บทที่ 65 อัปเกรดครอบคลุม พลังรบก้าวกระโดด!

บทที่ 65 อัปเกรดครอบคลุม พลังรบก้าวกระโดด!

【เสื้อกันฝนประสิทธิภาพสูง】

คำอธิบาย: เสื้อกันฝนประสิทธิภาพสูงที่ผ่านการอัปเกรดมาหลายครั้ง ในปัจจุบันมีประสิทธิภาพการกันน้ำ ป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลตและอินฟราเรด กันความร้อนระดับต่ำสามส่วน

ทิศทางการอัปเกรด 1: ยกระดับวัสดุเสื้อกันฝน เสริมวัสดุกันความร้อน เพิ่มความสะดวกสบายในการสวมใส่ เสริมประสิทธิภาพการกันลม ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (85)

ทิศทางการอัปเกรด 2: ยกระดับวัสดุเสื้อกันฝน เสริมวัสดุพรางออปติก เพิ่มประสิทธิภาพการพรางตัวในยามสวมใส่ เสริมประสิทธิภาพการกันลมและกันความร้อนเล็กน้อย ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (120)

“สองทิศทาง...”

“แบบแรกเห็นได้ชัดว่าเป็นการอัปเกรดเพื่อเพิ่มคุณสมบัติต้านทานภัยพิบัติ ส่วนแบบที่สองก็คือ... พัฒนาไปในทิศทางของชุดต่อสู้งั้นเหรอ?”

ตุบ…

ตุบ…

ซูหมัวใช้มือเคาะโต๊ะเบาๆ จ้องมองดูสองทางเลือกที่ระบบให้มา พลางจมอยู่ในห้วงความคิด

ก่อนหน้านี้ตอนอัปเกรดเสื้อกันฝน ระบบเคยเสนอทิศทางการอัปเกรดไปในทิศทางไฟฟ้า แต่คราวนี้กลับตัดทิศทางไฟฟ้าออกไปอย่างน่าประหลาด เปลี่ยนเป็นทิศทางการพรางตัวแทน

สำหรับความต้องการในปัจจุบัน การอัปเกรดทิศทางไหนก็ย่อมได้ ทั้งสองส่วนล้วนช่วยอำนวยความสะดวกในชีวิตประจำวันได้ไม่น้อยเลยทีเดียว

แต่หากพิจารณาถึงทิศทางการอัปเกรดในอนาคต เกรงว่าจะปวดหัวไม่น้อยแน่ๆ

ภัยพิบัติมาเยือน เงื่อนไขสำคัญที่สุดย่อมต้องเตรียมตัวเพื่อมีชีวิตรอดต่อไป ไม่อย่างนั้นทุกอย่างก็เป็นเพียงเรื่องเพ้อฝัน

เมื่อคิดได้ดังนี้ ซูหมัวก็ไม่ลังเล เขาเอ่ยปากพูดออกมาอย่างเฉียบขาด:

“ฉันเลือกทิศทางการอัปเกรด..”

“สอง!”

สิ้นเสียง คะแนนการเอาชีวิตรอด 120 คะแนนถูกหักออก

ในรอบนี้ แสงที่แผ่ออกมาจากร่างกายกลับไม่ใช่แสงสีเขียวเหมือนปกติ แต่กลับเป็นแสงสีแดงสายหนึ่งที่ดูเหมือนแผ่รังสีความร้อนออกมา

แสงสีแดงสาดส่องลงบนเสื้อกันฝน พลันมีแผ่นกระจกแวววาวสะท้อนแสงจนแสบตาปรากฏขึ้นบนเสื้อกันฝนทีละชิ้นตามลำดับ

มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า วัสดุของเสื้อกันฝนที่เคยหลวมๆ เริ่มปรับตัวจนเรียบเนียนละเอียด และในแง่ของโทนสี มันเริ่มปรับตัวจนเข้าใกล้สีของโต๊ะทำงาน

“เป็นฟังก์ชันที่มหัศจรรย์ชะมัด...”

“ขอเพียงวางไว้บนโต๊ะ ก็พอจะมีประสิทธิภาพการพรางตัวออปติกในระดับหนึ่งแล้วแฮะ”

【ชุดต่อสู้ออปติก (ดีเยี่ยม)】

คำอธิบาย: ชุดต่อสู้ที่มีประสิทธิภาพการใช้งานยอดเยี่ยมชุดหนึ่ง มีคุณสมบัติพิเศษกันน้ำ ป้องกันรังสีอัลตราไวโอเลตและอินฟราเรด รวมถึงกันลมและกันความร้อนระดับต่ำในเกณฑ์ดีเยี่ยม

ความสามารถพิเศษ: พรางตัวออปติก (ในบางมุมมอง วัสดุที่มีดัชนีหักเหเป็นลบ - Metamaterial ประกอบกับดีไซน์สถาปัตยกรรมออพติคอลที่ดัดแปลงตามวัสดุนี้ จะสามารถบังคับให้ลำแสงหักเหโค้งงอได้ เพื่อให้บรรลุถึงผล "พรางตัวออปติก" ได้สำเร็จ)

คำประเมิน: หากนายสามารถอัปเกรดมันต่อไปเรื่อยๆ... ฉันหมายถึงหากนะ... นายอาจจะได้เปิดประตูมิติใหม่เลยล่ะ!

เขาหยิบชุดต่อสู้ออปติกที่อัปเกรดแล้วขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียด ค้นพบเบาะแส

หากไม่มองจากด้านหน้าตรงๆ ขอเพียงย้ายชุดต่อสู้ออปติกไปอยู่ในมุม 45 องศาของระดับสายตาเยื้องไปข้างหลัง ก็จะมีประสิทธิภาพการพรางตัวออปติกในระดับหนึ่งจริงๆ

ประสิทธิภาพแบบนี้ บนโลกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนเลย ในตอนนี้เพิ่งจะได้เห็นเป็นครั้งแรก

หลังจากลองสวมใส่ดู ซูหมัวก็ขยับแขนขยับขา สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง

เสื้อกันฝนประสิทธิภาพสูงในอดีตแม้จะบอกว่าพอดีตัว แต่ความจริงก็ยังมีช่องว่างอยู่บ้าง ในยามที่ขยับร่างกายอย่างรุนแรงจะรู้สึกติดขัดเล็กน้อย

แต่ชุดต่อสู้ออปติกที่ปรับปรุงใหม่ในตอนนี้กลับเหมือนเป็นฟิล์มบางๆ แนบชิดสนิทติดไปกับผิวหนังโดยตรง

หากไม่ตั้งใจสัมผัสดู ถึงกับให้ความรู้สึกเหมือนสวมถุงยางป้องกันขนาด 0.01 ต่อสู้เลยทีเดียว ความรู้สึกอึดอัดแทบไม่หลงเหลืออยู่เลยสักนิด

ส่วนหน้ากากที่เคยทำจากพลาสติกธรรมดา ในตอนนี้ก็ได้รับการอัปเกรดเป็นยางนิ่มที่ล้ำสมัยยิ่งขึ้น ประสิทธิภาพการระบายอากาศและการป้องกันก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น

เพื่อทำความคุ้นเคยกับความรู้สึกสวมใส่ชุดต่อสู้โดยเร็ว ซูหมัวก็ไม่ถอดออกแล้ว เขานำเกราะแผ่นเซรามิกชิ้นสุดท้ายที่จะอัปเกรดออกมาวางบนโต๊ะเพื่อศึกษาวางแผนทันที

【เกราะแผ่นเซรามิกของนักล่า】:

คำอธิบาย: วัสดุยอดเยี่ยม ฝีเข็มเรียบร้อย พลังป้องกันน่าประทับใจ กลิ่นหญ้าพรางตัวที่เป็นเอกลักษณ์สามารถกลบกลิ่นตัวของนักล่าได้

ทิศทางการอัปเกรด 1: เปลี่ยนรูปทรงชุดเกราะ เปลี่ยนเป็นเกราะเบาครึ่งตัว ยกระดับวัสดุขึ้นเล็กน้อย รักษาคุณสมบัติกลบกลิ่นตัวไว้ เพิ่มพลังป้องกัน ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (105)

ทิศทางการอัปเกรด 2: เปลี่ยนรูปทรงชุดเกราะ เปลี่ยนเป็นเกราะเบาท่อนล่าง ยกระดับวัสดุขึ้นเล็กน้อย ลดน้ำหนักของชุดเกราะ เพิ่มพลังป้องกัน ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (130)

ทิศทางการอัปเกรด 3: เปลี่ยนรูปทรงชุดเกราะ เปลี่ยนเป็นเกราะเบาทั้งตัว ยกระดับวัสดุขึ้นเล็กน้อย ติดตั้งระบบพลังงานไฟฟ้า เพิ่มพลังป้องกัน ต้องการคะแนนการเอาชีวิตรอด (180)

ในบรรดาสามตัวเลือกที่ให้มา ซูหมัวแทบไม่ต้องใช้สมองคิดเลย เลือกทิศทางการอัปเกรดที่สามทันที

พลังงานไฟฟ้า ย่อมเป็นกำลังสำคัญอันดับแรกในการผลิตและพัฒนา

ไม่ว่าในอนาคตจะใช้อุปกรณ์ประเภทไหนมาต้มหม้อน้ำแปลงเป็นกำลังขับเคลื่อน ทรัพยากรชั้นนำที่คุ้มค่าและสะดวกสบายที่สุดก็ย่อมเป็นกระแสไฟฟ้าเสมอ!

เมื่อมีระบบพลังงานไฟฟ้า ในสายตาของคนนอกโลกที่ไม่รู้จักเทคโนโลยี ย่อมต้องมองว่าเขาคือยอดคนผู้ใช้ "เวทมนตร์" แน่นอน

แต่หากไม่มีระบบพลังงานไฟฟ้า ต่อให้อัปเกรดอาวุธจนแหลมคมระดับฟันเหล็กดั่งฟันดินเหนียว อัปเกรดเกราะป้องกันจนแข็งแกร่งทนทานสูงสุด มันก็เป็นได้เพียงยอดนักสู้ระยะประชิดที่เก่งขึ้นมาหน่อยเท่านั้นเอง

ในวันสิ้นโลกการพุ่งเข้าไปสู้ระยะประชิดด้วยกำลังกาย ความเสี่ยงช่างใหญ่หลวงนัก ข้อดีข้อเสียอยู่ตรงไหน ซูหมัวย่อมแยกแยะได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้งอยู่แล้ว

เขาลองนำวัสดุที่มีอยู่ในปัจจุบันมาจัดหา หลังจากเพิ่มเหล็กแท่งไปสองหน่วย ราคาอัปเกรดก็ลดลงเหลือ 165 คะแนน และไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก

เขากัดฟันระงับความต้องการสะสมคะแนนการเอาชีวิตรอดไว้ในใจ ซูหมัวเลือกทิศทางที่สามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

เกราะแผ่นเซรามิกที่ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่ลุยศึกกับเขามาตลอด มันได้เสร็จสิ้นภารกิจของมันแล้ว

วินาทีต่อมา ภายใต้พลังอันน่าหวาดกลัวของแสงสีเขียว มันถูกหลอมละลายกลายเป็นของเหลวสีเทาดำกองหนึ่ง

แสงสีเขียวราวกับฝ่ามือที่มองไม่เห็น ค่อยๆ นวดปั้นของเหลวนั้นขึ้นรูปใหม่

ของเหลวกองเดิม ค่อยๆ ขึ้นรูป และค่อยๆ ปรับแต่งรายละเอียดตามขนาดสัดส่วนร่างกายของซูหมัว

ผ่านไปสามห้าวินาที แสงสีเขียวก็สลายหายไป

แกร๊ก!

ชุดเกราะที่ปราศจากพลังงานไฟฟ้าขับเคลื่อนร่วงหล่นลงบนโต๊ะทำงาน ส่งเสียงดังเบาๆ

ชุดเกราะทั้งตัว ไม่เพียงมีเกราะท่อนบนท่อนล่าง เกราะไหล่ แต่ยังมีรองเท้าคู่หนึ่ง และหมวกกันน็อกที่ดูเทอะทะมากอีกใบแถมมาให้ด้วย

“หมวกกันน็อกช่างมันเถอะ ของสิ่งนี้ต่อให้สวมใส่อยู่ หากมีคนเล็งเป้าหมายสอยหัวฉันจังๆ ฉันก็คงไม่รอดอยู่ดี”

เขาลูบลวดลายที่ซับซ้อนบนหมวกกันน็อก หลังจากตรวจสอบพบว่าระบบพลังงานไฟฟ้าไม่ได้อยู่ที่หมวกกันน็อกแล้ว เขาก็นำมันกลับไปเก็บไว้ในคลังเก็บอาวุธและชุดป้องกัน

หมวกกันน็อกใบโตจะไปเบียดดันชุดต่อสู้ออปติกให้โปนขึ้นมา ย่อมไม่ต่างจากการระเบิดโรงเรียนเพื่อสร้างสวนสนุก แอบเปิดเผยตัวตนพรางตัวอย่างโง่เขลาชัดๆ

“เกราะท่อนบนและเกราะท่อนล่างไม่ได้หนักเลย สวมใส่แล้วไม่ส่งผลกระทบต่อการเคลื่อนไหว”

เกราะเบาที่หนักประมาณสิบกิโลกรัมเศษ ไม่เพียงแต่ปกป้องความปลอดภัยในระดับหนึ่ง แต่ยังช่วยรับประกันว่าในยามต่อสู้จะไม่ส่งผลกระทบต่อความเร็วในการหลบหลีก

เขาลองชั่งน้ำหนักของเกราะเบาทั้งสองส่วน ซูหมัวก็พยักหน้า

“งั้นแบบนี้ ระบบพลังงานไฟฟ้าย่อมต้องซ่อนอยู่ในรองเท้าแน่...”

เขาหยิบรองเท้าเกราะเบาที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา นำไปอังแสงไฟ สังเกตมองเข้าไปข้างใน

อุปกรณ์รูปทรงยาวสองชิ้นพาดผ่านจากส่วนหน้าเท้า ยื่นยาวจากหน้าไปหลังไปจนสุดส้นเท้า ไม่รู้ว่าแบตเตอรี่ซ่อนอยู่ที่ไหน ตัวรองเท้าภายนอกมองไม่เห็นช่องใส่แบตเตอรี่เลย

เขาค้นหาดูรอบหนึ่ง ในที่สุดก็พบพอร์ตชาร์จไฟซ่อนอยู่ตรงส้นเท้าด้านหลัง และพบปุ่มเปิดระบบสัมผัสอยู่ตรงหัวรองเท้า

“การไม่สามารถเปิดระบบทำงานอัตโนมัติเมื่อตรวจพบอันตรายได้ ย่อมเป็นข้อบกพร่องที่ใหญ่ที่สุดของระบบไฟฟ้าในรองเท้าคู่นี้ แต่นั่นก็ช่างมันเถอะ การเปิดใช้งานของสิ่งนี้ขอเพียงใช้หัวรองเท้าเคาะกับพื้นเบาๆ ก็สามารถเปิดได้แล้ว มันก็นับว่าสะดวกสบายดีทีเดียว”

เขานำรองเท้าวางลงบนพื้น ใช้สายชาร์จเชื่อมต่อเข้ากับปลั๊กพ่วงเสร็จ ซูหมัวก็เริ่มเตรียมของชิ้นสุดท้าย

ลูกดอกหน้าไม้รุ่นพิเศษ!

ลูกดอกหน้าไม้ที่ผลิตจากหน้าการผลิตของเกมนั้น เพียงพอสำหรับการรับมือกับพวกโคโบลด์ทั่วไปแล้ว แต่การเดินทางไกลเข้าสู่ถิ่นของศัตรูในครั้งนี้ ย่อมยากจะเลี่ยงการเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น

เพื่อรับประกันพลังทำลายล้าง ซูหมัวจึงวางแผนจะประดิษฐ์ลูกดอกหน้าไม้รุ่นพิเศษที่ต่างจากลูกดอกทั่วไปชุดหนึ่งขึ้นมา

เขาเดินกลับไปที่ห้องจัดสรรพลังงาน เปิดเครื่องปั่นไฟเพื่อจ่ายไฟ นำเหล็กแท่งหนึ่งหน่วยมาวางบนโต๊ะทำงาน ซูหมัวก็เริ่มหลับตาพักผ่อนจิตใจ

ผ่านไปประมาณสิบนาที ซูหมัวลืมตาขึ้น สมาธิแน่วแน่แน่วแน่ จ้องมองไปที่วัสดุเบื้องหน้า

แขนจักรกลหน้าโต๊ะทำงานตรวจพบท่อนแขนขยับเข้าใกล้ ก็เริ่มต้นการประกบสวมกระชับเข้ากับท่อนแขนโดยอัตโนมัติ จากนั้นก็หลอมรวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

มือซ้ายปรับเปลี่ยนเป็นโหมดเครื่องตัดความเร็วสูง เล็งไปที่เหล็กแท่งเบื้องหน้า ซูหมัวราวกับผู้เชี่ยวชาญ ค่อยๆ ตัดแบ่งเหล็กแท่งออกเป็นส่วนย่อยขนาด 18 ซม. เท่ากันจำนวนสิบส่วนอย่างเป็นระเบียบ

ลูกดอกหน้าไม้ที่ผลิตผ่านหน้าการผลิตของเกมเป็นขนาดมาตรฐาน 25 ซม. มีประสิทธิภาพเฉลี่ยทั้งด้านพลังทำลายล้างและความเร็วลูกดอก

การมีคุณสมบัติที่สม่ำเสมอกันดี ความจริงก็คือการสูญเสียลักษณะเด่นเฉพาะตัวไปนั่นเอง

ในครั้งนี้ ซูหมัวเลือกหนทางใหม่ เริ่มต้นดัดแปลงจากความยาวของลูกดอกหน้าไม้ ลงมือเจียแต่งอย่างดุเดือด

เลียนแบบรูปร่างของลูกดอกหน้าไม้มาตรฐานของระบบ ซูหมัวรวบรวมสมาธิทั้งหมดไปที่การตัดและการขัดเจียรแต่งขอบ รับประกันขนาดความกว้างช่วงหัวลูกดอกและท้ายลูกดอกมีความสมมาตรเสมอกันดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

หลังจากสวมแขนจักรกลแล้ว ความมั่นคงของท่อนแขนก็เพิ่มขึ้นมาก ช่วยให้ซูหมัวลดความกังวลเรื่องความแม่นยำของท่อนแขนไปได้เยอะทีเดียว

สะเก็ดไฟกระเด็นกระจายออกไปเป็นระยะ ตกกระทบลงบนผนังหิน

ซูหมัวประดิษฐ์อย่างตั้งใจ ประสิทธิภาพการทำงานก็น่าทึ่งมากเช่นกัน

ลูกดอกหน้าไม้แต่ละดอกใช้เวลาทำเพียงประมาณ 3 นาทีเศษ จากนั้นก็นำมาวางพักไว้ข้างๆ เพื่อให้เย็นตัวลง

จนกระทั่งทำครบทั้ง 10 ดอก แผ่นหลังของซูหมัวก็ชุ่มโชกไปด้วยหยาดเหงื่อเรียบร้อยแล้ว

งานที่ต้องการสมาธิแน่วแน่ขนาดนี้ หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว ลูกดอกหน้าไม้ดอกนั้นย่อมต้องพังเสียหายใช้ไม่ได้ทันที ต้องโยนกลับเข้าเตาหลอมใหม่

โชคดีที่มีคุณสมบัติเสริมสมาธิของโต๊ะทำงานระดับดีเยี่ยม ลูกดอกหน้าไม้ทั้งสิบดอกจึงไม่มีความเสียหายเลยแม้แต่นอกเดียว!