บทที่ 45 - ภารกิจสุดแปลกแห่งเมืองซ่งเฉิงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บทที่ 45 - ภารกิจสุดแปลกแห่งเมืองซ่งเฉิงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง
บทที่ 45 - ภารกิจสุดแปลกแห่งเมืองซ่งเฉิงปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ทันใดนั้นก็มีสาวสวยผมยาวก้าวออกมา "ฉันเอง"
"โอ้ จริงเหรอครับ" หลินชิงหลงส่งยิ้มหล่อเหลาพร้อมกับจ้องมองเธอ มองเธอ และจ้องมองเธอแบบนั้น
"โอ๊ย" สาวสวยผมยาวพ่ายแพ้ต่อสายตาพิฆาตของหลินชิงหลงอย่างรวดเร็ว เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน "มาจ้องหน้าคนอื่นทำไมเล่า"
"หึๆ"
"ฮ่าๆๆ"
แม้แต่คนที่มุงดูอยู่ก็พากันหัวเราะ
เมื่อเอาไม้หนีบมาหนีบไว้ หลินชิงหลงก็ร้องโอดโอยออกมา ไอ้นี่มันเจ็บจริงๆ นะเนี่ย
"มาเลย"
เมื่อเทียบกับสาวสวยผมยาวคนนี้แล้ว ท่ามกลางเสียงร้องโหยหวน ในที่สุดหลินชิงหลงก็ทำภารกิจสำเร็จจนได้
"แม่เจ้าโว้ย" หลินชิงหลงซึ่งมีบ้านเกิดอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือเผลอหลุดสำเนียงบ้านเกิดออกมาโดยไม่รู้ตัว
และพฤติกรรมสุดแปลกของหนุ่มหล่อหน้าใสอย่างหลินชิงหลงก็ทำให้บรรดาผู้ชมที่มุงดูอยู่พากันหัวเราะลั่น
หลังจากทำภารกิจเสร็จ เมื่อดูเวลาแล้วเห็นว่ายังเหลืออีกเยอะ เขาจึงไม่ได้ไปส่งภารกิจในทันที แต่กลับเดินเตร็ดเตร่ไปรอบๆ เมืองซ่งเฉิงเพื่อดูว่าคนอื่นๆ ทำภารกิจไปถึงไหนกันแล้ว
หลี่เฉินกำลังยุ่งอยู่กับการแบกคนไว้บนหลัง
เติ้งเชาเหมือนจะไปเล่นเป่ายิ้งฉุบหน้าที่ว่าการศาล
ส่วนคนอื่นๆ อย่างหวังจู่หลันกับเจิ้งข่ายก็ไม่รู้ว่าไปมุดหัวอยู่ที่ไหน แม้แต่ไอ้กวนโอ๊ยอย่างเฉินชื่อก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน
ระหว่างที่กำลังเดินเล่นอยู่นั้น เอบีก็เดินกินขนมแก้มตุ่ยพลางเดินนวยนาดเข้ามาหา พอถึงตัวเธอก็ตบไหล่เขาทันที "ชิงหลง แล้วเจ้าสาวที่โยนลูกปักเลือกคู่ของนายไปไหนซะล่ะ"
หลินชิงหลงหัวเราะหึๆ "สินสอดฉันรับมาแล้ว ส่วนตัวคนนั้นปล่อยให้เป็นเรื่องของพรหมลิขิตก็แล้วกัน"
"เหอะ นายนี่มันเจ้าเล่ห์จริงๆ เมื่อก่อนทำไมฉันถึงดูไม่ออกนะ ตอนที่นายมาใหม่ๆ ฉันยังคิดว่านายเป็นคนซื่อตรงรักความยุติธรรมอยู่เลย" เอบีร้องบอกอย่างหมั่นไส้
หลินชิงหลงแกล้งตีหน้าขรึม "ความจริงแล้วพี่ดูไม่ผิดหรอกครับ ผมเป็นคนซื่อตรงและรักความยุติธรรมมากจริงๆ"
"เชอะ" เอบีกลอกตาบนอย่างดูแคลน
หลินชิงหลงทำท่าจะเอาคืน เธอจึงตกใจร้องกรี๊ดแล้ววิ่งหนีไป
ตากล้องที่ตามถ่ายอยู่ตลอดเมื่อเห็นภาพนี้ก็เกิดไอเดียหนึ่งแวบขึ้นมาในหัว ต้องบอกก่อนว่าตอนแรกรายการตั้งใจจะจับคู่เอบีกับเจิ้งข่ายให้เป็นคู่จิ้นกัน เหมือนกับคู่รักวันจันทร์อย่างแกรี่และซงจีฮโยในรายการของเกาหลีใต้ที่โด่งดังและประสบความสำเร็จมากๆ แต่คู่ของเอบีกับเจิ้งข่ายนั้นมีจุดที่ต่างออกไปตรงที่เอบีมีแฟนตัวจริงอยู่แล้ว ซึ่งทำให้เจิ้งข่ายไม่สามารถเล่นจริงจังเกินไปได้ แต่จะเล่นแบบห่างเหินเกินไปก็ไม่ดีอีก ทำให้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนแสดงออกได้แค่ผิวเผิน ไม่สามารถเข้าถึงความสนิทสนมขั้นลึกซึ้งได้ ทว่าตอนนี้เมื่อมองดูความสัมพันธ์ของหลินชิงหลงกับเอบี กลับรู้สึกว่ามันเป็นไปอย่างธรรมชาติ สองคนนี้สนิทกันมากจริงๆ ดูเหมือนจะมีแววพัฒนาเป็นคู่จิ้นได้เลยนะเนี่ย
แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่ไอเดีย เป็นแค่ความคิดที่เก็บไว้ในใจเงียบๆ เท่านั้น
"เอาล่ะ เวลาผ่านไปพักใหญ่แล้ว ถ้านายยังไม่ไปทำภารกิจ เดี๋ยวจะทำไม่ทันเอานะ" หลินชิงหลงพูดด้วยความเป็นห่วงเอบี
เอบีก็พูดขึ้นว่า "จริงด้วย รีบไปหาภารกิจกันเถอะ พวกเราลองไปหากันดู"
แต่หลินชิงหลงกลับยิ้มอย่างมีเลศนัย "ไม่ต้องแล้วครับ ผมรู้ว่ามีภารกิจนึงอยู่ตรงไหน พี่เชาอยู่ที่นั่น พี่ไปตรงนั้นแหละเหมาะสุด"
"เอ๊ะ พี่เชาก็อยู่ แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันล่ะ" เอบีถามด้วยความสงสัย
หลินชิงหลงหัวเราะหึๆ "ผมเดาว่าภารกิจนี้พี่เชาทำไม่สำเร็จแน่ๆ"
"งั้นพวกเราไปดูกันเถอะ" เอบีกระตือรือร้นขึ้นมาทันที
หน้าที่ว่าการศาล
พอเอบีเดินเข้าไป เติ้งเชาก็เดินเข้ามาหาพอดี
"พี่เชา เป็นไงบ้างครับ"
เติ้งเชายิ้มเจื่อน "ดูเหมือนไอคิวของฉันจะไม่ค่อยเหมาะกับเกมนี้เท่าไหร่ เล่นยังไงก็ไม่ผ่านสักที"
"คิกคิก งั้นพี่ก็เปลี่ยนเกมสิ เดี๋ยวฉันเล่นเอง" ระหว่างที่พูด เอบีก็หันไปทำหน้าทะเล้นใส่หลินชิงหลงที่อยู่ด้านหลัง ทั้งสองคนต่างก็ส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ใจ
เติ้งเชาเดินบ่นกระปอดกระแปดออกไป "เกมนี้ไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกับไอคิวเลย มันต้องอาศัยดวงล้วนๆ เกมเป่ายิ้งฉุบมันจะไปเกี่ยวกับไอคิวได้ยังไงกัน"
เอบีหัวเราะร่าพร้อมกับเป่ายิ้งฉุบกับองครักษ์หน้าประตูศาล ส่วนหลินชิงหลงก็คอยแอบบอกใบ้อยู่ด้านหลัง
ความจริงแล้วเกมเป่ายิ้งฉุบที่บอกว่าไม่เกี่ยวกับไอคิวนั้น แท้จริงแล้วก็ยังมีความเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง เราสามารถสังเกตและวิเคราะห์จากสีหน้า ท่าทางการออกหมัด ความเคยชิน และพฤติกรรมเล็กๆ น้อยๆ ของอีกฝ่ายได้ เมื่อมีหลินชิงหลงคอยบอกใบ้ เอบีก็สามารถเอาชนะองครักษ์หลายคนรวมถึงขุนนางคนสุดท้ายได้อย่างราบรื่นและคว้าชัยชนะมาได้ในที่สุด
"เย้" เอบีและหลินชิงหลงแปะมือกันอย่างดีใจที่ผ่านด่านมาได้อย่างราบรื่น
สุดท้ายเติ้งเชาก็อาศัยทักษะการกินบะหมี่ขั้นเทพจนผ่านด่านมาได้
เฉินชื่อก็อาศัยฉายาจอมกินจุผ่านด่านมาได้เช่นกัน
ท้ายที่สุดก็เหลือแค่หวังจู่หลันกับเจิ้งข่ายที่ยังไม่ผ่านด่าน ป้ายชื่อของทุกคนเล็กลงแล้ว แต่ป้ายชื่อของพวกเขาสองคนยังคงเท่าเดิม ภารกิจท้าทายสุดแปลกแห่งเมืองซ่งเฉิงก็ถือเป็นอันสิ้นสุดลง
เมื่อทุกคนมายืนรวมกันอยู่หน้าจุดส่งภารกิจ ผู้กำกับก็ประกาศอีกครั้ง "ตอนนี้ขอเชิญสายลับทุกท่านไปยังจุดทำภารกิจต่อไป"
ทุกคนต่างร้องตะโกนออกมาอย่างโล่งอก ภารกิจที่นี่มันแปลกประหลาดเกินไปจริงๆ
ตอนที่ออกจากเมืองซ่งเฉิง ทุกคนก็มารวมตัวกันเป็นวงกลมแล้วตะโกนสโลแกน "สู้เขาสายลับ"
[จบแล้ว]