ตอนที่ 298 รังแกคนซื่อ

.

.

“ผู้เล่นเขตในงั้นเหรอ?”

ลิลิธค่อนข้างประหลาดใจ

ช่องว่างระหว่างผู้เล่นเขตในกับผู้เล่นนอกอาณาเขตนั้นห่างกันคนละระดับ

พูดอีกอย่างก็คือ ต่อให้เป็นคนธรรมดาที่นี่ ก็สามารถจัดการผู้เล่นระดับสูงในเขตปลอดภัยได้อย่างง่ายดาย

แต่ตอนนี้กลับมีคนบอกเธอว่า ผู้หญิงน่าสงสัยคนนั้นเป็นผู้เล่นจากเขตใน

“ใช่ค่ะ”

แม็กกี้ตอบอย่างจริงจัง จากนั้นหยิบข้อมูลที่รวบรวมมาได้ออกมาแนะนำ

“เสิ่นเยว่มาจากดันเจี้ยนสวนเอเดน หลังมาถึงสนามประลอง เธอก็เงียบมาก ไม่ต่อต้าน ไม่คิดหลบหนี ฉันเลยคิดว่าเธอเป็นคนซื่อ ๆ แต่กลับก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้นมา”

“คุณหนูลิลิธ นี่เป็นความบกพร่องในการปฏิบัติหน้าที่ของฉัน พวกเราควร…ฆ่าเธอทิ้งไหมคะ?”

พยัคฆ์อสูรที่ถูกฝึกจนเชื่องไม่เคยโจมตีผู้ชมมาก่อน แล้วทำไมพอสัมผัสกับเสิ่นเยว่ มันถึงคลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที?!

แม็กกี้มีลางสังหรณ์

เสิ่นเยว่จะต้องสร้างปัญหาใหญ่ให้สนามประลองอย่างแน่นอน

ต้องกำจัดทิ้งโดยเร็วที่สุด!!

“รอดูอีกหน่อยแล้วกัน”

“อีกอย่าง แม็กกี้ เธอไม่คิดหรือว่าการต่อสู้ในสนามประลองน่าเบื่อเกินไป? เอาเด็กผู้หญิงที่ชื่อเสิ่นเยว่คนนั้น รวมถึงเครื่องสังเวยพวกนั้น ใส่เข้าไปในรายชื่อนักสู้…”

“ฉันคัดค้าน!”

“พวกมันเป็นแค่ทาสชั้นต่ำไร้ค่า จะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันได้อย่างไร?”

“ตามกฎเก่าของสนามประลอง ผู้หญิงมีไว้เป็นเครื่องสังเวย สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ คุณหนูลิลิธ มันผิดกฎ”

“ผมว่าบีบคอทาสผู้หญิงพวกนี้ให้ตายไปเลยดีกว่า”

ลิลิธยังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกขัดขึ้นมาเสียก่อน

เธอเหลือบมองคนด้านหลังด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าเย็นชา ก่อนจะพูดทีละคำ

“ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าตั้งแต่เมื่อไรสนามประลองถึงกลายเป็นสถานที่ที่พวกผู้อาวุโสมีสิทธิ์ตัดสินใจ?”

“ฉันคือคุณหนูแห่งตระกูลอาร์นู แค่สนามประลองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ฉันไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจด้วยตัวเองงั้นเหรอ?”

“พวกเราไม่กล้า…”

คนในที่นั่ง VIP มองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็เงียบลง

“แม็กกี้ เอาพวกเธอทั้งหมดเข้าร่วมการแข่งขัน”

ลิลิธหันศีรษะกลับไป ราวกับมองอย่างไม่ตั้งใจไปยังกลุ่มผู้หญิงที่กำลังเบียดตัวรวมกันอยู่ด้านล่างเวที

สายตาของเธอหยุดอยู่บนตัวเสิ่นชงเยว่เพียงไม่กี่วินาที

สนามประลองแอปเปิลแดงสมชื่อที่จัดการแข่งขันมานับร้อยครั้งจริง ๆ

เหล่าทหารที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดีเปิดฉากยิงทันที สังหารพยัคฆ์อสูรจนตาย ยุติวิกฤตและทำให้เหตุการณ์วุ่นวายกลับคืนสู่ความสงบ

สิ่งที่น่าสนใจก็คือ ผู้ชมจำนวนไม่น้อยก็ถูกลูกหลงไปพร้อมกับพยัคฆ์อสูร

ทหารเหล่านั้นราวกับมองไม่เห็นผู้คนพวกนั้น เพียงกวาดล้างพวกเขาไปพร้อมกัน นี่จะไม่เรียกว่าความเท่าเทียมอีกรูปแบบหนึ่งได้อย่างไร?!

อวี๋เหนียนอันโกหกเธอก็จริง

แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่อีกฝ่ายพูดถูก

นอกอาณาเขตอันตรายจริง ๆ

เมื่อเทียบกับนอกอาณาเขตแล้ว โลกทางหลวงที่ถูกหมอกสีดำปกคลุมกลับนับว่าเป็นเขตปลอดภัย

หมอกสีดำไม่เพียงเป็นกำแพงที่ใช้แบ่งแยกผู้เล่น แต่ในอีกความหมายหนึ่ง มันกำลังปกป้องผู้เล่นอยู่เช่นกัน

หากไม่มีหมอกสีดำ การที่สิ่งมีชีวิตจากภายนอกจะบุกเข้าสู่โลกทางหลวงคงเป็นเรื่องง่ายดายอย่างยิ่ง!

ง่ายราวกับเล่นขายของ

“บอส พวกเราจะหนีตอนนี้ไหม?”

หนานจือตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าสถานการณ์กำลังจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ

“ถ้าไม่อยากจบสภาพเหมือนพยัคฆ์อสูร ก็เลิกคิดเรื่องนี้ซะตอนนี้”

ถ้าหนีได้ เธอจะโง่อยู่ที่นี่หรือไง?!

เสิ่นชงเยว่กำลังจะพูดต่อ จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงสายตาเลือนรางคู่หนึ่ง เธอหันกลับไปทันที ก่อนจะสบเข้ากับสายตาของลิลิธในโซน VIP

เพียงมองจากการแต่งตัวก็รู้ว่าคนพวกนั้นไม่ใช่คนธรรมดา โดยเฉพาะเด็กสาวชุดกระโปรงสีชมพูที่ถูกห้อมล้อมอยู่ตรงกลาง

คนที่ยืนอยู่ใจกลางฝูงชนได้ ต้องมีอย่างใดอย่างหนึ่ง ไม่พื้นเพทรงอำนาจ ก็ความสามารถโดดเด่นเป็นพิเศษ

วินาทีต่อมา เธอแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะละสายตาออก

“ท่านผู้ชมที่เคารพ พยัคฆ์อสูรจะถูกส่งต่อให้หน่วยรักษาความปลอดภัยจัดการ”

“เครื่องสังเวยเหล่านี้สามารถรอดชีวิตจากปากของพยัคฆ์อสูรได้สำเร็จ สนามประลองจึงอนุญาตเป็นกรณีพิเศษ ให้พวกเธอเข้าร่วมเป็นสมาชิกนักสู้ของสนามประลอง!”

“และจะเข้าร่วมการจัดอันดับการต่อสู้!”

“อีก 10 นาทีต่อจากนี้ จะเริ่มการจับสลากรอบแรก!”

“ฝั่งน้ำเงินคือนักสู้ ฝั่งแดงคือทาส ขณะนี้สนามประลองได้เปิดให้ประชาชนวางเดิมพันแล้ว”

“ประชาชนที่ต้องการวางเดิมพัน กรุณาเลือกฝ่ายที่คิดว่าจะเป็นผู้ชนะ หลังจบการแข่งขัน เงินเดิมพันของฝ่ายที่แพ้จะถูกแบ่งให้ฝ่ายที่ชนะ!”

เสียงของหุ่นเชิดดังขึ้นอีกครั้ง ความสนใจของผู้ชมถูกจุดขึ้นมาอีกหน

พวกเขาไม่สนใจว่าใครจะเป็นคนลงแข่ง ตราบใดที่สามารถชนะเดิมพันและทำเงินให้พวกเขาได้ก็พอ!

“ฉันเดิมพันฝั่งน้ำเงิน!”

“เรื่องแค่นี้ยังต้องเดิมพันอีกเหรอ? ฝั่งแดงมีแต่ชาวบ้านกับทาส”

“ฝั่งน้ำเงิน 100 เหรียญดวงดาว!”

“ฉันเดิมพันว่าฝั่งแดงแพ้!!”

“ฉันเดิมพัน 200 เหรียญดวงดาว ว่าฝั่งแดงจะแพ้ยับเยิน!!”

รอบด้านเต็มไปด้วยเสียงเอะอะโวยวาย เสียงตะโกนของผู้ชมแทบทำให้แก้วหูแตก

เสิ่นชงเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

ที่แท้ก็มีระบบการพนันอยู่ด้วย ไม่น่าแปลกใจที่คนพวกนี้จะคลุ้มคลั่งขนาดนี้ เธอถามทหารที่อยู่ข้าง ๆ อย่างสบาย ๆ

“ฉันร่วมเดิมพันได้ไหม?”

ตอนพิธีกรประกาศกฎ ก็ไม่ได้บอกว่าพวกเธอห้ามร่วมเดิมพัน ทหารคิดว่าตัวเองหูฝาด

“เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?”

“ฉันอยากร่วมเดิมพัน” เสิ่นชงเยว่พูดซ้ำอีกครั้ง

“ฉันเดิมพันว่าฝั่งแดงจะชนะ!”

