บทที่ 3 แชงคูสเผชิญหน้าศัตรูตัวฉกาจ!

บทที่ 3 แชงคูสเผชิญหน้าศัตรูตัวฉกาจ!

การที่กล้าก้าวเท้าออกมาแสดงฝีมือเช่นนี้ แน่นอนว่า อาคาชิ ย่อมมีความมั่นใจในแบบของตัวเอง

ตลอดช่วงเวลาสองเดือนครึ่งที่ผ่านมา ถึงแม้เขาจะทำได้เพียงพูดคุยปฏิสัมพันธ์กับลูกเรือธรรมดาทั่วไป แต่เขาก็สามารถฟาร์ม “ไหม่วงระดับแรร์”  มาได้หลายใบ และได้รับไอเทมดีๆ มากมายจากพวกมัน

ตัวอย่างเช่น แต้มสกิล  และตัวอย่างเช่น “สัญญายอดฝีมือ” (Expert Contract – 1 วัน)

ใครก็ตามที่เคยผ่านสังเวียน DNF ย่อมรู้ดีว่า สัญญายอดฝีมือ คือสิ่งที่จะช่วยให้ผู้ใช้สามารถทะลวงขีดจำกัดของเลเวลและเรียนรู้ทักษะในระดับที่สูงกว่าเดิมได้

อาคาชิ ในยามนี้คือ “จักรพรรดิดาบ”  เลเวล 25 ดังนั้นทักษะที่เขาสามารถเรียนรู้ได้ตามปกติย่อมอยู่ในขอบเขตของเลเวล 25 เท่านั้น

แต่ด้วยอานุภาพของ สัญญายอดฝีมือ เขาสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดเลเวล เรียนรู้ทักษะของจักรพรรดิดาบระดับ 35 ได้ทั้งที่ตัวยังอยู่เพียงเลเวล 25!

ณ ระดับเลเวล 35 จักรพรรดิดาบมีทักษะอันแสนจะเผด็จการที่ชื่อว่า “ฝ่ามือมังกรทะยานฟ้า”

ฝ่ามือมังกรทะยานฟ้า เลเวล 1 จะช่วยให้เขาสามารถระเบิดพลังรบออกมาได้ถึงสี่เท่า โดยคำนวณจากค่าสถานะทางกายภาพในปัจจุบัน!

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ หากเขาใช้หน้ากระดาษแห่ง สัญญายอดฝีมือ ในมือแผ่นนี้ พลังรบของเขาจะพุ่งทะยานสูงขึ้นถึงสี่เท่าภายในวันเดียว!

ผู้ที่ไม่กู่ร้อง ยามกู่ร้องย่อมสะท้านสะเทือนโลกหล้า!

วันนี้ ท่านผู้นี้  จะต้องสำแดงเดชให้ดูจงได้!

“เด็กฝึกงานงั้นรึ?”

แชงคูส มองไปยัง อาคาชิ และหลังจากชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา “ฮ่าๆๆ... น่าสนใจ น่าสนใจจริงๆ นายทำให้ชั้นนึกถึงวันคืนเก่าๆ ที่ติดตาม กัปตันโรเจอร์ ขึ้นมาเลย”

“แต่ว่านะ...”

มาถึงตรงนี้ ใบหน้าของ แชงคูส พลันเคร่งขรึมลง “เป็นเด็กเป็นเล็กริอ่านพูดแทรกตอนผู้ใหญ่กำลังเจรจา... มันเสียมารยาทมากนะ! ผู้หลักผู้ใหญ่ไม่เคยสั่งสอนรึไง?”

