บทที่ 504 - วิธีตกปลาด้วยอาหารเหนือธรรมชาติ

บทที่ 504 - วิธีตกปลาด้วยอาหารเหนือธรรมชาติ

วันรุ่งขึ้น ไป๋อู๋ซางมาที่สะพานพิทักษ์สีดำอีกครั้ง เพื่อตกสมบัติต่อ

ผลประกอบการของวันแรก โดยรวมแล้วถือว่าขาดทุน ขาดทุนไปราวๆ สามแสนเหรียญทอง

นี่เป็นวันที่สอง ไป๋อู๋ซางตั้งใจจะลองทำตามแผนใหม่ดูบ้าง

เขาซื้อลูกมุกสายฟ้าเพิ่มอีกจำนวนหนึ่ง เป็นระดับ 3 ดาว 10 ลูก ระดับ 4 ดาว 15 ลูก และระดับ 5 ดาว 5 ลูก

ทว่าหลังจากตกสมบัติจนจบช่วงเช้า ของจุกจิกที่ได้มา ก็ยังคงไม่คุ้มทุน ไม่มีทั้งความประหลาดใจหรือเรื่องน่าตื่นเต้นใดๆ ให้เห็นเลย

ตอนเที่ยง ไป๋อู๋ซางกลับไปที่พัก หลังจากป้อนอาหารเลือดให้ฉลามแห่งความตะกละจนอิ่มแล้ว

เขาก็หยิบของบางอย่างออกมาจากแหวนน้ำแข็ง แล้วย้ายไปใส่ไว้ในแหวนมิติ

เมื่อกลับมาที่ระเบียงหาดอีกครั้ง เขาจงใจเลือกที่ว่างที่ไม่มีคนนั่งอยู่รอบๆ

"อันแรก เอา 'หนูเย้ายวน' มาลองหยั่งเชิงดูละกัน..."

ไป๋อู๋ซางนำซากหนูสีแดงสดออกมา ผสานเข้ากับเส้นพลังวิญญาณ

สำหรับการตกสมบัติที่ทะเลสาบอัสนีพิโรธ มุกสายฟ้าคือเหยื่อตกปลาที่พบเห็นได้บ่อยที่สุด เป็นที่นิยมที่สุด มีประสิทธิภาพสูงสุด และสะดวกสบายที่สุด

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า มันจะเป็นเหยื่อตกปลาเพียงชนิดเดียว

นักตกปลาสามารถใช้ทรัพยากรที่ตัวเองพกติดตัวมาได้ ไม่ว่าจะเป็นโอสถยาวิเศษ ยันต์หยก หรือซากสัตว์ป่า

ล้วนสามารถนำมาใช้เป็นเหยื่อตกปลาได้ โดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ มากนัก

ทว่า เหยื่อตกปลาที่มีความเข้ากันได้กับทะเลสาบอัสนีพิโรธต่ำเกินไป ต่อให้มีมูลค่าสูงลิบลิ่ว ก็เป็นเพียงการเสียเวลาเปล่า และมีโอกาสตกพลาดสูงที่สุดด้วย

จากตรงนี้เอง จึงก่อให้เกิดศาสตร์ลี้ลับขึ้นมาแขนงหนึ่ง

นักตกปลามากประสบการณ์หลายคน มักจะนำวัสดุธาตุสายฟ้า ธาตุน้ำ หรือแม้แต่วัสดุธาตุต่างๆ มาผสมผสานกัน เพื่อสร้าง "เหยื่อตกปลาสูตรลับเฉพาะ"

บ้างก็ใส่ใจในรายละเอียด พยายามทำให้ออกมาดีที่สุด โดยมุ่งหวังที่จะทดลอง

บ้างก็แค่ทำมั่วๆ ไปอย่างนั้น ยิ่งเดินหน้าบนเส้นทางของการเสี่ยงดวง ก็ยิ่งถลำลึก

ไป๋อู๋ซางเคยได้ยินเรื่องราวของ "ยอดฝีมือ" บางคน ซึ่งส่วนใหญ่ก็คือคนที่มีดวงดีเป็นพิเศษ

อาศัยสมุนไพรวิญญาณพันปี หรือแร่ธาตุหายาก ตกสมบัติที่มีมูลค่าเพิ่มขึ้นถึงห้าเท่า สิบเท่ามาได้

หรือบางชิ้น ก็ยากที่จะประเมินมูลค่าเป็นเงินเหรียญทองได้

นั่นคือของที่สามารถพลิกชีวิต เปลี่ยนแปลงโชคชะตาได้อย่างแท้จริง

ไป๋อู๋ซางเองก็โหยหาเช่นกัน

เขาคิดไปคิดมา ในเมื่อตัวเองมีอาหารเหนือธรรมชาติที่ไม่มีใครเหมือนอยู่ แล้วจะสามารถนำมันมาเป็นเหยื่อตกปลาได้หรือไม่?

