บทที่ 14 กำลังเสริมจากภายนอก - อาโอตะ ริวฮิโกะ

บทที่ 14 กำลังเสริมจากภายนอก - อาโอตะ ริวฮิโกะ

สายตาของ มิยางิ เรียวตะ จับจ้องไปที่ คุโด้ เรียวตะ ซึ่งกำลังถือบอลอยู่ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ; เขาไม่เชื่อว่าตัวเองจะแพ้ให้กับไอ้หน้าหล่อ

ทว่า คุโด้ เรียวตะ ที่ยืนอยู่นอกเส้นสามคะแนนก็รู้สึกลำบากใจเล็กน้อยเช่นกัน เขาไม่รู้ว่าจะใช้วิธีไหนเพื่อเอาชนะ มิยางิ เรียวตะ ที่อยู่ตรงหน้าดี

ในฐานะพอยต์การ์ดสายความเร็ว ส่วนสูงของ มิยางิ เรียวตะ คือ 168 ซม. และน้ำหนักของเขาคือ 59 กก. ความแตกต่างระหว่างเขากับ คุโด้ เรียวตะ นั้นมากเกินไปจริงๆ

อันที่จริง ในสายตาของ คุโด้ เรียวตะ การเอาจริงของ มิยางิ ก็ไม่ถือว่าเป็นการป้องกันเขาด้วยซ้ำ; เขาสามารถยิงช็อตสามคะแนนได้อย่างง่ายดาย

แต่วิธีการจบสกอร์แบบนั้นย่อมไม่เหมาะกับการดวลแบบตัวต่อตัวอย่างแน่นอน คุโด้ เรียวตะ ตัดสินใจที่จะเอาชนะเขาในจุดที่เขาถนัดที่สุด

โดยไม่มีลีลาหลอกล่อ คุโด้ เรียวตะ ทะลวงไปทางซ้ายด้วยความเร็วเต็มพิกัด ความเร็วของเขาราวกับสายฟ้าสีเหลือง

กว่าที่ มิยางิ เรียวตะ จะตอบสนอง คุโด้ เรียวตะ ก็ทะลวงผ่านเขาไปแล้ว

เขาวิ่งไล่ตามกลับไปอย่างเอาเป็นเอาตาย กว่าที่ มิยางิ เรียวตะ จะตามคู่ต่อสู้ทัน คุโด้ เรียวตะ ก็กระโดดขึ้นเพื่อดังก์ไปแล้ว

เมื่อมองดูความสูงในการกระโดดของ คุโด้ เรียวตะ ในที่สุด มิยางิ เรียวตะ ก็เข้าใจแล้วว่าความสิ้นหวังคืออะไร

คุโด้ เรียวตะ ที่อยู่ตรงหน้านั้นให้ความรู้สึกว่าป้องกันได้ยากยิ่งกว่า มาคิ ชินอิจิ แห่งทีมไคนันเสียอีก มิยางิ เรียวตะ ถึงกับทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

แต่ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งของ มิยางิ เรียวตะ ก็คือจิตวิญญาณแห่งการแข่งขันที่ไม่ยอมแพ้ใครและจิตใจที่เยือกเย็น แม้จะต้องเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าตัวเองมาก เขาก็จะไม่ยอมแพ้

มิยางิ เรียวตะ กำลังคิดหาวิธีป้องกัน คุโด้ เรียวตะ ที่แข็งแกร่งอย่างน่าสะพรึงกลัว ทว่า ผิดคาด คู่ต่อสู้ของเขากลับเป็นฝ่ายโยนบอลมาให้เสียเอง

“สลับฝั่งครองบอลกันเถอะ ตอนนี้ตานายบุกแล้ว”

การสลับฝั่งครองบอลในเกมแบบตัวต่อตัวหมายความว่า ผู้เล่นที่เสียคะแนนจะเป็นฝ่ายเริ่มเกมบุกในเพลย์ต่อไป เพื่อให้ทั้งสองฝ่ายมีโอกาสมากขึ้น

มิยางิ เรียวตะ ไม่ทำตัวอิดออดอีกต่อไป เขารับบาสเกตบอลมาและเริ่มเปิดเกมบุก

มิยางิ เรียวตะ ต้องการใช้ความเร็วของเขาเพื่อสลัด คุโด้ เรียวตะ ที่สูงกว่ามากให้หลุด

ทว่า เขาต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าความเร็วของ คุโด้ เรียวตะ นั้นไม่ได้ช้าไปกว่าเขาเลยแม้แต่น้อย และพลังระเบิดความเร็วของเขาก็ยังแข็งแกร่งกว่ามากอีกด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น ทักษะเกมรับของ คุโด้ เรียวตะ ก็แข็งแกร่งมากเช่นกัน โดยไม่ได้ออมมือให้เลย มิยางิ เรียวตะ จึงไม่สามารถทำคะแนนจากเขาได้เลยแม้แต่แต้มเดียว

สามนาทีต่อมา คุโด้ เรียวตะ ก็จบเกมไปด้วยการเลย์อัพง่ายๆ ด้วยสกอร์ 5–0

มิยางิ เรียวตะ ที่พ่ายแพ้มีสีหน้าหงุดหงิดมาก เขาไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่ถอดเสื้อแข่งออกแล้วเดินออกจากโรงยิมโชโฮคุไป

