บทที่ 46 - รหัสผ่านหนีคุกนรก

บทที่ 46 - รหัสผ่านหนีคุกนรก

การถ่ายทำยังคงดำเนินต่อไป

แต่ละตอนของรายการมักจะมีการกำหนดสถานการณ์จำลองไว้ ซึ่งมันก็ช่วยเพิ่มความสนุกได้ดีจริงๆ

ขณะที่รถกำลังพาทุกคนไปยังสถานที่ถ่ายทำ จู่ๆ ก็มีกลุ่มคนโผล่มาขวางทางและลักพาตัวพวกเขาไปยังฐานบัญชาการองค์กรแซด สถานการณ์จำลองถูกกำหนดไว้แบบนี้

เวลา 21 นาฬิกา 5 นาที

สถานที่ ฐานบัญชาการองค์กรแซด

ทุกคนถูกกลุ่มชายชุดดำควบคุมตัวไปยังสถานที่ลึกลับ แถมยังถูกแยกจับไปขังคนละที่อีกด้วย

เมื่อเห็นลูกกรงเหล็กและแม่กุญแจที่ถูกคล้องไว้อย่างแน่นหนา สถานที่แห่งนี้ราวกับคุกจริงๆ ทุกคนจึงพากันส่งเสียงกรีดร้องออกมา นี่มันสมจริงเกินไปแล้ว

"น่ากลัวเกินไปแล้ว" เติ้งเชาใจคอไม่ดี

"ไม่นะ ไม่" เอบีส่งเสียงร้องราวกับหญิงสาวผู้บอบบาง เสียงของเธอไพเราะน่าฟังจนทำให้คนอดคิดลึกไม่ได้เลยจริงๆ

ทางด้านนั้น หลินชิงหลงเหมือนจะได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว "เอบี ผมมาช่วยแล้ว"

เขาออกแรงกดชายชุดดำสองคนที่คุมตัวเขาไว้จนล้มลงกับพื้น และกำลังจะพุ่งตัวออกไป

แต่ก็มีชายชุดดำพุ่งเข้ามาสมทบอีกสองคน ต้องใช้แรงผู้ชายถึงสี่คนถึงจะกดเขาไว้ได้ ทำให้หลายคนต่างตกตะลึง พละกำลังของหลินชิงหลงสามารถเทียบชั้นกับกระทิงดำได้สบายๆ สมกับฉายาสัตว์ประหลาดรูปมังกรจริงๆ

แน่นอนว่าในขั้นตอนการตัดต่อ ทีมงานก็ได้ใส่กราฟิกมังกรเขียวที่กำลังคำรามอย่างดุร้ายไว้บนตัวของหลินชิงหลง ดูเหมือนฉายาสัตว์ประหลาดรูปมังกรนี้จะถูกประทับลงบนหน้าผากของเขาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ส่วนทางด้านหวังจู่หลันก็กำลังตะโกนขอความช่วยเหลือสุดเสียง "ช่วยด้วย ช่วยด้วยจ้า"

เสียงร้องโหยหวนดังก้องไปทั่วโถงทางเดิน ให้ความรู้สึกน่าขนลุกและน่ากลัวอยู่ไม่น้อย

เวลา 22 นาฬิกาตรง สายลับองค์กรอาร์ทั้งเจ็ดคนถูกลักพาตัวมาขังไว้จนครบหมดแล้ว มีชายชุดดำเดินลาดตระเวนอยู่ทุกหนทุกแห่ง บรรยากาศช่างดูสมจริงสุดๆ

"ปล่อยฉันออกไป ปล่อยฉันออกไปนะ" ทันทีที่เติ้งเชาตะโกนขึ้นมา คนอื่นๆ ก็พากันตะโกนตาม เสียงของพวกเขากึกก้องไปทั่วทั้งตึก

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะตะโกนเสียงดังแค่ไหน ก็ไม่มีใครสนใจพวกเขาเลย ทำเอาพวกเขาเซ็งไปตามๆ กัน

ในที่สุดเมื่อพวกเขาสงบสติอารมณ์ลงได้ จู่ๆ ก็มีคนเอาอาหารมาแจก เป็นแฮมเบอร์เกอร์หนึ่งชิ้นกับนมเปรี้ยวหนึ่งขวด ทำเอาทุกคนถึงกับพูดไม่ออก

"นี่เห็นพวกเราเป็นนักโทษจริงๆ ใช่ไหมเนี่ย"

"โอ๊ย นี่กะจะขังพวกเราไว้ทั้งคืนเลยเหรอ"

"พวกนายต้องการอะไรกันแน่"

"ไม่ไหวแล้ว ฉันจะบ้าตาย"

"จะฆ่าจะแกงก็เชือดมาเลย อย่ามาทรมานกันแบบนี้"

"ฉันจะสู้ตายกับพวกนาย"

ปฏิกิริยาของแต่ละคนแตกต่างกันไป แต่มันก็ชวนให้หงุดหงิดจริงๆ ที่จู่ๆ ก็ถูกจับมาขังแบบงงๆ

แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องกินต้องดื่ม ชีวิตยังต้องเดินต่อไปนี่นา

ทว่าในตอนที่ทุกคนกำลังดื่มนมเปรี้ยวอยู่นั้น ในที่สุดพวกเขาก็ค้นพบความลับที่ซ่อนอยู่ มีกระดาษแผ่นเล็กๆ ซ่อนอยู่ในซองหลอดดูด ทุกคนอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับไอเดียของทีมผู้กำกับ นี่มันไม่ใช่ความคิดของคนปกติแล้ว แน่นอนว่านี่เป็นเพียงเสียงบ่นในใจของทุกคน ซึ่งไม่อาจพูดออกมาดังๆ ได้ แต่จากเสียงหัวเราะที่ดังมาจากแต่ละห้อง ก็รู้ได้ทันทีว่าทุกคนต่างอึ้งกับไอเดียของทีมผู้กำกับไปตามๆ กัน

ข้อความบนกระดาษเขียนไว้ว่า สายลับทั้งหลาย ฉันรู้ว่าพวกคุณถูกองค์กรแซดจับตัวมาขังไว้ นักวิทยาศาสตร์ขององค์กรนี้จะเดินทางมาถึงภายในเวลาสองชั่วโมงเพื่อสกัดธาตุออกจากป้ายชื่อของพวกคุณ ก่อนหน้านั้นจงหาวิธีหนีออกจากคุกให้ได้ ในตึกนี้มีกุญแจซ่อนอยู่ หากหากุญแจเพื่อไขประตูตึกและหลบหนีออกไปได้ก็จะเป็นผู้ชนะ ฉันส่งคนไปรอรับพวกคุณที่ประตูหน้าแล้ว

"ออกไป"

"ออกไป"

"ออกไปได้แล้ว"

หลังจากอ่านข้อความจบ ทุกคนก็เริ่มลงมือปฏิบัติการทันที

เพียงแต่แต่ละห้องมีแม่กุญแจรหัสสี่หลักคล้องอยู่ พวกเขาต้องหารหัสผ่านให้เจอถึงจะออกไปได้

ห้องของเติ้งเชาคือห้องทดลองเคมี

ห้องของเฉินชื่อคือห้องชีววิทยา

ห้องของหวังจู่หลันคือห้องศิลปะ

ห้องของเอบีคือห้องดนตรี

ห้องของเจิ้งข่ายคือห้องภูมิศาสตร์

ห้องของหลี่เฉินคือห้องคอมพิวเตอร์

ส่วนห้องของหลินชิงหลงคือห้องงานฝีมือ ดูเหมือนว่าต้องใช้สมองถึงจะออกไปได้จริงๆ

หลินชิงหลงหัวเราะร่า นี่มันเกมประลองปัญญาชัดๆ และบังเอิญเหลือเกินที่สมองของเขานั้นเป็นเลิศในระดับอัจฉริยะ เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาทันที ในเกมนี้เขาจะต้องแสดงฝีมือให้เต็มที่ เพื่อให้ทุกคนได้เห็นถึงความสามารถที่แท้จริงของเขา

ห้องของเขาคือห้องงานฝีมือ ดังนั้นเบาะแสจึงน่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เขาเริ่มมองสำรวจไปรอบๆ ห้องขนาดเล็กแห่งนี้มองปราดเดียวก็เห็นทุกซอกทุกมุม สมองของหลินชิงหลงประมวลผลอย่างรวดเร็ว รหัสผ่านซ่อนอยู่ที่ไหนกันนะ เขาสังเกตเห็นกล้องวิดีโอตัวหนึ่งวางอยู่บนชั้นวางอย่างผิดปกติ ซึ่งทำให้เขาสงสัยเป็นอย่างมาก เมื่อเดินเข้าไปหยิบกล้องมาเปิดดูไฟล์ย้อนหลัง เขาก็เห็นภาพผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องแล้วกดปิดไฟ ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดทันที เขาจึงรีบเดินไปปิดไฟในห้อง และเมื่อไฟดับลง เขาก็มองเห็นตัวอักษรเรืองแสงสามตัวปรากฏขึ้นที่มุมหนึ่ง "มองดูนอกหน้าต่าง"

หลินชิงหลงตระหนักได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจึงรีบรูดม่านและปิดไฟอีกครั้ง ฝั่งตรงข้ามมีคนใช้ไฟฉายแรงสูงส่องแสงกะพริบเป็นจังหวะเหมือนกับรหัสผ่าน นี่คือรหัสมอร์สแบบง่ายๆ นั่นเอง เมื่อมองดูแสงไฟฉายที่สว่างวาบและดับลงสลับกัน หลินชิงหลงก็สามารถแปลออกมาเป็นตัวเลขสี่หลักได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเขาก็รีบวิ่งไปที่แม่กุญแจรหัสเพื่อปลดล็อก และกุญแจก็ถูกปลดออกอย่างง่ายดาย

"ฮ่าๆๆ" หลินชิงหลงหัวเราะลั่น เขาคือคนแรกที่หนีออกจากคุกได้สำเร็จ

[จบแล้ว]