ท่ามกลางเสียงตะโกนมากมาย เสียงของเธอโดดเด่นขึ้นมาทันที

เสียงของเสิ่นชงเยว่ไม่ได้ดังนัก แต่คนที่นี่ได้รับการเสริมสร้างร่างกายกันโดยทั่วไป การได้ยินจึงไม่เลว ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ

“เธอรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดอะไรอยู่?”

“ทาสคนนี้บ้าไปแล้วหรือไง?”

“เดิมพันว่าตัวเองจะชนะงั้นเหรอ? ทาสผู้หญิงคนนี้น่าสนใจดี ถ้าไม่ได้เป็นคนของสนามประลอง ฉันคงอยากพากลับไปจริง ๆ”

“ควักอวัยวะภายในออก ทำให้แห้ง แล้วเก็บไว้ในห้องสะสม คงรู้สึกดีมากแน่”

“แค่เธอเนี่ยนะ? แค่ทาสชั้นต่ำคนหนึ่ง?”

“นักสู้ที่เคยเดิมพันฝั่งตัวเองครั้งก่อน ตายหมดทุกคนแล้ว พูดตามตรง เด็กสาวคนนี้กล้าดีจริง”

“อัจฉริยะที่มั่นใจในตัวเองอีกคน คงคิดว่าพอเก่งในเขตแล้ว จะมาทำอะไรตามใจชอบในนอกเขตได้ละมั้ง?”

ผู้ชมไม่คิดปกปิดความดูแคลนในสายตา

พวกเขากวาดตามองเสิ่นชงเยว่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ความโดดเด่นของเธอ ทำให้ใครมีตาก็มองออกว่าเป็นผู้เล่นจากในเขต

ทหารได้รับคำสั่งจากเบื้องบน จึงปฏิเสธคำขอของเสิ่นชงเยว่ด้วยท่าทีแข็งกร้าว จากนั้นพวกเธอก็ถูกขังอยู่ที่ชั้นหนึ่งของสนามประลอง

ใช่แล้ว

ชั้นหนึ่ง ไม่ใช่ใต้ดิน

ผู้ที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมดถูกรวบรวมมาไว้ที่นี่ รอบด้านมีรั้วเหล็กสามชั้น รั้วชั้นนอกสุดเชื่อมต่อกับกระแสไฟฟ้าแรงสูงระดับล้านโวลต์ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้ทาสหลบหนี

เสิ่นชงเยว่กวาดตามองไปรอบ ๆ

ทุกคนที่อยู่ที่นี่ ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นหรือคนพื้นเมือง ล้วนเป็นผู้ชายทั้งสิ้น บางครั้งคนเราก็หัวเราะออกมาได้ตอนที่พูดอะไรไม่ออกจริง ๆ

ผู้หญิงถูกใช้เป็นเครื่องสังเวยมีชีวิต

ถูกป้อนให้มอนสเตอร์

ถูกใช้เป็นของเล่นเรียกน้ำย่อย

กระทั่งสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันยังไม่มี ส่วนผู้ชายกลับมีสถานะสูงกว่าเล็กน้อย อย่างน้อยก็ยังมีสิทธิ์ลงแข่งในสนามประลอง

ด้านนอกสนามประลอง เสียงเร้าอารมณ์ของหุ่นเชิดดังขึ้นอย่างเหมาะเจาะ

การจับสลากคู่ต่อสู้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ฝั่งน้ำเงินถูกจับได้เป็นนักสู้ชื่อบาร์ทรู

ส่วนฝั่งแดงคืออาเรีย หญิงชราอายุหกสิบหกปีที่ถูกขังอยู่กับพวกเธอก่อนหน้านี้

ทั้งสองฝ่ายได้รับการแนะนำตัวก่อนขึ้นเวที

ข้อมูลของฝั่งแดงเรียบง่ายมาก มีเพียงคำว่า “ทาสชรา” เท่านั้น

“นักสู้ที่ถูกจับสลากในครั้งนี้มีชื่อว่าบาร์ทรู!”

“เขาเข้าร่วมการแข่งขันในสนามประลองมาแล้วแปดสิบเก้าครั้ง และไม่เคยพ่ายแพ้แม้แต่ครั้งเดียว!”

“ผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือสังหารวัวเหล็กทองคำระดับ S ได้ด้วยหมัดเดียว!”

“นอกจากนี้ยังครอบครองพลังพิเศษธาตุดินระดับห้า…”

หนานจือรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก เพราะอาเรียถือว่าอยู่ฝ่ายเดียวกับพวกเธอ

“นี่มันรังแกกันชัด ๆ!!”

ผู้เล่นคนอื่นไม่ได้พูดอะไร แต่ในแววตาล้วนเต็มไปด้วยความเห็นพ้อง

ในสายตาของพวกเขา อาเรียก็เป็นเพียงหญิงชราธรรมดาคนหนึ่ง

ส่วนสนามประลองแห่งนี้ ก็เป็นเพียงโรงฆ่าสัตว์ที่ใช้คำสวยหรูมาบังหน้าเท่านั้นเอง

.

.

จบ.