บทที่ 4 การแข่งขันกระชับมิตรที่ไม่คาดฝัน

บทที่ 4 การแข่งขันกระชับมิตรที่ไม่คาดฝัน

หลังจากอยู่กับทีมเบสบอลอากากิมาได้หนึ่งสัปดาห์ หยางผิงก็มีความเข้าใจโดยทั่วไปเกี่ยวกับความสามารถของทุกคน

ยกเว้นซาวามุระ ไม่มีใครมีข้อกำหนดพิเศษใด ๆ สำหรับตำแหน่งเกมรับของพวกเขา ดังนั้นหยางผิงจึงจัดเตรียมตำแหน่งเกมรับสำหรับผู้เล่นตัวจริงของทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมต้นอากากิและลำดับการตี โดยพิจารณาจากสภาพร่างกายและจุดแข็งของแต่ละคน

ยามาดะ ทาเคชิ เด็กหนุ่มที่เร็วที่สุดและดูบอบบางที่สุด ได้รับมอบหมายให้เป็นแบตเตอร์ไม้หนึ่งและชอร์ตสต็อป

ทาคามิยะ โนโซมิ เจ้าอ้วนวัย 11 ปี ส่วนสูง 165 ซม. น้ำหนัก 83 กก. ได้รับมอบหมายให้เป็นแบตเตอร์ไม้สองและเบสสาม

นอกจากหยางผิงแล้ว ฮานาเกะ เจ้ายักษ์ตัวน้อย ซึ่งเป็นผู้เล่นที่ตีเก่งที่สุด ได้รับมอบหมายให้เป็นแบตเตอร์ไม้สามและเบสแรก

ซาวามุระ เอย์จุน ได้รับมอบหมายให้เป็นแบตเตอร์ไม้สี่และเอซพิชเชอร์ หยางผิงจัดเตรียมแบบนี้ ไม่เพียงแต่เป็นเพราะซาวามุระมีการตีบันท์ที่ยอดเยี่ยมและมีเปอร์เซ็นต์การขึ้นเบสที่สม่ำเสมอ แต่ยังเป็นเพราะเขาคือเอซที่เป็นแกนหลักของทีม การให้เขาเป็นเอซพิชเชอร์และแบตเตอร์ไม้สี่จะทำให้ซาวามุระ ผู้ซึ่งมีเซลล์สมองอันเรียบง่าย ฝึกฝนอย่างเอาเป็นเอาตายอย่างไม่ต้องสงสัย

หยางผิงได้รับมอบหมายให้เป็นแบตเตอร์ไม้ห้าและแคชเชอร์ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ไม่มีใครในโรงเรียนมัธยมต้นอากากิที่สามารถรับลูกขว้างเต็มแรงของซาวามุระได้นอกจากหยางผิง

แบตเตอร์ไม้หก นอกกลาง เอจิโกะ เคนจิ อัจฉริยะสี่ตา

แบตเตอร์ไม้เจ็ด เบสสอง สึกิคาเงะ วาคานะ

แบตเตอร์ไม้แปด นักเรียนใหม่ชั้นปีที่หนึ่ง มุโคดะ โคคิ ผู้ซึ่งเพิ่งถูกซาวามุระหลอกให้มาร่วมทีม ก่อนหน้านี้เขาเป็นตำแหน่งนอกขวาตัวสำรองให้กับทีมเบสบอลเยาวชน

แบตเตอร์ไม้เก้า นอกซ้าย คุโรซากิ โยตะ

หลังจากจัดเตรียมการป้องกันและหน้าที่ความรับผิดชอบแล้ว หยางผิงก็เริ่มแนะนำให้พวกเขาเล่นเบสบอลตามลักษณะเฉพาะของแต่ละบุคคล

กฎของเบสบอลนั้นฟังดูซับซ้อน แต่จริง ๆ แล้วมันเรียบง่ายมากเมื่อคุณเข้าใจมันอย่างถ่องแท้

จากมุมมองตานก สนามสามารถมองได้กว้าง ๆ ว่าเป็นรูปพัดขนาดใหญ่ เริ่มจากโฮมเบสในพื้นที่ตี เบสแรก เบสสอง และเบสสาม ก่อตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนร่วมกับโฮมเบส เนินพิชเชอร์ ซึ่งเป็นเนินสูง 20 ซม. ตรงกลางรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน คือพื้นที่ของพิชเชอร์ และด้านหลังรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนคือแดนนอก!