ความคิดนี้ผุดขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็ยากที่จะหยุดยั้งหรือลบเลือนออกไปจากสมองได้

ตอนนี้ ไป๋อู๋ซางก็เลยจะมาลองดู

เนื่องจากความจุของแหวนน้ำแข็งจะขยายใหญ่ขึ้นทุกครั้งที่พลังวิญญาณเลื่อนระดับ

สูตรอาหารระดับต่ำบางอย่างที่เขาเคยปรุงไว้ในอดีต จึงไม่เคยถูกทิ้งไปเลย

อย่างเช่น 'หนูเย้ายวน' ชิ้นนี้ ก็นับว่าเป็นสูตรอาหารชิ้นแรกๆ ในชีวิตเขาเลยก็ว่าได้ ทำให้รู้สึกผูกพันอยู่ไม่น้อย

ทว่า ในเขตความรับผิดชอบของทะเลสาบอัสนีพิโรธ ไม่มีทางมีสัตว์สายพันธุ์งูในระดับร่างตัวอ่อนอาศัยอยู่ตามธรรมชาติหรอก

หลังจากหยิบหนูเย้ายวนออกมาแล้ว ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ไป๋อู๋ซางยังไม่ยอมแพ้

ไม่มีในบริเวณนี้ ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่มีในทะเลสาบเสียหน่อย

สรรพคุณของอาหารเหนือธรรมชาติ จะสามารถแผลงฤทธิ์ใต้ผืนน้ำที่อัดแน่นไปด้วยพลังแห่งกฎเกณฑ์สุดพิเศษนี้ได้หรือไม่?

ขณะที่คิด กลุ่มแสงเลือนรางที่แปลงสภาพมาจากซากหนูสีแดงสด ก็จมดิ่งลงสู่เกลียวคลื่นหลากสีอย่างรวดเร็ว

รออย่างใจจดใจจ่อไปสิบห้านาที ทุ่นตกปลาก็สั่นอย่างรุนแรง

ไป๋อู๋ซางกระตุกคันเบ็ดขึ้น จากนั้นดวงตาก็เป็นประกายเจิดจ้า

สำเร็จแล้ว!

ตกได้ของแล้ว!

มันคืองู งูตัวเล็กๆ

ลำตัวยาวครึ่งเมตร ขนาดลำตัวเท่ากับนิ้วโป้ง

มีลวดลายจุดสีดำ และมีดวงตาแนวตั้งสีทองที่ส่องประกายเย็นชาอำมหิต

"ฟ่อ ฟ่อ!"

งูตัวน้อยตกใจลนลาน สะบัดหางเตรียมจะเลื้อยหนี

ชั่วพริบตาเดียว มันก็เลื้อยไปไกลกว่าสิบเมตร ความเร็วสูงมากทีเดียว

ไป๋อู๋ซางไม่ได้ขยับตัว เพราะมีอีกตัวหนึ่งที่ตอบสนองได้เร็วกว่าเขามาก

เห็นเพียงสิงโตยักษ์กระดิกหู ดวงตาที่เคยหลับตาไปครึ่งหนึ่ง ก็เบิกกว้างขึ้นอย่างสมบูรณ์

มันไม่ต้องพุ่งตะครุบเลยด้วยซ้ำ แค่ยืดฝ่าเท้าออกไป แล้วกางกรงเล็บที่เล็กที่สุดออกมา ก็สามารถกดทับร่างของงูน้อยเอาไว้ได้อย่างแน่นหนา

"ร่างตัวอ่อนขั้นปลาย... ระดับปุถุชน 7 ดาว... อสรพิษว่องไวไฟฟ้าอ่อน..."

