บทที่ 11 แฟนคลับของโรงเรียน

บทที่ 11 แฟนคลับของโรงเรียน

เกมที่ตึงเครียด แฟนคลับที่กระตือรือร้น และผู้เล่นที่จริงจัง!

บนสนามเบสบอลอันเรียบง่ายของอากากิ การแข่งขันกระชับมิตรกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด

สองทีมที่กำลังแข่งขันกันคือทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมต้นอากากิที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ และโรงเรียนมัธยมต้นที่สามแห่งนากาโนะ ซึ่งผ่านเข้าสู่ท็อป 16 ของจังหวัดนากาโนะเมื่อฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว

เกมดำเนินมาถึงอินนิงที่ห้า ด้วยคะแนน 5:2 ทีมเจ้าบ้านเป็นฝ่ายนำ

ในครึ่งล่างของอินนิงที่ห้า ถึงตาอากากิเป็นฝ่ายบุก ผู้ที่ยืนอยู่ในกรอบการตีคือแบตเตอร์ไม้ห้าของอากากิ...หยางผิง มีสองเอาต์ มีตัววิ่งอยู่เบสแรกและเบสสาม ถือเป็นโอกาสทำคะแนนที่ยอดเยี่ยม

ด้วยความกลัวว่าจะทำให้ความตั้งใจที่จะปล่อยลูกขว้างผ่านไปชัดเจนเกินไป หยางผิงจึงจงใจตีลูกฟาวล์หนึ่งครั้งและหวดวืดหนึ่งครั้ง ท้ายที่สุดก็สไตรก์เอาต์

หลังจากขึ้นตีสามครั้งติดต่อกันโดยไม่มีผลงาน แม้แต่ผู้ชมที่อยู่ริมสนามก็เริ่มตั้งคำถามกับหยางผิง

“หมอนั่นไม่ใช่ทั้งผู้เล่นและโค้ชของทีมเราหรอกเหรอ? แบตเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดของทีมเบสบอล มีดีแค่นี้เองงั้นเหรอ?”

“ซาวามุระกับฮานาเกะแข็งแกร่งกว่าเขาตั้งเยอะ!”

“หรือว่าเขาพยายามจะออมมืออยู่?”

เมื่อเสียงเหล่านี้ดังมาจากผู้ชม หยางผิงก็ถึงกับอึ้ง: พวกเธอเป็นแค่เด็กอายุสิบสองสิบสามกันเองนะ ธรรมชาติของมนุษย์มันมืดหม่นขนาดนี้มันจะดีจริง ๆ เหรอ?

เพื่อนร่วมทีมอากากิส่วนใหญ่ทนดูท่าทีแสร้งทำเป็นไม่สนใจของหยางผิงไม่ได้: นายน่ะทำลงไปแล้ว จะไปกลัวขี้ปากคนอื่นทำไมล่ะ…

หลังจากสลับฝั่งรุกและรับ หยางผิงก็สวมใส่อุปกรณ์แคชเชอร์และค่อย ๆ นั่งยอง ๆ ลงในกรอบแคชเชอร์ ผ่านการแข่งขัน การฝึกซ้อมอย่างหนักที่โรงเรียนมัธยมต้นอากากิทุ่มเทลงไปในช่วงเวลานี้ค่อย ๆ แสดงผลลัพธ์ออกมา แน่นอนว่าข้อบกพร่องก็ยังมีอยู่ หากเกมรับของพวกเขาสามารถไว้ใจได้มากกว่านี้สักหน่อย โรงเรียนมัธยมต้นที่สามก็จะไม่มีทางเอาชนะลูกขว้างประหลาดของซาวามุระได้เลย

ทักษะการเล่นเกมรับได้รับการฝึกฝนมาพอสมควรแล้ว ลำดับต่อไป ถึงเวลาทดสอบผลการฝึกซ้อมของซาวามุระจากช่วงเวลานี้

เมื่อรู้ถึงลักษณะเฉพาะของซาวามุระ มันจึงเป็นเรื่องง่ายที่จะแบ่งประเภทลูกขว้างของซาวามุระออกเป็นสามหมวดหมู่คร่าว ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ลูกขว้างทั้งสามประเภทนี้ยังสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการต่อสู้จริงได้อย่างรวดเร็ว

แบตเตอร์คนแรกที่ขึ้นมาคือแบตเตอร์ไม้สามของโรงเรียนมัธยมต้นที่สาม

ลูกแรก: ลูกฟาสต์บอลแบบทูซีม!

เมื่อหยางผิงส่งสัญญาณ ซาวามุระซึ่งเอาแต่ขว้างลูกขว้างประหลาดพุ่งตรงเข้ามาตรงกลาง ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาในทันที ลูกขว้างชี้ชะตาที่เขาอุตส่าห์ฝึกฝนมาอย่างยากลำบากร่วมกับหยางผิง ในที่สุดก็จะได้ถูกนำมาใช้เสียที

เขายกเท้าขวาขึ้นสูงและกระทืบลงบนเนินพิชเชอร์อย่างแรง แขนซ้ายของเขาเหวี่ยงสุดแรงราวกับแส้ และลูกเบสบอลก็พุ่งตรงไปยังถุงมือของหยางผิงราวกับเลเซอร์สีขาว

หลังจากสังเกตซาวามุระมาสองการขึ้นตี แบตเตอร์ไม้สามของโรงเรียนมัธยมต้นที่สามก็พอจะจับทางในการรับมือกับลูกขว้างของซาวามุระได้บ้างแล้ว อย่างไรก็ตาม ลูกฟาสต์บอลที่หมดจดและเฉียบขาดแบบนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ปั้ก~

ถุงมือรับลูกส่งเสียงดังฟังชัดอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน หยางผิงยิ้มบาง ๆ ลูกขว้างนี้รับได้สบายมือเหลือเกิน! แน่นอนว่าไม่ใช่แค่หยางผิงที่พอใจ แต่ผู้ชมโดยรอบก็ประหลาดใจไม่แพ้กัน

“มันเร็วเกินไปแล้ว!”

“จริงด้วย ความเร็วลูกต่างจากเมื่อกี้อย่างสิ้นเชิงเลย”

“130 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเลยเหรอ? ความเร็วลูกแบบนี้น่ะ!”

“ไม่คิดเลยว่าซาวามุระที่ปกติเอาแต่ทำตัวสบาย ๆ จะมีความแข็งแกร่งขนาดนี้!”

…

โค้ชของโรงเรียนมัธยมต้นที่สาม ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังหยางผิง ได้ละทิ้งความหวังที่จะชนะไปอย่างสิ้นเชิง ณ จุดนี้ โรงเรียนมัธยมต้นที่สามไม่สามารถรับมือกับลูกขว้างเพียงประเภทเดียวก่อนหน้านี้ของซาวามุระได้ นับประสาอะไรกับลูกฟาสต์บอลที่ความเร็วเกิน 130 กิโลเมตรต่อชั่วโมงอย่างแน่นอนแบบนี้?

เขาแค่ไม่คาดคิดมาก่อนว่าอากากิ ซึ่งมีผลงานด้านกีฬาที่ว่างเปล่ามาโดยตลอดในอดีต จะพลิกสถานการณ์ได้อย่างกะทันหันในครั้งนี้! ในช่วงฤดูร้อน อากากิจะต้องก่อให้เกิดพายุเฮอริเคนขึ้นอย่างแน่นอน

ลูกที่สอง ลูกขว้างประหลาดแบบปกติ!

แบตเตอร์ผู้ซึ่งเพิ่งจะสัมผัสกับความเร็วของลูกฟาสต์บอลของซาวามุระ ไม่มีทางปรับตัวเข้ากับลูกขว้างประหลาดที่ช้ากว่าเล็กน้อยแต่มีมุมที่คาดเดาไม่ได้อย่างเด็ดขาด เป็นไปตามคาด แบตเตอร์ไม้สามของโรงเรียนมัธยมต้นที่สามหวดวืดเป็นครั้งที่สอง

ลูกที่สาม การจับลูกแบบวันกริป ลูกเลี้ยวประหลาด - ฉบับดัดแปลง!

