ตอนที่ 2 : ระบบรับศิษย์หรือรับสนม? ผู้ข้ามมิติกลุ่มแรกจากทวีปโต้วหลัวสู่โลกสยบฟ้าทลายปฐพี

ตอนที่ 2 : ระบบรับศิษย์หรือรับสนม? ผู้ข้ามมิติกลุ่มแรกจากทวีปโต้วหลัวสู่โลกสยบฟ้าทลายปฐพี

【ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์สำหรับการข้ามมิติมายังทวีปโต้วหลัว ท่านได้เปิดใช้งาน "ระบบรับศิษย์และรับสนม " สำเร็จแล้ว!】

【ตราบใดที่ท่านรับศิษย์หรือรับสนมจากบรรดาสตรีผู้เป็นที่รักของสวรรค์  แห่งโลกโต้วหลัว ท่านจะได้รับรางวัลมากมายเพื่อช่วยให้ท่านก้าวข้ามไปยังอีกฟากฝั่ง!】

ในตอนนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนของระบบที่ฟังกะทันหันและไร้อารมณ์ก็ดังก้องลึกเข้าไปในทะเลแห่งจิตสำนึก  ของหลินเฮ่า

"?"

แม้จะเป็นถึงผู้ดำรงอยู่ระดับจักรพรรดิที่มีจิตวิญญาณแห่งเต๋าไร้ที่ติต่างจากหลินเฮ่า แต่เขาก็อดไม่ได้ที่จะนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ

ไม่นานเขาก็เลิกคิ้วขึ้น

เขาพึมพำกับระบบในใจ "ระบบ? ข้ามมิติมายังทวีปโต้วหลัวงั้นหรือ? รับศิษย์หรือรับสนม?"

น้ำเสียงของหลินเฮ่าแฝงความประหลาดใจเล็กน้อย "ข้าข้ามมิติมาที่นี่เมื่อหมื่นปีก่อน และข้าก็เป็นจักรพรรดิมาเกือบหมื่นปีแล้ว ระบบนี้หลงทางมาหรือเปล่า? ทำไมเพิ่งโผล่มาตอนนี้?"

"และ..."

หลินเฮ่ามองดูพระราชวังหลวงอันโอ่อ่าที่เขาประทับอยู่ และสัมผัสได้ถึงโลกสยบฟ้าทลายปฐพีอันกว้างใหญ่ไพศาลใต้ฝ่าเท้าของเขา น้ำเสียงของเขากลับซับซ้อนยิ่งขึ้น:

"นี่มันการข้ามมิติมายังทวีปโต้วหลัวบ้าอะไรกัน! นี่มันคือโลกสยบฟ้าทลายปฐพีชัดๆ!"

ใช่แล้ว หลินเฮ่าคือผู้ข้ามมิติ และเป็นอัจฉริยะผู้ไร้เทียมทานที่เกิดมาพร้อมเนตรคู่ตั้งแต่กำเนิด

เมื่อหมื่นปีก่อน เขาเดินออกมาจากดินแดนต้องห้ามโบราณ

เขากวาดล้างสวรรค์ทั้งเก้าและสิบดินแดน  เหยียบย่ำเส้นทางดวงดาวโบราณ เอาชนะบุตรแห่งจักรพรรดิทุกเผ่าพันธุ์ และท้ายที่สุดก็บรรลุมรรคและกลายเป็นจักรพรรดิในเวลาเพียงสามร้อยปี

หลังจากนั้น เขายังได้ก่อตั้งศาลสวรรค์สูงสุดแห่งเผ่าพันธุ์มนุษย์ ซึ่งสร้างความสั่นสะเทือนไปทั่วจักรวาล ทุกเผ่าพันธุ์บนสวรรค์ต่างยกย่องเขาในนามจักรพรรดิฮ่าวเทียน

【ติ๊ง! ตรวจพบข้อสงสัยของโฮสต์ ระบบขออธิบายอย่างเคร่งขรึมอีกครั้ง!】

【กฎการทำงานหลักของระบบนี้มีดังต่อไปนี้:】

【เป้าหมายโลกถูกล็อก: ทวีปโต้วหลัว ยืนยันถูกต้อง!】

【โหมดภารกิจหลัก: โฮสต์สามารถสร้างความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับบรรดาสตรีผู้เป็นที่รักของสวรรค์ในโลกโต้วหลัวผ่านการ "รับศิษย์" หรือ "รับสนม"】