สิ่งนี้ทำให้ คุโด้ เรียวตะ รู้สึกกังวลเล็กน้อย หาก มิยางิ เรียวตะ ต้องออกจากทีมไปเพราะการเข้าร่วมของเขา การเดินทางสู่โลกสแลมดังก์ครั้งนี้ก็คงจะไม่สมบูรณ์แบบ

คุโด้ เรียวตะ กำลังจะก้าวไปข้างหน้าและรั้ง มิยางิ เรียวตะ เอาไว้ แต่มือของเขากลับถูก อายาโกะ ดึงเอาไว้เสียก่อน

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ คุณคุโด้ มิยางิไม่ใช่คนแพ้แล้วพาลหรอก ให้เวลาเขาสักหน่อย เดี๋ยวเขาก็กลับมา”

เมื่อมองดูแววตาที่จริงจังของ อายาโกะ คุโด้ เรียวตะ ก็พยักหน้าเงียบๆ เขาเลิกคิดถึงเรื่องนี้และกลับไปโฟกัสที่การฝึกซ้อมต่อ

โลกของบาสเกตบอลก็เป็นแบบนี้แหละ: ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นถึงจะอยู่รอด หากความแข็งแกร่งของคุณตามไม่ทัน คุณก็จะถูกแทนที่ด้วยหน้าใหม่ที่แข็งแกร่งกว่าในทันที

ถึงแม้ คุโด้ เรียวตะ จะชอบ มิยางิ เรียวตะ มาก แต่เขาก็จะไม่ยอมสละตำแหน่งพอยต์การ์ดตัวจริงให้อีกฝ่ายอย่างโง่เขลาหรอก

ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยศักดิ์ศรีของ มิยางิ เรียวตะ เขาคงไม่ยอมรับ “ทาน” แบบนั้นอย่างแน่นอน...

จนกระทั่งการฝึกซ้อมบาสเกตบอลในวันรุ่งขึ้น มิยางิ เรียวตะ ก็ยังคงไม่ปรากฏตัว

ทว่า อายาโกะ บอก คุโด้ เรียวตะ ว่าไม่ต้องกังวล; เธอคุยกับ มิยางิ เรียวตะ แล้ว และเขาจะกลับมาร่วมทีมโชโฮคุอย่างเป็นทางการในวันพรุ่งนี้

ตอนนี้ มีเพียงปัญหาเดียวที่ คุโด้ เรียวตะ ต้องเผชิญ: นั่นคือแก๊งของ มิตสึอิ ฮิซาชิ ที่กำลังจะมาถึง

มิตสึอิ ฮิซาชิ ในตอนนี้แตกต่างจาก มิยางิ เรียวตะ; เขากลายเป็นหัวหน้าแก๊งอันธพาลไปอย่างสมบูรณ์แล้ว

และเนื่องจากความขัดแย้งของเขากับ มิยางิ เรียวตะ มิตสึอิ ฮิซาชิ ก็จะพากลุ่มอันธพาลมาโจมตีชมรมบาสเกตบอลโชโฮคุในไม่ช้า

คุโด้ เรียวตะ ไม่ได้กลัวการชกต่อย แต่เขาเองก็ไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเหมือนกัน

ทุกคนในทีมโชโฮคุล้วนเป็นนักบาสเกตบอล; การปล่อยให้พวกเขาเข้าไปพัวพันกับการทะเลาะวิวาทนั้นย่อมเป็นเรื่องที่มีความเสี่ยงสูงมากอย่างแน่นอน

และ คุโด้ เรียวตะ ก็จำได้ว่า มิตสึอิ ฮิซาชิ มีผู้คุ้มกันที่ทรงพลังมากอยู่ข้างกาย ซึ่งดูเหมือนจะชื่อว่า เท็ตสึโอะ เป็นผู้ชายที่แข็งแกร่งมาก

เพื่อรับมือกับคนพวกนี้ การหาผู้ช่วยที่แข็งแกร่งจึงกลายเป็นเรื่องสำคัญมาก

อันที่จริง คุโด้ เรียวตะ รู้ดีว่าคนคนนี้ควรจะเป็นใคร

ในเนื้อเรื่องต้นฉบับ ชมรมที่แข็งแกร่งที่สุดของโรงเรียนมัธยมปลายโชโฮคุไม่ใช่ชมรมบาสเกตบอล แต่เป็นชมรมยูโดต่างหาก

กัปตันชมรมยูโด อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ มีพละกำลังทางร่างกายอันระเบิดเถิดเทิงและทักษะยูโดระดับท็อป เขาเป็นผู้นำชมรมยูโดโชโฮคุไปลุยศึกรอบชาติในฐานะอันดับหนึ่งของจังหวัดคานางาวะ

ถ้า อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ ช่วยได้ มิตสึอิ ฮิซาชิ และแก๊งของเขาก็จะไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่น้อย

ในวันฝึกซ้อมถัดมา คุโด้ เรียวตะ ขอลาหยุด เวลา 15.00 น. เขานั่งอยู่ในห้องรับรองของชมรมยูโด

คนที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาคือ อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ ผู้แข็งแกร่งราวกับหมี ทว่า ตรงกันข้ามกับรูปลักษณ์ภายนอกของเขา คนคนนี้กลับมีอารมณ์ดีอย่างน่าประหลาดใจ

“คุณคุโด้ นายหมายความว่าอยากให้ฉันไปช่วยตอนที่ชมรมบาสเกตบอลถูกพวกอันธพาลโจมตีใช่ไหม?