การเจรจากับ หนวดขาว แตกหักลงอย่างไม่ต้องสงสัย

เมื่อมองดูสีหน้าของ หนวดขาว เมื่อครู่นี้ เห็นได้ชัดว่าชายแก่คนนั้นอยากจะทุ่มไหเหล้าใส่หน้าเขาเต็มแก่... แชงคูส ย่อมดูออกไม่พลาดแน่

ด้วยเหตุนี้ อารมณ์ของ แชงคูส ในยามนี้จึงไม่ได้แจ่มใสนัก

เจตนาเดิมของเขาคือต้องการรักษาสันติภาพของท้องทะเลภายใต้สถานการณ์ปัจจุบัน

ความขัดแย้งระหว่าง เอส กับ ทีช (หนวดดำ) คือชนวนระเบิดที่อันตรายอย่างยิ่งยวด หากจัดการไม่ดี ท้องทะเลทั้งผืนอาจดำดิ่งสู่ความบ้าคลั่ง

ในสถานการณ์เช่นนี้ การถูกเด็กเมื่อวานซืนตอกหน้าด่าทอกลับมา แม้แต่คนที่มีพื้นฐานนิสัยดีอย่าง แชงคูส ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกมีน้ำโหขึ้นมาบ้าง

ทำไมเด็กถึงมาพูดแทรกตอนผู้ใหญ่กำลังคุยกัน? ไม่รู้จักมารยาทเลยรึไง!

“ชั้นเป็นเด็กกำพร้า ไม่มีใครคอยพร่ำสอนเรื่องพรรค์นั้นหรอก”

ใบหน้าของ อาคาชิ ยังคงสงบนิ่งเรียบเฉย “ที่สำคัญยิ่งกว่า... ในฐานะ กัปตัน แห่งกลุ่มโจรสลัดผมแดง การที่ คุณ  พยายามจะแทรกแซงกิจการภายในของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวพวกเรา... มือมันจะไม่ยื่นยาวเกินไปหน่อยหรือ?”

“โฮ่?”

แชงคูส หรี่ตาลง “แล้วนายคิดจะทำยังไงกับเรื่องนั้นล่ะ?”

“ก็ไม่มีอะไรมาก ชั้นแค่ได้ยินมาว่าคุณคือหนึ่งใน สี่จักรพรรดิ  แห่งท้องทะเล... ชั้นมีฝ่ามืออยู่กระบวนท่าหนึ่ง อยากจะขอให้คุณช่วยชี้แนะหน่อย!”

เสียงของ อาคาชิ ดังก้องกังวานไปทั่วผืนทะเล ทันทีที่คำพูดเหล่านั้นหลุดออกมา เสียงฮือฮาก็ระเบิดดังขึ้นโดยรอบทันที

“เมื่อกี้ชั้นหูฝาดไปรึเปล่า? เจ้านั่นต้องการท้าดวลกับ ผมแดง เนี่ยนะ?!”

“มันบ้าไปแล้ว!”

“เฮ้ย มัลโก้ นั่นมันคนของนายไม่ใช่เหรอ? รีบลากคอมันกลับมาเร็วเข้า!”

“อย่าทำเรื่องขายขี้หน้ากลุ่มโจรสลัดหนวดขาวนะโว้ย!”

ท้าดวลกับ ผมแดง?

บ้าบิ่นสิ้นดี!

อย่าว่าแต่ เด็กฝึกงาน เลย แม้แต่คนระดับ มัลโก้ หัวหน้าหน่วยที่ 1 ของกลุ่มหนวดขาว ก็ยังไม่กล้าที่จะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่รู้ความสูงของฟ้าความต่ำของแผ่นดินขนาดนี้!

สี่จักรพรรดิ คือ สี่จักรพรรดิ ก็เพราะพวกเขายืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของท้องทะเลแห่งนี้!

ยอมรับว่าคำขอของ ผมแดง เมื่อครู่นี้มันน่าหงุดหงิดกวนใจ

แต่สถานะของเขาคืออะไร และสถานะของแกคืออะไร?

เมื่อ สี่จักรพรรดิ เอ่ยปาก วาจานั้นย่อมแบกรับน้ำหนักแห่ง สี่จักรพรรดิ

แก... เด็กฝึกงาน ตัวกระจ้อยร่อยที่แม้แต่ลูกเรือทางการก็ยังไม่ได้เป็น ริอ่านพ่นวาจาอวดดีสามหาวตรงนั้นงั้นเรอะ?

โดยที่ ผมแดง ไม่จำเป็นต้องเยาะเย้ย อาคาชิ ที่ประเมินตนเองสูงส่งเกินจริงเลยด้วยซ้ำ เหล่าหัวหน้าหน่วยผู้บริหารของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวต่างส่งเสียงแสดงความไม่พอใจออกมาทันที

ทางฝั่งเรือ เรดฟอร์ซ  กลุ่มลูกเรือโจรสลัดผมแดงที่เดิมทีแค่ยืนดูความสนุก ก็เริ่มจะทำหน้าไม่ถูกไปตามๆ กัน

“สถานการณ์มันยังไงกันเนี่ย? มีคนกำลังยั่วยุบอสของพวกเรางั้นเรอะ?”

“คนที่จะนับว่าเป็นคู่มือของบอสได้ อย่างน้อยก็ต้องระดับ ตาเหยี่ยว... แล้วไอ้เด็กนี่มันอะไรกัน?”

“กัปตัน ของพวกเรา... ถูกเด็กยั่วยุงั้นเรอะ?! ในโลกนี้มีคนที่ไม่รู้จักความหมายของความตายเยอะขนาดนี้เลยหรือไง?”

พูดตามตรง สมาชิกกลุ่มโจรสลัดผมแดงทุกคนรู้สึกอยากจะหัวเราะออกมาจริงๆ ในตอนนี้

สี่จักรพรรดิ ผู้สง่างาม ถูกเด็กที่เป็นแค่ เด็กฝึกงาน ยั่วยุ...เรื่องนี้มันช่างน่าขบขันเกินไปแล้ว

รองกัปตัน เบ็น เบ็คแมน ถึงกับตบราวเรือฉาดใหญ่ พลางกล่าวว่าพวกเขาต้องจำเหตุการณ์นี้ไว้ให้ดี จะได้เอาไว้ล้อเลียนบอสในภายหลัง

ไม่มีใครถือเป็นจริงเป็นจัง

และไม่มีใครรู้สึกว่าควรจะต้องถือเป็นจริงเป็นจัง

กลับมาทางด้านเรือ โมบี้ ดิ๊ก  เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังขึงขังของ อาคาชิ ทางด้าน แชงคูส ที่เดิมทีกำลังมีน้ำโห จู่ๆ ก็รู้สึกอ่อนใจขึ้นมา: “ช่างเถอะ ช่างเถอะ ในเมื่อพวกเราหาข้อตกลงกันไม่ได้ ก็ให้มันจบแค่นั้น กัปตันหนวดขาว ชั้นต้องขอตัว...”

ก่อนที่คำว่า “ขอตัว” จะทันได้เอ่ยจบจนสุดเสียง ออร่าของ อาคาชิ ที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามก็พลันแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน

“สัญญายอดฝีมือ...สำแดงเดช!”

“เบญจธาตุรวมศูนย์ ...เปิดใช้งาน!”

“หวนคืนสู่แก่นแท้ ...เปิดใช้งาน!”

“ฝ่ามือมังกรทะยานฟ้า...เลื่อนระดับ!”

“วิชาฝ่ามือ: มังกรทะยานแปดทิศ! กัปตัน ผมแดง... โปรดชี้แนะด้วย!”

ฝึกฝนมาตลอดสองเดือนครึ่ง สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดที่ อาคาชิ ได้รับมาคือ สัญญายอดฝีมือ หนึ่งฉบับ และ แต้มสกิล สามแต้ม

【ความชำนาญพื้นฐาน】  ไม่จำเป็นต้องใช้แต้ม มันเป็นสกิลติดตัว  ที่พัฒนาขึ้นเองตามธรรมชาติเมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น

【ความชำนาญกระบี่แสง】  ก็เช่นเดียวกัน มันเป็นสกิลพื้นฐานของคลาส จักรพรรดิดาบ

สำหรับ แต้มสกิล 3 แต้มที่เหลือ อาคาชิ ทุ่มลงไปที่ 【หวนคืนสู่แก่นแท้】 หนึ่งแต้ม และ 【เบญจธาตุรวมศูนย์】 อีกหนึ่งแต้ม

ในสองอย่างนี้ อย่างแรกช่วยเพิ่มพลังโจมตี และอย่างหลังช่วยเพิ่มความเร็ว

แบบแรกสามารถเพิ่มอานุภาพของวิชาฝ่ามือและเพลงดาบของเขาได้อีก 20% จากฐานพลังเดิม

แบบหลังเพิ่มความเร็วของเขาขึ้น 30% จากฐานเดิม

ทั้งสองล้วนเป็นสกิลประเภทบัฟ (BUFF) ที่ไม่มีขีดความสามารถในการโจมตีโดยตรง แต่เมื่อเปิดใช้งาน มันจะช่วยให้ทุกหมัดและทุกเท้าของ อาคาชิ ทรงพลังมหาศาล เทียบเท่ากับระดับ พลเรือตรี  แห่งกองทัพเรือ!

จาก 3 แต้มสกิล ใช้ไปแล้ว 2 กับสกิลสายบัฟ แต้มสุดท้ายย่อมต้องสงวนไว้สำหรับสกิลโจมตีแบบเรียกใช้  อย่างแน่นอน

ระหว่างเลเวล 20 ถึง 25 จักรพรรดิดาบ ยังมีสกิลโจมตีอื่นอีกสองสกิล

เพียงแต่ว่าสองสกิลนั้นมันอ่อนแอเกินไป ตอนที่เล่นเกมในชาติที่แล้ว อาคาชิ ไม่เคยอัปแต้มให้พวกมันเลย

แน่นอนว่า เขาจะไม่ยอมเสีย แต้มสกิล อันล้ำค่าไปกับพวกมันเด็ดขาด

มันย่อมต้องเป็น 【ฝ่ามือมังกรทะยานฟ้า】 และมีเพียง 【ฝ่ามือมังกรทะยานฟ้า】 เท่านั้น

การเผชิญหน้ากับหนึ่งใน สี่จักรพรรดิ... อาคาชิ ไม่มีเจตนาที่จะออมมือแม้แต่น้อย

ใช้สัญญา...ร่ายบัฟ...ผลาญแต้ม...และซัดฝ่ามือ... ทุกอย่างเกิดขึ้นในท่วงท่าอันไหลลื่นรวดเดียว!

ในชั่วพริบตา เขางัดทุกไพ่ตายที่สามารถระดมออกมาได้ และทุ่มเททุกหน้าตักที่สามารถใช้โจมตีได้

มังกรปราณสีม่วงครามแปดตัว แต่ละตัวหนาเท่าชามอ่าง คำรามก้องพุ่งออกจากฝ่ามือ ปรากฏกายพุ่งทะยานเข้าใส่ แชงคูส ตรงๆ!!

“ตูม!!!”

ห้วงอากาศถูกฉีกกระชาก

คลื่นกระแทกที่น่าสะพรึงกลัว ราวกับภูเขาถล่มทลายลงสู่ห้วงมหาสมุทร ซัดสาดกระจายออกไปทุกทิศทาง

ในชั่วพริบตานั้น

ดวงตาของ แชงคูส เบิกกว้าง

มัลโก้ เบิกตากว้าง

โจส เบิกตากว้าง

ทุกคนบนเรือ โมบี้ ดิ๊ก และเรือ เรดฟอร์ซ ต่างพากันเบิกตากว้าง

แม้กระทั่ง หนวดขาว ที่กำลังระโยงระยางด้วยสายน้ำเกลือและกระดกเหล้าสาเก... ก็ยังต้องเบิกตากว้างในวินาทีนี้!

บ้าน่า... นี่ชั้นกำลังเห็นผีรึยังไง!

แค่ เด็กฝึกงาน คนหนึ่ง... เป็นไปได้ยังไงกัน!

“เปรี้ยง!!!”

เสียงของการปะทะหนักหน่วงดังกึกก้อง และเสาฝุ่นควันขนาดมหึมาก็พวยพุ่งขึ้นบนดาดฟ้าเรือ โมบี้ ดิ๊ก

เผชิญหน้ากับฝ่ามือของ อาคาชิ... ผมแดง แชงคูส... ไม่หลบแม้แต่นิดเดียว!

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═