ไป๋อู๋ซางประหลาดใจ นี่เป็นสายพันธุ์ที่ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน มีสติปัญญาระดับปานกลาง และมีทักษะ 5 อย่าง

ไม่ว่าต่อไปมันจะมีเส้นทางวิวัฒนาการตามธรรมชาติหรือไม่ แต่มันก็มีคุณสมบัติธาตุสายฟ้าอยู่แล้ว

สิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติเช่นนี้ ในระดับร่างตัวอ่อน ย่อมต้องจัดอยู่ในระดับที่มีคุณภาพสูงอย่างแน่นอน

เมื่อเทียบกับต้นทุนวัตถุดิบของหนูเย้ายวนที่ไม่กี่ร้อยเหรียญทองแล้ว มูลค่าของมันอย่างน้อยก็เพิ่มขึ้นหลายสิบเท่า

"เดี๋ยวค่อยดูว่าเสี่ยวฉือจะกินหรือเปล่า ถ้าไม่กิน ก็เอาไปขาย..."

ไป๋อู๋ซางใช้ตาข่ายคลุม เอางูน้อยที่ดิ้นรนสุดชีวิตโยนใส่ลงไปในถัง แล้วเริ่มตกปลาต่อไป

ความสำเร็จของหนูเย้ายวน ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้เขาอย่างมาก ภายในใจลุกโชนไปด้วยความคาดหวังที่มากกว่าเดิม

นี่เป็นแค่สูตรอาหารขั้นที่ 1 เท่านั้น!

ถ้าเป็นขั้นที่ 2 หรือขั้นที่ 3 ล่ะ จะเป็นยังไง?

อาหารเหนือธรรมชาติชิ้นที่ 2 คือ 'ข้าวปั้นเริงร่า'

เมื่อกินเข้าไปแล้วจะช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้า และปรับอารมณ์ให้ดีขึ้น

อีกทั้งยังสามารถรักษาสิ่งมีชีวิตที่ได้รับความบอบช้ำทางจิตใจได้ และช่วยเพิ่มความรู้สึกเป็นมิตรได้เล็กน้อย

เงื่อนไข : ระดับร่างสมบูรณ์

นี่คือของสะสมเก่าแก่ที่เป็นรองแค่ 'หนูเย้ายวน' เท่านั้น

ไป๋อู๋ซางใช้มันเป็นเหยื่อหมายเลขสอง โยนลงไปในทะเลสาบอัสนีพิโรธ

ครั้งนี้ เขารอคอยถึง 40 นาทีเต็ม ทุ่นตกปลาถึงได้ขยับ

ทว่า... กลับตกพลาด!

ปลายเอ็นพลังวิญญาณว่างเปล่า สะอาดกว่าอากาศเสียอีก

ไป๋อู๋ซางขมวดคิ้วเล็กน้อย

ดูเหมือนว่า... อาหารเหนือธรรมชาติเมื่อนำมาทำเป็นเหยื่อ จะสามารถแสดงประสิทธิภาพออกมาได้มากน้อยเพียงใด

ก็ยังคงเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้...

เหยื่อหมายเลข 3 เกี๊ยวโลหิต

เดิมทีเตรียมไว้ให้อาโจ้ว เป็นไพ่ตายที่ได้มาจากมิติลี้ลับอัญมณี

แต่ในเมื่อตอนนี้เว้นเสียแต่ว่าจะนำไปใช้รักษาสัตว์อสูรของคนอื่น มิฉะนั้นก็คงไม่ได้ใช้อย่างแน่นอน

ไป๋อู๋ซางจึงโยนมันลงทะเลสาบไป

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาก็ตกได้จระเข้โคมไฟตัวหนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสปางตาย

เกี๊ยวโลหิตเข้าไปอยู่ในท้องของมันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทั่วร่างของมันแผ่กลิ่นอายคาวเลือดจางๆ พลังชีวิตเริ่มฟื้นตัวจากความอ่อนแอสู่ความแข็งแกร่ง

จากจุดนี้ ไป๋อู๋ซางได้ข้อสันนิษฐานเบื้องต้นว่า

อาหารสามารถตก "ผู้กิน" ที่เหมาะสมตามสรรพคุณของมันได้ เพียงแต่ก็มีความเป็นไปได้ที่จะตกพลาด

ทว่า เหยื่อหมายเลข 4 ที่ตามมาติดๆ กลับตบหน้าเขาเข้าอย่างจัง

'หมั่นโถวคงเดิม' นี่คือผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปที่ค่อนข้างล้ำค่าในบรรดาอาหารระดับ 2 ของไป๋อู๋ซาง

