ตอนที่ 28 กระแสลมในคาสิโน

พื้นที่ของบ่อนพนันหย่งลี่ต้ากว้างใหญ่สิบกว่าหมื่นตารางเมตร เมื่อยืนอยู่หน้าบ่อนแล้วแหงนมอง ใครก็ตามย่อมต้องตะลึงกับความหรูหรานี้

เมื่อก้าวเข้าไปในบ่อนพนัน ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศของคนรวยที่ฟุ้งกระจายอย่างหนัก

ภายในบ่อนที่หรูหราฟู่ฟ่า หญิงชายหลากหลายแบบต่างตื่นเต้นกับการวางเดิมพันและเล่นพนัน กระต่ายสาวรูปร่างสูงโปร่งทีละคนถือถาดเครื่องดื่มอันประณีต เดินเสิร์ฟเหล้าองุ่นชั้นดีให้ลูกค้า

ภายใต้การกระตุ้นด้วยแอลกอฮอล์และผู้หญิงสวย มีคนรวยที่ทุ่มเงินเป็นสิบล้านอยู่ไม่น้อย

ความสุขแบบทุ่มเงินไม่อั้น บวกกับการยั่วยุจากแอลกอฮอล์และสาวสวย ทำให้ฮอร์โมนของผู้ชายทุกคนพุ่งพล่านอย่างมาก

ตรงกลางบ่อน มีสาวผมทองกลุ่มหนึ่งกำลังเต้นโพลแดนซ์อย่างเร่าร้อน แสงไฟอันวิจิตรทำให้พวกเธอดูงดงามยิ่งขึ้น ทุกท่วงท่า ทุกสายตา ล้วนราวกับจะปลุกเร้าความปรารถนาดั้งเดิมที่สุดของผู้คน

ฟุ้งเฟ้อเสพสุข นี่แหละคือชีวิตแบบนั้น

“ยินดีต้อนรับครับ” พนักงานต้อนรับสองคนเชิญมู่เฟิงเข้ามาด้วยท่าทีสุภาพมาก

สายตาของมู่เฟิงกวาดไปทั่วทั้งงาน ไม่นานก็มาหยุดที่มุมฝั่งตรงข้ามซึ่งมีชายหนุ่มคนหนึ่ง ชายหนุ่มคนนี้อายุราวยี่สิบปี ย้อมผมสีทอง สวมแหวนทอง สร้อยทอง และเสื้อขนเฟอร์ลายเสือดาว เป็นการแต่งตัวมาตรฐาน รอบซ้ายขวาของเขายังมีนักเต้นหญิงแต่งตัววาบหวิวอีกสองคน นั่งประกบอยู่ ส่งกลิ่นอายของคนรวยออกมาเต็มเปี่ยม

ชายหนุ่มคนนี้ก็คือลูกชายคนเดียวของตงฉิน พี่ชายในนามของมู่เฟิง ฟางเฮ่อเหยียน

ในความทรงจำชาติที่แล้วของมู่เฟิง เขาโดนฟางเฮ่อเหยียนซ้อมอยู่บ่อยครั้ง หลังจากฟางเฮ่อเหยียนลาออกจากโรงเรียนมัธยม ก็หลงใหลการพนัน เพื่อหาเงิน เขาทั้งปล้นทั้งขู่กรรโชกไม่เลือกวิธีชั่วร้าย แม้เป็นเช่นนั้น พ่อมู่ก็ยังช่วยใช้หนี้พนันแทนเขาถึงสี่ครั้ง ใช้เงินไปไม่น้อยกว่าห้าแสนหยวน

และตอนนี้ ตงฉินขนเงินค่าบ้านไปสี่ล้านกว่าหยวน แถมยังเอาทรัพย์สินมีค่าในบ้านไปด้วยอีกบางส่วน ทำให้ในมือของฟางเฮ่อเหยียนมีเงินอย่างน้อยห้าล้านหยวน

สำหรับเมืองระดับอำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง ห้าล้านหยวนก็ถือเป็นตัวเลขมหาศาลแล้ว

ฟางเฮ่อเหยียนหยิบธนบัตรใบละห้าสิบหยวนจากอกเสื้อมาจุดไฟ ใช้จุดซิการ์ในปากอย่างเนี้ยบเฉียบ เขาลูบแหวนทองบนมือ แล้วผลักชิปทั้งหมดที่อยู่ตรงหน้าออกไป พูดอย่างองอาจว่า “หนึ่งล้าน! ลงหมดหน้าตัก!”

