ตอนที่ 56 มหาสงครามสัตว์ประหลาดปลาหมึก ผลึกพลังงาน

ตอนที่ 56 มหาสงครามสัตว์ประหลาดปลาหมึก ผลึกพลังงาน

เมื่อเยี่ยอวี่เฟยเห็นว่าลู่เหยียนเดินไปไกลแล้ว เธอก็ไม่ได้กลับขึ้นแพไม้ทันที แต่เริ่มสำรวจไปในทิศทางอื่นๆ

บนพื้นน้ำแข็งแทน เผื่อว่าจะมีหีบไม้สุ่มปรากฏขึ้นบนพื้นน้ำแข็งจริงๆ ถ้าเธอไม่เก็บไปสักใบมันก็น่าเสียดายแย่

เธอเดินวนรอบๆ โดยใช้แพไม้ของเธอเป็นจุดศูนย์กลาง

ในกระเป๋าสัมภาระของเธอยังมีเรือไม้ลำเล็กและมุกวารี ต่อให้พื้นน้ำแข็งเกิดละลายกะทันหัน เธอก็เตรียมตัวไว้พร้อมทั้งสองทางจึงไม่ต้องกลัวอะไร และจะว่าไป หลังจากเดินวนไปได้เกินครึ่งวงรอบ เธอก็พบหีบไม้ใบหนึ่งเข้าจริงๆ

ทว่า ภายใต้พื้นน้ำแข็งนั้นมักจะมีก้อนดำๆ บางอย่างลอยผ่านไปมา สิ่งนั้นคืออะไรกันแน่?

สัตว์ประหลาดที่ถูกปนเปื้อนงั้นเหรอ?

ถ้าเธอเจาะพื้นน้ำแข็งลงไปตรงๆ มันจะพุ่งสวนขึ้นมาหรือเปล่านะ?

เมื่อเทียบกับการต่อสู้กับมันในทะเลแล้ว เห็นได้ชัดว่าบนพื้นน้ำแข็งนี้เธอได้เปรียบมากกว่า

คิดได้ดังนั้น หลังจากเยี่ยอวี่เฟยเก็บหีบสมบัติแล้ว เธอก็หยิบขวานเหล็กขึ้นมาเริ่มเจาะน้ำแข็งทันที

ด้วยพละกำลังที่มหาศาล ความเร็วในการเจาะน้ำแข็งของเยี่ยอวี่เฟยจึงรวดเร็วมาก และผลลัพธ์ก็น่าประทับใจ

เธอเจาะจนเป็นรูขนาดเท่าลูกบาสเกตบอล จากนั้นก็ยืนรออยู่ข้างๆ อย่างเงียบเชียบ

เงาร่างสีดำที่ว่ายไปมานั้น ความจริงแล้วมันคอยติดตามการเคลื่อนไหวของเธออยู่ตลอด ต่อให้ว่ายผ่านหน้าเธอไป เดี๋ยวสักพักมันก็จะว่ายย้อนกลับมา และแล้ว รอไม่ถึงสิบนาที รูน้ำแข็งที่แตกออกก็เริ่มมีน้ำผุดออกมาดั่งน้ำเดือด ไม่นานนักหัวสีดำมะเมี่ยมก็เบียดตัวออกมาจากรู พร้อมกับหนวดยั้วเยี้ยจำนวนมากที่โผล่ตามหัวออกมา

เยี่ยอวี่เฟยไม่มีทางรอให้มันออกมาครบตัวแล้วค่อยลงมือ เธอขว้างขวานเหล็กระดับต้นออกไปราวกับขว้างมีดบิน จามเข้าใส่หัวกลมโตสีดำนั่นอย่างจังจนขวานฝังคาอยู่บนนั้น

ในขณะที่สัตว์ประหลาดทะเลใช้หนวดพยายามดึงขวานออกจากหัวตัวเอง เยี่ยอวี่เฟยก็กวัดแกว่งดาบยาวพุ่งเข้าไปฟันกระหน่ำนับสิบดาบ!

ฉับ! ฉับ! ฉับ!

ปรากฏว่าฟันหนวดไม่ขาดสักเส้นเดียว!

ความเหนียวของมันช่างน่าเหลือเชื่อ!

เมื่อสัตว์ประหลาดทะเลทั้งตัวเบียดตัวออกมาจากรูน้ำแข็งพร้อมกับความโกรธแค้นเต็มเปี่ยม

เยี่ยอวี่เฟยถึงได้เห็นชัดเจนว่ามันคือ "ปีศาจปลาหมึก" กลายพันธุ์นั่นเอง

แน่นอนว่าตอนนี้หนวดของมันขาดไปแล้วหนึ่งเส้น ส่วนที่ขาดออกไปเยี่ยอวี่เฟยไม่ปล่อยให้เสียเปล่า

เธอจัดการเก็บเข้ากระเป๋าสัมภาระทันที

การต่อสู้ฝั่งนี้ย่อมตกอยู่ในสายตาของเยี่ยเว่ยเสวี่ยที่คอยเฝ้ามองเยี่ยอวี่เฟยอยู่ตลอด เธอประเมินระยะห่างระหว่างปลาหมึกยักษ์กับแพไม้ พร้อมกับคำนวณระยะยิงของป้อมลูกศร เพื่อเตรียมจะสนับสนุนพี่สาวให้ทันท่วงที

การต่อสู้ของเยี่ยอวี่เฟยกับปลาหมึกยักษ์ดึงดูดความสนใจของลู่เหยียนที่อยู่ไกลออกไปเช่นกัน

"หืม นึกไม่ถึงเลยว่าสาวน้อยคนสวยจะเป็นยอดฝีมือด้วย มิน่าล่ะ... แต่สัตว์ประหลาดทะเลที่ถูกปนเปื้อนแบบนี้ฆ่ายากนะเนี่ย หรือฉันควรรออีกสักนิดค่อยเข้าไปช่วยเธอจัดการดีนะ เธอจะได้เลิกทำท่าทางเย็นชาใส่ฉันเสียที"

ลู่เหยียนลูบคางตัวเอง: "เด็กผู้หญิงน่ะมักจะชื่นชมคนที่แข็งแกร่งกว่า ไม่แน่ว่าเธออาจจะตกหลุมรักฉันเพราะเรื่องนี้ก็ได้นะ ฮี่ฮี่~"

ลู่เหยียนที่คิดแบบนั้นย่อมไม่มีทางเข้าไปช่วยในทันที

ทว่าเยี่ยอวี่เฟยเองก็ไม่ได้ต้องการความช่วยเหลือจากเขาจริงๆ

แม้ในช่วงแรกการรับมือจะดูติดขัดไปบ้าง แต่ต่อมาเมื่อกวัดแกว่งดาบยาวจนเข้ามือ ทุกดาบที่ฟันลงไปล้วนสร้างความเสียหายให้กับปลาหมึกยักษ์ได้อย่างต่อเนื่อง และยิ่งต่อสู้ เยี่ยอวี่เฟยก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น หัวใจเริ่มเต้นแรงและเปี่ยมไปด้วยพลัง

สู้เข้าไป! เดิมทีสมองของสัตว์ประหลาดทะเลนั้นสับสนวุ่นวายอยู่แล้ว เหลือเพียงสัญชาตญาณที่จะเขมือบเหยื่อทุกอย่างตรงหน้า

แต่ยิ่งนานไป บาดแผลก็ยิ่งมากขึ้น หนวดที่ขาดก็ยิ่งเยอะขึ้น จนในที่สุดสัตว์ประหลาดทะเลกลับเกิดความกังวลจนอยากจะหนีกลับลงทะเล

สู้กันมาถึงขนาดนี้แล้ว ผลลัพธ์อยู่ตรงหน้าแท้ๆ มีหรือเยี่ยอวี่เฟยจะยอมให้มันหนีไปได้ เธออาศัยการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วว่องไวสลับทิศทางไปดักหน้า เพื่อขวางทางไม่ให้มอนสเตอร์พุ่งกลับลงรูน้ำแข็งได้

บนแพไม้ เยี่ยเว่ยเสวี่ยคอยสังเกตสถานการณ์อย่างใกล้ชิด แต่เธอไม่กล้ายิงลูกศรออกไปสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะพี่สาวกำลังพัวพันอยู่กับสัตว์ประหลาด มันง่ายมากที่จะถูกลูกศรจากป้อมยิงใส่จนบาดเจ็บไปด้วย

ดังนั้นต่อให้เธอจะกังวลแค่ไหน ก็ทำได้เพียงเฝ้ามองสถานการณ์อย่างจดจ่อโดยไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย

การต่อสู้ดำเนินไปนานกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดปลาหมึกยักษ์ที่มีพลังชีวิตมหาศาลก็ถูกเยี่ยอวี่เฟยจัดการลงได้อย่างเบ็ดเด็ดขาด

【คุณได้สังหารปลาหมึกที่ถูกปนเปื้อน ยืนยันการแยกส่วนหรือไม่?】

"ตกลง"

【ได้รับ ผลึกพลังงาน ×1, เนื้อปลาหมึกสะอาดไร้สารปนเปื้อน ×3, การ์ดเชิญเพื่อนร่วมโซน 1 ชั่วโมง ×1, สาหร่ายคอมบุ ×5, เสื้อหนัง ×1, กางเกงหนัง ×1, ซาลาเปาไส้เห็ดหอม ×10】

พรสวรรค์ทำงาน... เพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า

"ผลึกพลังงาน! ป้อมป้องกันพลังงานของฉันมีความหวังแล้ว" เยี่ยอวี่เฟยรู้สึกว่าของอย่างอื่นนั้นธรรมดามาก

แต่ผลึกพลังงานนั้นเป็นของที่มีอยู่จริงและจำเป็นสุดๆ

การฆ่าสัตว์ประหลาดทะเลมีความเป็นไปได้ หรืออาจจะแน่นอนว่าต้องได้ผลึกพลังงาน สิ่งนี้ทำให้เยี่ยอวี่เฟย

อยากจะไปไล่ล่าพวกมันอีกสักสองสามตัวเดี๋ยวนี้เลย

ส่วนลู่เหยียนที่เฝ้ามองสถานการณ์อยู่ไกลๆ เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดทะเลหายวับไป สีหน้าของเขาก็ดูไม่ค่อยดีนัก

สาวสวยในอุดมคติของเขาควรจะอ่อนโยนถึงจะน่ารักที่สุด จะเย็นชาสักหน่อยเขาก็พอรับได้ แต่ถ้ามีความสามารถพอๆ กับเขาแบบนี้ เขาเริ่มจะไม่ค่อยชอบใจแล้ว

ผู้หญิงแบบนี้ถ้ามาอยู่ข้างกายเขา ความต้องการครอบครองจะสูงมาก และอาจจะหันกลับมาเรียกร้องให้เขามีใจให้เธอเพียงคนเดียว แต่ก็นั่นแหละ ใช่ว่าจะทำความรู้จักกันไม่ได้

และหากผู้หญิงแบบนี้ถูกเขาพิชิตจนยอมศิโรราบและจงรักภักดีต่อเขาแต่เพียงผู้เดียว ความรู้สึกภาคภูมิใจ

ที่ได้มานั้นย่อมไม่มีผู้หญิงคนไหนเทียบได้อย่างแน่นอน

ต้องบอกว่า ตอนนี้เขารู้สึกสนใจในตัวเยี่ยอวี่เฟยมากขึ้นมหาศาล

เยี่ยอวี่เฟยไม่รู้หรอกว่าเขาคิดอะไรอยู่ แต่เธอสัมผัสได้ว่ามีคนคอยจ้องมองเธออยู่จากที่ไกลๆ

โดยเฉพาะในตอนต่อสู้ สัมผัสของเธอจะเฉียบคมกว่าปกติมาก

สำหรับการที่ลู่เหยียนทำเพียงเฝ้าดูอยู่ห่างๆ และไม่เสนอหน้าเข้ามาช่วยเองโดยพลการนั้น

เยี่ยอวี่เฟยค่อนข้างพอใจ ถ้าเธอสู้ไม่ไหวเธอก็ย่อมหนีเองได้ เธอไม่อยากติดค้างน้ำใจใคร โดยเฉพาะน้ำใจจากผู้ชายสาย

"รักเผื่อแผ่" (เจ้าชู้)

หลังจากเก็บของเข้ากระเป๋าสัมภาระจนหมด เยี่ยอวี่เฟยก็อารมณ์ดีขึ้นมาก

เธอต้องกลับไปให้ตานเกิงถามศิษย์พี่ใหญ่ของเขาดูว่ามีผลึกพลังงานอยู่ในมือบ้างไหม ถ้ามีจะขายหรือเปล่า เธอสามารถใช้ป้อมลูกศรหนึ่งหลังเข้าแลก ซึ่งนี่ไม่มีทางทำให้ศิษย์พี่ใหญ่ของเขาขาดทุนแน่นอน

แน่นอนว่าถ้าเขาไม่ต้องการป้อมลูกศร ก็สามารถเสนอความต้องการอื่นมาได้

แม้เธอจะมีผลึกพลังงานเพิ่มมาหนึ่งก้อนเพราะพรสวรรค์ แต่การจะสร้างป้อมป้องกันพลังงานนั้นแค่นี้ยังไม่

เพียงพอเลยต้องถามเผยเจิ้งเหอด้วยว่าในมือมีบ้างไหม ถ้ามี ส่วนแบ่งทั้งหมดของเธอสามารถเปลี่ยนเป็น

ผลึกพลังงานได้เลย

"พี่สาวกลับมาแล้ว มีอาการบาดเจ็บตรงไหนไหมคะ?"

"ไม่มีๆ ฉันสบายดีมาก ไม่ต้องห่วง"

หลังจากทิ้งข้อความไว้ให้ตานเกิง ทางนั้นก็ตอบกลับมาว่าขอไปถามดูก่อน

ฝั่งเผยเจิ้งเหอตอบรับอย่างรวดเร็ว พร้อมกับถามเธอว่ารู้หรือเปล่าว่าผลึกพลังงานใช้ทำอะไรได้บ้าง

เรื่องนี้เยี่ยอวี่เฟยไม่ได้ปิดบัง เธอส่งรูปถ่ายพิมพ์เขียวป้อมป้องกันพลังงานให้เขาดูทันที

พิมพ์เขียวประเภทนี้เป็นแบบใช้ครั้งเดียวทิ้ง ดังนั้นเยี่ยอวี่เฟยจึงไม่มีทางไม่ใช้เองแล้วเอาไปแลกเปลี่ยนให้เขาแน่นอน

ต่อให้เธอและพี่ชายจะมีกันครบแล้วและเหลือพิมพ์เขียวอยู่อีกใบ ตอนนี้เธอก็ยังไม่มีความคิดที่จะแลกมันออกไปอยู่ดี

เพราะป้อมป้องกันพลังงานหนึ่งหลังจะคุ้มครองพื้นที่ได้กว้างแค่ไหนนั้นยังบอกไม่ได้

ป้อมลูกศรหลังจากยิงไปแล้วยังต้องเติมไม้และแท่งเหล็กถึงจะมีลูกศรใหม่โผล่มา ป้อมป้องกันพลังงานเอง

ก็น่าจะต้องเติมผลึกพลังงานอยู่เรื่อยๆ เช่นกัน

เมื่อไหร่กันนะ เธอถึงจะได้ครอบครองเหมืองผลึกพลังงานสักแห่ง?

จบตอนที่ 56