แต่มันก็ไม่สามารถนำมาใช้กับตัวเองได้ หากพลาดเวลาไป อย่างมากก็นำไปขายเท่านั้น

อาหารเหนือธรรมชาติชิ้นนี้ ตกได้ซากเรือลำเล็กๆ ลำหนึ่ง ซึ่งอยู่ในสภาพผุพัง ใกล้จะพังทลายเต็มที

ของสิ่งนี้ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องใดๆ กับสรรพคุณของสูตรอาหารเลยสักนิด

การประเมินของไป๋อู๋ซางเปลี่ยนไปทันที

'อาหารเหนือธรรมชาติไม่เพียงแต่จะมีปรากฏการณ์ตกพลาดเท่านั้น แต่ยังมีความคลาดเคลื่อน มีความเสี่ยงที่จะล้มเหลว หรือสูญเสียการควบคุมอีกด้วย'

'ทะเลสาบอัสนีพิโรธ ไม่สามารถมองด้วยสายตาปกติได้ ความคิดที่จะอาศัยสิ่งนี้เพื่อสร้างความร่ำรวย คงเป็นไปไม่ได้แน่ๆ'

สองวันต่อมา เพื่อเป็นการพิสูจน์ผลลัพธ์ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ในตอนกลางคืน ไป๋อู๋ซางใช้ร้านค้าและวัตถุดิบที่เตรียมไว้ล่วงหน้าจากเมืองหลงซวี ปรุงสูตรอาหารระดับ 1 และ 2 นับสิบชนิด

เขาไม่ได้หวังความสมบูรณ์แบบที่สูงนัก เพียงแค่ดูที่ต้นทุน และดูว่าส่วนผสมใดบ้างที่นำมารวมกันแล้วสามารถสังเคราะห์ได้สำเร็จ

จากนั้น ในตอนกลางวัน

ไป๋อู๋ซางก็นำอาหารเหนือธรรมชาติเหล่านี้ ไปใช้เป็นเหยื่อตกปลา

สถิติสุดท้ายที่ได้ เมื่อเทียบกับมุกสายฟ้าแล้ว อัตราความล้มเหลวของวิธีตกปลาด้วยอาหารก็ไม่ได้ต่ำไปกว่ากันเลย

ทว่าโอกาสที่จะได้คืนทุนนั้นสูงมาก เรียกได้ว่าสามารถรักษาสมดุลระหว่างรายรับและรายจ่ายในแต่ละวันได้เลยทีเดียว

พูดง่ายๆ ก็คือ ผ่านการตกปลาด้วยอาหาร ไป๋อู๋ซางก็แทบจะหลุดพ้นจาก "ดวงซวย" ได้แล้ว

ถ้าโชคดีหน่อย ก็อาจจะได้กำไรสักก้อน หรือได้ของวิเศษที่สามารถนำมาใช้ประโยชน์กับตัวเองได้ด้วย

เมื่อตรวจสอบข้อมูลเหล่านี้เรียบร้อยแล้ว ไป๋อู๋ซางก็กลับไปที่ร้านค้า แล้วเอ่ยถามชายชราที่ประจำร้านว่า:

"คุณลุงครับ รายการวัตถุดิบที่ผมฝากไว้เมื่อหลายวันก่อน ไม่ทราบว่าตอนนี้มีของหรือเปล่าครับ?"

"อืม ขอดูหน่อยนะ" ชายชราลุกขึ้นจากเก้าอี้เอนหลัง หยิบสมุดเล่มเล็กๆ ที่เรืองแสงได้ออกมา หรี่ตาเปิดดู

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาก็เอ่ยขึ้นอย่างครุ่นคิดว่า:

"แมงป่องสายฟ้าเป็นๆ ตอนนี้มีอยู่ในสต็อกห้าตัว สามารถแลกเปลี่ยนได้เลย"

"ส่วนประกอบเสริมอื่นๆ ก็มีเพียงพอแล้ว โดยเฉลี่ยมีประมาณ 3-6 ชุด"

"ส่วนถังเช่าทองคำสามปีกนี่ ค่อนข้างจะหายากหน่อย ตอนนี้ที่ร้านฉันยังไม่มีของหรอกนะ"

"แต่ฉันรู้ว่า ในพื้นที่ส่วนกลางมีคนครอบครองอยู่ ถ้าเธออยากได้จริงๆ ลองจ่ายค่าข้อมูลมาสักหน่อยสิ เดี๋ยวฉันจะแนะนำให้"

"แน่นอนว่า การเจรจาซื้อขายกันเองลับๆ จะสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับตัวเธอเองแล้วนะ..."

(จบแล้ว)