【กลไกรางวัล: เมื่อสร้างความสัมพันธ์สำเร็จ รางวัลจะถูกกระตุ้นทันที! ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อ 'ความชื่นชอบ ' ของท่านกับบรรดาสตรีผู้เป็นที่รักของสวรรค์เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ของขวัญชิ้นใหญ่เพิ่มเติมก็จะถูกปลดล็อกอย่างต่อเนื่อง!】

【เป้าหมายรับศิษย์/รับสนม: จูจู๋ชิง】

【ตัวตน: คุณหนูสี่ตระกูลจูแห่งจักรวรรดิซิงหลัว หนึ่งในเจ็ดสัตว์ประหลาดแห่งสื่อไหลเค่อ】

【รางวัลเริ่มต้น: โอสถอายุร้อยปี】

【ความชื่นชอบถึง 10%: ???】

【ความชื่นชอบถึง 20%: ???】

【ความชื่นชอบถึง...】

【ความชื่นชอบถึง 100%: ตำแหน่งเทพแห่งความเร็ว  * 1】

...

【เป้าหมายรับศิษย์/รับสนม: เชียนเริ่นเสวี่ย】

【ตัวตน: บุตรสาวของพระสันตะปาปาสูงสุดปี่ปี๋ตงแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ผู้สืบทอดตำแหน่งเทพทูตสวรรค์ 】

【รางวัลเริ่มต้น: มหาวิถีรัศมีอันยิ่งใหญ่ 】

【ความชื่นชอบถึง...】

...

【เป้าหมายรับศิษย์/รับสนม: กู่เยว่น่า】

【ตัวตน: ราชามังกรเงิน ผู้เป็นนายแห่งสัตว์วิญญาณทั้งหมด】

【รางวัลเริ่มต้น: แก่นโลหิตมังกรแท้หนึ่งหยด】

【ความชื่นชอบถึง...】

จูจู๋ชิง, เชียนเริ่นเสวี่ย, และกู่เยว่น่าเป็นเพียงแค่ส่วนยอดของภูเขาน้ำแข็ง ผู้หญิงที่เกี่ยวข้องครอบคลุมแทบทุกคนที่มีชื่อเสียงในโลกโต้วหลัว

ไม่ว่าจะเป็น ปี่ปี๋ตง, หูเลียน่า, ถังอู่ถง, หวังชิวเอ๋อร์, ปิงตี้, เสวี่ยตี้...

ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือมันยังรวมถึงเจ้าเทียนเซียงด้วย!

"..."

หลินเฮ่ามองไปที่ระบบรับศิษย์/รับสนมโต้วหลัวที่ทำงานผิดเวลานี้ด้วยความพูดไม่ออก และไม่คิดจะสนใจมันอีก

"ช่างมันเถอะ!"

"ไม่ว่าอย่างไร สำหรับสิ่งที่มาไม่ทราบที่มาเช่นนี้ ทางที่ดีที่สุดคือทำลายปัญญาของมันทิ้งเสีย"

แม้หลินเฮ่าจะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยจากระบบนี้ ซึ่งทำให้เขาครุ่นคิด...

เขาก็ยังคงลงมือโดยไม่ลังเล จิตใจของเขาขับเคลื่อน

"หากต้นกำเนิดของมันเป็นอย่างที่ข้าสงสัยจริงๆ ข้าก็น่าจะสามารถดับปัญญาของมันได้อย่างง่ายดาย"

เมื่อคิดเช่นนั้น แสงสีดำที่สามารถทำลายล้างทุกสรรพสิ่งก็วาบขึ้นในเนตรคู่ขวาของหลินเฮ่าทันที

แสงสีดำนี้ไม่ได้พุ่งออกไปภายนอก แต่กลับส่งผลโดยตรงไปที่ส่วนลึกของทะเลแห่งจิตสำนึกของหลินเฮ่า

"หึ่ม"

ภายในทะเลแห่งจิตสำนึกของหลินเฮ่า ทรงกลมแสงของระบบที่เพิ่งควบแน่นจู่ๆ ก็สั่นสะท้านอย่างรุนแรง และรัศมีทางจิตวิญญาณที่ไหลเวียนอยู่บนพื้นผิวก็ถูกกวาดล้างไปโดยแสงแห่งการทำลายล้าง สลายหายไปในพริบตา

มันถูกทิ้งไว้ในสภาพเหมือนโปรแกรมว่างเปล่า ราวกับว่ามันถูกฟอร์แมต

เหลือเพียงฟังก์ชันพื้นฐานที่สุดสำหรับการสนทนาและการแจกจ่ายรางวัลที่หลินเฮ่าจงใจทิ้งไว้

"มันเป็นอย่างที่ข้าคิดจริงๆ ด้วย..."

หลินเฮ่าส่ายหัว "เอาเถอะ บางทีการศึกษามันก็อาจจะเป็นเรื่องดี"

แม้ว่าโลกที่หลินเฮ่าอยู่จะเป็นโลกสยบฟ้าทลายปฐพีไม่ใช่ทวีปโต้วหลัว และหลินเฮ่าก็รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะรับศิษย์หรือรับสนมจากบรรดาสตรีผู้เป็นที่รักของสวรรค์ในโลกโต้วหลัว

แต่หลินเฮ่ารู้สึกว่า...

หากเขาสามารถปรับเปลี่ยนกฎของมันเพื่อทำให้มันสามารถรับศิษย์หรือรับสนมจากบรรดาสตรีผู้เป็นที่รักของสวรรค์ในโลกสยบฟ้าทลายปฐพีได้ล่ะก็ มันน่าจะมีประโยชน์

ท้ายที่สุดแล้ว รางวัลบางอย่างที่เกี่ยวกับโอสถอายุร้อยปีก็ทำให้หลินเฮ่าสนใจเล็กน้อย

ไม่มีทางเลือกอื่น แม้ว่าโลกสยบฟ้าทลายปฐพีจะทรงพลังกว่าทวีปโต้วหลัวมากทรงพลังพอที่หลินเฮ่าจะทำลายทวีปโต้วหลัวทั้งหมดด้วยการจ้องมองเพียงครั้งเดียวหลินเฮ่าก็ต้องยอมรับ...

สารแห่งอายุวัฒนะในโลกสยบฟ้าทลายปฐพียิ่งหายากกว่าในทวีปโต้วหลัวเสียอีก

หลินเฮ่ามั่นใจว่าเขาสามารถกลายเป็นอมตะในโลกมนุษย์ได้ และไม่ต้องกลัวกาลเวลาที่ผ่านไป

ทว่า...

สำหรับผู้เป็นที่รักของเขา แม้หลินเฮ่าจะใช้วิชาเนตรคู่ของเขาเพื่อชะลอการไหลผ่านของเวลาสำหรับพวกนาง แต่มันก็เป็นเพียงแค่การชะลอ ในที่สุดก็จะต้องมีวันที่ไม่มีทางช่วยได้อย่างแท้จริง

ก่อนหน้านี้ หลินเฮ่าทำได้เพียงเตรียมพร้อมที่จะผนึกพวกนางไว้ในแหล่งกำเนิดศักดิ์สิทธิ์เมื่อพวกนางถึงช่วงบั้นปลายชีวิต

แต่ตอนนี้ ด้วยการปรากฏตัวของระบบรับศิษย์/รับสนมนี้...

ในเวลานี้ จักรพรรดินีถานไถกู่เยว่มองไปที่หลินเฮ่าที่จู่ๆ ก็หยุดพูด และแม้กระทั่งใช้วิชาทำลายล้างด้วยเนตรคู่อย่างไม่มีเหตุผล นางรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย:

"ฝ่าบาท เกิดอะไรขึ้นหรือเพคะ?"

"ไม่มีอะไร" หลินเฮ่าส่ายหัว "ว่าแต่ ที่เจ้าบอกข้าก่อนหน้านี้ว่าสาวใช้กลุ่มนี้จำเป็นต้องถูกปลดออกเพราะอายุของพวกนางหรือ?"

"เพคะ" จักรพรรดินีถานไถกู่เยว่พยักหน้า "หม่อมฉันมาคราวนี้ก็เพื่อทูลถามฝ่าบาทว่ามีใครเป็นพิเศษที่พระองค์ทรงต้องการเก็บไว้ในวังหลังหรือไม่เพคะ?"

"ถ้าไม่มี ก็ยกเว้นพวกที่ไม่มีที่ไป ส่วนที่เหลือก็จะถูกปลดและรับใหม่เพคะ"

หลินเฮ่ายกมือขึ้นและเคาะหน้าผากของจักรพรรดินีถานไถกู่เยว่อย่างจนใจ

"กู่เยว่น้อย ทำไมถึงถามข้าเรื่องแบบนี้? ข้าดูสิ้นหวังขนาดนั้นเลยหรือ?"

"พูดยากนะเพคะ~" จักรพรรดินีถานไถกู่เยว่กลอกตาใส่หลินเฮ่า ดูทั้งมีเสน่ห์และน่ารำคาญใจ

"ชิ! ยังโกรธเรื่องเหตุการณ์เต้าจักรพรรดิวิถีสุดยอด  อยู่อีกหรือ? ตอนนั้นข้าแค่เป็นเด็กและทำอะไรไร้สาระ แถมยังถูกเจ้าไล่ล่าจนไม่มีทางเลือกอื่น ข้าเลยคิดจะลองเลียนแบบ..."

"เชอะ~"

...

...

ในขณะเดียวกัน บนระนาบทวีปโต้วหลัวอันไกลโพ้น

เหนือท้องนภา ม่านฟ้าขนาดใหญ่มองลงมายังสรรพชีวิตราวกับภาพวาดของเทพเจ้า

หลังจากประกาศกฎแล้ว ก็เกิดความเงียบไปชั่วขณะ

ในไม่ช้า เสียงเย็นชาและดูเป็นเครื่องจักรนั้นก็ดังก้องไปทั่วทุกมุมของทวีปโต้วหลัวอีกครั้ง:

【จำนวนโควตาข้ามมิติในครั้งนี้: สาม!】

【ผู้ข้ามมิติกลุ่มแรกกำลังถูกสุ่มเลือก...】

ในชั่วพริบตา เหนือม่านฟ้า...

ภาพของคนนับไม่ถ้วนจากอดีต ปัจจุบัน และอนาคตของทวีปโต้วหลัวก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อมองดูม่านฟ้า ทุกคนในทวีปโต้วหลัว ไม่ว่าจะเป็นวิญญาจารย์หรือชาวบ้านทั่วไป และไม่ว่าจะอยู่ที่ใด ต่างก็กลั้นหายใจและเฝ้ารออย่างเงียบๆ...

รอคอยที่จะดูว่าพวกตนคือผู้ถูกเลือกหรือไม่

ท้ายที่สุดแล้ว การได้ไปรังแกชนพื้นเมืองในโลกใบเล็กๆ และในป่าที่ยังไม่ได้รับการบุกเบิกมักจะมีโอกาส  มากมาย ไม่ต้องพูดถึงโลกทั้งใบ?

ใครจะไม่ตั้งตารอบ้างล่ะ?

ในที่สุด ม่านฟ้าก็หยุดกะพริบ

【ติ๊ง! ผู้ถูกเลือกคนที่หนึ่ง: นักเรียนโรงเรียนวิญญาณยุทธ์, จางหมิง (วิญญาจารย์ ระดับ 15)】

เมืองวิญญาณยุทธ์, แผนกประถมศึกษาของโรงเรียนวิญญาณยุทธ์

เด็กชายที่สวมเสื้อคลุมวิญญาณธรรมดาซึ่งมีใบหน้ายังดูไร้เดียงสาจ้องมองไปที่ท้องฟ้าด้วยความตกตะลึงและดีใจอย่างสุดซึ้ง:

"นี่... นี่ข้าหรือ?"

และเมื่อมองไปที่จางหมิง ก็เกิดเสียงฮือฮาขึ้นรอบตัวเขา เต็มไปด้วยความอิจฉาและริษยา...

"ให้ตายเถอะ! โชคดีชะมัด! เขาเป็นแค่วิญญาจารย์ธรรมดาที่มีพลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 3 ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย เขาคู่ควรที่จะถูกเลือกโดยม่านฟ้าได้อย่างไร?"

ไม่นาน พระคาร์ดินัลจากสำนักวิญญาณยุทธ์ก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว "จางหมิง พระสันตะปาปาสูงสุดปรารถนาที่จะพบเจ้า"

【ติ๊ง! ผู้ถูกเลือกคนที่สอง: จักรวรรดิเทียนโต่ว, ผู้อยู่อาศัยเมืองนั่วติง, หลงอ้าเทียน (ระดับ 0)】

เมืองนั่วติง ในตรอกที่ห่างไกลและทรุดโทรม

ขอทานอายุประมาณสามสิบปี สวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและใบหน้าซูบซีดกำลังขดตัวอยู่ที่มุมหนึ่ง

【ติ๊ง! ผู้ถูกเลือกคนที่สาม: นักเรียนโรงเรียนสื่อไหลเค่อ, จูจู๋ชิง (มหาวิญญาจารย์ ระดับ 27)】