อีกสี่คนที่โต๊ะพนันต่างก็เริ่มลังเลขึ้นมาทันที

พวกเขาตามมาแล้วถึงสี่รอบ ถ้าจะเลิกตอนนี้ ก็ขาดทุนยับเลยนะ

“ขอเตือนพวกคุณสักประโยค ฉัน เทพพนันน้อยแห่งหนานซินคนนี้ ไม่ได้ดังเพราะโชคช่วยหรอกนะ!” ฟางเฮ่อเหยียนพ่นควันออกมา ใบหน้าเต็มไปด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

ทั้งสี่คนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังยอมพับไพ่ในมือ

“พี่เหยียน คุณเก่งจังเลยนะ ชนะอีกแล้ว”

“คืนนี้พี่เหยียนดวงดีมากเลยนะ ชนะไปเป็นล้านกว่าหยวนแล้ว”

นักเต้นหญิงสองคนเกาะติดฟางเฮ่อเหยียนราวกับงูน้ำ กล่าวคำเยินยออย่างยั่วยวนจนสุดฤทธิ์

ฟางเฮ่อเหยียนพูดด้วยท่าทีหยิ่งยโสว่า “นั่นยังต้องพูดอีกเหรอ? ฉันเคยแพ้เมื่อไหร่กัน?”

“พวกเธอสองคนแค่ดูแลฉันให้ดี ก็ขาดไม่ได้ที่จะได้ผลประโยชน์ดีๆ” ฟางเฮ่อเหยียนคว้าชิปมูลค่าหลายพันหยวนขึ้นมาคนละกำ แล้วแหวกกางเกงขาสั้นของนักเต้นหญิงทั้งสองคน ยัดชิปเข้าไปข้างใน

มองดูนักเต้นหญิงสองคนนั้นทำท่ากระเง้ากระงอดไม่หยุด ฟางเฮ่อเหยียนก็อดหัวเราะลั่นไม่ได้

ความรู้สึกที่ใช้เงินราวกับน้ำเช่นนี้ ทำให้เขาเกิดความรู้สึกภูมิใจอย่างรุนแรง

“แลกชิปให้ฉันหนึ่งร้อยหยวน” มู่เฟิงเดินไปที่เคาน์เตอร์หน้า พร้อมหยิบเงินหนึ่งร้อยหยวนวางบนโต๊ะ

พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ชะงักไปทันที เขาทำงานที่นี่มากว่าสามปี นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคนมาแลกชิปแค่หนึ่งร้อยหยวน

“แลกไม่ได้เหรอ?” มู่เฟิงถามกลับ

“แลกได้ แลกได้ครับ” พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ได้สติ รีบรับเงินไป

ที่บ่อนพนันแห่งนี้สามารถกลายเป็นบ่อนพนันที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหนานซิน ก็เพราะคำว่า “บริการ” นี่แหละ

ลูกค้าคือพระเจ้า

แม้จะเป็นลูกค้าที่ใช้เงินแค่หนึ่งร้อยหยวนก็ตาม

ส่งชิปให้มู่เฟิงแล้ว พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ก็แอบเยาะเย้ยในใจ: เหยื่ออ้วนตัวใหม่ที่มาให้ลองลิ้ม

พนักงานหน้าเคาน์เตอร์ส่งสัญญาณให้เจ้ามือคนหนึ่งด้วยการเม้มปากเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่มู่เฟิง

เจ้ามือพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ แล้วรอจนมู่เฟิงเดินมาถึงหน้าโต๊ะพนันนี้

การพนันวงเงินเล็กโดยทั่วไป ทำได้แค่เลือกเล่นแบบทอยลูกเต๋า แทงสูงแทงต่ำ

ตอนนี้มีคนลงเดิมพันไปไม่น้อยแล้ว น้อยก็หลายร้อย มากก็หลายหมื่น

“พี่ชาย มาครั้งแรกเหรอ?” ชายวัยกลางคนคนหนึ่งเห็นว่ามู่เฟิงถือชิป 50 สองอันอยู่ในมือ ก็ยิ้มถามขึ้น

มู่เฟิงพยักหน้า แล้วโยนชิปสองอันนั้นออกไปแบบส่งๆ

“ลงต่ำ”

ชายวัยกลางคนดีใจในใจ แล้วโยนชิป 100 สิบอันลงไปในบริเวณที่มู่เฟิงโยนไว้ พร้อมยิ้มพูดว่า “ผมขอตามเสี่ยงโชคละกัน”