แต่นี่เป็นการพบกันครั้งแรกของพวกเรานะ ถ้าไม่มีผลประโยชน์อะไรตอบแทน มันก็ออกจะดูหาเหตุผลมาสนับสนุนยากไปหน่อย ไม่ใช่หรือไง?”

ขณะที่พูด ใบหน้าของ อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ กลับเผยให้เห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับนักธุรกิจ ตอนนี้เขาดูไม่เหมือนปรมาจารย์ยูโดเลยสักนิด

คุโด้ เรียวตะ ได้เตรียมตัวรับมือเรื่องนี้เอาไว้แล้ว

ในความทรงจำของเขา อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ เป็นพวกโรคจิต; เขาชอบสะสมรูปถ่ายของผู้หญิงสวยๆ หลายคน โดยเฉพาะรูปถ่ายของ อาคางิ ฮารุโกะ เขาชอบ อาคางิ ฮารุโกะ มาตั้งแต่สมัยประถมแล้ว

เพื่อดึงตัว ซากุรางิ ฮานามิจิ ให้มาร่วมชมรมยูโด อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ ถึงกับใช้รูปถ่ายของ อาคางิ ฮารุโกะ มาล่อลวงเขาด้วยซ้ำ

คุโด้ เรียวตะ หยิบรูปถ่ายสองใบออกมาจากกระเป๋าและวางมันลงตรงหน้า อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ นี่คือรูปถ่ายของสองสาวสวยระดับตัวท็อป

อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ ซึ่งตอนแรกไม่ได้ให้ความสนใจกับรูปถ่ายสองใบนี้มากนัก เพียงแค่ปรายตามอง ทว่าดวงตาของเขากลับไม่อาจละไปจากรูปพวกนั้นได้เลยในทันที ราวกับว่าเขาได้พบสมบัติล้ำค่า เขารีบกอดรูปถ่ายทั้งสองใบไว้แนบอกทันที

“นายไปเอารูปถ่ายของ นากาโมริ อากินะ กับ ยามากุจิ โมโมเอะ มาได้ยังไง? แถมยังเป็นภาพแอบถ่ายที่ชัดเจนขนาดนี้อีก?”

“นั่นก็เป็นเพราะว่าผมรู้จักพวกเธอยังไงล่ะครับ ไม่เพียงแต่ผมจะมีรูปถ่ายของนักแสดงหญิงมากกว่านี้เท่านั้นนะ แต่ผมยังมีข้อมูลการติดต่อของพวกเธอด้วย ไม่ทราบว่า รุ่นพี่อาโอตะ สนใจไหมล่ะครับ?”

ภายใต้การล่อลวงของ คุโด้ เรียวตะ อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ ก็ยอมจำนนอย่างรวดเร็ว เขาบอกว่าตราบใดที่เขาได้คุยกับ นากาโมริ อากินะ เทพีของเขาสักคำ ต่อให้ต้องตายตอนนี้เลยเขาก็ยอม

แน่นอนว่านี่ต้องเป็นคำพูดที่เกินจริงจาก อาโอตะ ทัตสึฮิโกะ อย่างไม่ต้องสงสัย แต่แผนการของ คุโด้ เรียวตะ ในการหาความช่วยเหลือจากภายนอกก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี

ข้อเท็จจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าการคาดการณ์ของ คุโด้ เรียวตะ นั้นถูกต้อง บ่ายของสามวันต่อมา คนกลุ่มหนึ่งก็พุ่งพรวดเข้ามาในโรงยิมโชโฮคุ

คนที่เดินนำมาคือ มิตสึอิ ฮิซาชิ พร้อมกับผมยาวของเขา เขาตะโกนอย่างดุดันว่า

“เฮ้ย! ไอ้เวร มิยางิ เรียวตะ มันอยู่ไหน?!”

เกี่ยวกับการอาละวาดของ มิตสึอิ ฮิซาชิ ในโรงยิมโชโฮคุ เมื่อมองดูผิวเผิน เขามาเพื่อแก้แค้น มิยางิ เรียวตะ

ทว่า เหตุผลที่แท้จริงกลับเป็นเพราะความรู้สึกที่ซับซ้อนของ มิตสึอิ ฮิซาชิ ที่มีต่อบาสเกตบอลและชมรมบาสเกตบอลโชโฮคุต่างหาก

ในเมื่อเส้นทางบาสเกตบอลของเขาเองก็พังพินาศไปแล้ว ทำไมไม่ทำลายชมรมบาสเกตบอลโชโฮคุให้ย่อยยับไปพร้อมๆ กันเลยล่ะ!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน