บทที่ 2: ผลสายฟ้าที่สมบูรณ์แบบ การแปลงธาตุใน 10 วินาที

บทที่ 2: ผลสายฟ้าที่สมบูรณ์แบบ การแปลงธาตุใน 10 วินาที

"แคล้ง... แคล้ง... แคล้ง!"

ทันใดนั้น เสียงระฆังดังก้องกังวานไปทั่วเกาะแห่งท้องฟ้า และแว่วดังยาวนานลงไปจนถึงทะเลสีฟ้าครามเบื้องล่าง

เมื่อชาวซานเดียได้ยินเสียงระฆังทองคำ ต่างพากันเงยหน้ามองท้องฟ้าด้วยความตกตะลึงและเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นเต้นว่า

"นี่มัน... เป็นไปไม่ได้..."

ลูฟี่เอียงคอสงสัยเมื่อเห็นว่าการโจมตีได้ผลดีเกินคาด ในหัวของเขาเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม เพราะไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าทำไมจู่ๆ เอเนลถึงหลบไม่ได้และโดนซัดหมอบกระแตไปแบบนั้น

"ฮะ?"

แต่ไม่นานนัก ลูฟี่ก็สลัดความสงสัยทิ้งไปอย่างรวดเร็วตามสไตล์ของเขา

"เอาเถอะ! ช่างมันเถอะ! ขอแค่ชนะก็พอแล้วล่ะ!"

ลูฟี่หันไปมองต้นหนสาวเรือสัมปั้นแล้วเอ่ยถามทันที

"นามิ! เธอโอเคไหม?"

ขณะนั้น นามิกำลังประคองม้วนคัมภีร์ประหลาดเล่มหนึ่งไว้ในมือ เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

"หืม?... อ๋อ! ฉันสบายดี! แถมรู้สึกว่าจะมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นด้วยซ้ำนะ!"

ย้อนกลับไปตอนที่ลูฟี่กำลังง้างหมัดซัดเอเนล นามิสังเกตเห็นม้วนคัมภีร์และผลึกแก้วแปลกตาตกลงมาจากกลางอากาศแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ด้วยสัญชาตญาณทำให้เธอเผลอเอื้อมมือไปคว้าพวกมันเอาไว้ ทว่าทันทีที่นิ้วมือสัมผัสกับก้อนผลึก มันกลับหลอมละลายซึมเข้าสู่ร่างกายของเธอโดยตรง

พร้อมกันนั้น ความรู้บางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว ผลึกก้อนนั้นคือ 'เมล็ดพันธุ์จักระ' และหากมีมัน เธอจะสามารถฝึกฝน 'การรีดเร้นจักระ' เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตัวเองได้

นามิเหลือบมองม้วนคัมภีร์ในมือด้วยความสนใจปนสงสัย เมื่อเธอลองคลี่เปิดอ่านดู ก็พบว่ามันคือคัมภีร์คาถารีดเร้นจักระจริงๆ แววตาของต้นหนสาวทอประกายระยิบระยับขึ้นมาทันที

"งั้นนี่ก็คือารรีดเร้นจักระสินะ!"

...

ตัดกลับมาทางฝั่งโคโนฮะ ยูตะถึงกับเบิกตาโตด้วยความฉงน

"หืม? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

ทำไมพลังจักระดิบมหาศาลที่เขาใช้แลกเปลี่ยน ถึงกลั่นตัวกลายเป็นก้อนผลึกแล้วหลอมรวมเข้ากับร่างกายของนามิโดยตรงแบบนั้นล่ะ? แถมข้อความในม้วนคัมภีร์การรีดเร้นจักระก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอีกต่างหาก ยูตะเพ่งมองภาพนิมิตในหัวอย่างตั้งใจและมั่นใจว่าเนื้อหาข้างในถูกระบบปรับเปลี่ยนให้เข้ากับโลกวันพีซเรียบร้อยแล้ว

จากคำพูดประโยคสุดท้ายของนามิ ยูตะเดาว่าระบบแลกเปลี่ยนน่าจะช่วยดัดแปลงผลึกจักระให้กลายพันธุ์เพื่อให้คนต่างโลกสามารถฝึกฝนได้ง่ายขึ้น

"หรือว่าจะเป็นเพราะระบบช่วยปรับสมดุลให้รึเปล่านะ?"

ยูตะคิดในใจ แต่ลางสังหรณ์บอกเขาว่ามันน่าจะมีอะไรมากกว่านั้น

ทันใดนั้น ภาพนิมิตในหัวก็อันตรธานหายไป ยูตะได้สติกลับคืนมาสู่ความเป็นจริงพร้อมกับความรู้สึกหนักอึ้งที่ฝ่ามือขวา เมื่อก้มลงมองก็พบผลไม้สีฟ้าหน้าตาประหลาดที่มีลวดลายก้นหอยรูปเกลียวคลื่นสายฟ้าวางอยู่

พร้อมกันนั้น หน้าต่างข้อความของระบบก็แจ้งเตือนขึ้นมาในหัว

[ผลสายฟ้า]

ระบบตรวจพบว่าพรสวรรค์การแลกเปลี่ยนของคุณไม่ชอบจุดอ่อนของผลไม้ลูกนี้ จึงได้ขจัดข้อบกพร่องและจุดอ่อนทั้งหมดออกไปให้เป็นที่เรียบร้อย

ภายในผลไม้ยังหลอมรวมความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดของเอเนลในการพัฒนาพลังสายฟ้าเอาไว้ด้วย

ตามเนื้อเรื่องดั้งเดิม ผลไม้ลูกนี้ควรจะเป็นของเอเนล เทพแห่งสายฟ้าผู้เย่อหยิ่ง ทว่าเขากลับต้องแพ้ราบคาบให้แก่พลังต้านทานอันเป็นเอกลักษณ์ของมังกี้ ดี ลูฟี่ พระเอกของเรื่อง และสุดท้ายเอเนลคนโง่ก็พามันบินหนีขึ้นไปยังดวงจันทร์

"ฮี่ๆๆ! คราวนี้แจ็กพอตแตกของจริงแล้ว!"

ยูตะโยนเรื่องของนามิทิ้งไปจากหัวทันที ตอนนี้สายตาของเขาจับจ้องอยู่แค่ผลสายฟ้าในมือด้วยความตื่นเต้นจนเนื้อเต้น รอยยิ้มกว้างปรากฏบนใบหน้าอย่างปิดไม่มิด

เขาไม่รอช้า อ้าปากฝังเขี้ยวลงบนเนื้อผลสายฟ้าคำโตทันที

งับ! งับ!

"หืม... รสชาติอร่อยใช้ได้เลยนี่นา?"

ยูตะเลิกคิ้วประหลาดใจ เพราะในความทรงจำชาติก่อน ผลปีศาจทุกลูกขึ้นชื่อเรื่องรสชาติที่ห่วยแตกราวกับขยะจนชวนอ้วก แต่ผลไม้ตรงหน้าเขากลับหวานฉ่ำทานง่ายสุดๆ

"ดูเหมือนว่าจุดอ่อนเรื่องรสชาติที่แย่เกินทนจะถูกระบบนับเป็นข้อบกพร่องและโดนลบออกไปด้วยงั้นหรอ?"

ยูตะคิดในใจพลางหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้อนเนื้อผลสายฟ้าจนหมดเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่เปลือก

เขารีบหลับตาลง นั่งสมาธิเพื่อสำรวจการเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายอย่างละเอียด

ตึก! ตึก! ตึก!

หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำรุนแรงติดต่อกันสามครั้ง ก่อนจะตามมาด้วยความรู้สึกถึงพลังช้างสารอันบ้าคลั่งแล่นพล่านไหลเวียนไปตามเส้นชีพจรทั่วร่าง

ความรู้และข้อมูลมหาศาลเกี่ยวกับเทคนิคการใช้งานรวมถึงประสบการณ์ในการพัฒนาพลังของผลสายฟ้าหลั่งไหลเข้ามาในหัวสมองอย่างต่อเนื่อง ยูตะต้องใช้เวลาอยู่ครู่ใหญ่เพื่อค่อยๆ ย่อยและจัดระเบียบข้อมูลทั้งหมดนั้น จนในที่สุดเขาก็สามารถทำความเข้าใจเคล็ดลับการใช้พลังสายฟ้าของเอเนลได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

เขาลืมตาขึ้นแล้วลุกยืนพลางทดลองใช้พลัง 'แปลงร่างเป็นธาตุสายฟ้า' ในทันที

ยูตะยกยิ้มด้วยความพึงพอใจเมื่อมองดูท่อนแขนของตัวเองที่แปรสภาพกลายเป็นกระแสไฟฟ้าสีฟ้าครามแล่นผ่านโต๊ะไม้ไปอย่างรวดเร็ว ทว่าเพลิดเพลินได้ไม่นาน สภาวะแปลงร่างเป็นธาตุก็สลายไป ร่างกายกลับคืนสู่สภาพมนุษย์ปกติ

ถึงอย่างงั้น เขากลับคงสภาวะแปลงธาตุสายฟ้าไว้ได้เพียงแค่ 10 วินาทีเท่านั้นก็ต้องฝืนหยุดลง

"แฮ่ก... แฮ่ก... แฮ่ก..."

ใบหน้าของเด็กชายซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาหอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดติดต่อกันหลายครั้งก่อนจะอุทานออกมาอย่างหัวเสีย

"บ้าจริง! พลังนี้มันสูบพลังกายเถื่อนชะมัด! แค่จะฝืนให้ครบสิบวินาทียังแทบรากเลือดเลย มันจะกินแรงเกินไปไหมเนี่ย!"

ยูตะตระหนักได้ทันทีว่าเขามัวแต่ดีใจที่ได้รับประสบการณ์ของเอเนล จนลืมคิดไปว่าร่างกายของเด็กหกขวบในตอนนี้ไม่ได้มีต้นทุนพลังชีวิตและกายภาพที่แข็งแกร่งมโหฬารเหมือนกับพวกสัตว์ประหลาดในโลกวันพีซเลยสักนิด

"ดูแบบนี้แล้ว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉันคงต้องเน้นฝึกร่างกายและรีบเพิ่มความอึดให้มากกว่านี้ซะแล้วสิ!"

หลังจากพักฟื้นจนเรี่ยวแรงกลับมาเต็มเปี่ยม ยูตะก็แอบย่องออกจากหมู่บ้านไปยังริมแม่น้ำที่ห่างออกไปหลายกิโลเมตรเพื่อทดลองขีดจำกัดของพลังที่เหลืออยู่

"คาถาสายฟ้า: นกสายฟ้า!"

"คาถาสายฟ้า: หมัดสายฟ้าฟาด!"

"มังกรสายฟ้า..."

หลังจากทดลองอยู่หลายรอบ ในที่สุดเขาก็ได้ข้อสรุปชวนหดหู่ว่า ท่าโจมตีระดับสูงหลายท่าของเอเนลเขาในตอนนี้ยังไม่สามารถรีดเร้นพลังออกมาชื่นชมได้เลยเนื่องจากขีดจำกัดด้านพลังงานในร่างกาย และถึงแม้จะมีบางท่าที่ฝืนใช้ได้ แต่พลังทำลายล้างก็หดหายลงไปจมเพราะขาดพลังงานหล่อเลี้ยงที่เพียงพอ

แต่โดยรวมแล้ว พลังต่อสู้ของเขาในตอนนี้ก้าวกระโดดขึ้นจากเดิมคนละเรื่องเลย ต้องขอบคุณพลังของผลสายฟ้าลูกนี้จริงๆ

ระหว่างทางเดินกลับบ้าน ยูตะขบคิดในใจไปตลอดทาง

"ถ้าลองใช้จักระมาทดแทนพลังงานกายในการขับเคลื่อนผลปีศาจดู มันจะใช้ได้รึเปล่านะ?"

หากทฤษฎีนี้เป็นจริง เขาคงจะสามารถต่อสู้ในสภาวะแปลงธาตุได้ยาวนานขึ้นกว่าเดิมแน่ๆ

"จะว่าไป... พอกินผลไม้ลูกนี้เข้าไปแล้ว ตอนนี้ฉันก็น่าจะมีคุณสมบัติจักระธาตุสายฟ้าแล้วใช่ไหมเนี่ย?"

เมื่อเท้าก้าวเหยียบเข้าประตูบ้าน ยูตะก็ฉุกคิดเรื่องสำคัญขึ้นมาได้ทันควัน

ก่อนหน้านี้เขาเคยทดสอบคุณสมบัติจักระของตัวเองมาแล้ว ผลปรากฏว่าเขามีจักระธาตุน้ำและธาตุดินติดตัวมาตั้งแต่เกิด แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับธาตุสายฟ้าเลยสักนิด นี่จึงเป็นเหตุผลที่เขาไม่คิดจะแตะต้องม้วนคัมภีร์ 'คาถาสายฟ้า: บอลสายฟ้า' ของพ่อแม่เลย ส่วนคาถานินจาระดับ B อีกสองคาถาอย่าง คาถาน้ำ : กระสุนมังกรน้ำ และคาถาดิน: หอกดิน น่ะหรอ? ลำพังเด็กวัยเท่าเขาในตอนนี้ยังไม่มีปัญญาฝึกฝนสำเร็จได้หรอก

"ลองทดสอบให้รู้ไปเลยดีกว่า! โชคดีที่ยังมีกระดาษทดสอบจักระเหลือทิ้งไว้ในกล่องอีกสองแผ่นพอดี"

เมื่อตัดสินใจได้แบบนั้น ยูตะจึงหยิบกระดาษทดสอบจักระออกมาแผ่นหนึ่งแล้วลองปล่อยกระแสจักระให้ไหลผ่านแผ่นกระดาษในมือทันที

ในวินาทีต่อมา กระดาษทดสอบจักระส่วนหนึ่งพลันเปียกชุ่มด้วยน้ำ อีกส่วนหนึ่งบิดเบี้ยวหงิกงอยับย่นด้วยฤทธิ์กระแสไฟฟ้า และเพียงพริบตาเดียวหลังจากนั้น กระดาษทั้งแผ่นก็สลายตัวกลายเป็นเศษฝุ่นผงดินร่วงหล่นลงพื้นห้องไปสิ้น...