บทที่ 15 กอริลลาดังก์

บทที่ 15 กอริลลาดังก์

ในจังหวะที่ทาคาฮาชิ อิทาจิ กระโดดขึ้น โคงุเระที่ปฏิกิริยาไวสุดๆ ก็กระโดดตามแทบจะพร้อมกัน และวาดมือขวาไปที่ลูกบาสเกตบอล

ทาคาฮาชิ อิทาจิ เหลือบเห็นโคงุเระทางหางตา เพื่อหลบหลีกการบล็อกของโคงุเระ เขาจึงเผลอเพิ่มแรงในการเลย์อัพโดยไม่รู้ตัว

น่าเสียดายที่เขาก็ยังหลบไม่พ้นทั้งหมดอยู่ดี

เมื่อปลายนิ้วสัมผัสโดนลูกบาส โคงุเระก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

ปัง~

และแล้ว ลูกบาสเกตบอลก็พลาดเป้าอย่างที่คิด

ทันทีที่เท้าแตะพื้น โคงุเระก็รีบบ็อกซ์เอาต์ทาคาฮาชิ อิทาจิ ทันที และคว้าลูกบาสที่ตกลงมาได้ก่อน

ทาคาฮาชิ อิทาจิ พยายามจะแย่งคืน แต่โคงุเระก็หลบได้ พอพยายามไม่สำเร็จ เขาก็ทำได้แค่ยอมแพ้

โคงุเระส่งบอลให้โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ซึ่งดูระมัดระวังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พอเลี้ยงข้ามครึ่งสนามมาได้ เขาก็เรียกอาคางิมาสกรีนให้ทันที

อาคางิ ทาเคโนริ วิ่งเข้ามาและยืนจังก้าขวางหน้าโอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ไว้

ด้วยรูปร่างที่ทั้งสูงและกว้าง อาคางิจึงเป็นกำแพงสกรีนที่ยอดเยี่ยมมาก

อาศัยสกรีนของอาคางิ โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ก็สลัดอิโต คัตสึโทชิ หลุดไปได้ชั่วคราว

ซาโต้ อิจิโร่ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสลับตัวประกบ เขารีบพุ่งเข้าไปหาโอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ทันที เพื่อกดดันไม่ให้เล่นง่าย

ทว่า สมรรถภาพทางร่างกายของโอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ นั้นเหนือกว่าซาโต้ อิจิโร่ เขาจึงอาศัยความแข็งแกร่งของร่างกายเบียดฝ่าซาโต้ อิจิโร่ ไปได้

จังหวะที่อาคางิกำลังจะวิ่งเข้าไปในพื้นที่ใต้แป้น โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ก็ส่งบอลให้เขาทันที

อาคางิจับบอลไว้แน่นแนบอก การปกป้องบอลของเขาเหนียวแน่นเหมือนอองรีเลยทีเดียว ทำให้ไม่มีใครหยุดเขาได้

อิโต คัตสึโทชิ รู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของอาคางิดี เขาจึงพยายามประกบติด เพื่อจำกัดการบุกของอาคางิ

แต่มันก็เปล่าประโยชน์ ความแตกต่างเรื่องส่วนสูงและน้ำหนักของทั้งสองคนมันมากเกินไป

อาคางิดันอิโต คัตสึโทชิ ออกไปได้อย่างง่ายดาย เขากระโดดขึ้น ชูสองมือขึ้นเหนือหัว แล้วยัดลูกบาสลงห่วงอย่างทรงพลัง

แคล้ง~

เสียงห่วงสั่นสะเทือนดังกึกก้อง ทีมเด็กปีหนึ่งเบิกสกอร์แรกไปได้ 2 คะแนน

วินาทีต่อมา อาคางิก็ลงสู่พื้นอย่างมั่นคง ทุบหน้าอกตัวเองอย่างดุดันราวกับกอริลลา

วินาทีนี้ เขาไม่รู้จักคำว่าตื่นเต้นอีกต่อไปแล้ว!

“ชู้ตสวย!”

เพื่อนร่วมทีมส่งเสียงเชียร์อาคางิ กำลังใจพุ่งปรี๊ด แม้แต่ผู้เล่นรุ่นพี่ฝั่งตรงข้ามยังต้องยอมรับในความน่าเกรงขามของ ‘กอริลลาดังก์’

ห่างออกไปไม่ไกล โค้ชอันไซนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ประจำตำแหน่ง สีหน้าของเขาราบเรียบ เขาชินชากับภาพแบบนี้ไปซะแล้ว

“ป้องกัน!”

หลังจากดังก์ทำคะแนนได้ จิตวิญญาณการต่อสู้ของอาคางิก็ลุกโชนเต็มที่ แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความกระหายชัยชนะ

เพื่อนร่วมทีมก็พลอยฮึกเหิมตามไปด้วย พวกเขาตั้งโซนป้องกันแบบแมนทูแมน ประกบตัวประกบของตัวเองแน่น

ไม่นาน อิโต คัตสึโทชิ ก็หาช่องเจอ และส่งบอลโด่งไปให้ซูซูกิ โนโนะ ที่วิ่งตัดเข้าใต้แป้น

ซูซูกิ โนโนะ เป็นคนตัวใหญ่และหนักมาก ถึงแม้จะสูงแค่ 185 ซม. แต่ก็หนักถึง 100 กก. ทำให้เขาได้เปรียบเรื่องรูปร่างอย่างเห็นได้ชัด

ปัง~

ยามาโมโตะ คุมะ พยายามต้านทานสุดความสามารถ แต่เมื่อเจอกับแรงปะทะของซูซูกิ โนโนะ เขาก็แทบจะกระเด็น

ซูซูกิ โนโนะ หมุนตัวเตรียมจะเลย์อัพ

ด้วยน้ำหนักตัวที่มาก ทำให้เขากระโดดแทบไม่ขึ้นเลย การทำคะแนนของเขาส่วนใหญ่จึงมาจากการเลย์อัพ

พูดง่ายๆ ก็คือ เขาเป็นผู้เล่นที่นอกจากน้ำหนักตัวแล้ว ก็ไม่มีอะไรดีเลย

เหตุผลหลักที่เขามาเข้าชมรมบาสเกตบอล ก็เพื่อลดน้ำหนักนั่นแหละ ลือกันว่าตอนที่เขาเข้าชมรมเมื่อปีที่แล้ว เขาหนักถึง 120 กก. ตัวกลมดิ๊กราวกับโค้ชอันไซในเวอร์ชันสูง 185 ซม. เลยทีเดียว

โชคดีนะที่ความเร็วในการหมุนตัวของซูซูกิ โนโนะ ช้ามาก ทำให้อาคางิมีเวลาเข้ามาช่วยซ้อน

จังหวะที่ซูซูกิ โนโนะ กำลังจะเลย์อัพ อาคางิก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้าง ใช้มือขวาตบลูกบาสเกตบอลกระเด็นออกไป

ป้าบ~

ลูกบาสเกตบอลกระแทกแป้นกำลังจะตกลงมา

ซูซูกิ โนโนะ รีบบ็อกซ์เอาต์อาคางิโดยสัญชาตญาณ หวังจะแย่งรีบาวด์เกมรุก

ทั้งสองเบียดปะทะกันอย่างดุเดือด แต่ซูซูกิ โนโนะ ตัวหนักเกินไป ต่อให้อาคางิพยายามแค่ไหนก็ยากจะแย่งพื้นที่ได้

ทว่า อาคางิก็ไม่ยอมแพ้

ในจังหวะสำคัญ อาคางิใช้ความคล่องตัวเบียดหลบออกมา อาศัยข้อได้เปรียบเรื่องความสูงและช่วงแขนยาวคว้าบอลรีบาวด์มาได้ก่อน แล้วรีบส่งบอลให้โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ทันที

การครองบอลครั้งนี้ เกมรุกของทีมเด็กปีหนึ่งแทบจะเหมือนลอกเลียนแบบเพลย์เมื่อกี้มาเลย

อาคางิและโอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ใช้แท็กติกพิกแอนด์โรลอีกครั้ง โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ทะลวงเข้าไปแล้วจ่ายบอลให้อาคางิที่วิ่งตัดเข้าใต้แป้น ทำให้อาคางิดังก์ทำคะแนนได้อย่างสบายๆ

เกมดำเนินต่อไป อาคางิยังคงทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในเกมรุก ทำคะแนนทิ้งห่างออกไปเรื่อยๆ

ในเกมรับ อาคางิก็ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมเช่นกัน หลังจากที่เขาบล็อกช็อตได้สามครั้งติด ทีมรุ่นพี่ก็ไม่กล้าแหยมเข้าไปใต้แป้นอีก และเริ่มเปลี่ยนมาอาศัยการชู้ตระยะไกลเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับอาคางิ

ด้วยผลงานอันโดดเด่นของอาคางิ ทีมเด็กปีหนึ่งจึงค่อยๆ คุมเกมเอาไว้ได้

เพียงแค่ห้านาที คะแนนก็ทิ้งห่างเป็นเลขสองหลักแล้ว

เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี อิเคดะ ยูโฮะ จึงรีบขอเวลานอกทันที

อิเคดะ ยูโฮะ กวาดสายตามองเพื่อนร่วมทีมทั้งสี่คน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า:

“พวกนาย คงไม่มีใครอยากแพ้เกมนี้หรอกนะ จริงไหม?”

“กัปตัน พวกเราไม่อยากแพ้พวกเด็กปีหนึ่งหรอกครับ!”

ผู้เล่นรุ่นพี่ย่อมไม่อยากเสียหน้า ต่างก็ตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน

“เพื่อจะเอาชนะเกมนี้ พวกเราต้องหยุดการทำคะแนนของอาคางิให้ได้”

อิเคดะ ยูโฮะ หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ:

“ในเกมรับ พวกเราต้องดับเบิลทีมอาคางิอย่างเด็ดขาด ส่วนเกมรุก ซาโต้ นายต้องพยายามดึงอาคางิให้ออกห่างจากใต้แป้นให้ได้ เพื่อเปิดช่องให้พวกเราเข้าไปทำคะแนนง่ายๆ ทุกคนเข้าใจไหม?”

“เข้าใจแล้วครับ!”

รุ่นพี่ทุกคนตอบรับพร้อมกัน กำลังใจเริ่มกลับมาอีกครั้ง

เมื่อเกมเริ่มขึ้นอีกครั้ง ทีมรุ่นพี่ก็เล่นอย่างดุดันขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ไม่นาน ซาโต้ อิจิโร่ ก็ดึงอาคางิออกไปได้สำเร็จ อิเคดะ ยูโฮะ จึงฉวยโอกาสพุ่งทะลวงเข้าใต้แป้นและเลย์อัพทำคะแนน

สลับเกมรุกเกมรับ!

โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ ส่งบอลให้อาคางิอีกครั้งตามฟอร์มเดิม

แต่ทันทีที่อาคางิรับบอล ทาคาฮาชิ อิทาจิ ก็พุ่งเข้ามาประกบซ้อนเป็นสองคนทันที

อาคางิรีบชูลูกบาสขึ้นสูงตามคำแนะนำของโคงุเระ ใช้ส่วนสูงและช่วงแขนยาวรักษาบอลไว้ได้อย่างหวุดหวิด

“อาคางิ ทางนี้!”

เสียงของโคงุเระดังขึ้นถูกจังหวะพอดี ตอนนี้เขาไปยืนอยู่ตรงมุมสนามฝั่งขวานอกเส้นสามคะแนน ซึ่งเป็นจุดที่เขามั่นใจในการชู้ตที่สุด

ด้วยวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยม อาคางิก็ขว้างบอลไปให้ทันที

“แย่แล้ว!”

