บทที่ 21 ใต้อาณัติไคโด, กลุ่มโจรสลัดกระทิงเหล็ก!

บทที่ 21 ใต้อาณัติไคโด, กลุ่มโจรสลัดกระทิงเหล็ก!

ความหมกมุ่นของ จักรพรรดิแห่งสรรพสัตว์ ไคโด ในการสร้าง “กองทัพอสูร”  นั้นเป็นตำนานที่เล่าขานกันไปทั่ว

เจ๊เจ้าของร้านไม่ใช่คนของ สี่จักรพรรดิ ไคโด

แต่เธอสังกัด ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ ...คนของ ดอนกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้

ในฐานะราชาไร้มงกุฎแห่งโลกใต้ดิน มิงโก้ แฟมิลี่ ควบคุมการค้าในตลาดมืดกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์ทั่วโลก การที่นายหน้าขายข่าวคนหนึ่งจะเป็นส่วนหนึ่งของ ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ จึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ

และความสัมพันธ์ระหว่าง ดอนกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้ กับ ไคโด นั้นแทบไม่ต้องอธิบาย

คุณอาจพูดได้ว่า มิงโก้ เป็นสุนัขรับใช้ของ ไคโด...ก็ใกล้เคียงความเป็นจริงอยู่

ไม่ต้องพูดถึงว่า โรงงาน SMILE ของ มิงโก้ มีอยู่เพื่อรับใช้ ไคโด

ผลปีศาจเทียม จาก โรงงาน SMILE เพียงผลเดียวยังขายให้ ไคโด ได้ราคางาม

แล้วถามหน่อยสิ...ผลปีศาจ สาย โซออน ของแท้จะมีค่าขนาดไหน?

ในฐานะคนที่อยู่ในวงการข่าวกรอง ทีน่า รู้เรื่องนี้ดีเกินไป

ดังนั้น ทันทีที่เธอเห็น ผลอินุ อินุ ในมือ อาคาชิ เธอก็มั่นใจ: ของสิ่งนี้เป็นของเธอ, เป็นของ ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่!

โดยไม่รอให้ อาคาชิ ตอบ เธอพูดต่อทันที “ช่างเถอะ ชั้นให้เท่านี้ ส่ง ผลปีศาจ มาซะ”

เธอยกนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วกระดิกไปมา

อาคาชิ พยักหน้าทันที “หนึ่งร้อยล้าน? ยุติธรรมดี ผลปีศาจ อาจทำเงินได้มากกว่านี้ในการประมูล แต่ชั้นตกลงยกให้คุณ”

“พรู๊ด!”

ทีน่า กลั้นขำไม่อยู่และระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

“หือ?”

คิ้วของ อาคาชิ เลิกขึ้น

ฝั่งตรงข้าม ทีน่า ล้วงกล้องยาสูบออกมาจากที่ไหนสักแห่ง ยัดยาเส้นลงไป แล้วจุดไฟ

“สูบเข้า...พ่นออก!”

เธอสูบยาวอย่างสำราญใจ แล้วพ่นควันหนาทึบออกมา

ในลมหายใจเดียวนั้น ออร่าของเธอเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

“บอกชั้นซิพ่อหนุ่ม แกกำลังฝันหวานอะไรอยู่? แกพูดเองว่ามันคือ ผลอินุ อินุ (ผลสุนัข)...ผลปีศาจ เกรดต่ำเตี้ยเรี่ยดิน แกคิดว่ามันจะมีราคาสักเท่าไหร่เชียว?”

“โฮ่?”

คิ้วของ อาคาชิ เลิกขึ้นอีกครั้ง

แม้จะไม่ใช่คนของโลกโจรสลัดโดยกำเนิดและเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้สองเดือน แต่เขารู้ดีว่า ผลปีศาจ ธรรมดาๆ ก็ขายได้ง่ายๆ เป็นร้อยล้าน เบรี ในงานประมูล

สายโซออน อาจจะกาก แต่ก็ยังเป็น ผลปีศาจ

ในโลกที่เต็มไปด้วยโจรสลัด ผู้คนนับไม่ถ้วนโหยหา ผลปีศาจ เพื่อไขว่คว้าพลังที่จะควบคุมชะตากรรมของตน

และนังนายหน้าขายข่าวคนนี้กลับบอกว่า ผลปีศาจ ไร้ค่างั้นรึ?

“ฟู่ว”

ควันอีกระลอกพ่นใส่หน้า อาคาชิ เต็มๆ

เขาสำลักควันอย่างแรง มองดูเจ๊เจ้าของร้านหรี่ตาหวานเยิ้มดั่งดอกท้อใส่เขา

“เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว หนึ่งหมื่น เบรี; ขาย ผลปีศาจ นั่นให้ชั้น แล้วชั้นจะแถมที่ตั้งของ เกาะบานาโร ให้เป็นโบนัส”

“แหล่งข่าว ดอนกิโฆเต้ ของเราคิดค่าบริการแพงหูฉี่นะ; การได้ข้อมูลที่แกอยากรู้ฟรีๆ ถือเป็นกำไรมหาศาลแล้ว ไม่คิดงั้นเหรอ?”

“หนึ่งหมื่น?”

