่พาข้าไปบ้านท่านน้าที่อยู่ภายในเมืองมา เล่นอยู่ที่นั่นต่ออีกสองสามวัน ท่านน้าหารือกับท่านพ่อท่านแม่ บอกว่าเห็นประกาศแจ้งเตือน อีกไม่นานสำนักอวิ๋นไห่จะเปิดรับสมัครศิษย์สายนอก จึงอยากให้ข้าไปลองดูเช่นกัน หยวนเซียว เจ้าจะร่วมเดินทางไปเป็นสหายข้าได้หรือไม่?"

"ข้าเองก็กำลังอยากหาใครสักคนสอบถามเรื่องขั้นเริ่มต้นบำเพ็ญเซียนพอดี ยามนี้สามารถเดินทางไปด้วยกันได้ ย่อมดีที่สุด! ทว่าข้ายังต้องหารือกับท่านพ่อท่านแม่ก่อน"

เสี่ยวอิงมองใบหน้าของหยวนเซียว พลันหัวเราะออกมาแล้วเอ่ยว่า "เหตุใดเจ้าจึงดูผิวพรรณขาวสะอาดหมดจดขึ้นมาได้?" ความจริงแล้วเสี่ยวอิงยังมีอีกประโยคหนึ่งที่ไม่ได้เอ่ยออกมา นั่นคือหยวนเซียวดูหล่อเหลาสง่างามขึ้นมากเช่นกัน

"ข้าหล่อเหลาสง่างามเช่นนี้มาโดยตลอดอยู่แล้ว!" หยวนเซียวแสร้งทำเป็นลูบข้าพลางเอ่ย

"ช่างไร้ความละอายจริง" แม้ปากของเสี่ยวอิงจะเอ่ยเช่นนั้น ทว่ากลับแอบล้วงเอาสิ่งของกำมือหนึ่งออกมาจากในกระเป๋าเสื้อพลางเอ่ยว่า "รับไป"

ที่แท้ก็คือพุทรากรอบที่หยวนเซียวชอบกินนั่นเอง

หยวนเซียวสืบมือทั้งสองข้างออกไปรับพุทรากรอบพลางพึมพำอย่างไม่สำรวมว่า "พุทรากรอบแม้จะดี ทว่าย่อมไม่ดีเท่าเสี่ยวอิงของพวกเรา"

เสี่ยวอิงหวนนึกถึงช่วงเวลาที่ทั้งสองคนเล่นขายของด้วยกันตอนเด็กๆ ใบหน้าพลันแดงซ่านด้วยความเขินอาย หยวนเซียวผู้นี้ช่างพูดจาเลื่อนเปื้อนไร้สาระ ไม่รู้จักอับอายเลยสักนิด!

หยวนเซียวเดิมทีคิดจะหยอกล้อต่ออีกสองสามคำ พลันเหลือบเห็นร่างหนึ่งที่แผ่ไอสังหารคละคลุ้ง จึงรีบปล่อยมือถอยหลังก้าวหนึ่งทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก พุทรากรอบร่วงหล่นกระจายเต็มพื้น สวรรค์... นั่นคือสวีชู!

"เสี่ยวอิง กลับมากินข้าวได้แล้ว" สวีชูตะโกนเรียกเสียงหนึ่งก็หันตัวกลับเดินจากไป

เมื่อได้ยินเสียงท่านพ่อร้องเรียกจากด้านหลัง เสี่ยวอิงจึงได้เข้าใจว่าเหตุใดหยวนเซียวจึงตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างกะทันหัน การแปรเปลี่ยนอันน่าขันนี้ทำให้เสี่ยวอิงอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

"ข้ากลับก่อน อีกสองสามวันจะมาหาเจ้าใหม่"

หยวนเซียวโศกเศร้าเสียใจอย่างยิ่ง โชคชะตาเหตุใดจึงย่ำแย่ถึงเพียงนี้ เพียงแค่เอ่ยปากพูดคุยไม่กี่ประโยค กลับถูกสวีชูจับได้คาหนังคาเขา ช่างก่อกรรมทำเข็ญแท้ๆ!

เมืองสวินเซียนมีอีกนามว่าเมืองเสินเซียน เมืองขนาดเล็กแห่งนี้ ความเป็นอยู่ของคนทั่วไปไม่ได้ราบรื่นนัก ภายในบ้านของชาวนาส่วนใหญ่ก็ไม่ต่างจากบ้านของหยวนเซียวมากเท่าใดนัก ตรากตรำทำงานหนักตลอดทั้งปีทำได้เพียงประทังชีวิตให้อิ่มท้องเท่านั้น นานๆ ครั้งยามล่าสัตว์ป่าในภูเขามาได้ ก็เพียงแต่นำไปแลกเศษเงินเล็กน้อยเพื่อจุนเจือครอบครัว