ในการแข่งขันเบสบอล ผู้เล่นจะแบ่งออกเป็นสองทีม ทีมหนึ่งรุกและอีกทีมหนึ่งรับ ทีมบุกจะตีตามลำดับในรายชื่อแบตเตอร์ของตน ภารกิจของพวกเขาคือการขึ้นเบส จากเบสแรก เบสสอง เบสสาม และสุดท้ายไปยังโฮมเบส ตัววิ่งจะทำคะแนนได้เมื่อกลับมาที่โฮมเบสสำเร็จ หากลูกที่ตีไปตกลงพื้นและตัววิ่งสามารถขึ้นเบสได้ แบตเตอร์คนต่อไปก็จะตีต่อ หากพวกเขาไม่ได้ขึ้นเบส ก็จะถูกตัดสินให้เอาต์ เมื่อสะสมครบสามเอาต์ ก็จะสลับฝั่งรุกและรับ

ในทางกลับกัน ทีมรับจะต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อทำให้ทีมตรงข้ามเอาต์ หากลูกที่ตีไปไม่ตกพื้นและถูกรับเข้าถุงมือของผู้เล่นทีมรับได้โดยตรง จะเรียกว่าแคชเอาต์ และแบตเตอร์ก็จะเอาต์ไป! หากพิชเชอร์ขว้างลูกสไตรก์ได้สามลูก แบตเตอร์ก็จะเอาต์ไปจากการสไตรก์เอาต์! หากลูกถูกตีไป และผู้เล่นทีมรับขว้างลูกไปยังผู้เล่นทีมรับที่อยู่บนเบสอย่างรวดเร็ว แบตเตอร์ก็จะเอาต์เช่นกัน...

เมื่อเข้าใจกฎของเบสบอลและภารกิจของตนเอง ทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมต้นอากากิที่แต่เดิมไม่เป็นระเบียบก็แสดงความกระตือรือร้นออกมาอย่างไม่น่าเชื่อ ภายใต้การนำที่เป็นแบบอย่างของซาวามุระ ผู้เล่นของทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมต้นอากากิจึงฝึกซ้อมกันอย่างหนักมาก

หนึ่งเดือนต่อมา ซาโนะ ครูที่ปรึกษาของทีม จู่ ๆ ก็ประกาศข่าวที่ทำให้เหล่าสหายในทีมเบสบอลดีใจจนแทบคลั่ง

วันเสาร์หน้า พวกเขาจะต้อนรับคู่แข่งฝึกซ้อมทีมแรกสำหรับการแข่งขันรอบคัดเลือกระดับประเทศฤดูร้อนที่นากาโนะ

“คู่แข่งเป็นใครเหรอครับ ครูซาโนะ?”

สมาชิกในทีม ซึ่งตั้งใจฝึกซ้อมทักษะการเล่นเกมรับและวงสวิงกันมาตลอดหนึ่งเดือน ต่างก็กระตือรือร้นที่จะลองฝีมือกันแล้ว

สีหน้าของซาโนะเรียบเฉยผิดปกติ และเขาก็ค่อย ๆ เอ่ยชื่อโรงเรียนออกมา

“โรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะ”

ยกเว้นหยางผิงและซาวามุระ สมาชิกในทีมคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงกับชื่อนี้: ฟุโดมิเนะ โรงเรียนชื่อดังเนี่ยนะ? ทีมระดับนั้นจะมาขออากากิแข่งกระชับมิตรได้อย่างไร?

มุโคดะ โคคิ ซึ่งเคยเป็นตัวสำรองในทีมเบสบอลเยาวชน ยิ่งตะลึงงันไปกว่าเดิม ไม่เหมือนรุ่นพี่ของเขา ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาฟุโดมิเนะ ดังนั้นเขาจึงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับฟุโดมิเนะดียิ่งกว่า

โรงเรียนในจังหวัดนากาโนะที่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันระดับประเทศได้นั้นมักจะตายตัว...ราชา สถาบันโทบุ! แม้แต่ที่โคชิเอ็ง โรงเรียนมัธยมปลายโทบุ ก็เป็นโรงเรียนที่ชนะอย่างต่อเนื่อง และผลิตนักเล่นมืออาชีพมาแล้วนับไม่ถ้วน