ลูกขว้างประหลาดของซาวามุระนั้นขว้างด้วยการจับลูกแบบลูกฟาสต์บอลเช่นกัน แต่ตำแหน่งการจับลูกเบสบอลนั้นแตกต่างออกไป ซึ่งจะทำให้เกิดความผันผวนเล็กน้อยในแง่ของแอมพลิจูด อย่างไรก็ตาม เมื่อเปลี่ยนมาขว้างด้วยการจับแบบวันกริป ลูกขว้างประหลาดของซาวามุระก็ไม่ได้เป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงมุมเพียงเล็กน้อยอีกต่อไป

ลูกขว้างที่เดิมทีพุ่งมาตรง ๆ เมื่อพุ่งเข้ามาใกล้เนินพิชเชอร์ จู่ ๆ ก็มุดต่ำลงอย่างลึกลับ หลบหลีกวงสวิงของแบตเตอร์ไม้สามของโรงเรียนมัธยมต้นที่สามไปได้อย่างสวยงาม!

“สไตรก์ สไตรก์เอาต์!”

โค้ชของโรงเรียนมัธยมต้นที่สาม ในขณะที่ขานเอาต์ เขาก็รู้สึกหวาดหวั่นอยู่ภายในใจ: พิชเชอร์คนนี้สามารถขว้างสไลเดอร์ที่มีมุมกว้างขนาดนี้ได้ด้วยงั้นเหรอ? นี่มันฝืนลิขิตสวรรค์ชัด ๆ!

ลูกฟาสต์บอล ลูกขว้างประหลาด ลูกเลี้ยวประหลาด - ฉบับดัดแปลง ปรากฏขึ้นมาลูกแล้วลูกเล่า ผู้เล่นของโรงเรียนมัธยมต้นที่สามล้มเหลวในการจับทางประเภทของลูกขว้างอย่างสิ้นเชิง ปล่อยให้ซาวามุระทำสไตรก์เอาต์ไปได้ถึงเก้าครั้งติดต่อกันในสามอินนิง!

ในอินนิงที่เจ็ด หยางผิงตัดสินใจที่จะไม่ออมมืออีกต่อไป ท้ายที่สุดแล้ว โรงเรียนมัธยมต้นที่สามก็ถูกโจมตีอย่างหนักหน่วงจนแทบจะไม่เหลือจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้อีกแล้ว!

หนึ่งเอาต์ เบสเต็ม!

หยางผิงตีโฮมรันได้อย่างงดงาม จบเกมไปก่อนเวลาอันควร!

11:2!

อากากิแทบจะบดขยี้โรงเรียนมัธยมต้นที่สาม ทีมระดับท็อป 16 จากนากาโนะเมื่อปีที่แล้ว ด้วยผลงานอันโดดเด่นเหนือชั้น

นับแต่นั้นเป็นต้นมา อากากิก็กลายเป็นที่ต้องการตัวอย่างร้อนแรงในทันที พวกเขาได้รับคำเชิญให้เข้าร่วมการแข่งขันกระชับมิตรติดต่อกันกว่าสิบครั้ง

โรงเรียนมัธยมต้นอากากิ ซึ่งต้องการประสบการณ์ในเกมการแข่งขันอย่างยิ่งยวดเพื่อเติบโต ยอมรับคำเชิญทั้งหมดอย่างแน่นอน!

ดังนั้น ก่อนที่ทัวร์นาเมนต์ฤดูร้อนจะเริ่มต้นขึ้น อากากิก็มีความสุขไปกับการแข่งขันรายการใหญ่ทุก ๆ สามวันและรายการเล็กทุก ๆ สองวัน

เมื่อประสบการณ์ในเกมของพวกเขาเพิ่มมากขึ้น ผู้เล่นของอากากิก็เริ่มเติบโตอย่างรวดเร็ว สถิติของพวกเขาก็ยอดเยี่ยมมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน! ในการแข่งขันกระชับมิตรสิบสามนัด พวกเขาคว้าชัยชนะมาได้ถึงเก้าครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในห้านัดหลังสุด อากากิคว้าชัยชนะห้านัดรวด!

ชื่อของอากากิ ม้ามืดแห่งวงการ กลายเป็นที่รู้จักกันดีก่อนที่ทัวร์นาเมนต์ฤดูร้อนจะเริ่มต้นขึ้น

ท้ายที่สุด หลังจากผ่านการแข่งขันกระชับมิตรมาสิบห้านัด หยางผิงก็รู้สึกว่าทุกอย่างพร้อมแล้วเช่นกัน วันแข่งขันรอบคัดเลือกทัวร์นาเมนต์ฤดูร้อนก็ใกล้เข้ามาทุกที

สามวันต่อมา ทัวร์นาเมนต์ฤดูร้อนก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ก่อนหน้านั้น ได้มีการประกาศการจัดกลุ่มการแข่งขันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

คู่แข่งทีมแรก: โรงเรียนมัธยมต้นซันไต ทีมสุดแกร่งที่เป็นหนึ่งในท็อปโฟร์เมื่อปีที่แล้ว เคียงคู่มากับฟุโดมิเนะ

หากพวกเขาชนะในเกมแรก คู่แข่งในเกมที่สองและเกมที่สามก็ไม่ใช่เรื่องน่ากังวลเลย ในรอบรองชนะเลิศ พวกเขาจะได้เผชิญหน้ากับราชาแห่งนากาโนะ...สถาบันโทบุ!

ขออธิบายเหตุการณ์สำคัญบางอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้สักหน่อย เผื่อว่าทุกคนจะสับสนเมื่อฉันพูดถึงในภายหลัง

ประการแรก เมื่อชื่อเสียงของทีมเบสบอลเพิ่มสูงขึ้น ทีมเบสบอลก็มีทีมเชียร์ลีดเดอร์เป็นของตัวเองที่อากากิ...กลุ่มผู้สนับสนุนอากากิ หัวหน้ากลุ่มคือเด็กสาวชั้นปีที่สองที่สง่างามชื่อฮายาตะ นัตสึเฮะ

ประการที่สอง สมาชิกทีมเบสบอลก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน เป็นนักเรียนชั้นปีที่สองหนึ่งคน และชั้นปีที่หนึ่งอีกสองคน พวกเขาทุกคนมีประสบการณ์ด้านเบสบอล แต่เนื่องจากความสอดประสานและประสบการณ์ พวกเขาจึงไม่ติดเป็นตัวจริงในปีนี้ นักเรียนชั้นปีที่สองคืออิโนะอุเอะ ยู และนักเรียนชั้นปีที่หนึ่งคือโอโนะและโดโมโตะ

ประการที่สาม การลงทุนของโรงเรียนกับทีมเบสบอลเพิ่มขึ้นอีกครั้ง โดยมีการซื้อเครื่องแบบและอุปกรณ์ประจำทีมที่เหมือนกัน ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด จู่ ๆ ครูใหญ่ก็เกิดความเพ้อฝันและทำตัวเหมือนวัยรุ่นเลือดร้อนขึ้นมา

ประการที่สี่ ซาวามุระและหยางผิงได้รับความสนใจจากโรงเรียนมัธยมปลายต่าง ๆ ในนากาโนะแล้ว โค้ชจากโรงเรียนมัธยมปลายโทบุและอีกสองโรงเรียนในคันโตได้มาดูพวกเขาเล่น และยังได้ส่งคำเชิญล่วงหน้ามาให้ด้วย เรื่องนี้ทำให้หยางผิงประทับใจเป็นพิเศษ การบ่มเพาะและการเฟ้นหาผู้เล่นของโรงเรียนมัธยมปลายในญี่ปุ่นในด้านนี้น่าทึ่งมากจริง ๆ (ในต้นฉบับดั้งเดิม ซาวามุระก็ได้รับความสนใจจากโรงเรียนมัธยมปลายหลายแห่ง ไม่ใช่แค่แห่งเดียว)

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═