นักพนันที่ป้วนเปี้ยนอยู่ในบ่อนพนันจำนวนไม่น้อย ต่างก็พากันตามมู่เฟิงลงต่ำ

คนพวกนี้ล้วนรู้กฎของบ่อนดี คนที่เพิ่งมาเล่นใหม่ๆ ปกติบ่อนจะปล่อยให้ชนะติดกันสามครั้งก่อน เพื่อให้พวกเขาได้ประสบการณ์ดีๆ แล้วค่อยๆ เลี้ยงเหยื่อให้อ้วนก่อนเชือด

จับจุดนี้ได้ คนพวกนี้ก็จะได้ตามเก็บกำไรเล็กๆ น้อยๆ ไปด้วย

ตอนนี้เจ้ามือก็เปิดแล้ว

“สอง! สาม! ห้า!”

“ต่ำ!”

เพียงตาเดียว ชิปของมู่เฟิงก็เพิ่มขึ้นสามเท่า ความเร็วในการได้เงินแบบนี้ ดึงดูดคนได้อย่างมากจริงๆ

“ยังต่ำ” มู่เฟิงโยนชิป 300 ลงไปอีก

ไม่นาน ก็มีคนตามอีกเป็นกอง

“หนึ่ง! สาม! สี่!”

“ต่ำ!”

ชิป 300 กลายเป็น 1380 ในพริบตา

ถ้าเป็นคนธรรมดา ภายในไม่กี่นาทีได้เงินมาเป็นพัน ก็คงดีใจจนแทบคลั่ง บ่อนพนันก็อาศัยจิตวิทยาแบบนี้ของนักพนัน ทำให้พวกเขาคิดว่าการพนันเป็นช่องทางหาเงินที่ได้เงินเร็วและง่าย

“ยังต่ำ” มู่เฟิงโยน 1380 ทั้งหมดลงไปอีก

คราวนี้ หลายคนเริ่มลังเล ชนะติดกันสามตาฝั่งต่ำ โอกาสชนะดูจะน้อยเกินไปสักหน่อย

ถึงแม้บ่อนจะมีกฎเลี้ยงให้อ้วนสามตา แต่ก็คงไม่ปล่อยให้ต่ำติดกันสามตาจริงๆ หรอกมั้ง?

ตานี้ มีเพียงไม่กี่คนที่ตามมู่เฟิงลงต่ำ ส่วนที่เหลืออีกสิบกว่าคน ลงสูงทั้งหมด

“สอง! สอง! สาม!”

“ต่ำ!”

“ไม่จริงน่า แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?” พวกนักพนันเก่าเริ่มบ่นกันยกใหญ่

ชิปของมู่เฟิงเพิ่มขึ้นเกือบสิบเท่าในพริบตา ไปถึง 12790

ตาถัดมาเริ่มขึ้นอีกครั้ง เจ้ามือเขย่าถ้วยลูกเต๋า แล้วฟาดลงบนโต๊ะพนันอย่างแรง

“ยังต่ำ!”

มู่เฟิงยกมือขึ้น แล้วผลักชิปทั้งหมดลงไปอีก

“พี่ชาย เล่นแบบคุณมันไม่ได้นะ การพนันน่ะ ต้องเหลือทางถอยให้ตัวเองบ้าง” ชายวัยกลางคนอดเตือนขึ้นมาไม่ได้

ในสายตาเขา ตานี้เป็นตาที่ต้องแพ้อย่างแน่นอน เพราะถึงช่วงเชือดแกะแล้ว

มู่เฟิงเพียงยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร

คนที่เข้าใจกฎของบ่อน ต่างพากันกดชิปลงฝั่งสูง ตานี้อัตราจ่ายแทบจะถึง 1:20

ในสายตาคนพวกนั้น ชิปกว่าหมื่นของมู่เฟิง จะต้องกลายเป็นของพวกเขาแน่

เจ้ามือมองมู่เฟิงแวบหนึ่ง เขาก็มองออกแล้วว่ามู่เฟิงเป็นมือใหม่ มีที่ไหนเอาชิปทั้งหมดลงไปทีเดียวแบบนี้กัน? แต่คนแบบนี้แหละคือประเภทที่บ่อนชอบที่สุด บุคลิกพุ่งชนแบบนี้ พอแพ้ขึ้นมา ก็จะทุ่มทุกอย่างที่มีลงไป ทั้งบ้าน รถ หรือแม้แต่ครอบครัว

เจ้ามือหัวเราะเยาะในใจ มือขวาของเขาแตะถ้วยลูกเต๋าเบาๆ ลูกเต๋าด้านในก็เปลี่ยนเป็นหก หก หก ทันที

(จบตอน)