ในช่วงยี่สิบปีที่ราชาอย่างสถาบันโทบุครองความยิ่งใหญ่ในจังหวัดนากาโนะ มีเพียงโรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะแห่งเดียวเท่านั้นที่สามารถท้าทายอำนาจของพวกเขาได้

แม้กระทั่งปีที่แล้ว ซึ่งฟุโดมิเนะถูกขนานนามว่าเป็นปีที่ 'หลุดฟอร์ม' ที่สุด พวกเขาก็ยังคงยึดตำแหน่งท็อปโฟร์ในจังหวัดนากาโนะไว้ได้อย่างเหนียวแน่น

ทำไมโรงเรียนแบบนั้นถึงอยากมาเล่นกระชับมิตรกับทีมเบสบอลโรงเรียนมัธยมต้นอากากิที่รวมตัวกันแบบไม่ได้เรื่องล่ะ?

เมื่อมุโคดะ โคคิรายงานข้อมูลเกี่ยวกับฟุโดมิเนะให้หยางผิงฟัง หยางผิงก็รู้สึกงุนงงเช่นกัน

ตามที่โคคิบอก ฟุโดมิเนะในปีนี้น่าจะมีความทะเยอทะยานสูงมาก ฟุโดมิเนะ ซึ่งเตรียมตัวอย่างเต็มที่สำหรับการแข่งขันภาคฤดูร้อน และต้องการจะกระชากราชาอย่างโทบุลงจากบัลลังก์ ทำไมถึงอยากมาแข่งกระชับมิตรกับอากากิล่ะ?

ในทางกลับกัน ซาวามุระกลับมีใจกว้างขวางมาก

“จะไปกังวลทำไมกันเยอะแยะ? พอพวกเขามาถึง พวกเราก็แค่แสดงให้พวกเขาเห็นว่าอากากิของเราแข็งแกร่งแค่ไหนก็พอ”

หยางผิงก็คิดแบบเดียวกัน จะคิดให้มากความไปทำไมกัน? เดี๋ยวพอเริ่มเกมก็รู้เองแหละ

ตอนนี้ทั้งลูกขว้างประหลาดและลูกฟาสต์บอลของซาวามุระนั้นดีมากทั้งคู่ ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับทีมเก่าของเขาที่โตเกียว หยางผิงก็ไม่กลัวที่จะสู้ นับประสาอะไรกับฟุโดมิเนะ ซึ่งถูกโทบุกดหัวมาตลอดยี่สิบปี

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าก็ถึงวันแข่งกระชับมิตรกับฟุโดมิเนะ เนื่องจากอากากิไม่มีสนามเบสบอลมาตรฐาน หยางผิงและซาวามุระจึงต้องนั่งรถไปยังโรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะ

โรงเรียนชื่อดังนั้นสมชื่อจริง ๆ ทั้งอาคารเรียนและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ หรูหราและใหญ่โตกว่าโรงเรียนระดับล่างอย่างอากากิมาก

โรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะให้ความสำคัญกับการแข่งขันกระชับมิตรครั้งนี้มาก ไม่เพียงแต่ครูใหญ่จะออกมาต้อนรับด้วยตัวเองเท่านั้น แต่ยังมีโค้ชตามประกบพวกเขาตลอดเวลาอีกด้วย นักเรียนหลายร้อยคนที่มาด้วยความสมัครใจถึงกับชูป้ายที่มีข้อความว่า “มิตรภาพสำคัญที่สุด การแข่งขันเป็นเรื่องรอง!”

หยางผิงจ้องมองทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ราวกับอยู่คนละโลก!

ผู้บริหารโรงเรียนฟุโดมิเนะและนักเรียนให้ความเคารพคู่แข่งในการแข่งขันกระชับมิตรมากขนาดนี้ พวกเขาป่วยหรือเปล่าเนี่ย?

แน่นอนว่าผู้บริหารโรงเรียนฟุโดมิเนะคงไม่ได้ป่วยจริง ๆ การกระทำของพวกเขามีเหตุผลอยู่ โรงเรียนมัธยมต้นอากากิกำลังจะควบรวมกับโรงเรียนอื่น และมีโรงเรียนมัธยมต้นอยู่ใกล้กับอากากิสามแห่ง ซึ่งฟุโดมิเนะเป็นหนึ่งในนั้น โรงเรียนทั้งสามแห่งนี้แข่งขันกันเพื่อแย่งชิงนักเรียน และเมื่อเทียบกับอีกสองโรงเรียน ฟุโดมิเนะก็มีข้อได้เปรียบจากการเป็นโรงเรียนชื่อดังอย่างแน่นอน แต่ข้อเสียของมันก็ชัดเจนพอกัน...พวกเขาเป็นโรงเรียนที่อยู่ห่างจากอากากิในแนวเส้นตรงมากที่สุดในบรรดาสามโรงเรียนนี้

เพื่อความได้เปรียบในการแข่งขันแย่งชิงนักเรียน โรงเรียนมัธยมต้นฟุโดมิเนะจึงต้องคิดหาวิธีการที่ไม่ธรรมดา เบสบอล ในฐานะกีฬาที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโรงเรียนมัธยมต้นอากากิ แม้จะไม่ได้มีความแข็งแกร่งมากนัก แต่ก็ได้รับการพิจารณาเนื่องจากอิทธิพลที่มีต่อนักเรียนและการสนับสนุนอย่างแข็งขันจากโรงเรียน ฟุโดมิเนะจึงไม่รังเกียจที่จะเพิ่มการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมเล็กน้อยระหว่างพวกเขา

สิ่งนี้นำไปสู่การจัดให้มีการแข่งขันกระชับมิตรในครั้งนี้ขึ้นโดยตรง

แตกต่างจากความกระตือรือร้นของผู้บริหารโรงเรียน ผู้เล่นของฟุโดมิเนะกลับเฉยเมยต่อเกมนี้มาก ในสายตาของพวกเขา โรงเรียนมัธยมต้นอากากิ ก็เหมือนกับไก่อ่อนที่ไม่มีทางตอบสนองความต้องการในการฝึกซ้อมของพวกเขาได้

กัปตันทั้สองทีม ซาวามุระ เอย์จุน และคามิคาเซะ จิน เล่นเป่ายิ้งฉุบกัน ท้ายที่สุด ซาวามุระก็เป็นฝ่ายชนะและเลือกที่จะเป็นฝ่ายบุกทีหลัง!

ฟุโดมิเนะได้เป็นฝ่ายบุกก่อน และผู้เล่นของอากากิก็ประจำตำแหน่งเกมรับของตน

แบตเตอร์ไม้หนึ่ง ฟุโดมิเนะ อันซาวะ ชู!

“ลุยเลย อันซาวะ!”

“ชู เธอเท่ที่สุดเลย!”

...

ทันทีที่อันซาวะ ชูเข้ามาตี นักเรียนหญิงบนอัฒจันทร์ก็แทบจะคลั่ง หยางผิงซึ่งนั่งยอง ๆ อยู่ในตำแหน่งแคชเชอร์ เหลือบมองเด็กนั่นอย่างเหม่อลอย และทำท่าปาดคอใส่ซาวามุระด้วยความหงุดหงิด

ซาวามุระพยักหน้า

เด็กนั่นหล่อซะจนน่าหงุดหงิด! นายน่ะ ไม่ได้หลุดมาจากมังงะจริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ย?

“ลูกแรก ลูกฟาสต์บอลพุ่งตรงมาเลย!”

แม้แต่อันซาวะ ชู ซึ่งค่อนข้างมั่นใจในการเลือกตีลูกของเขา ก็ยังแอบตะลึง ไม่เพียงแต่ลูกแรกจะพุ่งตรงมาตรงกลางเป๊ะ แต่ยังเป็นลูกฟาสต์บอลอีกด้วย พิชเชอร์ของอากากิคนนี้อยากตายหรือไง?

หลังจากไตร่ตรองอยู่นาน ในที่สุดความคิดที่ว่าอากากิก็มีระดับแค่นี้แหละก็มีชัย และอันซาวะ ชูก็หวดไม้ใส่ลูกแรก!

ใต้กันสาดในซุ้มพักผู้เล่น สีหน้าของคามิคาเซะ จินดูเคร่งเครียดเล็กน้อย

“หวดลูกแรกเลยเนี่ยนะ ไม่ใจร้อนไปหน่อยเหรอ?”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═