จากร้อยล้านเหลือหมื่นเดียว...อาคาชิ สงสัยว่าเขาหูฝาดไปรึเปล่า

จ้องมองผู้หญิงคนนั้น เขาตระหนักว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น

รอยยิ้มของเขาจางหายไป

“คุณเป็นมืออาชีพนะ เจ๊ บอกชั้นหน่อยสิ: อะไรทำให้คุณคิดว่าที่ตั้งของเกาะโนเนมมีค่าถึงร้อยล้าน?”

น้ำเสียงของ อาคาชิ ยังคงราบเรียบ แต่รอยยิ้มอำมหิตกระตุกขึ้นที่มุมปาก “หรือคุณเห็นว่าชั้นยังเด็ก อ่อนแอ และรังแกง่าย?”

“อุ๊ยตาย โกรธแล้วเหรอจ๊ะ?”

ทีน่า หัวเราะหนักกว่าเดิมเมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาของเขา หน้าอกอวบอิ่มกระเพื่อมไหว

“ระวังปากหน่อยนะ การก่อเรื่องในถิ่นของ ดอนกิโฆเต้ แฟมิลี่ อาจจบ... ไม่สวยนะ”

“ดอนกิโฆเต้?”

ได้ยินชื่อนี้เป็นครั้งที่สอง ในที่สุด อาคาชิ ก็จำได้ว่ามันหมายถึงอะไร

“คุณเป็นคนของ โดฟลามิงโก้?”

“ไอ้เด็กสามหาว! กล้าดียังไงมาเรียกชื่อนายน้อยของเราตรงๆ...รับไปซะ!”

ใบหน้ายั่วยวนของเจ๊เจ้าของร้านเปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดในพริบตา

ด้วยการสะบัดแขนเสื้อ คลื่นลมกระแทกพุ่งเข้าใส่เขา

การตบเพียงครั้งเดียวแบบนั้นคงทำกรามของวัยรุ่นธรรมดาแตกละเอียดและฟันร่วงหมดปาก...ปางตายคาที่

น่าเสียดายที่ อาคาชิ ไม่ขยับเขยื้อน และฝ่ามือของ ทีน่า ก็คว้าได้เพียงอากาศธาตุ

เขายืนหน้านิ่ง “ไม่นึกเลยว่าแค่ถามทางจะมาเจอขยะของ มิงโก้ แฟมิลี่ ตระกูลนี้มันช่าง... ตามหลอกหลอนเหมือนผีจริงๆ”

ดอนกิโฆเต้ โดฟลามิงโก้, อดีต มังกรฟ้า...ไม่ว่าสถานะไหนก็ให้เหตุผลหมื่นข้อแก่ อาคาชิ ที่จะฆ่ามัน

ทว่าในครั้งแรกที่ออกเรือ เขาก็ปะทะกับพวกมันเข้าแล้ว

ดูเหมือนแม้แต่สวรรค์ก็รู้ว่าเนื้อร้ายอย่าง มิงโก้ แฟมิลี่ ต้องถูกตัดทิ้ง

“ไอ้บ้า แกเป็นใครกันแน่!”

การที่เขาหลบการโจมตีของเธอได้อย่างง่ายดายทำให้ ทีน่า ตระหนักว่าเขาไม่ใช่เคี้ยวง่ายๆ

แต่เธอก็ไม่ได้ซักไซ้...เพราะความวุ่นวายได้แจ้งเตือนส่วนที่เหลือของแหล่งข่าวไปแล้ว...

ตูม!

กำแพงโรงเหล้าระเบิดออก

ร่างคนกระเด็นทะลุออกมา

พวกเขากระแทกพื้น กระตุก แล้วก็นิ่งสนิท...ตายคาที่

ด้านหลังโรงเหล้าคือที่ตั้งของแหล่งข่าว

ลูกค้าที่กำลังดื่มกินอยู่ในโถงต่างตกใจกับภาพการนองเลือดกะทันหัน

“เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย!”

“ใครมาก่อเรื่องที่นี่!”

“เจ๊เจ้าของร้าน! หล่อนอยู่ไหน? คิดว่าจะขายเหล้าต่อได้หลังจากเกิดเรื่องแบบนี้รึไง?”

เจ๊เจ้าของร้านหดหัวอยู่หลังกำแพงที่พังทลาย ตัวสั่นงันงก

อาคาชิ ก้าวข้ามช่องโหว่เข้ามา

กวาดตามองศพเพื่อยืนยันว่าไม่มีผู้รอดชีวิต เขาพยักหน้าแล้วหันหลังกลับเข้าไปข้างใน

ทันใดนั้น เสียงหยาบกระด้างและน่ากลัวก็ดังขึ้น:

“ไอ้หนู ฝีมือแกงั้นเรอะ?”

ร่างสูงใหญ่กำยำยืนขวางทางเขา

เงาของชายผู้นั้นทาบทับลงมาราวกับผ้าห่อศพ ทำให้เขาดูเหมือนปีศาจร้าย สร้างความหวาดกลัวไปทั่ว

“นั่นมันกัปตัน กลุ่มโจรสลัดกระทิงเหล็ก , โจรสลัดค่าหัว 120 ล้านเบรี...เจรูโน่ !”

ใครบางคนในโรงเหล้าจำเขาได้และตะโกนออกมา

สิ่งที่เขาไม่ได้พูดเสริมคือ เจรูโน่ คนเดียวกันนี้ล่องเรือภายใต้ธงของ กลุ่มโจรสลัดร้อยอสูร ...ซึ่งหมายความว่าบอสของเขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากหนึ่งใน สี่จักรพรรดิ: ไคโด!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═