บทที่ 22 กระทิงบ้า ไม่กลัวตาย!

บทที่ 22 กระทิงบ้า ไม่กลัวตาย!

เจรูโน่  ก้าวเข้ามาดั่งบอสใหญ่ แรงกดดันของเขาปกคลุมไปทั่วห้อง

เหล่าขี้เมาในโรงเหล้าไม่เคยสนหรอกว่าใครจะอยู่ในร้านบ้าง...จนกระทั่งพวกเขาจำหน้าเขาได้ ในพริบตา สถานที่แห่งนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบสงัด

‘นั่นมัน เจรูโน่’

‘ทำไมสัตว์ประหลาดนั่นถึงมาอยู่ที่นี่?’

‘บัดซบเอ๊ย ถ้ารู้ว่ามันดื่มอยู่ที่นี่ ชั้นคงไม่มาเด็ดขาด พวกอันธพาลใน กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร  มีแต่พวกโรคจิตฆ่าไม่เลือกหน้า!’

เสียงของ เจรูโน่ ก้องกังวานไปทั่วห้อง; เสียงกระซิบด้วยความหวาดกลัวดังระงมไปทุกมุม

สีหน้าของ อาคาชิ ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

เขาปรายตามองชายที่ขวางทางเขาด้วยสายตาเรียบเฉย: ‘นายบังทางชั้นอยู่’

ใบหน้าเรียบเฉย

น้ำเสียงเรียบเฉย

เขานิ่งสงบราวกับทะเลสาบไร้คลื่น...ราวกับว่าไม่ได้ยินคำพูดเหล่านั้น และไม่รู้ว่าชื่อ ‘เจรูโน่’ มีความหมายอย่างไรบนท้องทะเลแห่งนี้

‘โฮ่?’

ความเย้ยหยันปรากฏขึ้นในดวงตาของ เจรูโน่

เขาแยกเขี้ยว แทบจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

จากหลังกำแพง ทีน่า เจ้าของร้านขายข่าวผู้กำลังหวาดกลัว พุ่งออกมาดั่งคนที่เจอฟางเส้นสุดท้าย

‘กัปตัน เจรูโน่ ช่วยจัดการไอ้เด็กอวดดีนี่ที! ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ จะตบรางวัลให้อย่างงาม!’

‘ดอนกิโฆเต้?’

‘โรงเหล้านี้เป็นของ ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่?!’

ระเบิดอีกลูกลงกลางวง

ลูกค้าต่างยืนตัวแข็งทื่อ

ดอนกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้...ไม่มีใครในโลกใต้ดินที่ไม่เคยได้ยินชื่อนี้

เขาคือ เจ็ดเทพโจรสลัด และอดีต มังกรฟ้า

เบื้องบน เขาฮั้วกับ รัฐบาลโลก ใช้อดีตสถานะเผ่ามังกรฟ้าบิดเบือนกระแสข่าวทั่วโลกให้เข้าข้างตน

เบื้องล่าง เขาจับมือกับ ไคโด ร้อยอสูร...บริหารโรงงานอาวุธชีวภาพ, ค้ามนุษย์, ทดลองกับมนุษย์ หรือแม้แต่เด็ก

ปืน, ทาส, ปืนใหญ่, ผลปีศาจเทียม, อาวุธชีวภาพล้างเผ่าพันธุ์...ไม่มีอะไรที่เขาไม่ขาย

กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ของการค้าในตลาดมืดทั่วโลกไหลผ่านมือเขา

เขาคือราชาแห่งโลกมืด

ในทางพฤตินัย ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่...โดฟลามิงโก้...คือราชาไร้มงกุฎแห่งโลกใต้ดินใน โลกใหม่

การได้รู้ว่าบาร์เล็กๆ แห่งนี้เป็นทรัพย์สินของเขาทำให้คนครึ่งห้องตะลึงงัน

จากนั้นความโกลาหลก็ระเบิดขึ้น

‘ที่นี่เป็นถิ่นของ มิงโก้? งั้นไอ้หนูนั่นก็กำลังก่อเรื่องหน้าบ้าน ดอฟฟี่ เลยสิ?!’

‘มันไม่รอดแน่...ตายสถานเดียว!’

‘พวก ดอนกิโฆเต้ จะฆ่ามัน...ไม่สิ เจรูโน่ จะฆ่ามันเดี๋ยวนี้แหละ!’

‘มันจบเห่แล้ว!’

เสียงอื้ออึงไม่ได้ทำให้ เจรูโน่ หวั่นไหว

เขาชำเลืองมอง ทีน่า ที่สภาพดูยับเยินแล้วหัวเราะ ‘แหมๆ นั่น ทีน่า คนสวยไม่ใช่เหรอ ใครทำหน้าสวยๆ พังหมด? บอกพี่ชายมา เดี๋ยวพี่จะไปคิดบัญชีให้’

‘ชั้นไม่ได้ล้อเล่นนะ เจรูโน่ ไอ้เด็กนั่นมีของที่ กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร ของนายต้องการ...ผลปีศาจ สายสัตว์ !’

ทีน่า แยกเขี้ยวคำราม

แววตาขี้เล่นของ เจรูโน่ เปลี่ยนเป็นคมกริบทันที ‘โฮ่? สายสัตว์... ผลปีศาจ งั้นรึ?’

ทุกคนรู้ถึงความฝันอันยิ่งใหญ่ของ กัปตัน เขา; ตัว เจรูโน่ เองก็เป็นผู้ใช้พลัง ผลกระทิงคลั่ง

ถ้าเอาสายสัตว์กลับไปได้ กัปตันไคโด คงจะดีใจเนื้อเต้น

‘ใช่ ผลอินุ อินุ (ผลสุนัข)’

‘ผลสุนัข? ไม่ใช่โมเดลสัตว์โบราณหรือสัตว์มายา?’

เขาตระหนักว่าคำถามนั้นงี่เง่า...ถ้ามันหายากขนาดนั้น ปลาซิวปลาสร้อยค่าหัว 100 ล้านอย่างเขาคงไม่ได้มาอยู่ที่นี่เพื่อแย่งชิงมันหรอก

เขาหัวเราะเบาๆ ‘เอาเถอะ ผลสุนัขก็ใช้ได้ ถือว่าชั้นสนใจก็แล้วกัน’

เขารู้ดีว่า กัปตัน ของเขาทำการค้ากับพวก ดอนกิโฆเต้; ในเมื่อ ทีน่า เป็นคนกันเอง การไว้หน้า ‘ปีศาจสวรรค์’  ก็ไม่ได้เสียหายอะไร

พวกเขาพูดราวกับว่า อาคาชิ ไม่มีทางขัดขืนหรือหนีรอดได้

เจรูโน่ แสยะยิ้ม ‘งั้น ไอ้หนู...ส่งผลนั่นมาดีๆ หรือจะให้ชั้นถลกหนังแกแล้วเอามา?’

‘เตือนไว้ก่อนนะ: ถ้าให้ชั้นลงมือ มันจะเจ็บหน่อยนะ’

‘เจ็บ’?

ไอ้หนูนั่นคงโดนฉีกเป็นชิ้นๆ

โจรสลัดทุกคนที่นี่รู้ถึงความโหดเหี้ยมของ กัปตันกลุ่มโจรสลัดกระทิงเหล็ก เจรูโน่

ผู้ใช้พลัง ผลกระทิงคลั่ง...ไม่มีลูกเล่นแพรวพราว มีแค่พละกำลังระดับสัตว์ประหลาด

บางคนเคยเห็นเขาฉีกร่างคู่ต่อสู้เป็นสองท่อน เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว และเหยื่อรายนั้นตัวใหญ่กว่าไอ้เด็กนี่ตั้งเยอะ

ไม่ต้องสงสัยเลย: ผลลัพธ์เดียวคือความตาย กลายเป็นผีเฝ้าบัญชีดำของ เจรูโน่ อีกราย

พวกขี้สงสารเริ่มไว้อาลัยให้ อาคาชิ ล่วงหน้าแล้ว

ทีน่า จ้องเขม็ง สายตาอาฆาตมาดร้าย ‘ไม่มีใครหยาม ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ แล้วรอดไปได้!’

‘คิดว่ามีลูกเล่นนิดหน่อยแล้วจะแน่งั้นสิ? ในทะเล โลกใหม่ นี้ พวกกระจอกอย่างแกไม่มีค่าเท่าผายลมด้วยซ้ำ!’

‘ฆ่ามันซะ เจรูโน่!’

เจรูโน่ ขมวดคิ้ว รำคาญ ‘ยัยบ้า อย่ามาสั่งชั้น’

เขาเดินอาดๆ เข้ามา ‘อะไร กลัวจนขยับไม่ได้เลยรึไง? ก็ได้...ให้ กระทิงคลั่ง เจรูโน่ ช่วยสงเคราะห์...’

เขาพูดประโยคนั้นไม่จบ

ในจังหวะก้าวเดินที่โยกเยกนั้น เขาเหลือบเห็นด้ามดาบสีม่วงโผล่พ้นไหล่ของ อาคาชิ

ดวงตาของเขาแทบถลน ‘นะ-นั่นมัน นิได คิเท็ตสึ ?!’

ดาบเลื่องชื่อจากวาโน...นิได คิเท็ตสึ!

ในฐานะทหารผ่านศึกของ ไคโด, เจรูโน่ รู้จักมันดี

เขาคิดว่ามันถูกขโมยไปโดยช่างตีดาบแห่งวาโนที่ชื่อ เท็ตสึ...ไม่เคยฝันเลยว่าจะมาเจอมันที่นี่ บนเกาะเล็กๆ อย่าง บิลูโอะ !

‘นะ-นั่น...’

เขาตะกุกตะกัก ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง ‘วันนี้มันวันเฮงของชั้นชัดๆ!’

ผลโซออน อาจจะได้แค่ยักไหล่ แต่การนำสัญลักษณ์แห่งวาโนกลับไป? กัปตันไคโด คงจะดีใจจนเนื้อเต้น...และตบรางวัลให้อย่างงาม

ด้วยความดีใจสุดขีด เจรูโน่ กระตุ้นพลัง ผลปีศาจ ของเขาทันที

ในพริบตา เขากลายร่างเป็น กระทิงคลั่ง สีเทาเงิน กล้ามเนื้อปูดโปน เขาแหลมแทงเสียดฟ้า

การตวัดมือเพียงครั้งเดียวทำให้อากาศระเบิดออก

พร้อมกับคลื่นโซนิคบูมนั้น เขากางกรงเล็บตะปบใส่ อาคาชิ

‘นิได คิเท็ตสึ...ส่งมันมาซะ!’

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═