379 - สร้างชาติผ่านการพัฒนา

379 - สร้างชาติผ่านการพัฒนา

"ไปกันเถอะ พวกเราไปดูที่เขตเหนือกัน!"

กลุ่มของเติ้งหนูออกจาก เยี่ยนอวี่เจียงหนาน และเดินทางไปยังเขตเหนือ

ที่นี่เป็นที่ตั้งของอาคารสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของสมาคมการค้าอิงเทียน ด้านหลังเป็นเมืองการค้าซึ่งกำลังจะเสร็จสมบูรณ์ การตกแต่งภายนอกดูสวยงามเป็นพิเศษ

พื้นดินถูกปรับให้เรียบด้วยคอนกรีต แข็งแรงและเดินได้อย่างมั่นคง

แม้จะเป็นช่วงฤดูหนาวอันหนาวเหน็บ แต่ในแปลงปลูกต้นไม้ข้างทางยังมีดอกไม้เบ่งบาน ชวนให้รู้สึกสดชื่น

บริเวณศูนย์การขายเต็มไปด้วยผู้คนที่รอคิว

"ขายให้ข้าหนึ่งร้าน ข้าอยากได้ร้านที่ใหญ่ที่สุด!"

"ข้าจะเอาสามร้าน จ่ายเต็ม!"

พวกเขาต่างโบกเงินกันอย่างคลุ้มคลั่ง ราวกับจะใช้เงินฟาดเจ้าหน้าที่ศูนย์การขาย

พวกเขาเข้าใจดีว่าในอนาคต เขตเหนือจะกลายเป็นศูนย์กลาง การลงทุนซื้อร้านค้าตรงนี้ไม่มีทางขาดทุน

เติ้งหนูมองแถวยาวเหยียดด้วยความตกตะลึง "ร้านพวกนี้ไม่ต้องใช้เงินซื้อหรืออย่างไร?"

กลุ่มคนต่างแสดงความประหลาดใจ "ร้านค้าเยอะขนาดนี้ ถ้าขายหมดจะได้เงินเท่าไร?"

มีคนชี้ไปที่ผ้าใบขนาดใหญ่ด้านข้าง "บนนี้บอกว่ามีทั้งหมดหนึ่งพันสองร้อยร้าน หากร้านละสองร้อยตำลึง ต้องได้เงินมากกว่าสองแสนตำลึง!"

"ช่างน่าอัศจรรย์! ข้าจำได้ว่าการพัฒนาโครงการนี้ใช้เงินแค่ไม่กี่หมื่นตำลึงเอง ต่อให้ผลิตเหรียญเงินก็ไม่ทำเงินได้ขนาดนี้!"

"ไม่น่าเชื่อเลยว่าการพัฒนาโครงการจะทำเงินได้มากขนาดนี้!"

ทุกคนในกลุ่มเริ่มรู้สึกตื่นเต้น อยากเก็บเงินของผู้คนเหล่านี้มาไว้ในมือทั้งหมด

ความคิดของเติ้งหนูยิ่งมั่นคง เขาวางแผนจะดันราคาสูงขึ้นเพื่อทำกำไรก่อน จากนั้นค่อยพัฒนาร้านค้าของตัวเอง

เมื่อถึงเวลา เขาจะสามารถทำกำไรได้มหาศาล

เพียงแค่ช่วงเช้า ร้านค้าขายไปแล้วกว่า 200 ร้าน

อู่อ๋องได้รับเงินเข้าคลังมากกว่าห้าหมื่นตำลึง

เงินลงทุนเบื้องต้นถูกคืนทุนไปแล้วกว่าครึ่ง

การพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ในเมืองหลวงใหญ่เช่นนี้ยังมีโอกาสให้สร้างผลกำไรได้อีกมาก

อย่างไรก็ตาม ไม่ใช่ทุกคนจะสามารถเลียนแบบได้

หากไม่มีสมาคมการค้าอิงเทียนซึ่งทำหน้าที่ดึงดูดผู้คน โครงการนี้คงไม่ประสบความสำเร็จ

สิ่งต่างๆ เช่น โรงเรียน โรงพยาบาล ตลาด หรือโครงสร้างพื้นฐาน เป็นเพียงส่วนเสริม

ในยุคที่คนไม่รู้หนังสือมีมากมายเช่นนี้ จะหวังให้คนทั่วไปให้ความสำคัญกับการศึกษาของลูกเป็นอันดับแรกย่อมเป็นไปไม่ได้

"บ้านใกล้โรงเรียน" ซึ่งได้รับความนิยมในยุคนี้ จึงยังไม่มีบทบาทในดาเย่

โดยเฉพาะเขตเหนือ เด็กของคนมีฐานะมักเรียนในสำนักส่วนตัว และจ้างอาจารย์ชื่อดังมาสอน

ดาเย่ไม่มีระบบวุฒิการศึกษา มีเพียงระบบการสอบจอหงวนเท่านั้น

คนทั่วไปที่อ่านออกเขียนได้ แต่ไม่มีใบรับรองก็ไม่มีความสำคัญ

อย่างไรก็ตาม จูจวินมีแผนของตนเอง ซึ่งก็คือการจ้างอาจารย์ชื่อดังด้วยค่าตอบแทนสูง

จากนั้นย้ายสำนักงานของ ศูนย์วรรณกรรมอิงเทียนมายังเขตเหนือ และเชิญปราชญ์ผู้มีชื่อเสียงมาให้ความรู้

รวมถึงการโน้มน้าวท่านพ่อให้ออกใบรับรองร่วมกับกรมพิธีการ

เช่น เด็กในโรงเรียนพื้นฐานจะได้ใบรับรอง "มงเสวียน"

หากเรียนจบขั้นต่อไปจะได้ใบรับรอง "ถงเสวียน"

แม้จะไม่สามารถสอบจอหงวนได้ แต่หากเรียนจนจบหลักสูตร ก็จะได้รับวุฒิที่สูงขึ้น

แนวคิดนี้จะช่วยเพิ่มโอกาสในการจ้างงานของผู้ที่ไม่ได้สอบจอหงวนได้

แม้ว่าเป้าหมายของจูจวินจะเกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ทางการเงิน แต่ในอีกมุมหนึ่ง วิธีนี้ยังช่วยส่งเสริมความก้าวหน้าของสังคมด้วย

"ท่านอ๋อง บ่ายนี้จะขายต่อหรือไม่?" เสิ่นตงเอ๋อถาม

"ขายต่อสิ แต่ดันราคาขึ้นอีกเล็กน้อย พร้อมจำกัดจำนวนร้านเพื่อให้พวกเขาแข่งขันราคา!"

หลังจากหนึ่งปี สมาคมการค้าอิงเทียนทำกำไรไปมากมาย การเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ครั้งนี้ย่อมไม่มากเกินไป

เสิ่นตงเอ๋อพยักหน้าและรีบส่งคำสั่งลงไปทันที

ช่วงบ่าย การซื้อขายร้านค้าในเขตเหนือยังคงคึกคัก

แต่การจำกัดจำนวนร้านค้าต่อคน ทำให้หลายคนรู้สึกสับสน

เมื่อเห็นราคาที่สูงขึ้น คนจำนวนมากได้แต่ตีขาตัวเองด้วยความเสียดาย

"สวรรค์! ถ้าข้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ ข้าคงมาซื้อตั้งแต่เช้าแล้ว!"

"ตอนนี้แม้แต่ร้านค้าที่เล็กที่สุดก็ขึ้นราคาเป็นสองร้อยสามสิบตำลึงแล้ว แพงขึ้นถึงสามสิบตำลึง!"

แม้จะไม่พอใจที่ราคาขึ้น แต่ก็ไม่มีใครกล้าเดินจากไป

ทุกคนรู้ดีว่า เมืองการค้าแห่งนี้กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว และการตามอู่อ๋องย่อมนำมาซึ่งผลกำไร

สิ่งสำคัญที่สุดคือข่าวลือจากสมาคมการค้าอิงเทียน ว่าราชสำนักจะเริ่มทดลองการค้าทางทะเล และสมาคมการค้าอิงเทียนจะมีสิทธิ์เข้าร่วม

แม้ไม่รู้ว่าข่าวนี้จริงหรือไม่ แต่ "ไม่มีลมก็ไม่มีคลื่น" พวกเขารู้ว่าหากร่วมมือกับอู่อ๋อง โอกาสทำการค้าทางทะเลย่อมมี

ใครๆ ก็รู้ว่าการค้าทางทะเลเปรียบเสมือนการกอบโกยเงินทอง ทุกคนต่างจ้องโอกาสนี้

ในวันนั้น เขตเหนือแทบจะกลายเป็นที่ซื้อขายบ้าคลั่ง

บริเวณทำเลดีที่สุดในเมืองการค้า มี "ซุปเปอร์มาร์เก็ตฟู่หมิน" ซึ่งกำลังเตรียมเปิดตัว

จูจวินเดินสำรวจในซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ ที่นี่มีความกว้างมากกว่าร้อยฉื่อและความยาวกว่า 500 ฉื่อ

ซุปเปอร์มาร์เก็ตแบ่งเป็นสองชั้น และเป็นร้านค้าที่ใหญ่ที่สุดในเมืองการค้า

ด้วยทำเลที่ดีและปริมาณผู้คนมหาศาล หากไม่เปิดซุปเปอร์มาร์เก็ตที่นี่ ก็ถือว่าน่าเสียดาย

ในอนาคต ที่นี่จะเป็นแนวหน้าของการกระจายสินค้า และจะสร้างรายได้มหาศาลให้กับอู่อ๋อง

ประตูซุปเปอร์มาร์เก็ตถูกติดตั้งด้วยกระจกใส มองเห็นได้ชัดเจน

ทันทีที่เดินเข้าไปจะพบสินค้ากระจกตั้งโชว์ไว้ด้านหน้า

สินค้าเหล่านี้ถือเป็นของหายากในยุคดาเย่ และยังเป็นกลยุทธ์ของจูจวินในการดึงดูดความสนใจ

ภายในซุปเปอร์มาร์เก็ตมีชั้นวางสินค้าเรียงราย

สินค้าทั้งหมดได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกสมาคมการค้าอิงเทียน

พ่อค้าใหญ่ในสมาคมได้รับคำสั่งจากจูจวินให้ตั้งโรงงาน ผลิตสินค้าด้วยบรรจุภัณฑ์ที่สวยงามและมีแบรนด์ของตัวเอง

เมื่อสินค้าถูกจัดเรียงบนชั้นวาง ก็ยิ่งดึงดูดสายตา

สินค้าหายากหลายชนิดถูกผลิตขึ้นจากโรงงานของจูจวินเอง

"กระจกดูโปร่งแสงดี แต่พอตกกลางคืนแสงสว่างจะไม่พอ และในฤดูร้อนอาจร้อนเกินไป สินค้าหลายชนิดอาจเก็บรักษาไม่ได้..."

จูจวินเดินสำรวจและพบปัญหาหลายอย่าง โดยเฉพาะเรื่องแสงสว่างและการเก็บรักษาสินค้า

แต่ปัญหาเหล่านี้สามารถแก้ไขได้ในภายหลัง

โดยรวมแล้ว ซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ดูน่าประทับใจมาก

"เมื่อขายร้านค้าหมด ก็เปิดซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ ลองตลาดก่อน ทำให้ซุปเปอร์มาร์เก็ตนี้กลายเป็นต้นแบบแห่งแรกของเขตเหนือ

ในอนาคต หากเขตการปกครองพิเศษและเมืองใหญ่ได้รับการพัฒนา เราก็สามารถขยายซุปเปอร์มาร์เก็ตแบบนี้ไปยังที่อื่นได้

มีซุปเปอร์มาร์เก็ตในมือ ก็เหมือนเราควบคุมช่องทางหลัก ไม่ต้องกลัวพ่อค้าพวกนั้นจะทำตัวเหลวไหล!"

เสิ่นตงเอ๋อพยักหน้าบันทึกคำสั่งของจูจวินไว้

ตามตรงแล้ว จูจวินมีทั้งวิสัยทัศน์และความสามารถ

สำหรับคนที่ไม่เคยทำอะไรโดยไม่มีผลประโยชน์ เช่นนี้ย่อมเป็นแรงดึงดูดมหาศาล

และแผนการของจูจวินนั้นแยบยลจนยากจะคาดเดา

หลายคนอาจคิดว่าการขายที่ดินเป็นเพียงการพัฒนาเขตเหนือ

แต่ในความจริง เขาตั้งใจจะขายร้านค้า

และเมื่อคิดว่าเป้าหมายคือการขายร้านค้า ยังมีซุปเปอร์มาร์เก็ตใหญ่รออยู่

ทุกขั้นตอนเชื่อมโยงกัน ทำให้คาดเดาไม่ได้ว่าจูจวินจะวางหมากอะไรต่อ

เสิ่นตงเอ๋ออดคิดไม่ได้ว่า หากจูจวินตั้งใจทำธุรกิจจริงๆ ในหนึ่งปีเขาจะทำเงินได้เท่าไร?

สามแสนตำลึง หรือมากกว่านั้น?

เพียงแค่คิดก็น่ากลัว

ในตอนนี้ แผนการทั้งหมดของจูจวินเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

เมื่อทุกอย่างเสร็จสมบูรณ์ อู่อ๋องจะไม่มีปัญหาการขาดเงิน

ในอนาคต หากอู่อ๋องสร้างสิ่งใหม่ๆ ขึ้นมา ก็สามารถกระจายสู่ประชาชนได้

นี่ถือเป็นการช่วยเสริมสร้างความมั่นคงให้กับพี่ชายของเขาอีกทางหนึ่ง

……………