บุตรหลานของคนทั่วไป หากปรารถนาจะก้าวหน้าโดดเด่นเหนือผู้อื่น โอกาสที่เป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียวก็คือจะสามารถเข้าร่วมนิกายบำเพ็ญเซียนเพื่อกลายเป็นผู้บำเพ็ญเซียนได้หรือไม่ หากภายในตระกูลหนึ่งมีผู้บำเพ็ญเซียนระดับสูงปรากฏขึ้นมาสักคน และศึกษาเล่าเรียนจนประสบความสำเร็จ ย่อมเข้าตำราเมื่อคนผู้หนึ่งสำเร็จมรรคผล ไก่สุนัขก็พลอยได้ขึ้นสวรรค์ไปด้วยเช่นกัน

หากภายในตระกูลมีผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตสร้างรากฐานหรือผู้บำเพ็ญเพียรขอบเขตแก่นทองคำปรากฏขึ้นมาสักคน เช่นนั้นในช่วงอายุขัยของผู้บำเพ็ญเพียรผู้นี้ ทั่วทั้งตระกูลย่อมเจริญรุ่งเรืองและมั่งคั่งร่ำรวยเป็นอย่างยิ่ง

หยวนเซียวเรียบเรียงสถานการณ์ของตนเองภายในใจรอบหนึ่งก่อน สมบัติล้ำค่าที่เฒ่าจายเยวี่ยมอบให้ ได้ปูเงื่อนไขอันดีเลิศให้แก่การบำเพ็ญเซียนของหยวนเซียวแล้ว

ประการแรก ด้านร่างกายได้รับการเปลี่ยนแปลงเส้นเอ็นล้างไขกระดูกเรียบร้อยแล้ว ครอบครองเงื่อนไขทางร่างกายอันบริสุทธิ์ยิ่ง

ประการต่อมา ครอบครองมุกเทียนฉี่ มีเคล็ดวิชายุทธ์รักษาและฟื้นฟูติดตัวมาด้วย

ประการถัดไป ครอบครองแหวนเก็บของที่ไม่ต้องการพลังปราณก็สามารถเปิดใช้งานได้ สะดวกต่อการพกพาและซ่อนเร้นสิ่งของจำนวนมหาศาล

ประการสุดท้าย ครอบครองขนนกซ่อนเร้นเทวะอันเป็นสมบัติล้ำค่าสำหรับหลบซ่อนและซ่อนเร้น ภายในซ่อนมิติเอกเทศ สามารถหลบหลีกศัตรูที่แข็งแกร่งได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เรื่องเร่งด่วนในยามนี้ ยังคงต้องศึกษาความสามารถอันอัศจรรย์ของมุกเทียนฉี่ ดูว่าแท้จริงแล้วยังมีสิ่งใดอีกบ้าง

สิ่งที่มีความลับมากที่สุดก็คือมุกเทียนฉี่ พี่ชายผู้เฒ่าจายเยวี่ยก่อนจากไปได้คาดเดาว่ามุกวิญญาณนี้มีฟังก์ชันในการสกัดบริสุทธิ์และชำระล้างให้บริสุทธิ์ ยามนี้สบโอกาสตรวจสอบดูสักครั้งพอดี

หยวนเซียววางมุกเทียนฉี่ไว้ตรงกึ่งกลางโต๊ะก่อน จากนั้นไปนำโอสถเม็ดสามเม็ดที่หมอพื้นบ้านเคยให้ไว้ก่อนหน้านี้มา เม็ดหนึ่งวางแนบชิดกับมุกวิญญาณ อีกเม็ดหนึ่งวางห่างออกไปหนึ่งฉื่อ และอีกเม็ดหนึ่งวางห่างออกไปหกฉื่อ

ผ่านไปชั่วธูปหนึ่งดอก ผลลัพธ์ของการทดลองทำให้หยวนเซียวตื่นเต้นยินดียิ่งนัก การคาดเดาของเฒ่าจายเยวี่ยถูกต้องตรงแท้จริง

โอสถเม็ดที่วางแนบชิดกับมุกเทียนฉี่ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด พื้นผิวภายนอกมีกากโอสถสีดำบางๆ ชั้นหนึ่งปรากฏขึ้น เมื่อใช้มือเขย่าเบาๆ กากโอสถก็ร่วงกราว เผยให้เห็นโอสถเม็ดใสกระจ่างบริสุทธิ์ที่อยู่ด้านใน โอสถเม็ดที่ส่องประกายแวววาวเม็ดนี้ ควรจะเป็นผลลัพธ์ขั้นสุดท้ายหลังจากได้รับการชำระล้างให้บริสุทธิ์และยกระดับขึ้น

ส่วนโอสถเม็ดที่วางห่างออกไปหนึ่งฉื่อมีกากโอสถปรากฏขึ้นเพียงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ายังสกัดบริสุทธิ์ไม่เสร็จสิ้น แสดงให้เห็นว่าระยะห่างส่งผลกระทบต่อความเร็วของการสกัดบริสุทธิ์และยกระดับ ส่วนโอสถเม็ดที่อยู่ห่างออกไปหกฉื่อ กากโอสถบนโอสถเม็ดเบาบางจนแทบมองไม่เห็น แทบไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ด้วยเหตุนี้หยวนเซียวจึงได้ข้อสรุปว่า มุกเทียนฉี่สามารถสกัดบริสุทธิ์และยกระดับให้แก่โอสถเม็ดได้จริง ยิ่งระยะทางใกล้เวลาที่ต้องการก็ยิ่งสั้น ยิ่งระยะทางไกลเวลาที่ต้องการก็ยิ่งยาวนาน หากเกินระยะห่างที่กำหนดไว้ ก็แทบจะไร้ประสิทธิผลแล้ว

สมบัติล้ำค่าอันท้าทายสวรรค์เช่นนี้ จะสามารถนำออกมาใช้ในสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านได้หรือ? ย่อมไม่ได้เด็ดขาด

โบราณว่าไว้ คนธรรมดาไร้ความผิดแต่ผู้ครอบครองหยกย่อมมีความผิด สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ หากบุคคลภายนอกรับรู้ ด้วยความสามารถในปัจจุบันของหยวนเซียวคงยากที่จะปกป้องรักษาไว้ได้ ไม่แน่อาจจะนำพาคราวเคราะห์อย่างแท้จริงมาสู่ตนเองเสียด้วยซ้ำ

นอกจากท่านพ่อท่านแม่ของตนเองที่ทราบเรื่องที่ตนมีมุกเทียนฉี่อยู่แล้ว ยามนี้ยังไม่เหมาะที่จะให้ผู้อื่นได้รับรู้ ต่อให้เป็นบุคคลอื่นที่ห่วงใยตนเอง ก็ไม่เหมาะที่จะให้คนเหล่านั้นล่วงรู้ การไม่รับรู้ย่อมทำให้ทั้งสองฝ่ายปลอดภัยที่สุด

จะทำเช่นไรจึงจะสามารถใช้งานมุกเทียนฉี่ได้อย่างปลอดภัยโดยไม่เปิดเผยร่องรอยเล่า?

คิดออกแล้ว! หยวนเซียวพลันนึกถึงแหวนเก็บของที่เฒ่าจายเยวี่ยมอบให้ สามารถนำมุกเทียนฉี่และโอสถเม็ดที่ต้องการสกัดบริสุทธิ์และยกระดับยัดใส่เข้าไปในมิติเก็บของพร้อมกัน แล้วค่อยทำกระบวนการชำระล้างให้บริสุทธิ์และยกระดับทั้งหมดให้เสร็จสิ้นภายในมิติเก็บของ เช่นนี้ก็จะไม่เปิดเผยร่องรอยแล้ว

ในขณะเดียวกัน ยามปกติก็นำมุกเทียนฉี่จัดเก็บไว้ในมิติเก็บของ ย่อมสามารถแก้ไขปัญเอาเรื่องการซ่อนเร้นกายของมุกเทียนฉี่ได้เช่นกัน

เมื่อคิดได้ก็เริ่มทำการทดลองทันที หยวนเซียวโยนมุกเทียนฉี่และโอสถเม็ดอีกหลายเม็ดเข้าไปในแหวนเก็บของพร้อมกัน โดยจัดวางไว้ที่ตำแหน่งเดียวกันภายในมิติเก็บของ

ผ่านไปชั่วธูปหนึ่งดอกก็พิสูจน์ข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของหยวนเซียวได้สำเร็จ ภายในมิติเก็บของยังคงสามารถดำเนินกระบวนการสกัดบริสุทธิ์และชำระล้างให้บริสุทธิ์ได้ เช่นนี้ค่อยทำให้โล่งอกขึ้นมาก

หากมีสมบัติล้ำค่าชิ้นนี้แล้วยังไม่สามารถแข่งขันสู้ผู้อื่นได้ เช่นนั้นก็สู้ไปหาเต้าหู้สักก้อนมาโขกศีรษะให้ตายๆ ไปเสียยังจะดีมากกว่า

หยวนเซียวประเมินตนเองว่าไม่ได้เฉลียวฉลาดปานใด ทว่าตั้งแต่เล็กก็เข้าป่าล่าสัตว์ เรื่องทนทุกข์ทรมานหรือบาดเจ็บย่อมไม่ใช่อุปสรรค ได้ฝึกฝนร่างกายอันแข็งแกร่งและเจตจำนงจิตอันแข็งแกร่งทนทานมาตั้งนานแล้ว ต่อให้ไม่มีมุกเทียนฉี่ หยวนเซียวก็ไม่ได้รู้สึกว่าตนเองด้อยกว่าผู้อื่น นับประสาอันใดกับยามนี้ที่มีมุกเทียนฉี่อันอัศจรรย์คอยช่วยเหลือเกื้อหนุน

ท่านพ่อและท่านแม่ต่างสนับสนุนการตัดสินใจของตนเองเช่นกัน ในเมื่อบุตรมีความฝัน ทั้งยังมีเงื่อนไขอันเป็นประโยชน์ บิดามารดาย่อมไม่มีเหตุผลที่จะไม่สนับสนุน หากบุตรบำเพ็ญเซียนจนประสบความสำเร็จและมีความก้าวหน้า วันหน้าย่อมไม่ต้องทนทุกข์ทรมานตรากตรำหลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดินร่วมกับบิดามารดาอีกต่อไป

ฮ่าๆ หนทางบำเพ็ญเซียน ข้าหยวนเซียวมาแล้ว!