ทาคาฮาชิ อิทาจิ สบถในใจ รีบหันขวับวิ่งเข้าหาโคงุเระ แต่มันก็สายไปเสียแล้ว

โคงุเระรับบอล ขยับจัดท่าทางให้เข้าที่เข้าทางเสียก่อน แล้วค่อยปล่อยบอลออกจากมือ

สวบ~

ลูกบาสเกตบอลมุดลงห่วงโดยไม่โดนขอบเลยแม้แต่น้อย ตาข่ายพลิ้วไหวดั่งเกลียวคลื่น

“อาคางิ ส่งได้สวยมาก!”

โคงุเระเดินเข้าไปหาอาคางิ

“ชู้ตเยี่ยมมาก!”

อาคางิและโคงุเระแปะมือฉลองกัน

เอี๊ยด~ ปัง~

ในจังหวะการบุกของทีมรุ่นพี่ อิเคดะ ยูโฮะ อาศัยสกรีนจากเพื่อนร่วมทีม ทำให้ได้จังหวะชู้ตโล่งๆ

น่าเสียดายที่อิโต คัตสึโทชิ กะจังหวะจ่ายบอลพลาดไปนิด พอจ่ายบอลไป ทานากะ จิโร่ ก็ตามมาตั้งรับทันแล้ว

อิเคดะ ยูโฮะ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องฝืนชู้ตข้ามหัวทานากะ จิโร่ ทำให้ลูกบาสกระแทกแป้นไปในที่สุด

อาคางิคว้าบอลรีบาวด์มาได้ และส่งต่อให้โอคาโมโตะ โนบุฮิโกะ

ทีมเด็กปีหนึ่งยังคงใช้แท็กติกโครงสร้างดาวเด่นกับสี่มือปืนต่อไป อาศัยความสามารถในการดึงตัวประกบของอาคางิเพื่อสร้างโอกาสชู้ตโล่งๆ

สวบ~

ไม่นาน ทานากะ จิโร่ ก็รับบอลจากอาคางิและชู้ตลงห่วงไปได้อย่างสวยงาม ช่วยให้ทีมปีหนึ่งทิ้งห่างออกไปอีก

ในจังหวะการบุกหลังจากนั้น ทีมรุ่นพี่พยายามจะตีตื้น แต่ด้วยความใจร้อน ทำให้จังหวะการบุกรวนไปหมดและเสียเทิร์นโอเวอร์ บ่อยครั้ง

ในทางกลับกัน ทีมเด็กปีหนึ่งยิ่งเล่นยิ่งไหลลื่น การประสานงานก็เข้าขากันมากขึ้นเรื่อยๆ

พวกเขาอาศัยความใจร้อนของทีมรุ่นพี่ ทำคะแนนทิ้งห่างออกไปอีก

ไม่นาน คะแนนของทั้งสองทีมก็ห่างกันเกือบ 20 แต้มแล้ว

ชั่วขณะนั้น กำลังใจของทีมรุ่นพี่ก็ดิ่งลงเหว

เมื่อเห็นสถานการณ์ไม่สู้ดี อิเคดะ ยูโฮะ ก็รีบขอเวลานอกอีกครั้ง

“พวกเด็กปีหนึ่งรุ่นนี้แกร่งเกินไปแล้ว!”

“กัปตัน เอาไงต่อดีครับ?”

ผู้เล่นรุ่นพี่ต่างก็ท้อแท้ ความมั่นใจลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด

อิเคดะ ยูโฮะ เข้าใจความรู้สึกของพวกเขาดี เพราะเขาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน

เขาสูดหายใจลึก พยายามตั้งสติ และหาจุดบอดเพื่อพลิกสถานการณ์

“พวกนายสังเกตเห็นอะไรผิดปกติไหม?”

ทันใดนั้น อิเคดะ ยูโฮะ ก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน